IV SA/Wr 3/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (sprawozdawca), Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska, Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Protokolant: Specjalista Magdalena Dworszczak, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 21 lipca 2026 r. sprawy ze skargi M. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 30 września 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego uchyla zaskarżoną decyzję.

Zaskarżoną decyzją z dnia 30 września 2025 r., nr SKO 4101/805/2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu (dalej: organ odwoławczy, SKO, Kolegium) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572, z późn. zm.; dalej: k.p.a.), art. 39 ust.1 i 2, art. 40 ust. 2 i 3, art. 18 ust. 1 pkt 4 i art. 110 ust. 2 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz.1283 z późn. zm., dalej: u.p.s.), art. 69b ustawy z 1 października 2024 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2024, poz. 1473 ze zm., dalej: ustawa zmieniająca) oraz ustalonych przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji "Zasad udzielania pomocy finansowej, ze środków budżetu państwa z części 85 - Budżety wojewodów, dział 852 - Pomoc społeczna, rozdział 85278 - Usuwanie skutków klęsk żywiołowych oraz z rezerw celowych na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej oraz w ustawie o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących poszkodowanych w wyniku powodzi we wrześniu 2024 roku" (dalej: Zasady), po rozpoznaniu odwołania M. I. od wydanej z upoważnienia Burmistrza Stronia Śląskiego decyzji Ośrodka Pomocy Społecznej w Stroniu Śląskim (dalej: organ I instancji, organ pierwszej instancji) z dnia 24 lipca 2025 r., nr OPS/5104.190074.167.03.25/O w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego na remont/odbudowę budynku mieszkalnego utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym oraz prawnym sprawy: Skarżąca w dniu 20 marca 2025 r. złożyła w Ośrodku Pomocy Społecznej w Stroniu Śląskim wniosek z dnia 19 marca 2025 r. o przyznanie pomocy finansowej na remont/ odbudowę budynku mieszkalnego (do 200 tyś) oraz budynków gospodarczych przeznaczonych na cele bytowe (do 100 tyś). W uzasadnieniu wskazała, że w wyniku powodzi wrzesień 2024 uszkodzone zostały zabudowania – budynek mieszkalny i stodoła, zbiorniki na wodę garaż oraz płyty utwardzające podwórze ok. [...] m². Naruszone zostały mury oporowe. Woda przelewała się parę dni przez obejście. Nie zgłaszali wcześniej, ponieważ ściany zabudowań są obrośnięte winoroślą i bluszczem. Po opadnięciu liści i mrozach widać ogromne pęknięcia murów płyt, więźby dachowej. Zabudowania stoją na skale i woda spływała po powierzchni, jak i po skale pod zabudowaniami. W domu popękały kafle na podłodze i są podsięki. W dniu 15 kwietnia 2025 r. przeprowadzono wywiad środowiskowy. W części VII.D "Plan pomocy i działań na rzecz osoby i rodziny" specjalista pracy socjalnej R. I. wskazała "Odmowa zasiłku celowego na remont odbudowę budynku mieszkalnego" oraz "Odmowa zasiłku celowego na remont odbudowę budynku gospodarczego". Natomiast w rubryce "Uwagi kierownika jednostki organizacyjnej pomocy społecznej" J. B. działająca z upoważnienia kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Stroniu Śląskim zakreśliła punkt 1 o treści "zatwierdzam plan pomocy w całości". Komisja do spraw szacowania szkód w protokole szacowania strat w mieniu prywatnym z dnia 29 marca 2026 r. (w dacie nad dniem 29 nadpisano 28) wskazała, budynek mieszkalny – część przeznaczona pod działalność turystyczną – wynajem pokoi. Mur wykonany z kamienia otynkowany tynkiem drapanym, elewacja widoczne pionowe pęknięcia tynku. Ściany nie pęknięte. Pęknięcia płytek ceramicznych w pom. kuchennym. W pokoju kapilarne podciąganie zawilgocenia na jednej ścianie – obecnie wyschnięte. Uszkodzenia nie powstały z przyczyn powodzi. Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu decyzją z dnia 5 czerwca 2025 r., nr SKO 4101/633/2025 uchyliło wydaną decyzję przez organ pierwszej instancji z dnia 15 kwietnia 2025 r., nr OPS.5104.190074.167.03.25 wydaną w przedmiocie odmowy przyznania Stronie zasiłku celowego na remont budynku mieszkalnego celem dokonania ponownej analizy sprawy i oceny przez Komisję do spraw szacowania szkód, czy do uszkodzeń przedmiotowego budynku doszło na skutek powodzi. W dniu 15 kwietnia 2025 r. przeprowadzono wywiad środowiskowy. W części VII.D "Plan pomocy i działań na rzecz osoby i rodziny" starszy pracownik socjalny M. K. wskazała "Odmowa zasiłku celowego na remont odbudowę budynku mieszkalnego" oraz "Odmowa zasiłku celowego na remont odbudowę budynku gospodarczego". Natomiast w rubryce "Uwagi kierownika jednostki organizacyjnej pomocy społecznej" M. L. działająca z upoważnienia kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Stroniu Śląskim zakreśliła punkt 1 o treści "zatwierdzam plan pomocy w całości". Wskazaną na wstępie decyzją z dnia 24 lipca 2025 r. organ I instancji działając na podstawie art. 3 ust. 1, art. 18 