Ts 87/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 29 grudnia 2021 r. Pozycja 198 POSTANOWIENIE z dnia 20 września 2021 r. Sygn. akt Ts 87/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Krystyna Pawłowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawn ym skargi konstytucyjnej S.W. w sprawie zgodności: art. 53 § 2b w związku z art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks po- stępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.), rozumianych w ten sposób, że „warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość postępowania prowadzonego na podstawie przepisów k.p.a., jest wniesienie pon aglenia w toku postępowania, którego prowadzenie w sposób przewlekły kwestionuje się w skardze”, z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Kon- stytucji Rzeczypospolitej Polskiej; p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENI E W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 12 mar ca 2021 r. (data nadania) S.W. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnik a z wyboru, wystą- pił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. W piśmie z 1 października 2012 r. skarżący wniósł o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji realizowanej na działkach położonych w miej scowości S., Gmina T. Decyzją z 4 października 2013 r. (znak: […] ) Wójt Gminy T. , (dalej: Wójt albo organ pierwszej in- stancji ) odmówił uwzględnienia wniosku. Powyższe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mo - cy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: SKO) z 30 stycznia 2014 r. (znak: […] ). Po zakończeniu postępowania administracyjnego, 19 lutego 2018 r. , skarżący złożył ponaglenie (nazwane zażaleniem „na przewlekłość postępowania w sprawie wydania warun- ków zabudowy”). SKO postanowieniem z 9 kwietnia 201 8 r. (znak: […] ) uznał o ponaglenie za nieuzasadnione z uwagi na załatwienie sprawy przez organ pierwszej instancji decyzją z 4 października 2013 r. Następnie skarżący złożył 25 czerwca 2018 r. w Wojewódzkim Są- OTK ZU B/202 1 Ts 87/21 poz. 198 2 dzie Administracyjnym w P. (dalej: WSA) skargę na przewlekłe prowadzenie tego postępo- wania. Domagał się w niej stwierdzenia przewlekłości postępowania, wymierzenia organowi grzywny oraz zasądzenia kosztów postępowania. Wyrokiem z 21 listopada 201 8 r. (sygn. akt […] ) WSA stwierdził , że Wójt dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania , oraz że prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W pozostałym zakresie WSA oddalił skargę, orzekł także o kosztach postępowania. Skargę kasacyjną od powyższego wy roku WSA wniósł Wójt. Postanowieniem z 24 li- stopada 2020 r. (sygn. akt […] ) Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) uchylił zaskar- żony wyrok i odrzucił skargę (na przewlekłe prowadzenie postępowania), orzekł także o kosz- tach postępowania. W uzasadnieniu postanowienia przywołano postanowienie siedmiu sę- dziów NSA z 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18) oraz uchwałę siedmiu sędziów tego sądu z 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OSP 5/19) i stwierdzono , że pismo skarżącego z 19 lutego 2018 r., będące zażaleniem na przewlekłe postępowani a , potraktowane jako pona- glenie, złożone już po zakończeniu postępowania, nie mogło być uznane za środek zaskarże- nia, o którym mowa w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), którego wyczerpanie warunkowało dopuszczalność skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Nie jest bowiem możliwe merytoryczne rozpoznanie tego środka w sytuacji, gdy sprawa zo- stała już zakończona. Powyższe orzeczenie, wskazane przez skarżącego jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji , zostało mu doręczone 30 grudnia 2020 r. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 14 kwietnia 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 22 kwietnia 2021 r.), na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), wezwał skarżąceg o do usunięcia braków formalnych skargi przez doręczenie odpisu lub poświadczonej przez pełnomocnika skarżą - cego za zgodność z oryginałem kopii (wraz z czterema kopiami) wyroku WSA z 21 listopada 201 8 r. (sygn. akt […] ) oraz rozstrzygnięcia SKO wydanego w sprawie o sygn. […] . Pełnomocnik skarżącego przesłał kopie dokument ów 29 kwietnia 2021 r. (data nada - nia) . N ie poświadczył za zgodność z oryginałem kopii postanowienia SKO. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 15 czerwca 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 22 czerwca 2021 r.), na podstawie art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK, wezwał skarżącego do: wskazania, które konstytucyjne wolności lub prawa skarżącego, wyrażone w art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Konstytucji, zostały n aruszone przez zakwe - stionowane w skardze konstytucyjnej art. 53 § 2b w związku z art. 52 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.) ; dokładnego wyjaś nienia, w jaki sposób zaskarżone przepisy, w zakresie określonym w skardze konstytucyjnej, naruszają wolności lub prawa skarżącego oraz do uzasadnienia zarzutu niekonstytucyjności zakwestionowanych w skardze przepisów, z powołaniem argumentów lub dowodów n a jego poparcie. Skarżący został także zobligowany do doręczenia odpisu lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii postanowienia SKO z 9 kwietnia 201 8 r. (znak: […] ) . W ustawowym terminie do Trybunału Konstytucyjnego nie wpłynęło żadne pismo procesowe. Skarżący twierdzi, że zakwestionowane w skardze konstytucyjnej przepisy, rozumiane w sposób przedstawiony w postanowieniu składu siedmiu sędziów NSA z 2 września 2 020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18), a co za tym idzie także w orzeczeniu, w związku z którym wniósł skargę do Trybunału , naruszają prawo do sądu. Ograniczają bowiem możliwość uzyskania prejudykatu niezbędnego do wniesienia pozwu do sądu powszechnego z roszczeniem o zapła- OTK ZU B/202 1 Ts 87/21 poz. 198 3 tę odszkodowania przeciwko jednostce samorządu terytorialnego w oparciu o art. 417 1 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm.). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wol- ności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia warunków wynika- jących zarówno z art. 79 ust. 1 Konstytucji, jak i przepisów ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Zgodnie z ar t. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK, jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w u.o.t.p.TK, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarzą- dzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. W spra wie będącej przedmiotem niniejszego rozpoznania, pomimo prawidłowego do- ręczenia (data doręczenia: 22 czerwca 2021 r.) pełnomocnikowi skarżącego zarządzenia sę- dziego Trybunału, braki skargi nie zostały usunięte. Okoliczność ta jest – zgodnie z art. 61 ust . 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą odmowy na- dania analizowanej skardze dalszego biegu. W tym stanie rzeczy Trybunał postanowił jak na wstępie. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.