RKR-26/2008

PREZES URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA UOKIK W KRAKOWIE 31-011 Kraków, Pl. Szczepa ń ski 5, Tel/fax (012) 421-75-79, 421-74-98, E-mail: krakow@uokik.gov.pl RKR-410-1/06/MS-52/08 Kraków, dn. 11 wrze ś nia 2008r. DECYZJA Nr RKR - 26/2008 Na podstawie art. 11 ust. 1 w zwi ą zku z art. 28 ust. 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2005r. Nr 244, poz. 2080 z pó ź n. zm.) w zwi ą zku z art. 131 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007r o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50 poz. 331 z pó ź n. zm.) oraz § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej Delegatur UOKiK (Dz. U. Nr 18 poz. 172 z pó ź n. zm.), po przeprowadzeniu na wniosek Cechu Rzemios ł Motoryzacyjnych i Ma ł ych Przedsi ę biorców w Krakowie post ę powania antymonopolowego, w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: nie stwierdza si ę stosowania przez 1. Powszechny Zak ł ad Ubezpiecze ń S.A. z siedzib ą w Warszawie, 2. Autodistribution Polska Sp. z o.o. z siedzib ą w D ę bicy, 3. Andrzeja Senkowskiego wykonuj ą cego dzia ł alno ść gospodarcz ą pod firm ą Przedsi ę biorstwo Produkcyjno-Handlowe „POLCAR” z siedzib ą w Warszawie, 4. Monik ę Dankowsk ą wykonuj ą c ą dzia ł alno ść gospodarcz ą pod firm ą Biuro Handlowe BHMD z siedzib ą w Warszawie, praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę na lokalnych rynkach napraw samochodów obejmuj ą cych obszar ca ł ej Polski poprzez zawarcie porozumienia polegaj ą cego na bezpo ś rednim ustalaniu - przez w/w dostawców - cen sprzeda ż y cz ęś ci zamiennych dla zak ł adów naprawczych nale żą cych do Sieci Naprawczej utworzonej przez PZU S.A. - co mo ż e stanowi ć naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie (...).” UZASADNIENIE W dniu 8.03.2005r. do Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura UOKIK w Krakowie – zwanego dalej „organem antymonopolowym” lub „Prezesem UOKIK” wp ł yn ął wniosek Cechu Rzemios ł Motoryzacyjnych i Ma ł ych Przedsi ę biorców w Krakowie z siedzib ą przy ul. S ł owia ń skiej 3 – zwanego dalej „Wnioskodawc ą ” lub „Cechem” - o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego przeciwko Powszechnemu Zak ł adowi Ubezpiecze ń S.A. – zwanego dalej „PZU” - pod zarzutem stosowania praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę okre ś lonych art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2005r. Nr 244, poz. 2080 z pó ź n. zm.) – zwanej dalej „ustaw ą antymonopolow ą ”. Po dokonaniu analizy wniosku, organ antymonopolowy wszcz ął w dniu 21.02.2005r. post ę powanie wyja ś niaj ą ce w przedmiotowej sprawie, którego celem by ł o wst ę pne ustalenie czy i w jakim zakresie dzia ł ania PZU naruszaj ą przepisy ustawy antymonopolowej. Z ł o ż ony przez Wnioskodawc ę wniosek zosta ł nast ę pnie doprecyzowany przez niego pismem z dnia 25.04.2005r., w którym rozszerzy ł uzasadnienie wniosku, a ponadto z ł o ż y ł wyja ś nienia oraz dodatkowe wnioski dowodowe. W toku przeprowadzonego post ę powania wyja ś niaj ą cego organ antymonopolowy ustali ł , ż e PZU stworzy ł o sie ć naprawcz ą obejmuj ą ce wytypowane przez niego zak ł ady naprawcze, których zadaniem jest powypadkowa naprawa samochodów, finansowana przez PZU. Dodatkowo wybrane zak ł ady naprawcze zosta ł y zobowi ą zane do ustalania i rozliczania kosztów napraw na podstawie kalkulacji sporz ą dzonych przez tego ubezpieczyciela lub na jego zlecenie. Zosta ł y równie ż zobowi ą zane do kupowania cz ęś ci zamiennych, wykorzystywanych podczas napraw powypadkowych, u wskazanych przez PZU dostawców cz ęś ci zamiennych, którymi by ł y: - Autodistribution Polska Sp. z o.o. z siedzib ą w D ę bicy, przy ul Krakowskiej 47, - Andrzej Senkowski wykonuj ą cy dzia ł alno ść gospodarcz ą pod firm ą Przedsi ę biorstwo Produkcyjno-Handlowe „POLCAR” z siedzib ą w Warszawie, przy ul. Wejnerta 19, - Monika Dankowska wykonuj ą ca dzia ł alno ść gospodarcz ą pod firm ą Biuro Handlowe BHMD z siedzib ą w Warszawie, przy ul. Arkuszowej 10. Wymienieni dostawcy cz ęś ci zamiennych zawarli natomiast z PZU umowy, na mocy których zobowi ą zali si ę dostarcza ć cz ęś ci zamienne do zak ł adów naprawczych wskazanych przez PZU z zastosowaniem rabatu podstawowego jaki jest stosowany przez nich w obrocie gospodarczym oraz rabatu dodatkowego w wysoko ś ci 5 %, który jest stosowany wy łą cznie przy sprzeda ż y dla zak ł adów nale żą cych do Sieci Naprawczej PZU. Postanowieniem nr RKR-20/2006 z dnia 10.02.2006r. organ antymonopolowy zamkn ął post ę powanie wyja ś niaj ą ce, a o jego wynikach poinformowa ł Wnioskodawc ę , wzywaj ą c go jednocze ś nie do uzupe ł nienia wniosku. Pismem z dnia 15.02.2006r. Wnioskodawca uzupe ł ni ł wniosek, żą daj ą c ostatecznie wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego przeciwko: - PZU - pod zarzutem naruszenia art. 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, 3 oraz 5 ustawy antymonopolowej, tj. nadu ż ywaniu pozycji dominuj ą cej na krajowym rynku ubezpiecze ń komunikacyjnych poprzez stosowanie praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę na krajowym rynku powypadkowych napraw samochodów realizowanych w ramach ubezpiecze ń OC i AC. - PZU, Autodistribution Polska Sp. z o.o. – zwanemu dalej „Autodistribution” lub „Spó ł k ą ”, Andrzejowi Senkowskiemu wykonuj ą cemu dzia ł alno ść gospodarcz ą pod firm ą Przedsi ę biorstwo Produkcyjno-Handlowe „POLCAR” – zwanemu dalej „POLCAR”, Monice Dankowskiej wykonuj ą cej dzia ł alno ść gospodarcz ą pod firm ą Biuro Handlowe BHMD – zwanej dalej „BHMD” – pod zarzutem zawarcia porozumienia ograniczaj ą cego konkurencj ę zakazanego w art. 5 ust.1 pkt 1 ustawy antymonopolowej. 2 Po przeanalizowaniu zebranego materia ł u dowodowego organ antymonopolowy uzna ł , i ż mo ż e on uzasadnia ć podejrzenie stosowania przez PZU oraz wymienionych powy ż ej 3 dostawców cz ęś ci zamiennych zarzucanych im praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę W zwi ą zku z powy ż szym postanowieniem nr RKR-151/2006 z dnia 23.05.2006r. – zmienionym postanowieniem nr RKR-234/2008r. z dnia 21.05.2008r. oraz postanowieniem nr RKR- 284/2008r. z dnia 11.07.2008r. - organ antymonopolowy wszcz ął na wniosek Cechu post ę powanie antymonopolowe przeciwko: 1. Powszechnemu Zak ł adowi Ubezpiecze ń S.A. z siedzib ą w Warszawie, 2. Autodistribution Polska Sp. z o.o. z siedzib ą w D ę bicy, 3. Andrzejowi Senkowskiemu wykonuj ą cemu dzia ł alno ść gospodarcz ą pod firm ą Przedsi ę biorstwo Produkcyjno-Handlowe „POLCAR” z siedzib ą w Warszawie, 4. Monice Dankowskiej wykonuj ą cej dzia ł alno ść gospodarcz ą pod firm ą Biuro Handlowe BHMD z siedzib ą w Warszawie pod zarzutem stosowania praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę na lokalnych rynkach napraw samochodów obejmuj ą cych obszar ca ł ej Polski poprzez zawarcie porozumienia polegaj ą cego na bezpo ś rednim ustalaniu - przez w/w dostawców - cen sprzeda ż y cz ęś ci zamiennych dla zak ł adów naprawczych nale żą cych do Sieci Naprawczej utworzonej przez PZU S.A. - co mo ż e stanowi ć naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie (...).” Natomiast w sprawie podniesionego przez Wnioskodawc ę zarzutu dotycz ą cego ewentualnego naruszenia przez PZU przepisów art. 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, 3 oraz 5 ustawy antymonopolowej, tj. zakazu nadu ż ywania pozycji dominuj ą cej na rynku, zosta ł o wszcz ę te odr ę bne post ę powanie antymonopolowe. W toku post ę powania organ antymonopolowy wyda ł - na wniosek Cechu - w dniu 23.05.2006r. postanowienie nr 153/2006 a o ograniczeniu prawa wgl ą du do materia ł u dowodowego w zakresie za łą czników nr 21-37 do pisma Cechu z dnia 25.04.2005r. (k. 123 – 151) oraz za łą czników nr 3 – 6 do pisma Cechu z dnia 18.07.2005r. (k. 275 – 310) zawieraj ą cych informacje o stawkach za roboczogodziny stosowanych przez niektóre zak ł ady naprawcze oraz dane osobowe klientów zlecaj ą cych tym zak ł adom powypadkowe naprawy samochodów w ramach ubezpiecze ń OC i AC rozliczane przez PZU w systemie bezgotówkowym i gotówkowym. Za ż alenie na powy ż sze postanowienie z ł o ż y ł o PZU, jednak ż e prawomocnym postanowieniem S ą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 7.11.2006r. (sygn. akt XVII Amz 47/06/K) oddali ł za ż alenie i utrzyma ł w mocy ograniczenie prawa wgl ą du. W odpowiedzi na podniesiony zarzut strony post ę powania, tj. PZU i dostawcy cz ęś ci zamiennych, ustosunkowali si ę do zarzutów Wnioskodawcy i z ł o ż yli wyja ś nienia. 