Ts 6/20

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 12 października 2020 r. Pozycja 287 POSTANOWIENIE z dnia 23 lipca 20 20 r. Sygn. akt Ts 6/20 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Rafał Wojciechowski , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej J.P. w sprawie zgodności: § 14 ust. 1 w związku z § 17 ust. 1 rozporządzeni a Rady M inistrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania po- mocy finanso wej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju ob- szarów wiejskich (Dz. U. z 2017 r. poz. 1220) w zakresie, w jakim „pozwalają one na zmniejszenie w drodze decyzji administracyjnej kwoty otrzymywanej renty strukturalnej o kwotę emerytury, do której uprawniony nabędzie jedynie prawo z ubezpieczenia społecznego lub z zaopatrzenia emerytalnego lub ube z- pieczenia społecznego rolników ” z art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 2, art. 21 ust. 1, art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej , p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg . U Z ASADNIENI E 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 3 stycznia 20 20 r. (data nadania) J.P. (dalej: skarż ąc y ), reprezentowan y przez pełnomocnika z wyboru , wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego . N a mocy decyzj i Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Moder- nizacji Rolnictwa w P. (dalej: Kierownik Biura) z 29 sierp nia 2006 r. (nr […] ; dalej: decyzja z 2006 r. ) , skarżącemu przyznan o rentę strukturalną od sierpnia 2006 r. do lipca 2016 r. , w wysokości 1254,67 zł. 13 maja 2 015 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Moder nizacji Rol- nictwa w P. (dalej: Biuro) wpłynęło pismo Zakł ad u Ubezpieczeń Społecznych w P. (dalej: ZUS) , w którym poinformowano, że decyzją z 28 kwietnia 2015 r. wznowiono wypłatę eme- rytury na rzecz skarżącego. Kopia przedmiotowej decyzji wpłynęła do Biura 20 maja 201 5 r. W związku z powyższym Kierownik Biura , decyzją z 26 czerwca 2015 r. (nr […] ) , zmienił − od kwietnia 2015 r. − wysokość renty strukturalnej skarżącego , przyznanej mu na podstawie decyzji z 2006 r. (która od marca 2015 r. wynosiła 1848,95 zł) , o kwotę 1378,00 zł wskazując, że nowa wysokość renty strukturalnej wynosi 470,95 zł. OTK ZU B/2020 Ts 6/20 poz. 287 2 Pismem z 14 września 2015 r. Kierownik Biura zawiadomił skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w spr awie zmniejszenia wysokości renty struktu- ralnej o kwotę pierwotnie ustalonego świadczenia przez ZUS . 24 września 2015 r. ZUS przesłał do Kierownika Biura kserokopię decyzji z 28 sierp- nia 2009 r. o przyznaniu skarżącemu emerytury, a także kopię decyzji z 28 kwietnia 2015 r. o wznowieniu jej wypłaty. Jednocześnie poinformował, że emerytura od dnia przyznania, tj. od 15 września 2009 r. , podlegała zawieszeniu, natomiast wznowienie jej wypłaty nastą- piło 1 kwietnia 2015 r. Z uwagi na powyższe d ecyzją Kierownika Biura z 24 listopada 2015 r. (nr […] ) skar- żącemu zmniejszono wysokość renty strukturalnej , przyznanej decyzją z sierpnia 2006 r. Obniżenie objęło rentę pobieraną od sierpnia 2009 r. do marca 2015 r. Skarżący od powyż- sz ej decyzji wniósł odwołanie . Przedmiotowa decyzja została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Oddziału Re- gionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z 25 marca 2016 r. (nr […] ). Skarżący na powyższą decyzję wniósł skargę administracyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej: WSA) , który w yrokiem z 17 listopada 2016 r. ( sygn. akt […] ) skargę oddalił . W uzasadnieniu swoje go rozstrzygnięcia WSA wyjaśnił, że zgodnie z § 14 ust. 1 roz- porządzeni a Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 114, poz. 1191, ze zm.), w przypadku , gdy upraw- niony do renty strukturalnej w trakcie jej pobierania nabędzie prawo do emerytury z ubezpie- czenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego, lub ubezpieczenia społecznego rolników, rentę strukturalną zmniejsza się o kwotę tej emerytury. Wyjaśnił on , odwołując się do orze- czeń innych sądów administracyjnych , że zmniejszenie renty strukturalnej wiąże się jedynie z nabyciem prawa do emerytury, nie zaś z faktycznym jej pobieraniem. Tym samym – zda- niem WSA – Kierownik Biura słusznie obniżył skarżącemu rentę strukturalną o wysokość przyznanej emerytury. Podkreślił, że na prawidłowo ść powyższego rozstrzygnięcia nie ma wpływu okoliczność zawieszenia wobec skarżącego wypłaty świadczeń emerytalnych we wrześniu 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 28 cz erwca 2019 r. (sygn. akt […] ) odda- lił skargę od powyższego orzeczenia. 