ust. 1 pkt 4, art. 40 ust. 2 i 3, art. 106 ust. 1, art. 107 ust. 1 u.p.s. oraz art. 104 § 1, art. 107 § 1 k.p.a. odmówił Stronie przyznania zasiłku celowego na remont budynku mieszkalnego. W uzasadnieniu wskazał, że z urzędu ustalił, iż w okresie od 14.09.2024 r. do 15.10.2024 r. na obszarze powiatu kłodzkiego, w tym na terenie gminy Stronie Śląskie, Rada Ministrów w drodze rozporządzenia z dnia 16 września 2024 r. w sprawie wprowadzenia stanu klęski żywiołowej na obszarze części województwa dolnośląskiego, opolskiego oraz śląskiego (poz. 1365), wprowadziła stan klęski żywiołowej, stosownie do przepisów ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej. Przytoczył treść art. 40 ust. 2 oraz art. 3 ust. 1 u.p.s. oraz wskazał, że w niniejszej sprawie wziął pod uwagę Zasady udzielania pomocy finansowej. Organ I instancji podał, że w dniu 15 lipca 2025 r. w zgłoszonej we wniosku lokalizacji Gminna Komisja do spraw ustalania szkód i szacowania strat w infrastrukturze komunalnej w budynkach oraz lokalach mieszkalnych i budynkach gospodarczych dokonała oględzin szkód oraz oceny. W ocenie w/w komisji uszkodzenia budynku nie powstały z przyczyn powodzi. Komisja podtrzymała ustalenia zawarte w protokole szacowania strat z dnia 28 marca 2025 r. Oceniając złożony wniosek organ I instancji wskazał że, choć teren gminy Stronie Śląskie został objęty stanem klęski żywiołowej w związku z wystąpieniem powodzi, nie oznacza to uznania, że wszystkie powstałe na jej obszarze szkody mają z taką klęską związek. Zgodnie z przepisem art. 16 pkt 43 ustawy z dnia 20 lipca 2014 r. Prawo wodne przez powódź należy rozumieć "czasowe pokrycie przez wodę terenu, który w normalnych warunkach nie jest pokryty wodą, w szczególności wywołane przez wezbranie wody w ciekach naturalnych, zbiornikach wodnych, kanałach oraz od strony morza, z wyłączeniem pokrycia przez wodę terenu wywołanego przez wezbranie wody w systemach kanalizacyjnych". Organ I instancji stwierdził, że w miejscu, w którym stoi budynek, nie doszło do wezbrania wody w żadnym cieku ani pokrycia nią obszaru, na którym stoi. W ocenie organu I instancji zasiłek na remont/odbudowę budynku mieszkalnego nie przysługuje jest to taki rozmiar szkody, który nie kwalifikuje do udzielenia pomocy finansowej -zasiłku celowego na remont/odbudowę budynku mieszkalnego. W odwołaniu od decyzji organu I instancji Skarżąca zarzuciła: - błędną interpretację art. 16 pkt 43 ustawy z 20 lipca 2014 r prawo wodne poprzez uznanie że skoro w miejscu w którym stoi budynek nie doszło do wezbrania wody w żadnym cieku ani pokrycia nią obszaru na którym stoi, z chwilą gdy SKO w decyzji z dnia 5 czerwca 2025 r. uchylającej poprzednią decyzję organu I instancji wyraźnie wskazało że przez powódź należy rozumieć nie tylko wylew rzeki, ale również spływ powierzchniowy wód opadowych, które zalewają jakiś teren. - naruszenie art. 7, 8, 12, 77 oraz 80 k.p.a. poprzez zignorowanie moich wyjaśnień i informacji o przebiegu powodzi i jej skutków w obrębie jej zabudowań przekazanych OPS zarówno we wniosku z dnia 19 marca 2025r., w odwołaniu do SKO z dnia 30 kwietnia 2025 jak i podczas oględzin przeprowadzonych przez Gminną Komisję d/s ustalania szkód na terenie jej posesji w dniu 15 lipca 2025 r. - naruszenie art. 61 § 4. k.p.a. ponieważ nie została zawiadomiona o ponownym wszczęciu postępowania po uchyleniu przez SKO, na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. poprzedniej decyzji organu I instancji; - naruszenie art. 81 a § 1 k.p.a. poprzez uznanie podczas postępowania dowodowego że podczas powodzi nie nastąpiło pokrycia wodą spływu powierzchniowego, że uszkodzenia w budynkach nie powstały podczas powodzi oraz że widoczne spękania muru z kamienia nie można jednoznacznie stwierdzić przyczyny spękania spowodowanych przez wodę gruntową i powierzchniową zaś spoiny łączące elementy muru są zmurszałe z powodu wieku budynku nie zaś wymyte przez wodę podczas powodzi; - naruszenie art. 139a § 1 k.p.a. ponieważ organ I stopnia nie wziął pod uwagę okoliczności wskazane przez SKO w decyzji uchylającej poprzednią decyzję oraz pomimo, że jest związany wytycznymi SKO określonymi w decyzji uchylającej zaskarżoną decyzję w całości i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia, nie zastosował się do tych zaleceń. W uzasadnieniu wskazała, że w dniu 15 lipca 2025 r. na terenie jej posesji OPS, zgodnie z wcześniejszym zawiadomieniem, miał przeprowadzić oględziny szkód popowodziowych w jej zabudowaniach. W dniu tym komisja nie dokonała jednak żadnych oględzin. Wszystkie czynności odbyły się poniżej bramy wjazdowej do jej posesji. Została poinformowana, że wszystkie informacje dotyczące szkód są już jej znane i nie ma potrzeby dokonywać ponownie oględzin gdyż budynki znajdują się w takiej odległości od rzeki że nie jest możliwym aby szkody mogły powstać w wyniku powodzi. Prośby aby rzeczoznawca obejrzał nowe pęknięcia które powstały po ostatniej wizycie komisji, pęknięcia w których widać, że spoina się świeżo wysypuje, zostały zignorowane. Prosiła o