SK 57/23

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria A Warszawa, dnia 27 grudnia 2023 r. Pozycja 107 POSTANOWIENIE z dnia 6 grudnia 2023 r. Sygn. akt SK 57/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Piotrowicz – przewodniczący Justyn Piskorski – sprawozdawca Julia Przyłębska Bartłomiej Sochański Bogdan Święczkowski , po r ozpoznaniu , n a p osied z e niu niejawny m w dniu 6 grudnia 2023 r. , skargi konstytucyjnej M . B . o zbadani e zgodności: 1) a rt. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 us t. 1 ust awy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za- pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. p o z. 1239 ) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytuc ji Rzeczypospoli t ej Polskiej, 2) § 3 rozporządzenia Minis tra Zdrow ia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w spra wie ob- owiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 7 53 ) z art. 2 o r az art. 47 w zwi ą zku z art. 31 ust. 3 Konstytucji, 3) art. 17 ust. 1 1 ustawy powołan e j w punkcie 1 w związku z § 5 rozporządzenia po wołanego w punkcie 2 z art. 47 w związku z art. 31 u st. 3 , w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a : umorzyć postę pow an ie. Orze czenie zapadło jednogłośnie. UZA SADNIE NIE I 1. W sk ardze kon s tytucyjnej z 13 września 202 2 r. M . B . ( dale j: skarżąca) wniosła o s twierdzenie , że: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 g rudnia 2008 r. o zap obie ga niu o raz z w a lcza niu za k ażeń i cho rób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239 ; d alej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych ) są niezgodne z wywodzoną z art. 2 Konstytucji zasadą dostatecznej określoności przepisów prawa oraz z art. 47 w związ ku z art. 31 u st. 3 K onst ytucj i , 2) § 3 ro z porz ądzeni a Mini stra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. OTK ZU A/2023 SK 57/23 poz. 107 2 w sprawi e obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz . U. z 2018 r. poz. 753 ; dalej : rozporzą- dzenie o szczepi eniach ) jest niezgodny z wywodzoną z art. 2 Konst ytuc ji zasadą dost atec zne j okr e ślo noś c i pr z episów p ra wa o raz z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 K onstytucji, 3) art. 17 ust. 11 ustaw y o zwalcz aniu chorób zakaźnych w związku z § 5 rozporządzenia o szczepi e- niach jest niezgodn y z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 , w związku z ar t. 87 Kon sty tucji . 1 .1. S k arga k onsty t ucyjna została wniesiona w związku z na stępując ym stanem fak- tycznym : Skarżąca nie poddała ma łoletniego dzieck a sz czepieniu w terminach wynikających z k omuni katu Głównego Inspekt ora Sanitar ne g o (dalej : GIS) w sprawie Programu Szczepień Ochronnych (dal ej : PSO) . Postanowieniem z 6 listopada 2017 r. wojewoda nałożył na skarżą- cą grzywnę w ce lu przymuszenia, w następstwie uchylania się od poddan ia małolet nie j c órki obowi ą z kow y m szcz e pienio m o chron nym w terminach wynikających z komunikatu G IS w sprawie PSO . Od postanowienia wojewody z 6 listopada 2017 r. s kar ż ąca wywiodła z ażalenie do mini stra właści wego do spraw zdrowia (da l ej: minist er) . Postanow ieniem z 22 grudnia 2017 r. m inister utrzymał w m ocy zaskarżone post anowienie w o jewo dy. Wyrokiem z 7 listop ada 20 18 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszaw i e od- da lił skargę n a po stanowienie m inis tr a . Sk arżąca wywiod ła skargę ka sacyj ną od powyższego wyroku. Wy rokie m z 5 maja 2022 r. (sygn . akt [ … ] ) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasa cyjną skarż ącej . 