1. PZU pismem z dnia 12.06.2006r. wnios ł o o umorzenie post ę powania antymonopolowego wzgl ę dnie o wydanie decyzji o niestwierdzeniu stosowania praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę , z uwagi na brak podstaw do przyj ę cia, ż e dzia ł ania PZU i dostawców cz ęś ci zamiennych stanowi ą naruszenie przepisów ustawy antymonopolowej. Zdaniem PZU, umowy zawarte z w/w dostawcami nie eliminuj ą , nie ograniczaj ą , ani nie naruszaj ą konkurencji na rynku w ł a ś ciwym. Podnios ł o, ż e nie prowadzi dzia ł alno ś ci w zakresie kupna lub sprzeda ż y cz ęś ci do samochodów, a rynek obrotu cz ęś ciami zamiennymi nie stanowi dla PZU rynku w ł a ś ciwego, albowiem dzia ł a 3 on wy łą cznie na rynku ubezpiecze ń maj ą tkowych, na którym posiada mocn ą pozycj ę . PZU zakwestionowa ł o okre ś lony przez organ antymonopolowy rynek napraw samochodów, jak równie ż brak – w jego ocenie – naruszenia interesu prawnego, poniewa ż zak ł ady naprawcze, d ążą do utrzymania wysokich cen cz ęś ci zamiennych. PZU podnios ł o tak ż e zarzut wy łą czenia umów zawartych z dostawcami cz ęś ci zamiennych spod zakazu zawartego w art. 5 ustawy antymonopolowej, zarówno na podstawie przepisów rozporz ą dzenia Rady Ministrów z dnia 13 sierpnia 2002r. w sprawie wy łą czenia okre ś lonych porozumie ń wertykalnych spod zakazu porozumie ń ograniczaj ą cych konkurencje (Dz. U. Nr 142, poz. 1198 z pó ź n. zm), jak i na podstawie art. 11 ust. 2 tej ustawy wprowadzaj ą cego tzw. klauzul ę rozs ą dku, stosowan ą w przypadku, gdy korzy ś ci gospodarcze przewa ż aj ą nad negatywnymi skutkami zwi ą zanymi z ograniczeniem konkurencji. Zdaniem PZU Wnioskodawca nie wykaza ł tak ż e, i ż zrzeszone u niego zak ł ady naprawcze kupowa ł y cz ęś ci zamienne w cenach wy ż szych ni ż ceny stosowane przez 3 dostawców, z którymi PZU zawar ł o umowy, w stosunku do zak ł adów nale żą cych do Sieci Naprawczej. PZU podnios ł o, ż e nie narzuca, ani nie wyznacza zak ł adom naprawczym wysoko ś ci cen cz ęś ci zamiennych, jak równie ż konkretnego dostawcy. Ogranicza si ę jedynie – w stosunku do zak ł adów nale żą cych do Sieci Naprawczej - do okre ś lenia granicy wysoko ś ci cen cz ęś ci zamiennych w celu wskazania maksymalnych kosztów naprawy, które b ę d ą przez niego uznawane przy ustalaniu wysoko ś ci odszkodowania oraz okre ś lenia wymogów dotycz ą cych sposobu dokumentowania ponoszonych przez zak ł ad naprawczy kosztów nabycia cz ęś ci zamiennych. Ma to na celu weryfikacj ę zg ł aszanych roszcze ń odszkodowawczych oraz unikni ę cie wyp ł at odszkodowa ń w zawy ż onej wysoko ś ci. Podkre ś li ł o ponadto, ż e nie narzuca zak ł adom nale żą cym do Sieci Naprawczej obowi ą zku nabywania cz ęś ci zamiennych u dostawców, z którymi PZU zawar ł o umow ę , tj. tzw. „dostawców preferowanych”, lecz jedynie rekomenduje nabywanie cz ęś ci u tych dostawców. Podnios ł o tak ż e, i ż nabywanie cz ęś ci zamiennych u tych dostawców ma stanowi ć dodatkowe ź ród ł o zaopatrzenia dla warsztatów, co ma na celu zwi ę kszenie konkurencyjno ś ci na rynku cz ęś ci zamiennych. Cz ęś ci oferowane przez dostawców preferowanych stanowi ą alternatyw ę dla cz ęś ci oferowanych przez autoryzowanych dealerów samochodowych lub producentów samochodów i s ą od nich ta ń sze. Jednocze ś nie PZU podnios ł o, ż e procedura naboru zak ł adów do Sieci Naprawczej PZU oraz warunki umów o wspó ł pracy z zak ł adami naprawczymi w zakresie napraw i zakupu cz ęś ci zamiennych u dostawców preferowanych by ł y przedmiotem post ę powania wyja ś niaj ą cego prowadzonego przez Prezesa UOKIK Delegatura w Gda ń sku, który postanowieniem nr 364 z dnia 20.09.2004r. zamkn ął post ę powanie wyja ś niaj ą ce i nie wszcz ął post ę powania antymonopolowego w tej sprawie. PZU wyja ś ni ł o równie ż , i ż pierwsze porozumienia z dostawcami cz ęś ci zamiennych w sprawie warunków zakupów tych cz ęś ci przez wskazane przez PZU zak ł ady naprawcze zosta ł y zawarte w 2001r. w ramach pilota ż owego wdra ż ania systemu Telepomocy i Preferowanej Sieci Naprawczej na terenie dzia ł ania Oddzia ł u Okr ę gowego PZU w Warszawie. Nast ę pnie program Sieci Naprawczej zosta ł rozszerzony na obszar ca ł ego kraju i PZU zawar ł o nowe umowy w sprawie warunków sprzeda ż y cz ęś ci zamiennych do wskazanych przez niego zak ł adów naprawczych. W kolejnym pi ś mie z dnia 14.12.2006r. podtrzyma ł o swoje dotychczasowe stanowisko, ż e postanowienia zawarte z dostawcami preferowanymi nie naruszaj ą przepisów ustawy antymonopolowej oraz wyja ś ni ł o, ż e dzia ł ania te mia ł y doprowadzi ć do obni ż enia 4 kosztów zakupu cz ęś ci zamiennych poprzez szersze zastosowanie cz ęś ci alternatywnych pochodz ą cych od dostawców niezale ż nych, oferuj ą cych je w cenach ni ż szych ni ż autoryzowani producenci i dostawcy. Wyja ś ni ł o tak ż e, i ż celem powo ł ania ceny preferowanej by ł o uproszczenie systemu rozlicze ń pomi ę dzy zak ł adami sieci naprawczej, dostawcami i PZU S.A., a nie ograniczenie konkurencji na rynku. W wyniku negocjacji PZU jako ostateczny p ł atnik za cz ęś ci zamienne wynegocjowa ł u dostawców rabat dla siebie w wysoko ś ci 5 % - wyznaczaj ą cy tzw. cen ę preferowan ą . W toku negocjacji z dostawcami i konsultacji ze ś rodowiskiem warsztatowym opracowano rozwi ą zanie, w którym dostawca udziela rabatu dla PZU oraz rabatu dla warsztatu na etapie zakupu przez warsztat. Zdaniem PZU podnoszony przez Wnioskodawc ę zarzut o rzekomym uprzywilejowaniu zak ł adów nale żą cych do Sieci Naprawczej jest chybiony. Wprawdzie cena wyj ś ciowa -preferowana dla zak ł adów SN jest ni ż sza o 5 %, jednak mar ż a i rabat jest taki sam, gdy ż zak ł ady Sieci Naprawczej nabywaj ą cz ęś ci w cenie preferowanej (z rabatem 5% dla PZU) a zak ł ady spoza sieci w cenie detalicznej. Rabat dla warsztatów zrzeszonych w sieci naprawczej nie stanowi szczególnej preferencji dla tych warsztatów a porozumienia pomi ę dzy PZU SA a dostawcami s ą tylko opisem standardowych zasad stosowanych przez wielu dostawców. Pismem z dnia 25.02.2008r. PZU stwierdzi ł o, ż e stworzenie Sieci Naprawczej i wspó ł praca z dostawcami by ł a zwi ą zana z wej ś ciem w ż ycie rozporz ą dzenia Rady Ministrów z dnia 28 stycznia 2003r. w sprawie wy łą czenia okre ś lonych porozumie ń wertykalnych w sektorze pojazdów samochodowych spod zakazu porozumie ń ograniczaj ą cych konkurencj ę (Dz. U. Nr 38 poz. 329 z pó ź n. zm.), co umo ż liwi ł o zak ł adom ubezpieczeniowym dzia ł aj ą cym na terenie Polski – w tym PZU – przyjmowa ć w rozliczeniach szkód ceny cz ęś ci alternatywnych o porównywalnej jako ś ci za maksymalny akceptowany poziom cen cz ęś ci zamiennych, a dopiero w razie ich braku – ceny cz ęś ci okre ś lone przez ich producentów lub generalnych importerów. Wyja ś ni ł o równie ż , ż e po wypowiedzeniu porozumie ń z dostawcami preferowanymi, co nast ą pi ł o w dniu 2.08.2007r. sprzeda ż cz ęś ci zamiennych do zak ł adów nale żą cych do Sieci Naprawczej PZU odbywa si ę na podobnych zasadach, co sprzeda ż do zak ł adów nie nale żą cych do tej Sieci. 2. Autodistribution w pi ś mie z dnia 5.06.2006r. wyja ś ni ł o, ż e zgodnie z porozumieniem z dnia 30.05.2005r. zawartym z PZU by ł o zobowi ą zane dostarcza ć do zak ł adów naprawczych nale żą cych do stworzonej przez PZU Sieci Naprawczej cz ęś ci zamienne po cenach preferowanych, które by ł y ni ż sze od cen detalicznych o 5%. Ponadto ka ż dy zak ł ad naprawczy nale żą cy do Sieci Naprawczej uzyska ł dodatkowy rabat w wysoko ś ci 17%, a Autodistribution dostarczy ł im programy komputerowe niezb ę dne do dokonywania zamówie ń . Zdaniem Autodistribution praktyka udzielania rabatów i dostarczania programów komputerowych do sk ł adania zamówie ń jest powszechna w ś ród dostawców cz ęś ci zamiennych. Odnosz ą c si ę do zarzutu zawarcia porozumienia ograniczaj ą cego konkurencj ę Spó ł ka wyja ś ni ł a, ż e nie zna warunków umów i wysoko ś ci rabatów udzielanych przez innych dostawców zak ł adom nale żą cym do Sieci Naprawczej. Zgodzi ł a si ę jedynie zawrze ć umow ę z PZU, zobowi ą zuj ą c si ę m.in. do udzielenie rabatu minimalnego, którego wysoko ść wskaza ł o PZU. Ponadto Autodistribution wyja ś ni ł o, ż e nie dostarcza bezpo ś rednio cz ęś ci zamiennych do zak ł adów naprawczych, lecz czyni to za po ś rednictwem sieci Hurtowni Partnerskich. 5 3. POLCAR w pi ś mie z dnia 12.06.2006r. wyja ś ni ł , ż e udziela wszystkim swoim klientom rabatów w wysoko ś ci do 17% od stosowanych cen detalicznych. Jedynie wobec nabywców cz ęś ci zamiennych – zak ł adów naprawczych nale żą cych do Sieci Naprawczej stworzonej przez PZU POLCAR stosowa ł o cen ę preferowan ą , która by ł a pocz ą tkowo ni ż sza o 10 %, a nast ę pnie o 5 % od ceny detalicznej. By ł a ona ustalona jako dodatkowy opust cenowy dla zak ł adu naprawczego. Dla zak ł adów nale żą cych do sieci naprawczej POLCAR stosowa ł tak ż e rabat podstawowy w wysoko ś ci 17%. Wysoko ść zarówno ceny preferowanej, jak i rabatu podstawowego zosta ł a zaproponowana PZU przez POLCAR. Oferta firmy jest dost ę pna dla kontrahentów POLCAR w formie programu na no ś nikach cd i jest instalowana nieodp ł atnie u klientów, co ma na celu u ł atwienie im sk ł adania zamówie ń . 4. BHMD pismem z dnia 1.06.2006r. stwierdzi ł o, ż e zawarte porozumienie nie narusza przepisów ustawy antymonopolowej, a zw ł aszcza jej art. 5 ust. 1 pkt 1. Jego skutkiem nie by ł o wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie w innych sposób konkurencji. Jest ono jedn ą z kilku firm, które zawar ł y porozumienia z PZU na dostaw ę cz ęś ci zamiennych do zak ł adów nale żą cych do Sieci Naprawczej PZU. Wi ę kszo ść kontrahentów BHMD nie nale ż y do tej sieci i ma tak ż e mo ż liwo ść zakupu cz ęś ci zamiennych z zastosowaniem rabatów. Wszyscy kontrahenci BHMD otrzymuj ą dost ę p do szkole ń i oprogramowania stosowanego do sk ł adania zamówie ń oraz do informacji o oferowanych cz ęś ciach i ich cenach. Cena preferowana, która by ł a stosowana wobec zak ł adów nale żą cych do Sieci Naprawczej PZU zosta ł a uzgodniona obustronnie w formie rabatu w wysoko ś ci 5% od ceny detalicznej, a udzielony rabat podstawowy zosta ł zaproponowany PZU przez BHMD. Firma stosuje system rabatowy, a wysoko ść udzielanych rabatów jest zale ż na od d ł ugo ś ci wspó ł pracy, regularno ś ci i wielko ś ci zakupów. Wnioskodawca natomiast podtrzyma ł swoje stanowisko zawarte we wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego i w kolejnym pi ś mie z dnia 21.12.2006r. stwierdzi ł , ż e zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy antymonopolowej wystarczaj ą c ą przes ł ank ą uznania porozumienia za niedozwolone jest fakt jego oddzia ł ywania na rynek w ł a ś ciwy, czego skutkiem jest wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie w inny sposób konkurencji na tym rynku. Zatem fakt, i ż PZU bezpo ś rednio nie zajmuje si ę obrotem cz ęś ciami zamiennymi ani naprawami samochodów, automatycznie nie przes ą dza braku oddzia ł ywania porozumie ń zawartych pomi ę dzy PZU a dystrybutorami cz ęś ci zamiennych na rynek powypadkowych napraw samochodów. PZU powo ł uje si ę równie ż , na regu łę rozs ą dku wynikaj ą c ą z art. 7 ustawy antymonoplowej, nakazuj ą c ą traktowa ć pewne porozumienia ograniczaj ą ce konkurencj ę jako legalne w przypadku je ż eli wynikaj ą ce z nich korzy ś ci gospodarcze przewa ż aj ą nad negatywnymi skutkami zwi ą zanymi z ograniczeniem konkurencji. Zgodnie z cytowanym art. 7 ustawy powo ł ywane korzy ś ci gospodarcze musz ą przyczynia ć si ę do polepszenia produkcji, dystrybucji towarów lub do post ę pu technicznego lub gospodarczego, zapewnia ć nabywcom lub u ż ytkownikom odpowiedni ą cz ęść wynikaj ą cych st ą d korzy ś ci, a zdaniem Wnioskodawcy PZU nawet nie próbuje wyja ś ni ć jakie konkretnie korzy ś ci gospodarcze poza stronami tych porozumie ń i ich beneficjentami (zak ł adami zrzeszonymi w Sieci Naprawczej PZU) odnosz ą inni uczestnicy rynku powypadkowych napraw samochodów, a przede wszystkim konsumenci, czyli klienci PZU dokonuj ą cy napraw samochodów finansowanych w ramach ubezpieczenia. W ocenie Wnioskodawcy okre ś lanie przez PZU górnej granicy wysoko ś ci cen cz ęś ci w celu wskazania maksymalnych kosztów naprawy, które b ę d ą uznawane przez niego przy ustalaniu odszkodowania oznacza w praktyce, ż e je ż eli cena cz ęś ci zamiennych u ż ytych do naprawy 6 przewy ż szy górn ą granic ę uznawan ą przez ubezpieczyciela, to PZU nie uwzgl ę dni tej ró ż nicy w kwocie wyp ł aconego odszkodowania. Je ż eli kwota wyp ł aconego odszkodowania b ę dzie ni ż sza od kosztów naprawy, to ró ż nica ta obci ąż y klienta (który b ę dzie musia ł dop ł aci ć za napraw ę z w ł asnych ś rodków) lub zak ł ad naprawczy. W toku przedmiotowego post ę powania organ antymonopolowy ustali ł , nast ę puj ą cy stan faktyczny Wnioskodawca - Cech Rzemios ł Motoryzacyjnych i Ma ł ych Przedsi ę biorców w Krakowie jest organizacj ą zawodow ą , której cz ł onkami jest ok. 140 przedsi ę biorców, w tym rzemie ś lników, wykonuj ą cych dzia ł alno ść w zakresie ś wiadczenia us ł ug naprawczych i lakierniczych samochodów na terenie Krakowa i województwa ma ł opolskiego. Cech jest wpisany do Krajowego Rejestru S ą dowego pod numerem KRS 0000144316, do Rejestru stowarzysze ń , innych organizacji spo ł ecznych i zawodowych, fundacji i publicznych zak ł adów opieki zdrowotnej oraz do Rejestru Przedsi ę biorców (dowód: odpis z KRS – k. 7 - 11, k.27), co oznacza, i ż Cech jest przedsi ę biorc ą w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy antymonopolowej. Przedsi ę biorcy zrzeszeni u Wnioskodawcy wykonuj ą przegl ą dy i naprawy samochodów na zlecenie ich w ł a ś cicieli oraz powypadkowe naprawy samochodów. Us ł ugi te mog ą by ć finansowane przez w ł a ś cicieli pojazdów lub przez ubezpieczycieli w ramach polis ubezpieczeniowych odpowiedzialno ś ci cywilnej (OC) oraz ubezpieczenia auto-casco (AC). W ostatnim przypadku rozliczenie kosztów naprawy samochodów przez ubezpieczyciela odbywa si ę w ramach dwóch systemów, tj. gotówkowego i bezgotówkowego. W pierwszym z tych systemów, poszkodowany w ł a ś ciciel samochodu otrzymuje od ubezpieczyciela z w ł asnej polisy AC lub polisy OC sprawcy szkody okre ś lon ą kwot ę odszkodowania, która – wg ubezpieczyciela – ma pokry ć koszty naprawy. Z kwoty tej w ł a ś ciciel powinien zap ł aci ć zak ł adowi naprawczemu wynagrodzenie za wykonan ą napraw ę uszkodzonego samochodu. Drugim sposobem rozliczenie jest system bezgotówkowy, w którym w ł a ś ciciel samochodu (tj. osoba poszkodowana i uprawniona do otrzymania odszkodowania z polisy OC lub osoba ubezpieczona uprawniona do otrzymania odszkodowania z polisy AC) decyduj ą cy si ę na powypadkow ą napraw ę pojazdu w systemie bezgotówkowym zleca zak ł adowi naprawczemu, nie tylko przeprowadzenia naprawy, lecz równie ż upowa ż nia zak ł ad do reprezentowania siebie w post ę powaniu likwidacyjnym w tym do sk ł adania wniosków o dokonanie ogl ę dzin, weryfikacj ę kosztów naprawy. Równocze ś nie w ł a ś ciciel upowa ż nia zak ł ad ubezpiecze ń do wyp ł aty nale ż nego odszkodowania bezpo ś rednio na rzecz zak ł adu naprawczego. Wykorzystana jest w tym przypadku instytucja przekazu uregulowana w art. 921 — 921 k.c. W obydwóch przypadkach ubezpieczyciele nie zlecaj ą bezpo ś rednio napraw, poniewa ż to w ł a ś ciciele samochodów sami wybieraj ą zak ł ad naprawczy. Ogólna liczba zak ł adów naprawczych w Polce zajmuj ą cych si ę wykonywaniem napraw samochodów, zarówno na zlecenie ich w ł a ś cicieli, jak i napraw powypadkowych finansowanych przez zak ł ady ubezpiecze ń z Polic OC i AC jest szacowna na ok. 18.000 – 21.000 zak ł adów. (dowód: k. 162). PZU jest spó ł k ą akcyjn ą dzia ł aj ą c ą na podstawie wpisu do Krajowego Rejestru S ą dowego pod numerem KRS 0000009831 (dowód: odpis z KRS – k. 33 – 42), ś wiadcz ą c ą 7 us ł ugi ubezpieczeniowe na terenie Polski. Zakres dzia ł alno ś ci PZU obejmuje m.in. ubezpieczenia maj ą tkowe, w tym samochodów z tytu ł u polis ubezpieczeniowych odpowiedzialno ś ci cywilnej (OC) oraz ubezpieczenia auto-casco (AC), a tak ż e ustalanie rozmiarów szkód i ich likwidacja. W segmencie rynku ubezpiecze ń komunikacyjnych udzia ł PZU w okresie 2004 – 2007 liczony wg udzia ł u w sk ł adce z danego rynku - wynosi ł łą cznie dla OC i AC – od 58,3% w roku 2004 do 48,6% w roku 2007, a wg udzia ł u wyp ł aconych przez PZU odszkodowa ń komunikacyjnych brutto w ogólnej kwocie odszkodowa ń brutto wyp ł aconych przez wszystkich ubezpieczycieli dzia ł aj ą cych na rynku polskim w tym okresie wyniós ł od 59,84 % w roku 2004 do 52,84 w roku 2007 (dowód: pismo Komisji Nadzoru z dnia 31 lipca 2008 znak: DMR/073/15/2/08). Autodistribution Polska Sp. z o.o. jest przedsi ę biorc ą dzia ł aj ą cym na podstawie wpisu do Krajowego Rejestru S ą dowego pod numerem KRS 0000034198 (dowód: odpis z KRS – k. 365 – 372), stowarzyszonym w Europejskiej Grupie Handlowej „AUTODISTRIBUTION INTERNATIONAL” z siedzib ą w Kortenberg w Brukseli i posiada prawo do korzystania ze znaków towarowych i know-how tego przedsi ę biorcy. Przedmiot jego dzia ł alno ś ci obejmuje m.in. handel hurtowy i detaliczny cz ęś ciami zamiennymi i akcesoriami samochodowymi. Dzia ł a na rynku polskim, poprzez sie ć tzw. Hurtowni Partnerskich, a warunki wspó ł pracy - w tym warunki handlowe i zasady dzia ł ania – pomi ę dzy Autodistribution a Hurtowniami Partnerskimi reguluj ą zawierane pomiedzy nimi umowy Partnerskie. Stosownie do ich tre ś ci Autodistribution sprzedaj ę towary bezpo ś rednio Hurtowniom Partnerskim w celu dalszej ich odsprzeda ż y. Nie prowadzi natomiast ż adnej polityki rabatowej, a rabaty s ą udzielane nabywcom ko ń cowym przez podmioty dzia ł aj ą ce na ni ż szych szczeblach obrotu – tj. Hurtownie Partnerskie i ich kontrahentów, na zasadach przez nich ustalonych. (dowód: k 363 – 364, pismo z dnia 25.02.2007r.) Andrzej Senkowski Przedsi ę biorstwo Produkcyjno-Handlowe „POLCAR” jest przedsi ę biorc ą jednoosobowym wykonuj ą cym dzia ł alno ść gospodarcz ą na podstawie wpisu do ewidencji dzia ł alno ś ci gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta Sto ł ecznego Warszawy pod numerem 6658. Przedmiot jego dzia ł alno ś ci obejmuje m.in. handel hurtowy i detaliczny cz ęś ciami zamiennymi i akcesoriami samochodowymi. POLCAR posiada dwa w ł asne punkty sprzeda ż y, a ponadto dostarcza cz ęś ci zamienne do innych hurtowni i sklepów w celu dalszej ich odsprzeda ż y. W sprzeda ż y POLCAR stosuje system rabatowy, w którym wysoko ść udzielanych rabatów uzale ż niona jest od wielko ś ci miesi ę cznych obrotów z danym nabywc ą . Udzielane przez POLCAR rabaty wynosz ą od 16 % przy obrotach powy ż ej 1.000 z ł miesi ę cznie do 31 % miesi ę cznych obrotach przekraczaj ą cych 10.000 z ł . (dowód: k. 320 – 330, pismo z dnia 12.06.2006r.) Monika Dankowska Biuro Handlowe BHMD jest przedsi ę biorc ą jednoosobowym wykonuj ą cym dzia ł alno ść gospodarcz ą na podstawie wpisu do ewidencji dzia ł alno ś ci gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta Sto ł ecznego Warszawy pod numerem 241. Przedmiot jego dzia ł alno ś ci obejmuje m.in. handel hurtowy i detaliczny cz ęś ciami zamiennymi i akcesoriami samochodowymi. BHMD posiada trzy hurtownie prowadzi sprzeda ż cz ęś ci zamiennych zarówno klientom indywidualnym, jak sieciom zak ł adów naprawczych. Polityka rabatowa dla kontrahentów jest uzale ż niona od warunków wspó ł pracy z danym klientem, tj. czasu wspó ł pracy, regularno ś ci i wielko ś ci zakupów oraz zamawianego asortymentu. Przedsi ę biorca stosuje rabaty, których wysoko ść jest uzale ż niona od grupy 8 asortymentowej, a ich wysoko ść wynosi od 10% ceny detalicznej w przypadku produktów chemicznych do ponad 40 % w przypadku cz ęś ci zamiennych do zawieszenia. Koszty dostawy lub odbioru zakupionych cz ęś ci zamiennych obci ąż aj ą z regu ł y klientów, a BHMD ponosi koszty dostawy jedynie w przypadku dokonywania regularnych, du ż ych zamówie ń . (dowód: k. 331 – 332, pismo z dnia 1.06.2006r.) Łą czna warto ść sprzeda ż y dostawców preferowanych wynios ł a w 2004r. ok. 579 mln z ł , podczas gdy łą czna warto ść sprzeda ż y cz ęś ci zamiennych dokonana w tym roku przez dzia ł aj ą cych na terenie Polski dostawców niezale ż nych (nie posiadaj ą cych autoryzacji producentów samochodów) wynios ł a ok. 2.358 mln z ł , co oznacza, i ż udzia ł dostawców preferowanych w rynku dystrybucji cz ęś ci zamiennych realizowanej przez niezale ż nych dostawców wyniós ł ok. 24,5%. Uwzgl ę dni ć nale ż y, i ż dane te nie obejmuj ą dostawców opon samochodowych, szyb i akumulatorów, jak równie ż autoryzowanych producentów cz ęś ci zamiennych, a zatem faktyczny udzia ł dostawców preferowanych w rynku dystrybucji cz ęś ci zamiennych do samochodów jest jeszcze mniejszy (dowód: 161, 162, 218, 331).W tym samym okresie warto ść cz ęś ci zakupionych przez zak ł ady naprawcze na potrzeby napraw powypadkowych finansowanych przez PZU wynios ł a ok. 830 mln z ł . (dowód: k. 162). Z danych dostarczonych przez dostawców preferowanych wynika, ż e sprzeda ż cz ęś ci zamiennych realizowana przez nich do zak ł adów nale żą cych do Sieci Naprawczej PZU w 2005 wynosi ł a do ok. 10% ich ogólnej sprzeda ż y. (dowód: pisma Autodistribution z dnia 5.06.2006r., POLCAR z dnia 12.06.2006r. oraz BHMD z dnia 1.06.2006r.). Podstaw ą dokonywania przez PZU rozlicze ń z zak ł adami naprawczymi z tytu ł u powypadkowych napraw samochodów wykonywanych w ramach ubezpiecze ń komunikacyjnych by ł y przepisy Kodeksu cywilnego i ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowi ą zkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. 