Ts 179/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 7 kwietnia 2022 r. Pozycja 78 POSTANOWIENIE z dnia 23 listopada 2021 r. Sygn. akt Ts 179/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bartłomiej Sochański , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej S.W. w sprawie zgodności: art. 53 § 2b w związku z a rt. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks po- stępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. p oz. 256, ze zm.), rozumianych „w ten sposób, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administr acyjnego na przewlekłość postępowania prowadzonego na podstawie przepisów k.p.a., jest wniesienie ponaglenia w toku postępowania, którego prowadzenie w sposób przewlekły kwestionuje się w skardze”, z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Kon- stytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu . UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 18 czerwca 2021 r. (data nadania) S.W. (dalej: skarżąc y), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. Pismem z 29 listopada 2012 r. skarżąc y w ystąpił o usta lenie warunków zabudowy na gruntac h położonych w miejscowości S., Gmina T. Decyzją z 4 października 2013 r. (znak: […]) Wójt Gminy T. (dalej: Wójt albo organ pierwszej instancji) odmówił ustalenia warun- ków dla wnioskowanej zabudowy. S karżąc y wystąpił 22 li stopada 201 8 r. z ponagl e niem, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania admi- nistracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.; dalej: k.p.a.) , które Samorządowe K o legium Odwoławcze w P. (dalej: SKO) postanowieniem z 18 grudnia 2018 r. (nr […] ) uznało za nie- uzasadnione z uwagi na załatwienie sprawy przez organ pierwszej instancji decyzją z 4 paź- dziernika 2013 r. 29 marca 2019 r. skarżąc y wystąpił do W ojewódzkiego S ą du Administracyjnego w P. (dalej: WSA) ze skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta w sprawie za- OTK ZU B/2022 Ts 179/21 poz. 78 2 kończonej jego decyzją. Domagał się w niej stwierdzenia przewlekłości postęp owania, wy- mierzenia organowi pierwszej instancji grzywny oraz zasądzenia na je go rzecz kosztów po- stępowania. Wyrokiem z 26 czerwca 2019 r. (sygn. akt […] ) WSA uwzględnił skargę stwier- dzając, że organ pierwszej instancji dopuścił się przewlekłego prowadzenia p o stępowania oraz że nie miało ono miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Od powyższego rozstrzygnięcia Wójt wni ósł skar gę kasacyjną do N aczelnego S ądu Administracyjnego (dalej: NSA), który postanowieniem z 26 listopada 2020 r. (sygn. akt […] ) uchylił zaskarżony wyrok i odrzucił skargę. W uzasadnieniu odwołał się do postano- wie nia składu siedmiu sędziów NSA z 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18), w któ- rym przyjęto, że wniesienie ponaglenia, jako warunku formalnego do zainicjowania postępo- wania sądowego w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania, dopuszczalne jest jedynie w sprawie zawisłej. Dokonanie tej czynności po zakończeniu postępowania byłoby nie tylko niecelowe, lecz również sprzeczne z istotą tej regulacji, ponieważ nie mogłoby do- prowadzić do zobowiązania organu do załatwienia sprawy, a tym samym uzdrowienia zaist- niałego stanu braku dzi a łania administ racji publicznej. W skardze konstytucyjnej wskazano, że postanowienie z 26 listopada 2020 r. (ozn a- czone jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji) doręczone zostało pełnomo c- nikowi skarżące go 24 lutego 2021 r. Trybunał ex officio ustalił jednak, że orzeczenie to dorę- czono skarżącemu 22 lutego 2021 r. 2. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 15 lipca 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżące go 6 sierpnia 2021 r.), na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o o rganizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), wezwał skarżąc ego do usunięcia braków for- malnych skargi przez: 1) doręczenie pełnomocnictwa szczególnego do wniesienia i sporzą- dzenia skargi k onstytucyjnej, a także reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Try- buna łem Konstytucyjnym, w sprawie zakończonej postanowieniem NSA z 26 lis topada 2020 r. (sygn. akt […]) wraz z czterema kopiami; 2) udokumentowanie daty doręczenia skar- żąc emu postanowienia wskazanego w punkcie 1 zarządzenia (tj. poświadczonej za zgodność z orygi nałem koperty wraz z monitoringiem przesyłki Poczty Polskiej lub potwierdzenia od- bio ru przesyłki), 3) doręczenie odpisów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem – wraz z czterema ich kopiami: a) wyroku WSA z 26 czerwca 201 9 r. (sygn. akt […] ), b) posta- nowienia SKO z 18 grudnia 2018 r. (SKO […]), uznającego ponaglenie skarżącego za nieu- zasadnione. Do chwili wydania niniejszego postanowienia powyższe braki formalne nie zo- stały usunięte. 3. Skarżąc y twierdzi, że zakwestionowany w skardze konstytucyjnej art. 53 § 2b p.p.s.a., rozumiany w sposób przedstawiony w kwestionowanym postanowieniu, narusza prawo do sądu. Ogranicza on bowiem możliwość uzyskania przedsądu , niezbędnego do w y- stąpienia z powództwem na podstawie art. 417 1 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Ko- deks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm.). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje . Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępow a- nia przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyel i- minowaniu już w początkowej fazie postępowania spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skardze konstyt u- OTK ZU B/2022 Ts 179/21 poz. 78 3 cyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona określone przez prawo wymagania oraz nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t. p.TK. W myśl art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK skarga konstytucyjna może być wniesiona po wycze r- paniu drogi prawnej, o ile droga ta jest przewidziana, w ciągu trzech miesięcy od dnia dorę- czenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatec znego roz- strzygnięcia. Jako ostateczne rozstrzygnięcie skarżący wskazał postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2020 r. (sygn. akt […] ), które zostało mu doręczone 22 lu- tego 2021 r . Od tego dnia rozpoczął się więc bieg trzymiesięczn ego terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej. Termin ten upłynął skarżące mu 22 maja 2021 r. Skarga konstytucyjna została natomiast nadana 18 czerwca 2021 r., a zatem z przekroczeniem terminu określonego w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK. Okoliczność ta – w my śl art. 61 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK – stanowi samodzielną podstawę odmowy nadania analizowanej skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W związku z powyższym Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na pod stawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżące mu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.