zapisanie w protokole że budynki są ubezpieczone w PZU i szkody powodziowe zostały przez ten zakład uznane i dotychczas wypłacono jej już 15500 zł odszkodowania, lecz spotkała się z odmową. Rzeczoznawca stwierdził ,że podtrzymuje swoje stanowisko z poprzednich oględzin, zaś fakt przyznania jej odszkodowania przez ubezpieczyciela nie ma żadnego znaczenia. Przed wydaniem zaskarżanej decyzji nie miała możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i zgłoszenia swoich uwag. Po otrzymaniu decyzji dokonała wglądu do akt i stwierdziła, że w protokole znajdują się nie wypełnione przez rzeczoznawcę rubryki dotyczące ubezpieczenia: czy obiekt był ubezpieczony, czy właściciel otrzymał odszkodowanie za powstałe zniszczenia oraz jaka była wysokość otrzymanego odszkodowania. Podkreśliła, że postępowanie odszkodowawcze prowadzone przez PZU nie zostało jeszcze zakończone ponieważ nie zostały jeszcze wycenione wszystkie szkody. W związku z powyższym wniosła o uchylenie zaskarżanej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia 30 września 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu, po rozpatrzeniu odwołania Skarżącej, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że jak wynika z akt sprawy Strona złożyła wniosek o przyznanie zasiłku celowego na podstawie art. 39 ust. 1 i 2 oraz art. 40 ust. 2 i 3 u.p.s. na remont budynku mieszkalnego. W opisie strat zawartych w tym podaniu odwołująca wskazała, że w wyniku powodzi doszło do zalania jej budynku mieszkalnego położonego w miejscowości S., [...]-[...] S1. Podała, że popękały mury, więźba dachowa i kafelki wewnątrz budynku. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego z dnia 15 kwietnia 2025 r. wynika, że uszkodzenia budynku mieszkalnego nie powstały na skutek powodzi. Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu, uchyliło pierwotnie wydaną decyzję przez organ pierwszej instancji z dnia 15 kwietnia 2025 r. wydaną w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego na remont budynku mieszkalnego celem dokonania ponownej analizy sprawy i oceny przez Komisję do spraw szacowania szkód, czy do uszkodzeń przedmiotowego budynku doszło na skutek powodzi. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Komisja do spraw szacowania szkód, w protokole z dnia 15 lipca 2025 r. oceniła, iż w przedmiotowym budynku widoczne są pionowe pęknięcia tynku (ściany nie są pęknięte) oraz stwierdziła także pęknięcia płytek ceramicznych kuchni - przyjmując jednoznacznie, iż uszkodzenia te nie powstały wskutek powodzi. Następnie przytoczył treść art. 39 ust. 1 i 2, art. 40 ust. 2 i 3 u.p.s., art. 69b ustawy zmieniającej oraz zasad ustalonych przez działającego z upoważnienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Podsekretarza Stanu, dotyczących "Udzielania pomocy finansowej ze środków budżetu państwa (...) dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, poszkodowanych w wyniku powodzi we wrześniu 2024 roku". W regulacji tej, wśród form pomocy wskazano pomoc remontowo-budowlaną, przyznawaną na podstawie art. 39 ust. 1 i 2 oraz art. 40 ust. 2 i 3 u.p.s., na którą składają się: a) zasiłek na remont albo odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku powodzi, zwany dalej: "zasiłkiem na odbudowę budynku mieszkalnego"; b) zasiłek na remont albo odbudowę budynku gospodarczego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku powodzi, zwany dalej: "zasiłkiem na odbudowę budynku gospodarczego" - obydwa przyznawane przez kierownika ośrodka pomocy społecznej. Pomoc remontowo-budowlana, przeznaczona jest dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, w rozumieniu u.p.s., które w wyniku powodzi poniosły szkodę, niezależnie od kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 u.p.s.. Wskazał, że stosownie do art. 110 ust. 2 u.p.s. w sprawach dotyczących pomocy związanej z powodzią gminy kierują się ustaleniami przekazanymi przez wojewodę, a więc powyższymi "Zasadami udzielania pomocy (...)". Kolegium zauważyło, że w orzecznictwie dotyczącym pomocy finansowej udzielanej na podstawie art. 40 u.p.s. wskazuje się na dwie zasadnicze kwestie. Po pierwsze, zasiłek ten nie ma charakteru odszkodowawczego i nie może być traktowany jako rekompensata za straty spowodowane klęską lub zdarzeniem losowym. Nie stanowi też zadośćuczynienia ze strony Państwa, które nie ma obowiązku zapewnić pomocy w remoncie każdej nieruchomości uszkodzonej przez zdarzenie losowe lub klęskę. Takie funkcje spełniają organy ubezpieczeniowe pod warunkiem zawarcia odpowiedniej umowy. Po drugie, przepis art. 40 u.p.s. nie może być realizowany bez zastosowania ogólnych zasad pomocy społecznej, której celem jest zabezpieczenie podstawowych, niezbędnych potrzeb życiowych. Przy podejmowaniu decyzji w sprawach z zakresu pomocy społecznej organy winny zatem kierować się dobrem danej osoby i mieć na względzie, że pomoc ta wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka (art. 3 ust. 1 u.p.s.). Pomoc w postaci zasiłku celowego z art. 40 ust. 2 u.p.s. ma zatem służyć obywatelom w