1.2. Wątpliwośc i skarżą cej ko ncen trowały si ę wokół t rzech grup zarzutów : 1 ) n aru- szen ia zasady d ostateczne j określoności przepisów prawa wy wodzonej z art. 2 Konstytuc ji, 2) naruszenia art. 87 Konstytucji stanowiąc ego katalog źródeł prawa po wsz e ch nie obowiązu- jącego w Rzeczypospol i t ej Polsk iej, 3) naruszenia prawa d o prywatności – co ska rżąc a wy ra- ziła przez nast ęp ujący układ wzorców: art. 47 w związku z art. 3 1 ust. 3 Konstytucji. Skarżąca wskazała, że art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustaw y o zwalczaniu chorób zakaźnych wprowadza dla os ób przebywających na obszarze Rz ecz ypospolitej Pols kiej obowi ąz ek po d- dan i a s ię szc zepieniom och ronnym. W ocenie skar ż ą cej , przepisy prawa powszechnie obo- wiązująceg o nie określają momentu, w którym obowiąze k szczepień ochron nych przeciwko poszczególnym c horobom staje się wymagalny. Ponadto z ustawy o zwa lczaniu ch orób za- kaźn ych oraz r ozp orządzeni a o szczepien iach nie wynika również , ile dawek poszczególnych szczepionek należy podać dziecku . W ocenie skarżącej, w praktyce stosowania zaskarżonych regulac j i występuje rozbież- ność interpretacy jna – ni ektóre z nich uz na ją, że wyma galność ob owiązku poddania się szczepieniu przeciwko konkretnym cho robom i poszczególn ymi daw kami w ynika z komuni- ka tu GIS , inne zaś twierdzą, że wyma galn o ś ć wynika z w ezwa ni a sk ierow a ne go do rodziców przez lekarza. Zdan iem skarżącej, r ozb ieżnoś c i tej nie m ożna rozst rzygnąć za pomocą środ- ków prowadzących do wyel iminowania nie jednolitości stosowania prawa. 1. 3 . S karżąca wskazał a ponadto , że PSO n ie należy do kat alogu źródeł powszechnie obowiązującego prawa w Rzeczypospoli tej Polskiej. Je j zdaniem , a kt wydawan y przez GIS może być zakwalifikowany co najwyżej jako akt pra w a wewnętrznego , wi ążą cy je dynie j e d- nostki organizacyjne podległe organowi wydającemu , n i e za ś ob ywateli. Skarżąca podkreśli- ła, że nie jes t związa na t re ścią teg o komun ikatu , w s zczególności w zakresie kon kretyzującym wiek dziecka , w którym należy podać określoną szczepionkę , oraz wskazują cym ilość dawek . W ocenie sk arżącej, program szczepień ochronnych nak łada na o bywa teli n owy o b owiązek, a w związk u z tym pow inien mieć formę pra wn ą c o najmniej rozporządzenia. Skarżąca pod- OTK ZU A/2023 SK 57/23 poz. 107 3 n iosła również, że w obecnym stanie prawnym n ie można na jeg o podstawie – w sposób wią- żący jednostkę – w yprowad z ać terminu wymaga lności w ykonywania p oszcz e góln y ch szcze- pie ń . 1. 4 . O dnośnie do ostatniego z przedstawiony ch zarzutów skarżąca podn iosła , że regu- lacje normatywne wprowadzające obowiązek szczepień stanowią ingerencję w prawo do prywatności wy nikające z art . 47 Konstytu cji (p ra w o do decydowania o ż yc iu osobistym) . W ocenie sk arżącej , ob owiązujące przepisy unie możliwiają osobie obowiązanej do poddania się obowiązkowym szczepieniom albo jej opiekunom prawnym lu b faktyczny m decyzji o odmowie podda nia s ię tym s z cz epien i om. O bowiązek szczepień ingeruje zaś w z asadę au- tono mii (s amos tanowi enia) je dnos tki . Skarżąca zauwa żyła także, że ograniczenia konstytu- cyjnych praw mogą nastąpić wyłącznie w ustawie, gdy są konieczn e i proporcjonalne. Jej zdaniem , kwe stionowana re g ul acja nie sp ełnia stan d ardu konsty t ucyjnego, co potwierdza p rzepro wadz ony te st pr oporcjo nal ności . 