Ts 38/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 22 grudnia 2021 r. Pozycja 188 POSTANOWIENIE z dnia 20 września 2021 r. Sygn. akt Ts 38/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bartłomiej Sochański, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej S .W. w sprawie zgodności: art. 53 § 2b w z wiązku z ar t. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz . 2325, ze zm.) w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks po- stępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.), rozumianych w ten sposób, że „warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na przewl ekłość postępowania prowadzonego na podstawie przepisów k.p.a., jest wniesienie ponaglenia w toku postępowania, którego prowadzeni e w sposób prz ewlekły kwestionuje się w skardze”, z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Kon- stytucji Rzeczypospolitej Polskiej; p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu . UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybuna łu Konstytucyjnego 23 lutego 2021 r. (data nadania) S.W. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystą- pił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. W piśmie z 21 maja 2012 r. (uzupełnionym 24 maja 2012 r.) skar żący wniósł o ustale- nie warunków zabudowy dla inwestycji realizowanej na działkach położonych w miejscowo- ści S ., Gmina T . Decyzją z 17 czerwca 2013 r. (znak: […] ) Wójt Gminy T., (dalej: Wójt) po ponownym rozpatrzeniu sprawy odmówił uwzględnienia wniosku . P o zakończeniu postępowania administracyjnego , 19 lutego 2018 r. skarżący wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z ponagleniem, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.: dalej: k.p.a.), natomiast po stwierdzeniu przez ten organ, że jest ono nieuzasadnione, 15 czerwca 2018 r. złożył w Wojewódzkim Sąd zie Administracyjnym w P. (dalej: WSA) skarg ę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta w s prawie OTK ZU B/2021 Ts 38/21 poz. 188 2 zakończonej jego decyzją z 17 czerwca 2013 r. Domagał się w niej stwierdzenia przewlekło- ści postępowania, wymierzenia organowi grzywny oraz zasądzenia kosztów postępowania. Wyrokiem z 3 października 2018 r. (sygn. akt […]) WSA stwierdził, że Wójt d opu ścił się przewlekłego prowadzenia postępowania , oraz że prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W pozostałym zakresie WSA oddalił skargę, orzekł także o kosztach postępowania. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku WSA wniós ł Wójt. Postanowieniem z 13 li- stopada 2020 r. (sygn. akt [ …]) Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) uchylił zaskar- żony wyrok i odrzucił skargę (na przewlekłe prowadzenie postępowania), orzekł także o kosz- tach postępowani a. W uzasadnieniu postanowienia przywołano postanowienie siedmiu sę- dziów NSA z 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18) oraz uchwałę siedmiu sędziów tego sądu z 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OSP 5/19) i stwierdzono , że pismo skarżącego z 19 lutego 2018 r., złożone już po zakoń cze niu postępowania, nie może być uznane za śro- dek zaskarże nia, o którym mowa w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), którego wyczerpanie waru nkowało dopuszczalność skargi na przewlekłe prowadze- nie postępowania. W niesienie ponaglenia, jako warunku formalnego do zainicjowania postę- p owania sądowego w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania dopuszczalne jest jedynie w toku postępowania , którego prowadzenie przez organ w sposób przewlekły kwestionuje się w skardze. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 12 marca 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 19 marca 2021 r.), na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 li stopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez doręczenie odpisu lub poświadczonej przez pełnomocnika skar żącego za zgodność z oryginałem kopii (wraz z czter ema kopiami) wyroku WSA z 3 paź - dziernika 2018 r. (sygn. akt [ …]). Skarżący został także zobowiązany do udokumentowania daty doręczenia mu postanowienia NSA z 13 listopada 2020 r. (sygn. akt [ …] ). Skarżący ustosunkował się do zarządzen ia 26 marca 2021 r. (data nadania). Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 7 czerwca 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 11 czerwca 2021 r.), na podstawie art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK, wezwał skarżącego do: wska zania, które konstytucyjne w olności lub prawa skarżącego, wyrażone w art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Konstytucji, zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze konstytucyjnej art. 53 § 2b w związku z art. 52 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 37 § 1 i 3 k.p.a.; dokładnego wyjaśnienia, w jaki sposób zaskarżone przepisy, w zakresie określonym w skardze konstytucyjnej, naruszają wolności lub prawa skarżącego; oraz do uzasadnienia zarzutu niekonstytucyjności zakwestionowanych w skardze przepisów, z powoł aniem argumentów lub dowodó w na jego poparcie. Skarżący został także zobligowany do doręczenia odpisu lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii rozstrzygnięcia właściwego organu, wydanego po rozpatrzeniu ponaglenia (jeśli zostało ono złożone). W ustawowym termi nie do Trybunał u Konstytucyjnego nie wpłynęło żadne pismo procesowe. Skarżący twierdzi, że zakwestionowane w skardze konstytucyjnej przepisy, rozumiane w sposób przedstawiony w postanowieniu składu siedmiu sędziów NSA z 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18), a co za tym idzie także w orzeczeniu, w związku z którym wniósł skargę do Trybunału , naruszają prawo do sądu. Ograniczają bowiem możliwość uzyskania prejudykatu niezbędnego do wniesienia pozwu do sądu powszechnego z roszczeniem o zapła- tę odsz kodowania przeci wko jednostce samorządu terytorialnego w oparciu o art. 417 1 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm.). OTK ZU B/2021 Ts 38/21 poz. 188 3 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. Skarga konstytucyjna jest sfo rmalizowanym środkiem ochr ony konstytucyjnych wol- ności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia warunków wynika- jących zarówno z art. 79 ust. 1 Konstytucji, jak i przepisów ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK, jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w u.o.t.p.TK, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarzą- dzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozpoznania, pomimo prawidłowego do- ręczenia (data doręczenia: 11 czerwca 2021 r.) pełnomocnikowi skarżącego zarządzenia sę- dziego Trybu nału, braki skargi nie zostały usunięte . Okoliczność ta jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą odmowy na- dania analizowanej skardze dalszego biegu. W tym stanie rzeczy Trybunał postanowił jak na wstępie. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.