2 . Zdaniem skarżącego zakwestionowane w skardze przepisy narusz ają jego konstytu- cyjne prawa wyrażone w art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 2, art. 21 ust. 1 i art. 31 ust. 3 Kon- stytucji. Wskazuje on , że pozbawienie prawa własności przez zmniejszenie wysokości przysługującej mu renty strukturalnej możliwe jest tylko na p odstawie ustawy, a nie aktu po- dustawowego jakim jest rozporządzenie. Ponadto ograniczenie tego prawa, w sytuacji gdy faktycznie nie pobierał on świadczenia emerytalnego , jest sprzeczn e z istotą prawa własności, w tym z „istotą przyznania i pobierania renty strukturalnej, która służy zapewnieni u środków utrzymania uprawnionemu”. Skarżący podkreśla także, że niedopuszczalne jest takie ograni- czenie prawa własności, które w sposób mniej korzystny traktuje własnych obywateli niż po- rządki prawne obywateli innych krajów. Wskazuje on, że ograniczenie to zaprzecza istocie renty struktural nej, jej cel om oraz założeniom, przez co jest niezgodn e z Konstytucją. Podkre- śla, że polskie uregulowanie jest sprzeczne z rozporządzeniem R ady ( WE ) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniając ym i uchylając ym niektóre rozporządzenia, któr e jest podstawą dla ustanawiania rent strukturalnych w polski m porządk u prawnym . OTK ZU B/2020 Ts 6/20 poz. 287 3 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym ( Dz. U. z 2019 r. poz. 2393 ; dalej: u.o.t.p. TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, pod- czas którego Trybunał bada, czy od powiada ona określonym przez prawo wymogom. 2. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie uczyniono następujące przepi sy: – § 14 ust. 1 rozporządzenia Rady M inistrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent struktu- ralnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2017 r. poz. 1220 ; dalej: rozpo- rządzenie ) o następującej treści: „ W przypadku gdy uprawniony do renty strukturalnej w trakcie jej pobierania nabę- dzie prawo do emerytury z ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego, lub ubezpieczenia społecznego rolników, rentę s trukturalną zmniejsza się o kwotę tej emerytury ”; – § 1 7 ust. 1 rozporządzenia o następującej treści: „ Kierownik biura powiatowego Agencji wydaje decyzje administracyjne w sprawach przyznania, zawieszania i zmniejszania rent strukturalnych ” . 3. Trybunał s twierdza, że skarga konstytucyjna spełnia przesłanki warunkujące prze- kazanie jej do rozpoznania merytorycznego, gdyż: 1) została sporządzona w imieniu skarżącego przez radcę prawnego (art. 44 ust. 1 u.o.t.p. TK); 2) skarżący: a) wyczerpał przysługującą mu drogę prawną (art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK), albowiem wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 czerwca 2019 r. (sygn. akt […] ) jest pra- womocny i nie przysługują od niego żadne zwykłe środki zaskarżenia , b) dochował terminu wniesienia skargi konstytucyjnej (art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK) , c) prawidłowo określił przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p. TK), wskazując, które konstytucyjne prawa i wolności i w jaki sposób – jego zdaniem – zostały naruszone (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p. TK) oraz przedstawił w tym zakresie stosowne uzasadnienie (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p. TK). 4. W ocenie Trybunału analizowana skarga konstytucyjna nie jest obarczona nieusu- walnymi brakami formalnymi, o których mowa w art . 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK, zaś sformu- łowane w niej zarzuty nie są oczywiście bezzasadne w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK. W związku z powyższym Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.