2. W piśm ie z 7 czerwca 2023 r. Prokurator Generalny przedstawił stanowisko w spra - wie, wnosząc o umorzenie po stępowania w zakresie niezgodno ści z Konsty t ucją art . 1 7 ust . 11 u stawy o zwa lczaniu chorób z akaźnych w związku z § 5 rozporząd zenia o szczepi e- niach z uwa gi n a zbędność wydania wyroku , na podstawie art . 59 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 listopa da 2016 r. o organizacji i tryb i e p os tępowania przed Tr ybunałem Konstytucy jn ym ( Dz. U. z 201 9 r. poz. 2393 ; dalej: u.o. t .p.TK) , w poz ostałym z akresie zaś – ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku , na podstawie art. 59 ust . 1 pkt 2 u.o.t.p.TK . 3. W piśmie z 21 czerwca 2023 r. Rzecznik Praw O byw ate lskic h poinformował, że nie zgłasza udziału w postępowaniu. 4 . W piśmie z 2 2 czerwca 2023 r. Minister Zdrowia przedst awił stanowisko , wn osząc o umorzenie postępowania na podstawi e art . 59 us t. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK w za kresie p un któw 1 i 2 petitum skargi z uwagi na niedopuszczalność wyda nia wyroku oraz na podstawie art . 59 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK w zakresie punktu 3 petitum skarg i z uwagi na zbędność wyda nia wy- roku . W wypadku nieuwzględn ienia wniosku o umorz enie postępowania Minister Zdrowia wnió sł o stwierdzenie, ż e art . 5 ust. 1 p kt 1 l it. b oraz art . 17 ust. 1 ustaw y o zwalczaniu cho- rób zakaźnych są zgodne z art . 2 oraz a rt . 47 w związku z art . 31 u st. 3 Konstytucj i oraz że § 3 rozporz ądzenia o szczepien i ac h jest zgodn y z art . 2 oraz art . 47 w związku z art . 31 ust. 3 Konstytucji . 5 . W pi śmie z 27 czerwca 2023 r. Rzecznik Praw Dziecka przedstawił swoje stanowi- sko, wnosząc o uznanie, że art . 5 ust. 1 pkt 1 lit. b o raz art . 17 ust. 1 i 11 us taw y o zw alczaniu chorób zakaźnych oraz § 3 i § 5 rozporządzenia o szczepieniach są zgodne z art . 47 w związ- ku z art . 31 ust. 3 Konstytucji i nie są niezgodne z art . 2 oraz art . 8 7 Konsty tucji. 6 . W piśmie z 14 lipca 2023 r. Marszałe k Sejmu , działając w imieniu Sejmu, przed- stawił stanowisko w sprawie i wniósł o umorzeni e pos tę powani a na podstawie art . 59 ust. 1 pkt 2 i 3 u. o. t .p.T K . z e względu na niedopuszczalność i zbędność wydania wyrok u. OTK ZU A/2023 SK 57/23 poz. 107 4 II Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Skarga konstytucyjna j est nadzwycza jnym środkiem ochrony ko ns tytucyjnych praw i wolnoś ci, a sku teczność j ej wni esi enia obwa row a no sz eregiem wymogów wynikających zar ówno z ar t. 79 ust. 1 Kon stytu c j i, jak i z przepisów ustawy z dnia 30 listopa da 2016 r. o organizacji i trybie p os tępowania przed Trybunałem Konstytucy jn ym ( Dz. U. z 2019 r. poz. 2393 ; da lej: u.o. t .p.TK) . W tym kont ekśc ie na leży pr zypomnieć , że w każdym stadium pos tępowania T rybunał Ko nstyt ucyjn y jest obowiązany b a dać, czy nie zac hodzą przesła nki obligato ryjn ego umo rz eni a postępowania . W eryfikac j a d opuszczalności skargi ko nstytucy jnej nie kończy si ę w faz ie jej w stępneg o rozp o znania, lecz jes t aktualna przez cały cz as jej rozpa- trywania (por. postanowieni