najcięższych sytuacjach życiowych, kiedy ich podstawowe potrzeby egzystencjalne nie mogą być przez nich zaspokojone we własnym zakresie. SKO wskazało, że analiza powyżej wskazanych przepisów ustawy o pomocy społecznej, orzecznictwa sądów administracyjnych odnoszącego się do tego obszaru, w konfrontacji z opracowanymi przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Zasadami (...) na potrzeby pomocy osobom poszkodowanym w wyniku powodzi jaka miała miejsce we wrześniu 2024 r., prowadzi do wniosku, że o ile uznaniu administracyjnemu pozostawiono decyzję o tym czy danej osobie/rodzinie przyznać zasiłek celowy w postaci pomocy remontowo-budowlanej, to już samo określenie wysokości tej pomocy zostało ustalone w "Zasadach (...)" i nie podlega uznaniu administracyjnemu. Kwota zasiłku na odbudowę budynku mieszkalnego wynosi do 200 tys. zł. Kwoty pomocy finansowej przyznawane w zależności od oszacowanego procentu zniszczeń/uszkodzeń (1% zniszczenia = 2 tys. zł) określa załącznik nr 1 do Zasad (...). Kwoty zasiłków składających się na pomoc remontowo-budowlaną, przyznawane są w przypadku oszacowania procentu zniszczeń/uszkodzeń na poziomie co najmniej 5% budynku lub lokalu. Podkreślił, że podstawą przyznania konkretnej kwoty pomocy remontowo budowalnej jest oszacowanie szkód przez osoby posiadające w tym zakresie odpowiednią wiedzę i doświadczenie, co daje gwarancję rzetelnego ustalenia procentowego stopienia zniszczenia/uszkodzenia całego budynku, zgodnie z ustalonymi ww. Zasadami (...). Wykonanie czynności polegających na oszacowaniu wysokości szkód w budynku/lokalu mieszkalnym lub budynku gospodarczym dokonuje osoba posiadająca uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości albo komisja do spraw szacowania strat, powołana przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), w której bierze udział pracownik organu nadzoru budowlanego wykonujący zadania służbowe. W uzasadnionych przypadkach, w tym stosownie do potrzeb oraz w sposób wykluczający konflikt interesów, zamiast pracownika organu nadzoru budowlanego, którym stanowi ust. 1, w pracach komisji do spraw szacowania strat może wziąć udział inna osoba posiadająca odpowiednie kwalifikacje, zwłaszcza z uwzględnieniem uprawnień do pełnienia samodzielnych funkcji w budownictwie stosownie do art. 12 ust. 1 w związku z ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2024 r. poz. 725, z późn. zm.). Osoba posiadająca uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości albo komisja do spraw szacowania strat, o której mowa wyżej, określa procentowy udział zniszczenia lub uszkodzenia, o którym mowa w załączniku nr 1 lub nr 2 do Zasad (...). Kolegium wskazało, że w rozpatrywanej sprawie kwestią sporną było ustalenie istnienia lub nieistnienia związku między uszkodzeniami budynku mieszkalnego Strony, a powodzią. Zarówno z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego z dnia 15 kwietnia 2025 r., jak i z ponownego wywiadu środowiskowego z dnia 15 lipca 2025r. oraz z wniosków postawionych przez Komisję do spraw szacowania szkód z dnia 15 lipca 2025 r. dokonanych po uchyleniu pierwotnie wydanej przez organ pierwszej instancji decyzji z dnia 15 kwietnia 2015 r. w obecności Strony, wynika, że przedmiotowy budynek mieszkalny nie został zalany falą powodziową, a widoczne uszkodzenia budynku w postaci pęknięć muru nie są spowodowane wodami powodziowymi, a wynikają z wieku budynku. W odwołaniu Strona nie wskazała żadnych nowych okoliczności w sprawie. W ocenie SKO brak jest podstaw do zakwestionowania wniosków postawionych przez członków Komisji do spraw szacowania szkód będących profesjonalistami w omawianym zakresie. Organ odwoławczy wskazał, że teren gminy Stronie Śląskie został objęty stanem klęski żywiołowej w związku z wystąpieniem powodzi, co jednak nie oznacza, że wszystkie powstałe na jej obszarze szkody pozostają z taką klęską w związku. Zgodnie z przepisem art. 16 pkt 43 ustawy z dnia 20 lipca 2014 r. Prawo wodne, przez powódź należy rozumieć czasowe pokrycie przez wodę terenu, który w normalnych warunkach nie jest pokryty wodą, w szczególności wywołane przez wezbrane wody w ciekach, naturalnych zbiornikach wodnych, kanałach oraz od strony morza, z wyłączeniem pokrycia przez wodę terenu wywołanego przez wezbranie wody w systemach kanalizacyjnych. Kolegium stwierdziło, że w rozpatrywanej sprawie, w miejscu, w którym stoi przedmiotowy budynek mieszkalny, nie doszło do wezbrania wody w żadnym cieku, ani pokrycia nią obszaru, na którym stoi. Wskazane okoliczności wyłączają możliwość przyznania Stronie wnioskowanej pomocy. Z powyższych ustaleń wynika bowiem, że nie została spełniona podstawowa przesłanka, warunkująca przyznanie zasiłku remontowo-budowlanego, jaką jest istnienie związku między powstałymi uszkodzeniami budynku, a powodzią. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zwrot kosztów postępowania i według norm przewidzianych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy oraz dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego, polegającego na tym, że: Samorządowe Kolegium Odwoławcze bezkrytycznie uznało, że budynek nie został zalany falą powodziową a widoczne uszkodzenia budynku nie są spowodowane wodami powodziowymi, opierając się jedynie na wnioskach postawionych przez członków Komisji d/s szacowania szkód "będących profesjonalistami" w omawianym zakresie ignorując jej oświadczenia że szkody wyrządzone w jej budynkach zostały uznane przez ubezpieczyciela - PZU za spowodowane przez powódź i za szkody te PZU oszacowało i wypłaciło już odszkodowanie. Dodała, że pęknięcia murów oraz obsypywanie się ziemi postępują nadal. W dniu 3 grudnia 2025 r. likwidator PZU dokonał ponownego szacowania szkód. 2. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 10 § w zw. z art. 79 § i § i art. 81 k.p.a. poprzez niemożliwość wypowiedzenia się co do tak zebranych, przez organ Instancji dowodów przed wydaniem przez organ rozstrzygnięcia w sprawie, mimo że nie występowała w sprawie okoliczność mogąca usprawiedliwić zastosowanie przez organ art. 10 § 2 k.p.a., tj. odstąpienia od zasady czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania. W uzasadnianiu skargi wskazała, że zaskarżana decyzja jest drugą decyzją SKO w tej sprawie. Poprzednia decyzja SKO z 5 czerwca 2025 r. uchyliła pierwotną decyzję organu I instancji z dnia 15 kwietnia 2025 r. i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia, zobowiązując organ I instancji do ponownego oszacowania szkód powstałych w mieniu Strony przyjmując, że powstały one na skutek powodzi. Organ I instancji ponownie rozpatrując sprawę w dniu 15 lipca 2025 r. dokonał ponownego szacowania strat. W dniu tym przybyła do jej posesji komisja organu. Członkowie komisji nie dokonali żadnych oględzin budynków, twierdząc że nie ma takiej potrzeby, pomimo że chciała im wskazać nowe pęknięcia w ścianach budynków. Prosiła o dołączenie do akt dowodów w postaci kosztorysu na wykonane już częściowo roboty przy usuwaniu szkód powodziowych oraz dokumentów PZU o wysokości odszkodowania już przyznanego jej za powstałe szkody popowodziowe. Komisja odmówiła przyjęcia tych dokumentów twierdząc, że nie mają one żadnego znaczenie w sprawie. Nie miała również żadnej możliwości wypowiedzenia się na temat dokumentów zebranych przez organ ani zgłoszenia wniosków dowodowych w sprawie, ponieważ przed wydaniem decyzji nie otrzymała żadnego postanowienia umożliwiającego jej dokonanie tych czynności. W odwołaniu do SKO podniosła szereg zarzutów dotyczących zaskarżanej decyzji I instancji. SKO w swojej decyzji z dnia 30 września nie odniosło się do nich. Ograniczyło się jedynie do stwierdzenia, że budynek nie został zalany falą powodziową bo tak uznała komisja do spraw szacowania szkód która jest profesjonalistami w tym zakresie. Jak już wcześniej w trakcie postępowania wskazywała jej zabudowania nie stoją w bezpośredniej bliskości rzeki i zniszczenia nie powstały w wyniku zalania budynków falą powodziową wezbranej rzeki. Budynki te stoją na stromym zboczu góry Janowiec. Podczas długotrwałych intensywnych opadów woda płynęła strumieniami zarówno po powierzchni terenu, jak i pod jego powierzchnią. W różnych miejscach powstawały intensywne wypływy wody w postaci gejzerów wysokości kilkudziesięciu centymetrów, wynoszące materiał ziemny na powierzchnię. Budynek gospodarczy stoi równolegle do warstwie stromego stoku, ma szerokość ok. 7 m zaś różnica wysokości gruntu po jego obu stronach to przeszło 3 m. Budynek mieszkalny stoi prostopadle do warstwie, ma ok. 22 m długości przy różnicy wysokości terenu przeszło 5 m. Ponadto pod powierzchnią terenu znajduje się lita skała. Podczas powodzi wytworzyły się podziemne strumienie Na płaskim podwórku trawa uginała się pod każdym stąpnięciem podobnie jak na torfowisku w Z. Przez piwnicę domu mieszkalnego płynął strumień wynosząc duże ilości ziemi którą musiała wywozić. Podobnie spod budynku gospodarczego na powierzchnię podwórza wypływały strumienie wody wynosząc spod fundamentów ziemię. Widoczne pęknięcia ścian budynków pojawiły się po powodzi i musiały powstać na skutek osłabienia fundamentów. Zabudowania powstały w 1923 roku, nie posiadają żelbetowych ław fundamentowych lecz fundamenty z kamienia. Zasięgała już opinii geologa który stwierdził że w ścianach budynku powstały po powodzi, na skutek wymycia, naprężenia które będą powodowały dalsze pęknięcia ścian i wymagana jest wykonanie ekspertyzy geologicznej i prawdopodobnie wzmacnianie fundamentów przy pomocy pali. Zniszczenia w jej zabudowaniach powstały na skutek powodzi we wrześniu 2024 r. postępują nadal i tylko szybkie działania mogą zapobiec dalszym, nieodwracalnym ich postępom. W związku ze wszystkim, co zostało wskazane powyżej, wniosła jak na wstępie Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 21 lipca 2026 r. Skarżąca podała, że przy pierwszym odwołaniu od decyzji pierwszej instancji z dnia 15 kwietnia 2025 r. przedłożyła dokumentację zdjęciową wraz ze szczegółowym opisem. Skarżąca złożyła do akt sprawy zdjęcia w ilości 15 szt. oraz decyzję z dnia 11 października 