Ts 127/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 20 października 2021 r. Pozycja 136 POSTANOWIENIE z dnia 15 lipca 2021 r. Sygn. akt Ts 127/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bartłomiej Sochański, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej S . W . w sprawie zgodności: art. 53 § 2b w związku z art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz . 2325, ze zm.) w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks po- stępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.) , rozumian ych w ten sposób, że „warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość post ę powania prowadzonego na podstawie przepisów k.p.a., jest wniesienie ponaglenia w toku postępowania, którego prowadzenie w sposób przewlekły kwestionuje się w skardze” , z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Kon- stytucji Rzeczypospolitej Polskiej; p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu . U Z A S A D N I E N I E W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 1 0 maja 202 1 r. (data nadania) S . W . (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocni ka z wyboru, wystą- pił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. W piśmie z 26 listopada 2012 r. skarżący wniósł o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji realizowanej na trzech działkach położonych w miejscowości [ … ] . Decyzją z 24 ma ja 2013 r. (znak: [ … ] ) Wójt Gminy [ … ] (dalej: Wójt albo organ pierwszej instancji) odmówił uwzględnienia wniosku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P . (dalej: SKO) , decyzją z 27 września 2013 r. (znak: [ … ] ) , utrzymało w mocy rozstrzygnięcie W ójta . Skargę na to orzeczenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w P . (dalej: WSA) oddalił wyrokiem z 15 maja 2014 r. (sygn. akt [ … ] ) . 18 stycznia 2019 r. skarżący – w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Ko- deks postępowania administ racyjnego (obecnie: Dz. U. z 2021 r. poz. 735) – wniósł zażalenie na przewlekłe prowadzenie przez Wójta postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy zakończonego decyzją z 24 maja 2013 r. Postanowieniem z 8 kwietnia 2019 r. OTK ZU B/202 1 Ts 127/21 poz. 136 2 (znak: [ … ] ) , SKO uznało ponaglenie za nieuzasadnione z uwagi na załatwienie sprawy co do istoty przez organ pierwszej instancji decyzją z 24 maja 2013 r. W piśmie z 16 kwietnia 2019 r. skarżący wystąpił do WSA ze skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania pr zez Wójta w sprawie zakończonej decyzją z 24 maja 2013 r. Domagał się w niej stwierdzenia przewlekłości post ę powania, wymierzenia organowi grzyw- ny oraz zasądzenia kosztów postępowania. Postanowieniem z 27 sierpnia 2019 r. (sygn. akt [ … ] ) WSA zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne z uwagi na przedstawienie przez Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) , w sprawie o sygnaturze akt [ … ] , zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości, a mającego istotne znaczenie d la rozstrzygnięcia sprawy skarżącego, tj. „Czy wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie post ę powania po jego zakończeniu i wydaniu ostatecznej decyzji stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpo- znaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozs trzygnięcia na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ?”. Postępowanie zawieszono do czasu wyjaśnienia powyższego zagadnie- nia. Postanowieni em z 15 września 2015 r. (sygn. akt [ … ] ) WSA podjął zawieszone postę- powanie i odrzucił skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarg ę kasacyjn ą NSA oddal ił p ostanowieniem z 16 grudnia 2020 r. (sygn. akt [ … ] ). Orzeczenie to, wskazane przez skarżącego jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji , zostało mu doręczone 11 stycznia 2021 r. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 10 czerwca 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 21 czerwca 2021 r.), na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393), wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi kon- stytucyjnej przez doręczen ie odpisów albo kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami) postanowie ń: WSA z 15 września 2020 r. (sygn. akt [ … ] ) oraz SKO z 8 kwietnia 2019 r. (znak: [ … ] ). W odpowiedzi na zarządzenie, skarżący 28 czerwca 2021 r. (data nadania) , doręczył wymagane orzeczenie SKO, natomiast zamiast wyroku WSA z 15 września przesłał rozstrzy- gnięcie tego sądu z 27 sierpnia 2019 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie o sygnaturze akt [ … ] . Skarżą cy twierdzi, że za kwestionowane w skardze konstytucyjnej przepisy, rozumiane w sposób przyjęty przez NSA w postanowieniu z 16 grudnia 2020 r. , uniemożliwia ją uzyska- nie prejudykatu , stanowiącego warunek wystąpienia z roszczeniem opartym na art. 417 1 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks c ywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm.). W związku z tym istotn ie ogranicz a ją przysługujące mu praw o do sądu. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listo pada 2016 r. o organizacji i trybie postę - powania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub gdy braki formalne nie zostały usunięte w us tawowym terminie. Stosownie do art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK skarga konstytucyjna może być wniesiona p o wyczerpaniu drogi prawnej, o ile droga ta jest przewidziana, w ciągu 3 miesięcy od dnia dorę- czenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego roz- strzygnięcia. OTK ZU B/202 1 Ts 127/21 poz. 136 3 Orzeczeniem w związku z którym skarżący wniósł skargę do Trybunału jest prawo- mocne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 grudnia 2020 r. (sygn. akt [ … ] ). Jego odpis doręczono skarżącemu 11 stycznia 2021 r. W tym dniu rozpoczął się bieg terminu wniesienia skargi konstytucyjnej. Ostatnim dniem złożenia jej w Trybunale był więc 11 kwietnia 2021 r. Skarga konstytucyjna została zaś wniesiona 10 maja 2021 r. , a zatem ze znacznym przekroczeniem ter minu. Mając powyższe na względzie Trybunał stwierdza, że złożony środek prawny nie spełnia wymogu określonego w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK. Okoliczność ta jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK – podstawą odmowy nadania rozpatrywanej skardze dal szego biegu. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.