III SAB/Kr 124/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania podania z dnia 23 maja 2020 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 16 października 2024 r. K. J., zwany dalej skarżącym, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania podania z dnia 23 maja 2020 r. o wydanie zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Organ wskazał, że postanowieniem z dnia 4 czerwca 2020 r., znak: AF.WO.37.599.20014 /ZAŚ2/AJ, odmówił wydania zaświadczenia żądanej treści, a postanowieniem z dnia 16 grudnia 2020 r. nr 21/SWA/BF/2020 Komendant Główny Policji utrzymał w mocy ww. postanowienie. Twierdzenia organu znajdują potwierdzenie w aktach sprawy (k. 6 i 14 akt administracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Wątpliwości co do różnego rozumienia powołanego przepisu i związanej z tym dopuszczalności jego stosowania w sytuacji wniesienia skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania były przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowanej w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19). W uchwale tej przesądzono, że: "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a." (por. postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2021 r., sygn. akt III OZ 94/21, CBOSA). Podobnie w uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. II OPS 1/21 Naczelny Sąd Administracyjny (opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), stwierdził, że: "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Jakkolwiek przywołane uchwały traktują bezpośrednio o postępowaniu jurysdykcyjnym i o decyzji administracyjnej, przyjąć należy, że zaprezentowane w nich poglądy dotyczą także postępowań zmierzających do wydania innych niż decyzja aktów czy też do podjęcia określonych czynności. W niniejszej sprawie przedmiotowa skarga została złożona po wydaniu przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie, któremu skarżący zarzucał stan bezczynności, postanowienia z dnia 4 czerwca 2020 r. załatwiającego wniosek skarżącego poprzez odmowę wydania zaświadczenia. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Komendanta Głównego Policji z dnia 16 grudnia 2020 r. Stanowiło to zatem przeszkodę do merytorycznego rozpoznania skargi; skarga z tegoż względu podlega więc odrzuceniu. Z tego też względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, jak w sentencji postanowienia.