e TK z 2 5 sierpnia 2020 r., sygn. SK 65 / 1 9 , OTK ZU A/2020, poz. 41 i przyw ołane tam orzecznictw o ). Ponadt o skarga konstyt u cy jna musi spe ł ni ać wymogi fo rmal ne, o k t órych m owa w art. 53 ust. 1 u.o.t.p.TK . Zgodni e z tym przepisem, sk arga powinna za wierać określenie kwestionowanego przep isu u stawy lub innego aktu n or matywnego, na podst awie któr eg o sąd l ub organ administracji publ iczne j or zekł osta t ec znie o woln ośc i ach lub pr awach albo obo- wiązkach skarżącego określo nych w Konstytucji i w stosunku do k tórego skarżący domaga się stwier dzenia nie z godności z Konstytucją; w skazanie, która kon stytucyjna wo lność lub prawo skarżącego, i w jaki sp os ób – zdan i em ska rżąceg o – zostały nar uszone; uzasadnienie za rzutu niezgodności kwestionowa nego prze pisu ustawy l ub innego aktu normatywnego, ze wsk azaną kons t ytucyjną wolnością lub pr awem skarżąc ego, z powołaniem ar gumen tów lub dowodów na jego pop arcie ; pr zedstawie n ie sta nu fakt ycznego; udoku mentowanie daty dorę- czenia wy roku, decyzj i lub innego rozstrzy gnięcia, o któr ych mowa w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK , or az i nformację, czy od wyroku , decyzji lub innego rozstr zygni ęc ia , o których mowa w art. 77 ust. 1 u.o . t.p.TK , zo s ta ł w nie sio n y n adzwyczajny środek zaskarżenia. 2 . W nin iejszej spr awie skarżąca uczynił a przedm iotem skargi konstytucyjnej p rzepi sy ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalcz aniu zak ażeń i cho rób zakaźny c h u ludzi ( ówcz eśnie: D z . U. z 2019 r. p oz . 123 9, ze zm. ; obecnie: Dz. U. z 202 3 r. poz. 1 284 , ze zm.; dalej: ustawa o zwalc zaniu chorób zakaźnych ) oraz r ozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień och ronnych ( Dz. U. z 201 8 r. poz. 753, z e zm. ; d alej : rozpo r ządze nie o szczepien iach ) . W jej ocenie, art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych są niezgodne z wywodzoną z art. 2 Konstytucji zasadą dosta tecznej określon ości przepisów prawa o raz z a rt. 47 w związku z a rt. 3 1 u st. 3 Konst ytucj i , § 3 ro z porządzenia o szczepi eniach jest niezgodny z wywodzoną z art. 2 Konstytucji zasadą dostateczne j okr e ślo noś c i pr z episów pra wa oraz z art. 47 w związ- ku z art. 31 ust. 3 K onsty tucj i , a art. 17 ust. 11 u staw y o zwa lczaniu chorób zakaźn ych w związku z § 5 r ozporządzenia o szczepi eniach są niezgodn e z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Kon sty tucji. 2.1. W odniesieniu do zakresu przedmiot owe go sprawy Trybunał przede wszyst kim zwróci ł uwagę na wyrok z 9 maja 202 3 r . , sygn. SK 81 /19 ( OT K Z U A/2023, poz. 50). W e wskazanej sprawie postępowanie zostało zainicjowane skargą, która zarówno pod wzgl ędem zarzutów, jak i uzasadnienia była tożsama z zar z utami zaprez ent owanymi przez skarż ącą w ni niejszym postępowaniu. W wyniku rozpoznania spraw y o sygn. SK 81/19 Trybunał uznał w części I wyroku , że : „ [a] rt. 17 ust. 1 1 u stawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zaka źnyc h u ludzi (Dz. U. z 2022 r. poz. 1657, z e zm. ) w związku z § 5 rozporząd ze- OTK ZU A/2023 SK 57/23 poz. 107 5 nia Mi nistra Zdrowia z dn ia 18 sierpnia 20 11 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochron- nyc h (D z. U. z 2022 r. poz. 2172) w zakresie , w jakim termin wymagalności obowiązkowy ch sz cze p ień ochronnych, jak i li czba dawe