VII SA/Wa 1603/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Iwona Ścieszka po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. na uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 4 lipca 2024 r. nr VII/124/2024 w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej postanawia: odrzucić skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 19 listopada 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2219/24 odrzucił skargę Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. oraz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. Postanowienie to w części dotyczącej odrzucenia skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. uzyskało przymiot prawomocności od dnia 18 kwietnia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 5 czerwca 2025 r., sygn. akt II OSK 870/25, na skutek skargi kasacyjnej Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. uchylił zaskarżone postanowienie Sądu I instancji z 19 listopada 2024 r. w części odrzucającej skargę Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie zaistniała przesłanka nieważności postępowania sądowego wymieniona w art. 183 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: p.p.s.a.), która została spowodowana tym, że Sąd I instancji rozpoznając skargę pominął kwestię zdolności procesowej Stowarzyszenia. NSA podkreślił, że Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. jest stowarzyszeniem zwykłym w rozumieniu ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2020 r. poz. 2261). Nie posiada ono osobowości prawnej (art. 40 ust. 1 Prawa o stowarzyszeniach). Stosownie do art. 41a Prawa o stowarzyszeniach, stowarzyszenie zwykłe reprezentuje przedstawiciel reprezentujący stowarzyszenie zwykłe albo zarząd (ust. 1). Podejmowanie przez przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie zwykłe albo zarząd czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu wymaga uprzedniej zgody wszystkich członków stowarzyszenia zwykłego oraz udzielenia przez nich pełnomocnictwa do dokonania tych czynności (ust. 2). Czynnościami przekraczającymi zakres zwykłego zarządu są w szczególności: 1) nabycie oraz zbycie nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego; 2) ustanowienie ograniczonego prawa rzeczowego; 3) zawarcie umowy kredytu albo pożyczki; 4) przejęcie długu, uznanie długu, zwolnienie z długu, przystąpienie do długu, zawarcie umowy poręczenia lub zawarcie innej podobnej umowy; 5) zaciągnięcie innych zobowiązań przekraczających wartość 10 000 zł (ust. 3). Powyższe wyliczenie zawarte w ustawie ma charakter jedynie przykładowy. NSA wskazał, że wniesienie skargi (skargi kasacyjnej) w imieniu stowarzyszenia zwykłego do wojewódzkiego sądu administracyjnego (Naczelnego Sądu Administracyjnego) należy uznać za czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że w niniejszej sprawie Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. złożyło skargę do WSA w Warszawie, jednakże Sąd nie zweryfikował, czy osoba ją wnosząca (członek zarządu Stowarzyszenia – D. S.) posiadała stosowne umocowanie i czy mogła samodzielnie podpisać skargę. Z załączonych do skargi kopii dokumentów (regulaminu Stowarzyszenia, protokołu z zebrania założycielskiego) wynika natomiast, po pierwsze, że zarząd Stowarzyszenia jest trzyosobowy, po drugie, brak uprawnienia dla zarządu do reprezentacji Stowarzyszenia przed sądami (sądami administracyjnymi). Ocena ta powinna poprzedzać wydane rozstrzygnięcie Sądu I instancji. Takiej analizy w sprawie zabrakło. Dla "skutecznego" złożenia skargi przez Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. niezbędne było jej podpisanie przez wszystkie zrzeszone w nim osoby, ewentualnie wyrażanie zgody wszystkich członków stowarzyszenia zwykłego oraz udzielenie przez nich pełnomocnictwa zarządowi do dokonania tej czynności. Wskazana wadliwość skutkuje uznaniem, że skarga została wniesiona przez podmiot, który nie posiada legitymacji procesowej. Wraz ze zwrotem akt z Naczelnego Sądu Administracyjnego, celem usunięcia wskazywanych wadliwości, D. S. została wezwana do nadesłania podpisanej skargi przez wszystkich członków Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W., ewentualnie do przedłożenia pełnomocnictw do działania w imieniu wszystkich członków Stowarzyszenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone D. S. w dniu 1 sierpnia 2025 r. W odpowiedzi na wezwanie udzielonej pismem z 7 sierpnia 2025 r. D. S. poinformowała, że wszystkie pełnomocnictwa udzielone przez członków Stowarzyszenia [...] są aktualne i znajdują się w aktach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z kolei w świetle art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w tej sprawie postanowieniu z 5 czerwca 2025 r. złożona do tutejszego Sądu skarga nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, stąd w oparciu o zarządzenie z 16 lipca 2025 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) poprzez podpisanie skargi przez wszystkich członków Stowarzyszenia [...] w W., ewentualnie złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania wszystkich członków tego Stowarzyszenia przez D. S., z którego wynika pełnomocnictwo procesowe do wniesienia skargi z dnia 19 sierpnia 2024 r. do sądu administracyjnego. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 1 sierpnia 2025 r. Pomimo upływu w dniu 8 sierpnia 2025 r. zakreślonego terminu do usunięcia braków skargi oraz informacji o konsekwencjach uchylenia się od wykonania wezwania, strona skarżąca nie przedłożyła podpisanej przez wszystkich członków Stowarzyszenia [...] w W. skargi. Nie przedłożyła przy tym dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania wszystkich członków tego Stowarzyszenia przez podpisaną pod skargą D. S. Podkreślić trzeba, że w aktach sądowych znajdują się pełnomocnictwa członków skarżącego Stowarzyszenia do wywiedzenia i popierania skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 listopada 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2219/24. Z uwagi na tak precyzyjnie sformułowany zakres umocowania, pełnomocnictwa te nie mogły świadczyć o upoważnieniu D. S. do wniesienia skargi na uchwałę Rady m.st. Warszawy w imieniu skarżącego Stowarzyszenia. Taki stan sprawy uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.