2024 r. o przyznaniu zasiłku celowego w kwocie 8 000 zł i decyzję z dnia 28 września 2024 r. o przyznaniu zasiłku powodziowego w kwocie 2 000 zł. oraz 5 szt. wydruków korespondencji z PZU oraz kosztorys inwestorski. Skarżąca podała, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 5 czerwca 2025 r. uchylająca decyzję organu pierwszej instancji z dnia 15 kwietnia 2025 r. dotycząca budynku mieszkalnego była tożsama w treści z decyzją SKO w Wałbrzychu z dnia 5 czerwca 2025 r. w przedmiocie budynku gospodarczego. Skarżąca złożyła do akt sprawy decyzję z dnia 5 czerwca 2025 r. dotyczącą budynku gospodarczego i podała, że decyzję dotyczącą budynku mieszkalnego ma w domu. Wskazała, że przy pierwszym odwołaniu od decyzji pierwszej instancji z dnia 15 kwietnia 2025 r. dotyczącą budynku mieszkalnego złożyła dokumentację zdjęciową dotyczącą szkód. Na podstawie art. 106 § 3 dopuszczono dowód z powyższych dokumentów i zdjęć złożonych przez skarżącą na okoliczności w nich zawarte. (k: 45-45 v akt sprawy sądowej). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 334) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.), uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W wyniku przeprowadzonej kontroli sądowej, Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja SKO nie odpowiada prawu, a tym samym winna zostać uchylona. Zgodnie z art. 40 ust. 2 u.p.s. zasiłek celowy może być przyznany również osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku klęski żywiołowej lub ekologicznej. Stosownie zaś do art. 69b ust. 1 ustawy z dnia 1 października 2024 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1473 z późn. zm.) zasiłek celowy, o którym mowa w art. 40 ust. 2 u.p.s., z przeznaczeniem na remont, odbudowę budynku mieszkalnego, lokalu mieszkalnego, budynku gospodarczego, a także odtworzenie budynku lub lokalu mieszkalnego w innym miejscu lub o innych wymiarach, zakup budynku lub lokalu mieszkalnego albo budynku mieszkalnego wraz z gruntem, na którym jest posadowiony albo zakup działki budowlanej albo najem budynku lub lokalu mieszkalnego, jest przyznawany osobie albo rodzinie, które poniosły stratę w wyniku powodzi we wrześniu 2024 r., niezależnie od dochodu i sytuacji majątkowej tej osoby albo rodziny. Pomoc udzielana na podstawie art. 40 ust. 2 i 3 u.p.s. stanowi wykonywanie przez organ wykonawczy gminy zadania powierzonego mu przez administrację rządową (art. 18 ust. 1 pkt 4 u.p.s.). Sposób wykonywania zadań z zakresu administracji rządowej realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego ustala wojewoda (art. 22 pkt 1 u.p.s.), zaś gmina, realizując zadania zlecone z zakresu administracji rządowej, kieruje się ustaleniami przekazanymi przez wojewodę (art. 110 ust. 2 u.p.s.). Choć ustanowione w oparciu o art. 22 pkt 1 u.p.s. ww. ustalenia (wytyczne) wojewody nie mają charakteru aktu prawa miejscowego, a więc nie mogą stanowić podstawy prawnej podejmowanych decyzji administracyjnych w sprawie przyznania zasiłków celowych z art. 40 ust. 2 u.p.s., to jednak wiążą gminę na podstawie art. 110 ust. 2 u.p.s. i winny były być respektowane przez gminę przy wypłacie na podstawie art. 40 ust. 2 u.p.s. zasiłków celowych ze środków finansowych przekazanych gminie z budżetu państwa na ten cel (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 stycznia 2017 r., II GSK 3501/16, opubl. w internetowej bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl, dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pldalej: CBOSA). Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji 18 października 2024 r. zatwierdził "Zasady udzielania pomocy finansowej, ze środków budżetu państwa z części 85 - Budżety wojewodów, dział 852 – Pomoc społeczna, rozdział 85278 – Usuwanie skutków klęsk żywiołowych oraz z rezerw celowych na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej oraz w ustawie o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących poszkodowanych w wyniku powodzi we wrześniu 2024 roku", dalej: Zasady, Zasady udzielania pomocy finansowej. W postanowieniach ogólnych Zasad podano, że pomoc jest udzielana w formie pomocy remontowo-budowlanej, przyznawanej na podstawie art. 39 ust. 1 i 2 oraz art. 40 ust. 2 i 3 u.p.s., na którą składają się m. in. zasiłek na remont albo odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku powodzi. Pomoc remontowo-budowlana, przyznawana jest niezależnie od kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 u.p.s. Zasady udzielania pomocy finansowej nie stanowią źródła prawa powszechnie obowiązującego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 19 lipca 2011 r., II SA/Bd 567/11; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 18 lutego 2021 r., II SA/Rz 1259/20 – opubl. w CBOSA). Niemniej tego rodzaju wytyczne odzwierciedlają założenia na jakie przeznaczone zostało finansowanie z budżetu państwa celem realizacji zadania zleconego z zakresu administracji rządowej, co wiąże się jednocześnie z możliwościami finansowymi organu pomocy społecznej realizującego zadanie zlecone