k poszc zególnych obowiązkow ych s zczepień ochr on- nych, określone są w P rogramie Szcze pień Ochronnych na dany rok, ogłaszanym przez Głó w neg o Inspektora Sanitarnego w formie komunikatu, a nie przez ministra właściwego do sp raw zdrowia, w drodze rozpor ządzenia, jest n iezgo dny z art. 47 w związku z a rt. 3 1 u st. 3 w związku z a rt. 87 Konstytucj i Rzeczypospolitej Polskiej ” . W częśc i II wyroku określono , że „ [p ] rzepisy wymienione w części I , w z ak resie tam wskazany m, tra cą mo c obowi ą zującą po upływie 6 (sze ściu) miesięcy o d dnia ogłoszenia wy roku w Dzienni ku Ustaw Rzeczypos pol i- tej Po lskiej ” . W poz os tałym zakresie Trybunał umorzył post ę p ow a n i e . Z uwagi na powyższe okoliczności konieczne było dokonanie oceny dopu szczalności merytoryczne go rozpoznania niniejszej sprawy z pu nktu wid zeni a przesł anki ne bis in idem , czyli zakaz u ponowneg o orzekania o tym samym (w tej samej sprawie). Zasada ne bis in idem znajduje zastosowanie, jeżeli te same przepisy zostały już wcześniej zakw e stionowane przez inny podmiot w opa rciu o te same z arzuty niekons tytucy jności ( por. postanowi e nie TK z 23 cz erwca 2022 r., sygn . SK 52/20, O TK ZU A/2022, poz. 4 2 ) . S tosownie do tre ści art . 59 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK . , Trybunał Konsty tucyjny wydaje na posie dz e niu niej a wnym postan o- wienie o umo rzen iu po stępowa nia , je żeli wydanie orzeczenia jes t zbę dne. Zbędność orzekania zachodzi w szczególności właśnie w przypadku ziszczenia się przesłanki ne bis in idem . W związku z powyższym Trybunał uznał, że w nini e jszej sprawie postępowanie w za- kresi e trzeciego zarz utu należało umorzyć na podsta wie art . 59 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p .TK z uwagi na z będność wydania wyroku. 2.2. W pozostałym zakresie należ ało przede wszystkim ust alić, czy spełnione zos tały wymogi formalne , określone w art . 53 ust. 1 u.o.t.p.TK , warunkujące dopuszczalność skargi konst ytucyjnej. W t y m zak resie Trybunał miał wątpliwości co do wzorców kontroli wskaza- nych przez skarżącą . 2.2.1. Po pierwsze s karżąca próbowała dowieś ć niezgodności art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b or az art. 17 ust. 1 ustawy o zwalczaniu chorób zakaź nych oraz § 3 rozporządzen ia o sz czepie- niach z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji , kwestionując wskazane unormowa nia z powodu i ch nadmiernej , niedopusz czalnej konstytucyjnie i ngeren cji w jej prawo do decy- dowania o swoim życiu osobisty m . W tym zak re sie Trybunał podzielił spos trzeż enia dokonane w analogicznej sprawie o sygn. SK 81/19 , w której uzna ł, że w skazanie przez skarżąc ą jako przed mio t u kontr o li ar t. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustaw y o zwalczan iu chorób z aka źnych ora z § 3 rozporzą- dzenia o szczepieniach bez pow iązania tych p rzepisów z innymi jednostkami redakcyjnymi przy wołanych aktów normatywnych n ie powodowałoby zastrzeżeń w syt uacji, gdyby skarga kon stytucyjna została wniesiona w imieniu i na rzecz małoletnie j córki skarżące j. Z aznacze- nia wymaga, że zarów no w sprawie o sygn . SK 81/19, jak i w niniejszej, skarga została spo- rządzon a pr zez tego samego adwokata , w oparciu o identyc z ną argumentację ; mimo to argu- mentacja w tym zakresie nie została w żaden sposób uzupełniona. Także w ni niejszej spr awie Trybunał uzna ł, że n ie był uprawniony do takiej rekon- strukcji skargi konstytucyj nej , która pozwalałaby n a jej m erytoryczne rozpoznanie we wska- zanym zakresie. 