Ts 55/19

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 30 października 2020 r. Pozycja 335 POSTANOWIENIE z dnia 25 sierpnia 2020 r. Sygn. akt Ts 55/19 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Michał Warciński – przewodniczący Justyn Piskorski – sprawozdawca Leon Kieres , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu- cyjnego z 7 listopada 2019 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej O.D. , p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. Orzeczenie zapadło większością głosów. UZASADNIENI E W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 kwietnia 2019 r. (data nadania), O.D. (dalej: skarżący) , rep rezentowany przez adwokata J.F. , wystąpił o stwierdzenie niezgodności § 1 ust. 1 pkt 1 - 4 oraz § 3 ust. 1 załącznika do uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy z 17 września 2009 r. nr LXII/1921/2009 , wydanej na podsta- wie art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz. U. Nr 155 poz. 1298, ze zm.) , w zakresie , w jak im: 1) „akta prawa miejscowego ograniczają prawa obywatela wynikające z Ustawy Zasadniczej oraz Ustawy o sporcie kwalifikowanym w za- kresie przyznawania stypendiów sportowych” z art. 31 ust. 1 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) „wprowadza dyskrym inację osób uprawiających sport taneczny i osiągających wy sokie wyniki sportowe we współzawodnictwie krajowym jak i międzynarodowym” z art. 32 ust. 1 - 2 w związku z art. 2 Konstytucji ; 3) „władze publiczne nie wspierają rozwoju kultury fizycznej młodzieży, poprzez nieprzyznawanie nagród i stypendiów osobom uprawia- jącym sport taneczny i zdobywającym znaczące wyniki na arenie krajowej i międzynarodo- wej” z art. 68 ust. 5 Konstytucji; 4 ) „władze publiczne wydając akty prawa miejscowego dzia- łają z przekroczeniem delegacji ustawowej ograniczając uprawnienia wynikające z aktów [prawa] powszechnie obowiązującego” z art. 7 w związku z art. 94 Konstytucji; 5) „w wystę- pujących w niniejszej sprawie szeregu nieprawidłowości nie przeprowadzono rzetelnego nad- zoru nad uchwałą pozbawiającą uprawn ień przysługujących Skarżącemu O . D . wedle przepi- sów Ustawy Zasadniczej oraz innych ustaw” z art. 63 Konstytucji ; 6) „błędnie stosuje się § 3 ust. 1 Załącznika do Uchwały Nr LXII/1921/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 17 wr ześnia OTK ZU B/2020 Ts 55/19 poz. 335 2 2009 roku który wskazuje wyłącznie kluby sportowe w Warszawie jako podmioty uprawnio- ne do składania wni osków o stypendium sportowe, co przekracza rażą co delegację ustawową zawartą w art. 35 ust. 2 u.s.k.” z art. 92 ust. 1 Konstytucji. Zdaniem skarżą cego doszło do zróżnicowania zawodników w zakresie przyznawania im stypendió w przez pozaustawowe przesłanki naruszające zasadę równości, dyskryminujące oso by uprawiające sport taneczny i osiągające wysokie wyniki w e w spółzawodnictwie krajo- wym jak i międzynarodowym, polegające na ustaleniu limitu wieku uprawnionego na 23 lata oraz wskazaniu jedynie na „kluby sportowe w Warszawie jako podmioty uprawnione do skła- dania wniosków o stypendium sportowe”. Skarżący zarzuca władzom publicznym brak wsparcia roz woju kultury fizycznej młodzieży , albowiem nie przyznają one nagród i stypen- diów osobom uprawiającym taniec sportowy. Postanowieniem z 7 listopada 2019 r. (doręczo nym pełnomocnikowi skarżącego 13 li- stopada 2019 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszeg o biegu, stwier- dzając , że nie spełnia ona podstawowego warunku określonego w art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanego w art. 53 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania p rzed Trybunałem Konstytucyjnym ( Dz. U. z 2019 r. poz. 2 393 ; dalej: u.o.t.p. TK ). Trybunał jednoznacznie stwierdził, że uchwała nie stanowiła normatywnej pod- stawy ostatecznego orzeczenia , lecz była przedmiotem rozstrzyg nięc ia sądu administracyjne- go. W zażaleniu z 19 listopada 2019 r. (data nadania) skarżący podniósł, że ustalenia Try- bunału są niesłuszne . Stwierdził, że choć wskazany wyrok Naczelnego Sądu Administracyj- nego jest ostateczny , to nie ma charakteru indywidualnego. Skarżący uważa za nieprawidłowe t wierdzenie , że zaskarżona uchwała nie stanowiła normatywnej podstawy orzeczenia , lecz była jedynie przedmiotem jej rozstrzygnięcia. Skarżący w uzasadni eniu stawia retoryczne pytanie „czy t a sytuacja (pozbawienie prawa do stypendium sportowego) nie ma charakteru rozstrzygnięcia indywidualnego?” Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustaw y z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postę- powania przed Trybunałem Konstytu cyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz . 2393; dalej: u.o.t.p. TK) skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowie nie Trybunału Konstytu- cyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyj nej dalszego biegu. Trybunał, w s kładzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5 - 8 u.o.t.p.TK). Na etapie rozpoznania zażalenia Trybunał bada prze- de wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził i stnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. Trybunał stwierdza, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a argumenty przed- stawione w zażaleniu nie podważają podstaw y odmowy nadania skardze dalszego biegu. Sformułowany przez skarżącego z arzut , wskazujący na dopuszc zalność kwestionowa- nia uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy z 17 września 2009 r. (nr LXII/1921/2009 ) w sprawie określenia szczegółowych zasad i trybu przyznawania, wstrzymywania i pozba- wiania oraz ustalania wysok ości stypendiów sportowych m.st Warszawy oraz stypendiów sportowych m.st Warszawy „Nadzieja Olimpijska” dla zawodników osiągających wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym ( dalej: uchwała) , która nie był a podsta wą prawną orzecz enia wydanego w sprawie, lecz była przedmiotem jej rozstrzygnięcia , w związku z któr ą została wniesiona skarga, opiera się na błędnym rozumie- niu art. 79 ust. 1 Konstytucji. Stanowisko skarżącego jest sprzeczn e z literalnym brzmieniem tego przepisu, który expressis verbis ogranicza przedmiot skargi wyłącznie do unormowa ń będąc ych taką podstawą. OTK ZU B/2020 Ts 55/19 poz. 335 3 Trybunał podkreśla, że skarżący j ako ostateczne rozstrzygnięcie o jego prawach i ob- owiązkach wskazał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 wr ześnia 2018 r. (sygn. akt […] ) uchylający w części wyrok W ojewódzkiego Są du Administracyjnego w W arszawie , stwierdzając y nieważność przepisu u chwały – abstrakcyjnej i generalnej, a nie decyzję po- zbawiającą go prawa do stypendium sportowego (np. odmowę przy znania stypendium na podstawie zaskarżonej uchwały). Trybunał podtrzymuje stanowisko i argumentację , że wskazane przez skarżącego osta- teczne orzeczenie nie ma charakteru rozstrzygnięcia indywidualnego , które odnosi się bezpo- średnio do sfery jego praw lub wolności. W postanowieniu z 7 listopada 2019 r. Trybunał zasadnie zatem przyjął, że analizo- wana skarga nie spełnia podstawowego warunku określonego w art. 79 ust. 1 Konstytucji , a doprecyzowanego w art . 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p. TK. W związku z tym, na podstawi e art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p. TK, prawidłowo odmówił nadania jej dalszego biegu. Mając powyższe na względzie , Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 61 ust. 8 u .o.t.p.TK – nie uwzględnił zażalenia.