finansowane z budżetu państwa. Wykonując zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej i dokonując wypłaty środków finansowych przekazanych na zasiłki celowe na usuwanie skutków klęski żywiołowej organ pomocowy powinien zatem uwzględniać przeznaczenie środków publicznych określone w wytycznych organu rządowego, który przekazuje środki finansowe na realizację tego zadania zleconego, co określa jednocześnie możliwości finansowe organu pomocowego. Dlatego też organ pomocowy powinien dokonać oceny określonych okoliczności występujących w danej sprawie nie tylko w świetle norm prawa materialnego powszechnie obowiązującego zawartych u.p.s., lecz także z uwzględnieniem ww. Zasad. Nadto Zasady te jako, że określają jednolitą procedurę i kryteria przyznania zasiłków celowych na remont i odbudowę domu lub lokalu mieszkalnego, służą dochowaniu zasady równego traktowania beneficjentów tej pomocy. Zgodnie z częścią III pkt 1 Zasad kwota zasiłku na odbudowę budynku mieszkalnego wynosi do 200 tys. zł, przyznawanego w związku ze szkodami w jednym budynku/lokalu mieszkalnym. Kwoty pomocy finansowej, przyznawane w zależności od oszacowanego procentu zniszczeń/uszkodzeń (1% zniszczenia = 2 tys. zł) określa załącznik nr 1 do Zasad. Kwoty zasiłków składających się na pomoc remontowo-budowlaną, przyznawane są w przypadku oszacowania procentu zniszczeń/uszkodzeń na poziomie co najmniej 5% budynku lub lokalu, o których mowa w cz. I ust. 1 pkt 2 Zasad (cz. III ust. 3 Zasad). Kwota udzielonej pomocy na remont/odbudowę budynku/lokalu mieszkalnego nie może przekroczyć wysokości szkód wyrządzonych powodzią w danym budynku/lokalu mieszkalnym (cz. III ust. 10 Zasad). Oszacowania wysokości szkód w budynku/lokalu mieszkalnym lub budynku gospodarczym dokonuje osoba posiadająca uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości albo komisja do spraw szacowania strat, powołana przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), w której bierze udział pracownik organu nadzoru budowlanego wykonujący zadania służbowe (cz. VI ust. 1 Zasad). W uzasadnionych przypadkach, w tym stosownie do potrzeb oraz w sposób wykluczający konflikt interesów, zamiast pracownika organu nadzoru budowlanego, o którym stanowi ust. 1, w pracach komisji do spraw szacowania strat może wziąć udział inna osoba posiadająca odpowiednie kwalifikacje, zwłaszcza z uwzględnieniem uprawnień do pełnienia samodzielnych funkcji w budownictwie stosownie do art. 12 ust. 1, w związku z ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (stosownie do cz. VI ust. 2 Zasad). Osoba posiadająca uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości albo komisja do spraw szacowania strat, o której mowa w ust. 1, określa procentowy udział zniszczenia lub uszkodzenia, o którym mowa w załączniku nr 1 lub nr 2 do Zasad (cz. VI ust. 3 Zasad). Ocena uszkodzeń budynku, sporządzona przez pracownika organu nadzoru budowlanego, może być wykorzystana przy szacowaniu wysokości szkód w budynku/lokalu mieszkalnym lub budynku gospodarczym. Decyzja odnośnie jej wykorzystania należy do podmiotów dokonujących szacowania wysokości szkód, wymienionych w pkt 1 (cz. VI ust. 4 Zasad). W świetle przywołanych regulacji należy zatem przyjąć że podstawową materialnoprawną przesłanką przyznania wnioskowanej przez Stronę jest powstanie "straty/szkody w wyniku/na skutek powodzi" która to strata/szkoda dotyczy m.in. "budynku mieszkalnego" oraz to, że wnioskujący o pomoc poszkodowani "prowadzili gospodarstwo domowe w budynku mieszkalnym". Jak wynika z treści motywów rozstrzygnięcia organu I instancji powodem odmowy przyznania świadczenia wnioskowanego przez Stronę było to, że "w miejscu, w którym stoi budynek, nie doszło do wezbrania wody w żadnym cieku ani pokrycia nią obszaru, na którym stoi". W ocenie organu I instancji "zasiłek na remont/odbudowę budynku mieszkalnego nie przysługuje jest to taki rozmiar szkody, który nie kwalifikuje do udzielenia pomocy finansowej -zasiłku celowego na remont/odbudowę budynku mieszkalnego". Kolegium, utrzymując w mocy decyzje organu I instancji uznało, że budynek mieszkalny nie został zalany falą powodziową. Kolegium wskazało, że zarówno z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego z dnia 15 kwietnia 2025 r., jak i z ponownego wywiadu środowiskowego z dnia 15 lipca 2025 r. oraz z wniosków postawionych przez Komisję do spraw szacowania szkód z dnia 15 lipca 2025 r. wynika, że przedmiotowy budynek mieszkalny nie został zalany falą powodziową, a widoczne uszkodzenia budynku w postaci pęknięć muru nie są spowodowane wodami powodziowymi, a wynikają z wieku budynku. Wskazać należy, że na obszarze powiatu kłodzkiego, w tym na terenie Gminy Kłodzko, Rada Ministrów rozporządzeniem z dnia 16 września 2024 r. wprowadziła stan klęski żywiołowej na obszarze części województwa dolnośląskiego, opolskiego oraz śląskiego na okres 30 dni. Stan klęski żywiołowej objął również miejscowość, w której zamieszkuje Skarżąca. Jak wynika z treści odwołania nieruchomość użytkowana przez Stronę poddana