2.2.2. Po drugie, wątpliwości Trybunału wzbudziło powoł anie przez skarżącą art. 2 Konstytucji i wywodzonej z ni eg o zas ady wymogu dostatecznej o kreśloności prze pisów pra- wa jako samodzielnego wzorca kontroli. W dotychczaso wym orzeczn i ct wie Tryb unał stanął na stanowisku, że art. 2 Konstytu- cji, w którym wyra żono zasadę demokratyc znego państwa prawnego, co do zasady ni e może stanowić samodzielnego wz orca kontroli w postępowaniu inicjowanym skargą konstytucyjn ą, OTK ZU A/2023 SK 57/23 poz. 107 6 alb owiem nie je st samodziel ny m źródłem praw podmiotowych. W przepisie tym ustrojodaw- ca zawarł wyłącz nie zasadę przedmio tową, która w yznacza określony standard kr eow ania przez ustawodawcę wolnoś ci i praw, a tak że ogólny standard korzystania z nich przez pod- m io ty (por. pos tanowienie z 9 lipca 2012 r., sygn. SK 19/10, OTK ZU nr 7/A/2012, poz. 87). Niemniej jednak w pewnych wypadkach art. 2 Konstytucji może s tanowić w zorzec kontroli skargi konstytuc yjnej, choć możl iwość ta powinna być traktowana jako subsydi arna i wyjąt- kowa. „Po pierwsze , jeżeli skarżący wskaże wywiedzione z art. 2 Konstytucji praw a lub wol- no ści, które wyraźnie nie zostały wysłowione w treści innych pr zep isów konstytucyjnych, to ten przepis będzie p ełnił funkcję samodzielnego wzorca kontroli kons ty tucyjności p rawa (zob. p os tanowienia z 24 stycznia 2001 r., sygn. Ts 129/00, OTK ZU nr 4/B/2002, poz. 248, z 21 czerwca 2001 r., sygn. Ts 187/00, OTK ZU nr 3/ B/2002, poz. 203, z 6 marca 2001 r., sygn. Ts 19 9/00, OTK ZU nr 4/2001, poz. 107, z 10 sierp nia 20 01, sygn. Ts 56/01, OTK ZU nr 8/2001, poz. 289 oraz wyrok z 12 grudnia 2001 r., sygn. SK 26/01, O TK ZU nr 8/2001, poz. 258). Po d rugie, jeżeli skarżący odwo ła si ę do jednej z zasad wyrażonyc h w art. 2 Kon- st ytucji dla uzupełnienia lub wzmocnienia argument ac ji dotyczące j naruszeni a p raw i wolno- ści statuowanych w innym przepisie konstytucyjnym , to art. 2 Konstytucji pełnić będzie funk- cję pomocniczego wzorca kontro li wyst ępującego w powiązaniu z innym przepisem konsty- tucyjnym (zob. wyrok z 6 lutego 2002 r ., syg n. SK 11/01, OTK ZU nr 1 /A /2002, poz. 2)” – ( wyrok z 10 lipca 2007 r., sygn. SK 50/06, OTK ZU nr 7/A/2007, poz. 75; por. postanow ienie z 27 października 20 2 1 r., sygn. SK 40/20, OTK ZU A/ 2022, poz. 8). W realiach niniejszej sprawy nie wystąpiła jedn ak ż adna z powyż szych oko l iczn ości . Skarżąca nie wywiodła z art. 2 Konstytucji prawa podmiotowego nie wynikającego z innych przepisów konstytucyjnych. Ponadto nie ma równ ież podstaw by uznać, że art. 2 Konstytuc ji w przedstawionej przez skarżącą argumentacji pe łnił funkcję pomocnicz ego wzorca kontroli. Wobec powyższego postępowanie w zakresie oceny zgodnoś ci art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz a rt. 17 ust. 1 ustawy o zw a lczan i u chorób zakaźnych z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji oraz § 3 ro zporządzenia o szczep i eniach z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji należało umorzyć na po dstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p .TK, ze względu na niedop uszczal ność wydania wyroku. Z powyższych wzglę dów Trybunał Konstytu c yjny pos t an owił jak w senten cji.