124, poz. 1152 z pó ź n. zm.) w przypadku szkód z ubezpieczenia OC) oraz „Ogólne Warunki Ubezpieczenia AUTOCASCO PZU S.A.” zwanej dalej „OWU AC” w przypadku szkód z ubezpieczenia AC”. Wycena kosztów naprawy pojazdu by ł a dokonywana z uwzgl ę dnieniem cen us ł ug i cz ęś ci zamiennych stosowanych w Polsce. Sposób ustalania kosztów napraw powypadkowych by ł jednakowy dla napraw rozliczanych w systemie bezgotówkowym oraz gotówkowym. Ró ż nica pomi ę dzy tymi systemami polega na sposobie wyp ł aty odszkodowania. W systemie rozlicze ń gotówkowych odszkodowanie wyp ł acane w ł a ś cicielowi pojazdu, który nast ę pnie we w ł asnym zakresie rozlicza ł si ę z zak ł adem naprawczym. W systemie rozlicze ń bezgotówkowych odszkodowanie wyp ł acane jest przez ubezpieczyciela bezpo ś rednio zak ł adowi naprawczemu, który reprezentuje w ł a ś ciciela pojazdu w post ę powaniu likwidacyjnym. Przy ustalaniu kosztów napraw powypadkowych PZU wykorzystuje normy czasowe operacji naprawczych okre ś lone przez producentów, ceny cz ęś ci zamiennych i materia ł ów zawarte w systemach Audatex lub Eurotax oraz stawki roboczogodzin ustalone przez siebie w oparciu o ś rednie ceny us ł ug na terenie dzia ł alno ś ci jednostki organizacyjnej PZU likwiduj ą cej szkod ę . (dowód: k. 83 – 85) W/w systemy s ą bazami danych o cenach cz ęś ci zamiennych stosowanych przez producentów i dostawców oraz o normach czasu na wykonanie okre ś lonych czynno ś ci naprawczych okre ś lonych przez producentów samochodów. W 2001r. PZU przyst ą pi ł o do pilota ż owego wdra ż ania systemu Telepomocy i Preferowanej Sieci Naprawczej na terenie dzia ł ania Oddzia ł u Okr ę gowego PZU w Warszawie. System ten oparty by ł z jednej strony na umowach o wspó ł pracy zawartych z 9 wybranymi przez PZU zak ł adami naprawczymi oraz z drugiej strony na porozumieniach zawartych z dostawcami cz ęś ci zamiennych, których przedmiotem by ł o ustalenie preferencyjnych warunków zakupów tych cz ęś ci przez wskazane przez PZU zak ł ady naprawcze. Wybranymi przez PZU dostawcami by ł y: POLCAR i BHMD. Zgodnie z tre ś ci ą zawartych porozumie ń w/w dostawcy zostali zobowi ą zani do dostarczania cz ęś ci zamiennych do zak ł adów naprawczych nale żą cych do Preferowanej Sieci Naprawczej PZU na preferowanych warunkach cenowych okre ś lonych w par. 2 ka ż dego z porozumie ń . Warunki cenowe by ł y zró ż nicowane. I tak: - POLCAR by ł zobowi ą zany stosowa ć wobec zak ł adów ceny preferowane, które by ł y ni ż sze ś rednio o 10 % od cen detalicznych stosowanych przez tego dostawc ę , przy czym ceny preferowane nie mog ł y by ć wi ę ksze od ś redniej ceny systemów Audatex/Eurotax pomniejszonej o 45 % i musia ł y zawiera ć w sobie koszt dostawy i inne op ł aty dostawcy. Ponadto POLCAR zobowi ą zany by ł o do udzielenia zak ł adom rabatu podstawowego wzgl ę dem ceny preferowanej w wysoko ś ci 17 %. (dowód: k. 324 – 325) oraz mog ł o stosowa ć dodatkowe rabaty. - BHMD by ł o zobowi ą zane stosowa ć wobec zak ł adów ceny preferowane, które by ł y ni ż sze ś rednio o 5 % od cen detalicznych stosowanych przez tego dostawc ę , przy czym ceny preferowane nie mog ł y by ć wi ę ksze od ś redniej ceny systemów Audatex/Eurotax pomniejszonej o 40% i musia ł y zawiera ć w sobie koszt dostawy i inne op ł aty dostawcy. Ponadto BHMD zobowi ą zane by ł o do udzielenia zak ł adom rabatu podstawowego wzgl ę dem ceny preferowanej w wysoko ś ci 17 %. (dowód: k. 334 – 335) oraz mog ł o stosowa ć dodatkowe rabaty. W obydwóch przypadkach odbiorcami zakupionych cz ęś ci zamiennych i p ł atnikami by ł y zak ł ady nale żą ce do Preferowanej Sieci Naprawczej. Ponadto PZU na ł o ż y ł o na dostawców obowi ą zek zapewnienia dostawy zakupionych cz ęś ci zamiennych w ci ą gu najbli ż szego dnia roboczego od daty z ł o ż enia zamówienia, dostarczenia na w ł asny koszt do zak ł adów oprogramowania komputerowego do sk ł adania zamówie ń oraz przeszkolenia pracowników zak ł adów w zakresie jego obs ł ugi. Nast ę pnie program Preferowanej Sieci Naprawczej zosta ł rozszerzony na obszar ca ł ego kraju i PZU przeprowadzi ł o nabór zak ł adów naprawczych do nowotworzonej ogólnopolskiej Sieci Naprawczej. Łą cznie do Sieci Naprawczej przyst ą pi ł o w pierwszym naborze 783 zak ł ady naprawcze dysponuj ą ce łą cznie 811 punktami naprawczymi. W 2006r. na skutek kolejnych naborów liczba zak ł adów nale żą cych do Sieci Naprawczej wzros ł a do 867 zak ł adów, co wg PZU stanowi ok. 4 % łą cznej ilo ś ci zak ł adów naprawczych dzia ł aj ą cych na terenie kraju. (dowód: k. 162, pismo z dnia 6.0.6.2006r.). Odnosz ą c podan ą przez PZU liczb ę zak ł adów naprawczych nale żą cych do Sieci Naprawczej do łą cznej liczby zak ł adów naprawczych szacowanej na od 18.000 do 21.000 zak ł adów, udzia ł Sieci Naprawczej w rynku zak ł adów naprawczych wynosi od 4,13% do 4,82%. PZU z ł o ż y ł o tak ż e oferty wspó ł pracy – której przedmiotem by ł a sprzeda ż na ustalonych z PZU warunkach cenowych cz ęś ci zamiennych do zak ł adów nale żą cych do Sieci Naprawczej - 13 przedsi ę biorcom zajmuj ą cym si ę handlem hurtowym i dostaw ą cz ęś ci zamiennych oraz 2 producentom szyb samochodowych. Spo ś ród dostawców cz ęś ci zamiennych PZU wytypowa ł o POLCAR, BHMD – które by ł y dostawcami cz ęś ci zamiennych do pilota ż owej Preferowanej Sieci Naprawczej oraz Autodistribution, który zdaniem PZU posiada ł 10 wystarczaj ą c ą powierzchni ę magazynow ą , rozwini ę t ą sie ć dystrybucji oraz zapewnia atrakcyjne ceny (dowód: pismo PZU z dnia 12.06.2006r.). Podstaw ą prawn ą stworzenia Sieci Naprawczej by ł a uchwa ł a Nr UZ/401/2003 z dnia 23 wrze ś nia 2003r., któr ą Zarz ą d PZU zatwierdzi ł : - „Zasady Dzia ł ania Sieci Naprawczej”, - Umow ę o wspó ł pracy pomi ę dzy jednostkami PZU SA a zak ł adami naprawczymi - „Zlecenie Naprawy”, - „Upowa ż nienie” - reguluj ą ce zasady wspó ł pracy pomi ę dzy PZU a zak ł adami naprawczymi w zakresie usuwania szkód w pojazdach, za które PZU ponosi odpowiedzialno ść na podstawie zawartych umów ubezpieczenia. Powy ż sza uchwa ł a zosta ł a opublikowana w okólniku Nr 39/2003 Dyrektora Biura Likwidacji Szkód z dnia 30 grudnia 2003r. w sprawie utworzenia Sieci Naprawczej na terenie ca ł ego kraju, obejmuj ą cej zakres wspó ł pracy zak ł adów naprawczych, dostawców oraz sie ć holowników wspó ł pracuj ą cych z PZU SA w ramach likwidacji szkód w pojazdach samochodowych i wesz ł a w ż ycie z dniem podpisania okólnika. (dowód: k. 172 – 210). Stosownie do postanowie ń w/w uchwa ł y, która okre ś la ł a zasady wspó ł pracy, zak ł ady naprawcze nale żą ce do Sieci Naprawczej mia ł y zosta ć zobowi ą zane do korzystania z dostawców preferowanych tj. z sieci niezale ż nych dostawców (cz ęś ci zamiennych, komponentów itp.) wspó ł dzia ł aj ą cych z PZU na podstawie porozumie ń zawieranych przez Central ę PZU. Warunkiem zg ł oszenia zak ł adu do Sieci Naprawczej by ł o posiadanie przez ten zak ł ad okre ś lonego przez PZU zaplecza technicznego, które mia ł o umo ż liwia ć przeprowadzenie napraw powypadkowych z zachowaniem technologii producenta pojazdów. Natomiast dostawcy mieli zapewnia ć rabat dla PZU, wyznaczaj ą cego tzw. cen ę preferowan ą , rabat dla zak ł adów Sieci Naprawczej od ceny preferowanej, a tak ż e mogli udziela ć dodatkowych rabatów wed ł ug w ł asnego uznania. (dowód: k. 173 – 174). W dniu 30.05.2005r. PZU zawar ł o w wymienionymi powy ż ej dostawcami – którym przyznano tytu ł dostawcy preferowanego - umowy okre ś laj ą ce cenowe warunki sprzeda ż y cz ęś ci zamiennych do zak ł adów nale żą cych do Sieci Naprawczej PZU. Umowy te zosta ł y nazwane jako „Porozumienie dotycz ą ce zasad wspó ł dzia ł ania PZU SA w zakresie zaopatrywania w cz ęś ci zamienne zak ł adów naprawczych wspó ł pracuj ą cych z PZU SA w ramach Sieci Naprawczej” Stosownie do tre ś ci par. 1 porozumienia wszyscy dostawcy preferowani oraz ich hurtownie partnerskie byli zobowi ą zani do dostarczania cz ęś ci zamiennych do zak ł adów naprawczych nale żą cych do Sieci Naprawczej PZU, których list ę ubezpieczyciel by ł zobowi ą zany dostarczy ć i dokonywa ć jej aktualizacji. W ś wietle umowy, odbiorc ą zakupionych cz ęś ci zamiennych i p ł atnikiem by ł wy łą cznie zak ł ad nale żą cy do Sieci Naprawczej. Dostawcy preferowani byli zobowi ą zani do stosowania wobec tych zak ł adów cen preferowanych, które by ł y ni ż sze od stosowanych przez nich cen detalicznych o 5 %, przy czym ceny preferowane zawiera ł y w sobie koszt dostawy i inne op ł aty dostawcy (par. 2 ust. 3 i 4 porozumienia). Ponadto dostawcy preferowani byli zobowi ą zani do udzielenia zak ł adom nale żą cym do Sieci Naprawczej rabatu podstawowego od cen preferowanych w wysoko ś ci 17% (Autodistribution i BHMD) albo 23 % (POLCAR), co nie wy łą cza ł o mo ż liwo ś ci udzielenia tym zak ł adom dodatkowych rabatów wobec rabatu podstawowego (par. 2 ust. 5 i 6 porozumienia). Dodatkowymi zobowi ą zaniami, jakie przyj ę li na siebie dostawcy preferowani by ł o zapewnienie dostawy zakupionych cz ęś ci zamiennych w ci ą gu najbli ż szego dnia roboczego od daty z ł o ż enia zamówienia, dostarczenie na w ł asny koszt do 11 zak ł adów oprogramowania komputerowego do sk ł adania zamówie ń oraz przeszkolenia pracowników zak ł adów w zakresie jego obs ł ugi (par. 2 ust. 11 i 12 porozumienia). Zawarte przez PZU umowy z dostawcami nie zawiera ł y natomiast postanowie ń , które ogranicza ł yby zak ł adom naprawczym mo ż liwo ść zakupu cz ęś ci zamiennych na warunkach preferowanych tylko do napraw finansowanych przez PZU. (dowód: k. 327 – 329, 337 – 339, 374 – 376) Zak ł ady naprawcze nale żą ce do Sieci Naprawczej otrzyma ł y mo ż liwo ść korzystania z uzyskanych: ceny preferowanej i rabatu podstawowego równie ż przy nabywaniu cz ęś ci zamiennych do innych napraw. (dowód: k. 321) Zawarte z w/w dostawcami preferowanymi „Porozumienia dotycz ą ce zasad wspó ł dzia ł ania PZU SA w zakresie zaopatrywania w cz ęś ci zamienne zak ł adów naprawczych wspó ł pracuj ą cych z PZU SA w ramach Sieci Naprawczej” zosta ł y wypowiedziane przez PZU w dniu 2.08.2007r. z zachowaniem 1-miesi ę cznego okresu wypowiedzenia, co skutkowa ł o ich rozwi ą zaniem w dniu 3.09.2007r. (dowód: pismo PZU z dnia 14.12.2007r.). Od tego dnia sprzeda ż cz ęś ci zamiennych do zak ł adów nale żą cych do Sieci Naprawczej PZU, jak i zak ł adów nie nale żą cych do tej Sieci, odbywa si ę na ogólnych zasadach, stosowanych przez ka ż dego z dostawców wobec swoich kontrahentów. Maj ą c na uwadze ustalony stan faktyczny, organ antymonopolowy zwa ż y ł , co nast ę puje: W dniu 21.04.2007r. wesz ł a w ż ycie ustawa z dnia 16 lutego 2007r o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50 poz. 331 z pó ź n. zm.), która uchyli ł a poprzednio obowi ą zuj ą c ą ustaw ę z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2005r. Nr 244, poz. 2080 z pó ź n. zm.). Jednak ż e - na mocy art. 131 ust. 1 ustawy 16 lutego 2007r. – do post ę powa ń wszcz ę tych na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. i niezako ń czonych do dnia wej ś cia w ż ycie nowej ustawy stosuje si ę przepisy dotychczasowe, tj. ustawy antymonopolowej z 2000r. Art. 1 ust. 1 ustawy antymonopolowej stanowi, ż e ustawa okre ś la warunki rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasady podejmowanej w interesie publicznym ochrony interesów przedsi ę biorców i konsumentów. Natomiast art. 5 ust. 1 tej zakazuje porozumie ń , których celem lub skutkiem jest wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie w inny sposób konkurencji na rynku w ł a ś ciwym. A zatem - w ś wietle w/w przepisy – dla rozpoznania zarzutu ewentualnego zawarcia porozumienia ograniczaj ą cego konkurencj ę konieczne s ą : analiza, czy w przedmiotowej sprawie zosta ł lub móg ł zosta ć naruszony interes publiczny oraz okre ś lenie rynku w ł a ś ciwego lub rynków w ł a ś ciwych wyst ę puj ą cych w rozwa ż anym stanie faktycznym. Interes publicznoprawny W ś wietle art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, instrumenty w niej przewidziane winny by ć wykorzystywane dla podejmowanej w interesie publicznym ochrony interesów przedsi ę biorców i konsumentów. W orzecznictwie S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – zwanego dalej „SOKIK” (poprzednio S ą du Antymonopolowego – zwanego dalej „SA”) utrwali ł si ę pogl ą d, i ż naruszenie interesu 12 publicznoprawnego ma miejsce wówczas, gdy skutkami dzia ł a ń sprzecznych z przepisami prawa antymonopolowego dotkni ę ty jest szerszy kr ą g uczestników rynku, wzgl ę dnie, gdy dzia ł ania te wywo ł uj ą na rynku inne niekorzystne zjawiska (vide: wyroki SA z dnia 24.01.1991r., XV Amr 8/90; z dnia 4.07.2001r. XVII Ama 108/00; z dnia 23.10.2002r. XVII Ama 133/2001). W wyroku z dnia 27.06.2001r. (sygn. akt XVII Ama 92/00) SOKiK stwierdzi ł , ż e „Interes publiczny w post ę powaniu administracyjnym nie jest poj ę ciem jednolitym i sta ł ym. W ka ż dej sprawie winien on by ć ustalony i konkretyzowany co do swych wymaga ń . Organ administracji – Prezes Urz ę du winien by ć w toku post ę powania i przy wydawaniu decyzji rzecznikiem tego interesu, albowiem wynika to z jego zada ń w strukturze administracji publicznej – art. 7 k.p.a. Publiczny znaczy dotycz ą cy ogó ł u, dotykaj ą cy ogó ł u a nie jednostki, czy te ż okre ś lonej grupy. A zatem podstaw ą do zastosowania przez Prezesa Urz ę du przepisów ustawy antymonopolowej winno by ć uprzednie stwierdzenie, ż e zosta ł naruszony interes publicznoprawny, a nie interes prawny jednostki czy te ż grupy”. Powy ż sze stanowisko zosta ł o dookre ś lone i uzupe ł nione przez S ą d Najwy ż szy, który w wyroku z dnia 26.02.2004r. (sygn. akt III SK 2/04) stwierdzi ł , ż e „naruszenie indywidualnego interesu nie wyklucza dopuszczalno ś ci równoczesnego uznania, ż e dochodzi do naruszenia publicznego zbiorowego interesu, je ż eli indywidualne pogwa ł cenie przepisów ustawy mog ł oby w jakikolwiek sposób prowadzi ć do ustanowienia lub utrwalenia monopolistycznych praktyk rynkowych, które wywo ł uj ą skutki na terytorium RP”. Wobec powy ż szego stwierdzi ć nale ż y, ż e przedmiotowe post ę powanie zosta ł o podj ę te i by ł o prowadzone w interesie publicznym. Uprawdopodobniony przez Wnioskodawc ę zarzut dotyczy ł zawarcia niedozwolonego porozumienia miedzy ubezpieczycielem a dostawcami cz ęś ci zamiennych do samochodów, którego przedmiotem by ł o ustalenia cen sprzeda ż y cz ęś ci zamiennych dla wskazanych przez tego ubezpieczyciela zak ł adów naprawczych. Ustalanie cen sprzeda ż y wp ł ywa na ograniczanie konkurencji mi ę dzy nabywcami, w tym przypadku zak ł adami naprawczymi, albowiem niektórzy z nich uzyskali mo ż liwo ść nabywania cz ęś ci zamiennych w cenach ni ż szych ni ż pozostali. Uzna ć zatem nale ż y, ż e zawarte porozumienie mog ł o wywiera ć bezpo ś redni wp ł yw na stan i rozwój konkurencji na rynku w ł a ś ciwym w niniejszej sprawie. Zatem dobrem chronionym jest tu konkurencja jako taka, a nie interes konkretnych przedsi ę biorców – zak ł adów zrzeszonych u Wnioskodawcy. Uzna ć zatem nale ż y, ż e w niniejszej sprawie zachodzi ł o powa ż ne podejrzenie ewentualnego naruszenia - przez PZU i dostawców cz ęś ci zamiennych - interesu publicznoprawnego, co uzasadnia ł o ocen ę zachowania tych przedsi ę biorców w ś wietle przepisów ustawy o ochronie (…). Rynek w ł a ś ciwy Stosownie do tre ś ci przepisu art. 5 ust. 1 ustawy antymonopolowej zakazane s ą porozumienia, których celem lub skutkiem jest wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie w inny sposób konkurencji na rynku w ł a ś ciwym. Natomiast w ś wietle art. 4 pkt 8 tej ustawy przez „rynek w ł a ś ciwy” rozumie si ę rynek towarów, które ze wzgl ę du na ich przeznaczenie, cen ę oraz w ł a ś ciwo ś ci, w tym jako ść , s ą uznawane przez ich nabywców za substytuty oraz s ą oferowane na obszarze, na którym, ze wzgl ę du na ich rodzaj i w ł a ś ciwo ś ci, istnienie barier dost ę pu do rynku, preferencje konsumentów, znacz ą ce ró ż nice cen i koszty transportu, panuj ą zbli ż one warunki konkurencji. Zgodnie z powy ż sz ą definicj ą rynek w ł a ś ciwy zosta ł ograniczony do pewnych towarów i terytorium, które w danej sprawie 13 maj ą znaczenie z punktu widzenia konkurencji i uczestników rynku. Rynek w ł a ś ciwy musi zatem zosta ć zdefiniowany produktowo i geograficznie. SOKIK wskaza ł , i ż ustalaj ą c rynek w ł a ś ciwy w sprawie nale ż y mie ć na uwadze podmiot gospodarczy w stosunku, do którego toczy si ę post ę powanie, uwzgl ę dniaj ą c warunki konkurencji podmiotów gospodarczych dzia ł aj ą cych w porównywalnych warunkach. S ą d wskaza ł tak ż e, i ż przy okre ś laniu rynku nale ż y m.in., obok towaru na nim oferowanego, wzi ąć pod uwag ę faz ę obrotu towarowego (zbyt, hurt, detal) oraz okre ś li ć w jakim zakresie uczestnicy rynku poddani s ą wspó ł zawodnictwu ze strony konkurencji (vide: wyrok SOKIK z dnia 23.03.2006r., sygn. akt XVII Ama 130/04 Niniejsza sprawa dotyczy zawarcia porozumienia pomi ę dzy PZU a dostawcami preferowanymi cz ęś ci zamiennych, którego przedmiotem jest ustalenie ceny oraz rabatu dla wskazanych przez PZU nabywców cz ęś ci oraz skutków, jakie wywo ł uje to porozumienia dla ogó ł u zak ł adów naprawczych. A zatem w analizowanym stanie faktycznym stron ą poda ż ow ą s ą dostawcy preferowani - którzy zawarli porozumienie z ubezpieczycielem finansuj ą cym z polis ubezpieczeniowych OC i AC znaczn ą cze ść rynku napraw samochodów, a zw ł aszcza jego segmentu napraw powypadkowych - a stron ą popytow ą dystrybuowanych cz ęś ci zamiennych s ą zak ł ady naprawcze, wykorzystuj ą ce nabywane cz ęś ci w ś wiadczonych przez siebie us ł ugach naprawczych. Zatem mamy tu do czynienia z obrotem pomi ę dzy dystrybutorami a nabywcami na szczeblu detalicznym. Skoro wi ę c nabywcami (stron ą popytow ą ) by ł y zak ł ady naprawcze, które w tym przypadku by ł y nabywcami finalnymi, dla których nabywane cz ęś ci by ł y materia ł em wykorzystywanym do ś wiadczenia us ł ug, to z ich punktu widzenia nale ż y okre ś la ć towar i jego substytuty konieczne do ustalenia w niniejszej sprawie rynku produktowego lub rynków produktowych, na których zaistnia ł y skutki zawartego porozumienia. W przedmiotowej sprawie wyst ę puj ą powi ą zane ze sob ą dwa rynki w ł a ś ciwe spe ł niaj ą ce powy ż sze przes ł anki. Pierwszym z nich jest rynek, na którym dzia ł aj ą uczestnicy porozumienia, drugim - rynek, na którym konkurencja, w wyniku dzia ł a ń uczestników porozumienia zosta ł a zagro ż ona. Cz ęś ci zamienne do samochodów s ł u żą do wykonywania napraw pojazdów, w tym napraw powypadkowych. Okoliczno ś ci ą powszechnie wiadom ą jest, ż e na rynku obecnych jest wiele rodzajów cz ęś ci zamiennych, przeznaczonych dla pojazdów ró ż nego typu, przeznaczenia, marki, modelu, a nawet rocznika produkcji. Na rynku s ą dost ę pne cz ęś ci wyprodukowane przez wytwórców autoryzowanych przez producentów samochodów, jak i tzw. wytwórców niezale ż nych (nie posiadaj ą cych takiej autoryzacji). Wybór konkretnych cz ęś ci zamiennych determinowany jest potrzebami naprawczymi i mo ż liwo ś ciami finansowymi w ł a ś ciciela pojazdu. Wskazywa ł oby to, ż e cz ęś ci zamienne pochodz ą ce od autoryzowanych producentów, jak i producentów niezale ż nych s ą dla siebie substytutami. Dystrybutorzy cz ęś ci zamiennych dzia ł aj ą na terytorium ca ł ego kraju, a w ł a ś ciwo ś ci produktów nie ograniczaj ą mo ż liwo ś ci transportu. Ewentualn ą barier ę mog ą stanowi ć jedynie koszty transportu skutkuj ą ce tym, ż e nieop ł acalny jest pod wzgl ę dem ekonomicznym zakup cz ęś ci poza granicami kraju. Zatem rynkiem w uj ę ciu geograficznym jest rynek krajowy. Jednocze ś nie Prezes UOKIK nie uzna ł , aby rynek geograficzny powinien by ć okre ś lony szerzej, np. jako europejski, gdy ż sprzeda ż cz ęś ci zamiennych na poziomie detalicznym odbywa si ę za po ś rednictwem krajowych dystrybutorów na poziomie krajowym. Na krajowy charakter rynku wskazuje tak ż e okoliczno ść , ż e ż adna ze stron post ę powania nie wskaza ł a dystrybutorów zagranicznych – w tym czeskich i s ł owackich – jako dostawców cz ęś ci 14 zamiennych. W szczególno ś ci dystrybutorzy preferowani nie wskazali ich jako potencjalnych konkurentów, jak równie ż Cech nie wskaza ł ich jako alternatywnych dostawców. A zatem brak jest podstaw do uznania zagranicznych dostawców jako alternatywnych ź róde ł zaopatrzenia zak ł adów naprawczych dzia ł aj ą cych na terenie Polski. Wobec powy ż szego, rynkiem w ł a ś ciwym, na którym zosta ł o zawarte porozumienie jest krajowy rynek dystrybucji cz ęś ci zamiennych do samochodów. Rynkiem produktowym, na którym konkurencja mog ł a zosta ć zagro ż ona jest natomiast rynek napraw samochodów, albowiem warunki cenowe i dost ę pno ść do rynku cz ęś ci zamiennych przek ł adaj ą si ę na warunki dzia ł ania i ś wiadczenia przez zak ł ady us ł ug naprawczych. Z informacji zebranych w toku post ę powania wynika, i ż zasi ę g dzia ł ania zak ł adów naprawczych co do zasady obejmuje obszar po ł o ż ony w blisko ich siedziby, tj. osiedla, gminy, miasta, powiatu, co nie wyklucza mo ż liwo ś ci ś wiadczenia us ł ug dla kontrahentów spoza tego obszaru. Jednak ż e dominuj ą cy udzia ł w sprzeda ż y us ł ug przez zak ł ady naprawcze maj ą us ł ugi ś wiadczone na rzecz klientów pochodz ą cych z najbli ż szej okolicy, albowiem korzystanie z us ł ug naprawczych w konkretnych, pojedynczych sytuacjach ma ograniczony zasi ę g, zale ż ny przede wszystkim od celu naprawy i zazwyczaj ma charakter lokalny ograniczony cz ę sto do jednego osiedla, dzielnicy b ą d ź ca ł ej gminy. Lokalny charakter us ł ugi wynika przede wszystkim z wysokich kosztów transportu zwi ą zanych z korzystaniem z us ł ug warsztatu odleg ł ego od miejsca zamieszkania, jak równie ż z lepszej orientacji klientów w ś ród lokalnych dostawców us ł ug naprawy samochodów (w porównaniu ze znajomo ś ci ą dostawców odleg ł ych geograficznie) – tj. preferencji klientów. Oznacza to, i ż zakres terytorialny dzia ł alno ś ci ka ż dego z zak ł adów naprawczych jest ograniczony do obszaru konkretnego miejscowo ś ci albo gminy lub jej cz ęś ci, a zatem zakres terytorialny rynku napraw samochodów ma charakter lokalny. W konsekwencji nale ż y przyj ąć , ż e takich rynków lokalnych na terenie Polski s ą tysi ą ce i ka ż dego z tych rynków mo ż e dotyczy ć zarzucana PZU praktyka ograniczaj ą ca konkurencj ę . Wniosek ten jest zasadny, poniewa ż Ubezpieczyciel zawar ł umowy o wspó ł prac ę z zak ł adami naprawczymi z terenu ca ł ego kraju i stosownie do ich tre ś ci wyst ą pi ł – dzia ł aj ą c na rzecz tych zak ł adów – do dostawców preferowanych z ofert ą negocjacji warunków dostaw cz ęś ci zamiennych. Nale ż y zwróci ć uwag ę , ż e z uwagi na nieograniczon ą liczb ę rynków lokalnych nie jest, ani mo ż liwe, ani celowe – z wzgl ę du na ekonomik ę post ę powania - badanie i wyodr ę bnianie ka ż dego pojedynczego lokalnego rynku napraw samochodów w Polsce. W tej sytuacji – w warunkach zaistnia ł ego stanu faktycznego - okre ś lenie rynku w ł a ś ciwego w aspekcie geograficznym jako lokalne rynki napraw samochodów w Polsce jest prawid ł owe, jasne i zrozumia ł e oraz nie powinno budzi ć w ą tpliwo ś ci interpretacyjnych, albowiem w ten sposób zakres niniejszego orzeczenia obejmuje wszystkich potencjalnych przedsi ę biorców ś wiadcz ą cych us ł ugi napraw samochodów, którzy dzia ł aj ą na wszystkich lokalnych rynkach na terenie Polski. Podkre ś lenia wymaga, i ż przyj ę ta powy ż ej koncepcja rynku w ł a ś ciwego jako rynków lokalnych na terenie Polski znajduje potwierdzenie w orzecznictwie SOKIK (vide: wyrok z dnia 23.04.2008r. sygn. akt XVII Ama 75/04). Zarzut dotycz ą cy ustalania cen sprzeda ż y towarów – art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy antymonopolowej. 15 Stosownie do tre ś ci art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, zakazane s ą porozumienia, których celem lub skutkiem jest wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie w inny sposób konkurencji na rynku w ł a ś ciwym, polegaj ą ce na ustalaniu, bezpo ś rednio lub po ś rednio, cen i innych warunków zakupu lub sprzeda ż y towarów. Zgodnie z art. 4 pkt 4 ustawy przez „porozumienia” nale ż y rozumie ć : - umowy zawierane mi ę dzy przedsi ę biorcami oraz mi ę dzy zwi ą zkami przedsi ę biorców, - uzgodnienia dokonane w jakiejkolwiek formie przez dwóch lub wi ę cej przedsi ę biorców lub ich zwi ą zki, - uchwa ł y lub inne akty zwi ą zków przedsi ę biorców lub ich organów statutowych. Zasad ą wyra ż on ą w ustawie antymonopolowej jest, ż e porozumienia ograniczaj ą ce konkurencj ę s ą zakazane z mocy prawa, o ile nie zosta ł y wy łą czone spod zakazu. Wy łą czenie to mo ż e by ć wprowadzone w trojaki sposób: - na podstawie art. 6 ustawy – dotyczy ono wówczas tzw. porozumie ń bagatelnych, - na podstawie art. 7 ustawy - jako tzw. wy łą czenia grupowe uregulowane z rozporz ą dzeniach, oraz - na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy - jako wy łą czenia indywidualne. Stosownie do tre ś ci przepisu art. 6 ust. 1 ustawy antymonopolowej zakazu z art. 5 nie stosuje si ę do: 1) porozumie ń zawieranych mi ę dzy konkurentami, których łą czny udzia ł w rynku w roku kalendarzowym poprzedzaj ą cym zawarcie porozumienia nie przekracza 5 % oraz 2) porozumie ń zawieranych mi ę dzy przedsi ę biorcami dzia ł aj ą cymi na ró ż nych szczeblach obrotu, których łą czny udzia ł w rynku w roku kalendarzowym poprzedzaj ą cym zawarcie porozumienia nie przekracza 10 %. Jednocze ś nie w ust. 2 powo ł anego przepisu ustawodawca stwierdzi ł , ż e wy łą cze ń , o których mowa w ust. 1, nie stosuje si ę do przypadków okre ś lonych w art. 5 ust. 1 pkt 1-3 i pkt 7 ustawy. W art. 7 ustawy antymonopolowej zosta ł o natomiast zawarte upowa ż nienie ustawowe dla Rady Ministrów, uprawniaj ą ce do wy łą czenia – w drodze rozporz ą dzenia - spod zakazu porozumie ń ograniczaj ą cych konkurencj ę porozumie ń , które: 1) przyczyniaj ą si ę do polepszenia produkcji, dystrybucji towarów lub do post ę pu technicznego lub gospodarczego, zapewniaj ą nabywcy lub u ż ytkownikowi odpowiedni ą cz ęść wynikaj ą cych st ą d korzy ś ci, a jednocze ś nie 2) nie nak ł adaj ą ogranicze ń , które nie s ą niezb ę dne do osi ą gni ę cia powy ż szych celów 3) nie stwarzaj ą mo ż liwo ś ci wyeliminowania konkurencji w zakresie znacznej cz ęś ci okre ś lonych towarów. Powy ż sze upowa ż nienie – w odniesieniu do dystrybucji cz ęś ci zamiennych do samochodów - zosta ł o zrealizowane poprzez: - rozporz ą dzenie Rady Ministrów z dnia 13 sierpnia 2002r. w sprawie wy łą czenia okre ś lonych porozumie ń wertykalnych spod zakazu porozumie ń ograniczaj ą cych konkurencj ę (Dz. U. Nr 142, poz. 1189 ze zm.) oraz - rozporz ą dzenie Rady Ministrów z dnia 28 stycznia 2003r. w sprawie wy łą czenia okre ś lonych porozumie ń wertykalnych w sektorze pojazdów samochodowych spod zakazu porozumie ń ograniczaj ą cych konkurencj ę (Dz. U. Nr 38 poz. 329 z pó ź n. zm.). 16 Wy łą czenie indywidualne, na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy o ochronie (…) oznacza mo ż liwo ść wydanie przez Prezesa Urz ę du decyzji o nie stwierdzeniu stosowania praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę , w sytuacji, gdy porozumienie spe ł nia przes ł anki z art. 7, jednak nie zosta ł o obj ę te rozporz ą dzeniem Rady Ministrów. W doktrynie (vide: E. Modzelewska - W ą chal, ibidem s. 73) przyjmuje si ę , ż e warunkiem skorzystania z wy łą czenia indywidualnego jest łą czne spe ł nienie przes ł anek b ę d ą cych podstaw ą wprowadzenie wy łą cze ń grupowych, tj. przewa ż enie korzy ś ci ogólnogospodarczych nad ograniczeniami konkurencji. W tym przypadku konieczne jest dokonanie analizy obejmuj ą cej: 1) rynek w ł a ś ciwy, udzia ł y w tym rynku stron porozumienia, 2) si łę kontrahentów, na których porozumienie mo ż e oddzia ł ywa ć 3) warunki zwieranych umów oraz 4) pozytywne i negatywne skutki porozumienia. Ponadto, analizuj ą c przedmiotowe porozumienie, nale ż y tak ż e rozwa ż y ć przepisy unijne wskazuj ą ce, w jaki sposób nale ż y dokonywa ć analizy ekonomicznej pewnego rodzaju horyzontalnych porozumie ń i, co za tym idzie, ustalenia, czy porozumienia te mog ą ogranicza ć konkurencj ę , czy te ż nie stosuje si ę do nich – z uwagi na brak si ł y rynkowej ich uczestników –zakaz porozumie ń ograniczaj ą cych konkurencj ę w art. 81 TWE. Przepisy te s ą zawarte w Obwieszczeniu Komisji Europejskiej „Wytyczne w sprawie stosowania art. 81 Traktatu WE do horyzontalnych porozumie ń kooperacyjnych” (Dz. U. WE C 003 z dnia 6 stycznia 2001r.). Stosownie do tre ś ci pkt 130 Wytycznych (…) domniemywa si ę , ż e porozumienia o wspólnym zakupie pomi ę dzy konkurentami, których udzia ł w rynku w ł a ś ciwym, tak po stronie zakupu, jak i sprzeda ż y, nie przekracza 15%, spe ł niaj ą warunki art. 81 ust. 3, w zwi ą zku z czym nie podlegaj ą – ze wzgl ę du n abrak si ł y rynkowej - zakazowi przewidzianemu w art. 81 ust. 1 Traktatu. Zarzut Wnioskodawcy b ę d ą cy przedmiotem niniejszego post ę powania antymonopolowego dotyczy porozumienia zawartego pomi ę dzy przedsi ę biorcami dzia ł aj ą cymi na ró ż nych rynkach - tj. rynku ubezpiecze ń komunikacyjnych oraz rynku dystrybucji cz ęś ci zamiennych - którego przedmiotem jest ustalenie cen odsprzeda ż y towarów dla przedsi ę biorców wskazanych przez jednego z uczestników porozumienia. W orzecznictwie i doktrynie, za porozumienia cenowe uznaje si ę porozumienia, których przedmiotem jest uzgadnianie nie tylko cen, ale tak ż e mar ż handlowych i narzutów do cen, a ponadto wszelkich rabatów, opustów oraz sk ł adników kalkulacyjnych ceny, wp ł ywaj ą cych na ostateczny poziom ceny (vide: E. Modzelewska W ą chal „Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz” s. 130, TWIGGER 2002). Z uwagi na antykonkurencyjny skutek przyjmuje si ę , ż e wszelkie uzgodnienia cenowe s ą z regu ł y sprzeczne z prawem antymonopolowym per se. Wynika to z tego, ż e taki sposób kszta ł towania cen rynkowych ogranicza dzia ł anie naturalnego mechanizmu ich kszta ł towania, którym jest mechanizm popytu i poda ż y, i zniekszta ł ca warunki efektywnej konkurencji. Rynek jest bowiem konkurencyjny, gdy posiada co najmniej trzy g ł ówne cechy: decyzje cenowe s ą decyzjami indywidualnymi, ż aden uczestnik rynku nie jest pewien decyzji swoich konkurentów i nie istniej ą sztuczne bariery wej ś cia na rynek (vide: Z. Jurczyk „Wybrane zagadnienia polityki konkurencji” UOKIK Warszawa 2004, s. 11-12). Ustalenie cen przez uczestników porozumienia mo ż e przybiera ć charakter bezpo ś redni albo po ś redni. Jedna z metod bezpo ś redniego ustalania cen jest zawieranie porozumie ń formalnych pomiedzy przedsi ę biorcami, których przedmiotem jest podejmowanie wspólnych decyzji co do cen 17 i sprzeda ż y lub produkcji. Mo ż e to przybiera ć form ę oficjalnego komunikowania si ę w celu podejmowania wspólnych ustale ń lub wymiany informacji w zakresie cen, sprzeda ż y lub produkcji albo zawarcia umowy w formie pisemnej. Za najci ęż sze naruszenie zakazu praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę , a zw ł aszcza porozumie ń uwa ż a si ę kartel cenowy, tj. porozumienie poziome o koordynacji cen. Porozumienia cenowe – zw ł aszcza mi ę dzy konkurentami – s ą zakazane niezale ż nie od rodzaju uzgodnie ń cenowych, albowiem tak samo traktowane s ą uzgodnienia konkretnego poziomu cen zakupu lub sprzeda ż y, jak równie ż cen minimalnych i maksymalnych. Zakazem obj ę te s ą równie ż wspólne uzgadnianie cen dla ró ż nych kategorii odbiorców, cen kierunkowych, cen dla poszczególnych gatunków towarów lub cen rekomendowanych, które stwarzaj ą pewno ść co do polityki cenowej konkurentów. (vide: E. Modzelewska - W ą chal, ibidem s. 73). Ustalanie cen sprzeda ż y przez uczestników porozumienia ogranicza ich samodzielno ść i mo ż liwo ść okre ś lania cen sprzedawanych przez siebie towarów w bezpo ś redniej relacji z nabywc ą . Wp ł ywa tak ż e na sytuacj ę ekonomiczn ą i rynkow ą tych nabywców, którzy zostaj ą w ten sposób pozbawieni mo ż liwo ś ci negocjowania korzystnych dla siebie cen, co – w przypadku wykorzystywania tych towarów w prowadzonej przez siebie dzia ł alno ś ci us ł ugowej - mo ż e znale źć prze ł o ż enie na ich mo ż liwo ść konkurowania z innym przedsi ę biorcami. Typowymi przyk ł adami porozumie ń zakazanych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy antymonopolowej s ą np. porozumienia dystrybucyjne, okre ś laj ą ce warunki cenowe odsprzeda ż y lub mar ż e nale ż ne dystrybutorowi albo porozumienia zawierane przez konkurentów, których przedmiotem jest ustalenie cen zakupu lub sprzeda ż y towarów przez uczestników kartelu. A zatem do udowodnienia stosowania tej praktyki konieczne jest kumulatywne spe ł nienie dwóch nast ę puj ą cych przes ł anek: - zawarcia porozumienia, którego przedmiotem jest bezpo ś rednie ustalania cen sprzeda ż przez jego uczestników, - celem lub skutkiem porozumienia jest ograniczenie konkurencji. Analizuj ą c pierwsz ą w w/w przes ł anek, stwierdzi ć nale ż y, i ż w rozpatrywanej sprawie nie dosz ł o do bezpo ś redniego ustalenia przez dostawców preferowanych cen sprzeda ż y cz ęś ci zamiennych dla zak ł adów naprawczych nale żą cych do Sieci Naprawczej. Warunkiem koniecznym – w ś wietle powo ł anych pogl ą dów doktryny - do stwierdzenia porozumienia cenowego po stronie dostawców (sprzedawców) jest udowodnienie, ż e podejmowali oni z w ł asnej inicjatywy, b ą d ź dzia ł ania formalne, b ą d ź nieformalne uzgodnienia w celu wspólnego ustalenia poziomu cen, którego skutkiem by ł oby d ąż enie do podwy ż szenia cen, zapobie ż enie spadkowi ich poziomu, czy te ż ustalenie jednolitej polityki cenowej. Zatem warunkiem uznania okre ś lonych dzia ł a ń przedsi ę biorców za porozumienie jest ich dobrowolno ść u wszystkich uczestników oraz wykazanie wspólnego wszystkim stronom zamiaru naruszenia przepisów ustawy o ochronie (…). W przedmiotowej sprawie nie zaistnia ł a taka sytuacja, albowiem przeprowadzone post ę powanie dowodowe wykaza ł o, ż e dostawcy cz ęś ci w ż aden sposób si ę nie kontaktowali, nie dokonywali równie ż ż adnych formalnych lub nie uzgodnie ń wysoko ś ci w ł asnych cen. Zgodzili si ę jedynie na warunki zaproponowane przez ubezpieczyciela. Z wyja ś nie ń udzielonych bowiem przez PZU i dostawców preferowanych jednoznacznie wynika, ż e dostawcy przyj ę li zaoferowan ą przez PZU wspó ł prac ę i okre ś lili – za wyj ą tkiem Autodistribtion - wysoko ść ceny preferowanej i rabatu podstawowego (dowód pismo z dnia 18 13.09.2006r. k. 321, 332), które PZU zaakceptowa ł o. Nie zosta ł o tak ż e udowodnione, ż e przedsi ę biorcy ci dzia ł ali z zamiarem naruszenia przepisów ustawy antymonopolowej, a zw ł aszcza jej art. 5 ust. 1 pkt 1. Podkre ś lenia nadto wymaga okoliczno ść , ż e skutkiem umów zawartych przez PZU z dostawcami preferowanymi nie by ł o ani podwy ż szenie, ani utrzymanie dotychczasowego poziomu cen cz ęś ci zamiennych, lecz jego obni ż enie dla zak ł adów nale żą cych do Sieci Naprawczej. Nale ż y wi ę c przyj ąć , ż e nie zosta ł o udowodnione, i ż dostawcy preferowani dokonali bezpo ś redniego ustalenia cen sprzeda ż y cz ęś ci zamiennych dla zak ł adów naprawczych nale żą cych do Sieci Naprawczej, które mog ł oby zosta ć uznane za zawarcie porozumienia cenowego w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy antymonopolowej. Wobec powy ż szego rozwa ż y ć nale ż y, czy przedmiotowe porozumienie nie jest - z uwagi za niektóre aspekty - zakazanym porozumieniem o charakterze wertykalnym, tj. porozumieniem pionowym pomi ę dzy trzema preferowanymi dostawcami cz ęś ci zamiennych, a ich odbiorcami, zawartym niejako „za po ś rednictwem” PZU. W zwi ą zku z tym przypadku konieczne jest dokonanie analizy, czy porozumienie to podlega b ą d ź nie podlega wy łą czeniem ustawowym na podstawie art. 7 ustawy antymonopolowej, jako porozumienie bagatelne lub korzystaj ą ce w wy łą czenia grupowego. Ze wzgl ę du na charakter porozumienia zarzucanego przez Cech oraz jego przedmiot – sprzeda ż cz ęś ci zamiennych do samochodów - zastosowanie do tego porozumienia znajduj ą art. 7 ustawy antymonopolowej oraz wydane na jego podstawie rozporz ą dzenia: - Rady Ministrów z dnia 13 sierpnia 2002r. w sprawie wy łą czenia okre ś lonych porozumie ń wertykalnych spod zakazu porozumie ń ograniczaj ą cych konkurencj ę (Dz. U. Nr 142, poz. 1189 ze zm.) – zwane dalej „rozporz ą dzeniem z 2002r.” oraz - Rady Ministrów z dnia 28 stycznia 2003r. w sprawie wy łą czenia okre ś lonych porozumie ń wertykalnych w sektorze pojazdów samochodowych spod zakazu porozumie ń ograniczaj ą cych konkurencj ę (Dz. U. Nr 38 poz. 329 z pó ź n. zm.) – zwane dalej „rozporz ą dzeniem z 2003r.” Porozumieniem wertykalnym w rozumieniu par. 2 pkt 1 rozporz ą dzenia z 2002r. jest porozumienie zawierane mi ę dzy dwoma lub wi ę cej przedsi ę biorcami, dzia ł aj ą cymi - w ramach takiego porozumienia - na ró ż nych szczeblach obrotu, których celem jest zakup, sprzeda ż lub odsprzeda ż towarów, a zatem stronami tego porozumienia s ą przedsi ę biorcy dzia ł aj ą cy na ró ż nych szczeblach obrotu w ramach jednego rynku produktowego. Mog ą oni dzia ł a ć na szczeblu obrotu hurtowego, gdzie stronami porozumienia s ą : producent (dostawca) i dystrybutorzy hurtowi (nabywcy) albo obrotu detalicznego, gdzie stronami s ą : dystrybutorzy hurtowi (dostawcy) i dystrybutorzy detaliczni (nabywcy). Zbli ż on ą definicj ę porozumienia wertykalnego w sektorze pojazdów samochodowych zawiera par. 2 pkt 1 rozporz ą dzenia z 2003r., który definiuje jako porozumienie zawierane mi ę dzy dwoma lub wi ę cej przedsi ę biorcami dzia ł aj ą cymi - w ramach takiego porozumienia - na ró ż nych szczeblach obrotu, których celem jest zakup, sprzeda ż lub odsprzeda ż nowych pojazdów samochodowych, cz ęś ci zamiennych do pojazdów samochodowych lub ś wiadczenie us ł ug serwisowych dotycz ą cych pojazdów samochodowych. W tym przypadku stronami porozumienia okre ś lonego w powo ł anym rozporz ą dzeniu z 2003r. s ą : producent (dostawca) i dystrybutorzy hurtowi lub warsztaty (nabywcy) albo obrotu detalicznego, gdzie stronami s ą : dystrybutorzy hurtowi (dostawcy) i dystrybutorzy detaliczni lub warsztaty (nabywcy). 19 W obydwóch przypadkach – na podstawie par. 5 ust. 1 rozporz ą dzenia z 2002r. oraz par. 4 ust. 1 rozporz ą dzenia z 2003r. - wy łą czenia stosuje si ę do porozumie ń wertykalnych, je ż eli udzia ł dostawcy i grupy kapita ł owej do której nale ż y dostawca, w rynku w ł a ś ciwym sprzeda ż y towarów obj ę tych porozumieniem nie przekracza 30%. Jak wynika z poczynionych przez Prezesa UOKIK ustale ń , łą czny udzia ł dostawców preferowanych w krajowym rynku dystrybucji cz ęś ci zamiennych do samochodów, tj. rynku w ł a ś ciwym nie przekracza 30%, a zatem analizowane porozumienie podlega wy łą czeniu spod zakazu porozumie ń ograniczaj ą cych konkurencj ę na podstawie art. 7 ustawy antymonopolowej. W przedmiotowej sprawie wyst ę puje równie ż aspekt horyzontalny analizowanego porozumienia, albowiem – co nale ż y tak ż e rozwa ż y ć - mo ż emy mie ć hipotetycznie do czynienia z ograniczeniem konkurencji na skutek koordynacji przez PZU dzia ł a ń zak ł adów naprawczych po stronie popytowej na krajowym rynku dystrybucji cz ęś ci zamiennych do samochodów. Stworzenie Sieci Naprawczej przez PZU mog ł o bowiem spowodowa ć , ż e okre ś lona grupa zak ł adów naprawczych mog ł a zaniecha ć indywidualnego konkurowania o dostawców, lecz wspólnie - za po ś rednictwem tego ubezpieczyciela – wynegocjowa ł a korzystniejsze cenowe warunki dostawy cz ęś ci zamiennych. Mog ł oby to ś wiadczy ć , ż e dosz ł o w niniejszej sprawie do zawarcia mi ę dzy zak ł adami nale żą cymi do Sieci Naprawczej porozumienia o wspólnych zakupach. Wprawdzie porozumienia o wspólnych zakupach mog ą prowadzi ć do ograniczenia konkurencji i przez to stanowi ć zakazane w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy antymonopolowej porozumienia o charakterze horyzontalnym, to równie ż nale ż y dokona ć analizy, czy przedmiotowe porozumienie mo ż e ogranicza ć konkurencj ę , czy te ż nie stosuje si ę do niego – z uwagi na brak si ł y rynkowej ich zak ł adów nale żą cych do Sieci Naprawczej PZU – zakaz porozumie ń ograniczaj ą cych konkurencj ę zawarty w art. 81 TWE. Punktem wyj ś cia takiej analizy jest zbadanie si ł y nabywczej stron. W ś wietle przyj ę tych Wytycznych (…) mo ż na za ł o ż y ć istnienie si ł y nabywczej, je ś li porozumienie o zakupie obejmuje dostatecznie du żą cz ęść ca ł kowitego wolumenu rynku zakupów, tak ż e ceny mog ą zosta ć obni ż one poni ż ej konkurencyjnego poziomu lub rynek mo ż e zosta ć zamkni ę ty dla konkuruj ą cych nabywców. Jednak ż e wysoki stopie ń si ł y nabywczej wobec dostawców na rynku mo ż e spowodowa ć nieefektywno ść w postaci, na przyk ł ad, obni ż enia jako ś ci, zmniejszenia intensywno ś ci prac innowacyjnych, czy te ż ostatecznie nieoptymalnych dostaw. Nale ż y mie ć tak ż e na uwadze, i ż wspó ł praca konkuruj ą cych nabywców mo ż e znacz ą co ograniczy ć konkurencj ę poprzez wytworzenie si ł y nabywczej, albowiem samo wytworzenie si ł y nabywczej wprawdzie mo ż e prowadzi ć do ni ż szych cen dla konsumentów, jednak ż e si ł a nabywcza nie jest zawsze prokonkurencyjna i mo ż e nawet, w pewnych okoliczno ś ciach, wywo ł ywa ć bardzo silne negatywne skutki dla konkurencji w postaci nie przenoszenia na klientów – w tym konsumentów - oszcz ę dno ś ci kosztów, ograniczenia mo ż liwo ś ci dost ę pu do rynku dla konkuruj ą cych nabywców poprzez ograniczanie ich dost ę pu do efektywnych dostawców, wzrostu kosztów u konkurentów, wynikaj ą cego z dzia ł a ń dostawców, którzy d ążą c do zrekompensowania sobie obni ż enia cen dla jednej grupy klientów podwy ż szaj ą ceny dla innych klientów. Wymaga podkre ś lenia, ż e w prawie europejskim nie zosta ł ustanowiony jakikolwiek bezwzgl ę dny próg (udzia ł w rynku), który wskazywa ł by, i ż wspó ł praca przedsi ę biorców w 20 zakresie zakupów generuje tak du żą si łę rynkow ą , ż e zachodzi konieczno ść obj ę cia jej dyspozycj ą art. 81 ust. 1 Traktatu WE. Pewn ą wskazówk ą , czy sugesti ą jest tre ść pkt 130 Wytycznych (…), w ś wietle którego jest ma ł o prawdopodobne, aby si ł a rynkowa istnia ł a w sytuacji, gdy strony porozumienia posiadaj ą łą czny udzia ł w rynku zakupów poni ż ej 15% oraz łą czny udzia ł w rynku zbytu poni ż ej 15%. Przyjmuje si ę , ż e przy takim udziale w rynku istnieje prawdopodobie ń stwo, ż e porozumienie spe ł nia warunki okre ś lone w art. 81 ust. 3 Traktatu WE, niezb ę dne do wy łą czeniu go spod zakazu art. 81 ust. 1. Nadto nale ż y zwróci ć uwag ę , ż e sam udzia ł w rynku powy ż ej tego progu nie ś wiadczy automatycznie, ż e wspó ł praca w dziedzinie zakupów wywiera negatywny skutek na rynek, ale ż e wymaga bardziej szczegó ł owej oceny wp ł ywu porozumienia o wspólnym zakupie na rynek, przy uwzgl ę dnieniu takich czynników, jak koncentracja rynku i potencjalna si ł a równowa żą ca ze strony silnych dostawców. W przedmiotowej sprawie, stron ę zakupow ą stanowi ą zak ł ady naprawcze, które dokonuj ą zakupów na potrzeby ś wiadczonych przez siebie us ł ug. W tej grupie s ą tak ż e zak ł ady nale żą ce do Sieci Naprawczej PZU, jednak ż e ich udzia ł w rynku pod wzgl ę dem ilo ś ciowym wynosi ł od 4,13% do 4,82% ogólnej liczby zak ł adów naprawczych dzia ł aj ą cych na terenie kraju. Wobec braku mo ż liwo ś ci uzyskania szczegó ł owych danych o globalnej warto ś ci sprzeda ż y przez warsztaty us ł ug lub warto ś ci dokonywanych przez nie zakupów, nale ż y przyj ąć kryterium ilo ś ciowe za wyznacznik udzia ł u w rynku zak ł adów nale żą cych do Sieci Naprawczej PZU. Uwzgl ę dniaj ą c ich liczb ę oraz tak wyznaczony udzia ł w rynku, nale ż a ł oby stwierdzi ć , i ż nie wyst ę puj ą podstawy do przyj ę cia, ż e zak ł ady te – których udzia ł w rynku by ł trzykrotnie ni ż szy od progu wskazanego w Wytycznych (…) – dysponowa ł y si łą rynkow ą po stronie popytowej, która mog ł aby stanowi ć ewentualne zagro ż enie lub ograniczenie konkurencji. Reasumuj ą c, w niniejszej sprawie porozumienie, b ę d ą ce przedmiotem zarzutu Wnioskodawcy, nie spe ł nia warunków do uznania go za porozumienie dostawców preferowanych, którego przedmiotem by ł o bezpo ś rednie ustalania cen sprzeda ż y przez jego uczestników. Tak ż e brak wymaganego przepisami antymonopolowymi udzia ł u w rynku – skutkuj ą cy zastosowaniem wy łą cze ń grupowych na podstawie art. 7 ustawy antymonopolowej – stanowi przes ł ank ę negatywn ą , uniemo ż liwiaj ą c ą dalsz ą ocen ę przedmiotowego porozumienia i zastosowanie do niego przepisów ustawy antymonopolowej. Wobec powy ż szego, nale ż y uzna ć , i ż pierwsza z przes ł anek koniecznych do stwierdzenia stosowania zarzucanej praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę nie zosta ł a spe ł niona. W ocenie Prezesa UOKIK nie zosta ł a spe ł niona tak ż e druga z przes ł anek, poniewa ż brak by ł o w ramach zarzucanego porozumienia zachowania, które ogranicza ł oby konkurencj ę pomi ę dzy dostawcami preferowanymi. Podnie ść nale ż y, i ż ka ż dy z nich zachowywa ł si ę na rynku samodzielnie i nie ustala ł swoich dzia ł a ń rynkowych z konkurentami, lecz przeciwnie – ka ż dy z nich stosowa ł swoj ą polityk ę cenow ą , tak ż e w odniesieniu do przyznawania rabatów. Maj ą c powy ż sze na uwadze, a zw ł aszcza to, i ż zarzut Wnioskodawcy nie znalaz ł potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym a dzia ł ania stron nie spe ł niaj ą przes ł anek koniecznych do stwierdzenia zakazanej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy antymonopolowej praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę , orzeczono, jak w sentencji. 21 Stosownie do tre ś ci art. 78 ust. 1 ustawy o antymonopolowej z 2000r. w zwi ą zku z art. 131 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007r o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50 poz. 331 z pó ź n. zm.) oraz art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej dor ę czenia, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Krakowie (31-011 Kraków, Pl. Szczepa ń ski 5). Z up. Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów Leszek Piekarz Dyrektor Delegatury UOKIK w Krakowie Otrzymuj ą : 1 x R . pr. Wojciech Kowalik - Kancelaria Radców Prawnych Sanecki, Kowalik s.c. ; ul. Bandurskiego 36/1; 31-515 Kraków pe ł nomocnik Cechu Rzemios ł Motoryzacyjnych i Ma ł ych Przedsi ę biorców 1 x R. pr. Alicja Jarz ą bek Powszechny Zak ł ad Ubezpiecze ń S.A .; 00-133 Warszawa, al. Jana Paw ł a II 24, 1 x Autodistribution Polska Sp. z o.o.”; 39-200 D ę bica, ul Krakowska 47, 1 x Andrzej Senkowski Przedsi ę biorstwo Produkcyjno-Handlowe „POLCAR”; 02-619 Warszawie, ul. Wejnerta 19, 1 x Monika Dankowska Biuro Handlowe BHMD ; 01-934 Warszawa, ul. Arkuszowa 10 1 x a/a 22