została działaniu spływającej ze zbocza góry wody powierzchniowej. Podkreślenia wymaga, że w okresie wrześniowej powodzi według odczytów ze stacji IMGW w ciągu czterech dni opady deszczu osiągnęły poziom ponad 400 mm (litrów) na metr kwadratowy, czyli jest to stan osiągany w tym rejonie na przestrzeni ok. pół roku. Biorąc pod uwagę ukształtowanie terenu na którym położona jest nieruchomość Strony, przez posesję Strony musiała spływać woda, która wpływała na znajdujące się tam zabudowania, co pozwala uznać, że budynek mieszkalny Strony został uszkodzony w wyniku powodzi. Tych okoliczności organ w zaskarżonej decyzji nie rozważył. Wystąpienie powodzi nie jest bowiem ograniczone tylko do wymienionych w art. 16 pkt 43 Prawa wodnego przypadków, gdyż obejmuje zdarzenia wywołane przez inne sytuacje. Powyższe brzmienie definicji powodzi jest zgodne z Dyrektywą 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim (Dz. Urz. UE L 288 z 6 listopada 2007 r., s. 27). Dyrektywa przez powódź opadową rozumie powódź związaną z zalaniem terenu wodami pochodzącymi bezpośrednio z opadów deszczu lub topnienia śniegu, może obejmować miejskie powodzie burzowe lub nadmiar wody na obszarach pozamiejskich. Powódź to czasowe pokrycie przez wodę terenu, który w normalnych warunkach nie jest pokryty wodą. Ponadto, jak wynika z dokumentów przedłożonych przez Stronę na etapie postępowania sądowego, Strona uzyskała kwalifikowaną pomoc doraźną w postaci zasiłku celowego w kwocie 8.000,00 zł. Istotnym jest, że pomoc ta, podobnie jak pomoc remontowo-budowlana, przeznaczona jest dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, które "w wyniku powodzi" poniosły szkodę (por. art. 69a ustawy zmieniającej oraz pkt 1. 1) lit a) oraz pkt 4 części I Zasad). Oznacza to, że dla organu administracji związek szkód z powodzią - w tej konkretnej lokalizacji - został przesądzony. Powyższa kwestia na pewno powinna była zostać przez organ II instancji wszechstronnie rozważona w kontekście zarówno art. 8 § 1 (zasada zaufania do władzy publicznej), jak i § 2 k.p.a. Zgodnie bowiem z art. 8 § 2 k.p.a. organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Oznaczałoby to – na kanwie niniejszej sprawy – konieczność rozważenia, czy Strona otrzymała inną kwalifikowaną pomoc oraz czy była ona związana ze stratami w budynku mieszkalnym. Negatywnie bowiem należałoby ocenić postępowanie wobec poszkodowanego poprzez odmienną ocenę tożsamej przesłanki materialnoprawnej (tj. związku z powodzią) na gruncie różnych świadczeń (pomocy) udzielanych w związku z powodzią. Zauważyć również należy, że w protokole szacowania strat w mieniu prywatnym z dnia 29 marca 2026 r. (nad dniem w dacie nadpisano 28) – dotyczącym budynku mieszkalnego - Komisja do spraw szacowania szkód w żadnym miejscu nie wskazała, że widoczne uszkodzenia budynku w postaci pęknięć muru wynikają z wieku budynku – jak to wskazało SKO w zaskarżonej decyzji. Stwierdzenie to znajduje się w protokole szacowania strat z dnia 28 marca 2025 r. dotyczącym budynku gospodarczego. Ponadto w aktach administracyjnych nie ma protokołu tejże Komisji z dnia 15 lipca 2025 r. dotyczącego budynku mieszkalnego, na który to protokół wskazuje SKO w zaskarżonej decyzji. W aktach administracyjnych znajduje się protokół szacowania szkód z dnia 11 lipca 2025 r. (w dacie nad dniem 11 nadpisano 15) oraz z dnia 15 lipca 2025 r. – oba te protokoły dotyczą budynku gospodarczego stodoły. Ponadto wywiad środowiskowy z dnia 15 kwietnia 2025 r. oraz z dnia 15 lipca 2025 r. zawierają sprzeczne zapisy – w każdym z wywiadów wskazano na odmowę przyznawania wnioskowanego świadczenia oraz jednocześnie zatwierdzono plan pomocy w całości. Sprzeczności te należy wyjaśnić. Podkreślić należy, że zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, organy administracji stoją na straży praworządności i podejmują kroki niezbędne do dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Organy administracji publicznej są również zobowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) i dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.) Postępowanie wyjaśniające prowadzone przez organ administracji publicznej powinno być zakończone po zbadaniu wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla danej sprawy, których zakres określają przepisy prawa materialnego mające zastosowanie w sprawie. Z kolei w uzasadnieniu decyzji organ powinien m.in. wskazać dowody, na których się oparł oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej (art. 107 § 3 k.p.a.). Obecnie rzeczą organu, zgodnie z powołanymi Zasadami, będzie ustalenie istnienia pozostałych przesłanek umożliwiających przyznanie Stronie zasiłku na remont/odbudowę budynku mieszkalnego, tzn. oszacowanie procentowego stopnia uszkodzenia budynku oraz czy oszacowany procentowy stopień uszkodzenia budynku umożliwi przyznanie wnioskowanego przez Stronę świadczenia. Organ winien respektować zasadę czynnego udziału Strony w postępowaniu oraz zasadę informowania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji.