Ts 150/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 30 marca 2022 r. Pozycja 69 POSTANOWIENIE z dnia 23 listopada 2021 r. Sygn. akt Ts 150/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bartłomiej Sochański , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej S.W. w sprawie zgodności: art. 53 § 2b w związku z a rt. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks po- stępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. p oz. 256, ze zm.), rozumianych „w ten sposób, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość postępowania prowadzonego na podstawie przepisów k.p.a., jest wniesienie ponaglenia w toku postępowania, którego prowadzenie w sposób przewlekły kwestionuje się w skardze”, z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Kon- stytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu . UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 maja 2021 r. (data nadania) S.W. (dalej: skarżąc y), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. Pismem z 17 lipca 201 2 r. skarżąc y w ystąpił o ustalenie warunków zabudowy . Decy- zją z 2 4 maja 201 3 r. (znak: […]) Wójt Gminy T. (dalej: Wójt albo organ pierwszej instancji) odmówił ustalenia warunków zabudowy. Skarżąc y wystąpił 3 październik a 201 8 r. z pona- gleniem, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępo- wania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.; dalej: k.p.a.) , które Samorządo- w e Kolegium Odwoławcze w P. (dalej: SKO) postanowieniem z 7 listopada 201 8 r. uznało za nieuzasadnione . W związku z nieuwzględnienie m ponaglenia, skarżąc y wystąpił do Wojewódzkiego S ądu Administracyjnego w P. (dalej: WSA) ze skargą na przewlekłe prowadzenie postępowa- nia przez Wójta w sprawie zakończonej powołaną wyżej decyzją. Domagał się w niej stwier- dzenia przewlekłości postępowania, wymierzenia Wójtowi grzywny oraz zasądzenia na je go OTK ZU B/2022 Ts 150/21 poz. 69 2 rzecz kosztów postępowania. Wyrokiem z 21 marca 2019 r. (sygn. akt […] ) WSA uznał, że Wójt dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, lecz nie miało ono charakteru rażącego naruszenia prawa. Od powyższego rozstrzygnięcia Wójt wni ósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA), który postanowieniem z 20 listopada 2020 r. (sygn. akt […] ) uchylił zaskarżony wyrok i odrzucił skargę. W uzasadnieniu odwołał się do postano- wienia składu siedmiu sędziów NSA z 2 września 2 020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18), w któ- rym przyjęto, że wniesienie ponaglenia jako warunku formalnego do zainicjowania postępo- wania sądowego w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania dopuszczalne jest jedynie w spra wie zawisłej. Dokonanie tej czynności po zakończeniu postępowania byłoby nie tylko niecelowe, lecz również sprzeczne z istotą tej regulacji, ponieważ nie mogłoby do- prowadzić do zobowiązania organu do załatwienia sprawy, a tym samym uzdrowienia zaist- niałego stanu braku działania administracji publicznej . W związku z powyższym NSA w po- stanowieniu z 20 listopada 2020 r. uznał, że „ skarga wywiedzio na w następstwie tak spóźnio- nego środka zaskarżenia nie mogła podlegać merytorycznemu rozpoznaniu. Brak s pełnienia wymogu z art. 52 § 2 p.p.s.a. skutkować powinien odrzuceniem skargi, jako niedopuszczal- nej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W takim stanie sprawy bezprzedmiotowe jest odno- szenie się do zagadnienia porusz onego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, mia nowicie dopuszczalności wniesienia skargi na przewlekłość postępowania w sytuacji, gdy to postępo- wanie zostało już zakończone wydaniem decyzji ostatecznej” (s. 8 postanowienia NSA). Postanowienie NSA z 20 listopada 2020 r. , jak wyjaśnił skarżący, doręczono mu 26 stycznia 2021 r. (data ta nie została jednak w żaden sposób udokumentowana ). Orzeczenie to zostało wskazane jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji. 2. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzen iem z 18 czerwca 2021 r. (doręczo- nym pełnomocnikowi skarżące go 30 czerwca 2021 r.), na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytu- cyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t .p.TK), wezwał skarżąc ego do usunięcia bra- ków formalnych skargi przez : 1) doręczenie oryginalnego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącego przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); 2) doręczenie odpisu lub poświadczonego za zgodność z oryginałem postanowienia NSA z 20 listopada 2020 r. (sygn. akt […]); 3) udokumentowanie daty dorę- czenia skarżącemu ostatecznego rozstrzygnięcia, w związku z którym wniesiona została skar- ga konstytucyjna (przedłożenie np. poświadczonej za zgodność z oryginałem koperty, w któ- rej doręczona została skarga kons tytucyjna – wraz z czterema kopiami); 4) doręczenie – odpi- sów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem – orzeczeń potwierdzających wyczerpa- nie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami): a) wyroku WSA z 21 marca 2019 r. (sygn. akt […] ), b) postanowienia SKO z 7 listopada 2018 r. o uznaniu ponaglenia za nieuzasadnione. Do chwili wydania niniejszego postanowienia powyższe braki formalne nie zostały usunięte . 3. Skarżąc y twierdzi, że zakwestionowany w skardze konstytucyjnej art. 53 § 2b p.p.s.a., rozumiany w sposób przedstawiony w postanowieniu składu siedmiu sędziów NSA z 2 września 2 020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18 ), a co za tym idzie także w orzeczeniu, w związku z którym wni ó sł skargę do Trybunału , narusza prawo do sądu. Ogranicza on bo- wiem, jego zdaniem, możliwość uzyskania przedsądu , niezbędnego do wystąpienia z powódz- twem na podstawie art. 417 1 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm.). OTK ZU B/2022 Ts 150/21 poz. 69 3 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje . Zgodnie z art. 61 ust. 1 ust awy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub gdy braki formalne nie zo stały usunięte w ustawowym terminie. Zarządzenie Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 18 czerwca 2021 r. zostało pełno- mocnikowi skarżącego skutecznie doręczone 30 czerwca 2021 r. W treści zarządzenia zawar- to pouczenie, że nieusunięcie braku w wyznaczonym te rminie wywołuje ujemne skutki proce- sowe. Mimo upływu przewidzianego prawem terminu, brak ten nie został przez skarżącego usunięty. Wobec nieusunięcia braku formalnego w zakreślonym prawem siedmiodniowym ter- minie, Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania bad anej skardze dalszego biegu na podsta- wie art. 61 ust. 4 pkt 2 w związku z art. 57 ust. 1 u.o.t.p.TK. W związku z powyższym Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżące mu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.