RKR-80/2007

PREZES URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA UOKIK W KRAKOWIE 31-011 Kraków, Pl. Szczepa ń ski 5, Tel/fax (012) 421-75-79, 421-74-98, E-mail: krakow@uokik.gov.pl RKR-411-3/06/MS-18/07 Kraków, dn. 28 grudnia 2007r. DECYZJA Nr RKR - 80/2007 I. Na podstawie art. 9 w zwi ą zku z art. 28 ust. 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2005r. Nr 244, poz. 2080 z pó ź n. zm.) w zwi ą zku z art. 131 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007r o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50 poz. 331 z pó ź n. zm.) oraz § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej Delegatur UOKiK (Dz. U. Nr 18 poz. 172 z pó ź n. zm.), po przeprowadzeniu na wniosek Bo ż eny Paluch wykonuj ą cej dzia ł alno ść gospodarcz ą pod nazw ą Firma Handlowo–Us ł ugowa COSSMA post ę powania antymonopolowego, w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: uznaje si ę dzia ł ania Miasta Ł a ń cuta za praktyk ę ograniczaj ą c ą konkurencj ę na lokalnym rynku przewozów regularnych na trasie Rzeszów – Przeworsk – Jaros ł aw i naruszaj ą c ą zakaz z art. 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 w/w ustawy o ochronie (…), polegaj ą c ą na nadu ż ywaniu pozycji dominuj ą cej na lokalnym rynku udost ę pniania przystanków komunikacji autobusowej na obszarze Miasta Ł a ń cuta poprzez niewyra ż enie zgody na korzystanie przez Bo ż en ą Paluch z przystanków po ł o ż onych na placu przy ulicy Pi ł sudskiego i Cetnarskiego i nakazuje si ę jej zaniechania. II. Na podstawie art. 101 ust. 1 pkt 1 w zwi ą zku z art. 28 ust. 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2005r. Nr 244, poz. 2080 z pó ź n. zm.) w zwi ą zku z art. 131 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007r o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50 poz. 331 z pó ź n. zm.) oraz § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej Delegatur UOKiK (Dz. U. Nr 18 poz. 172 z pó ź n. zm.), po przeprowadzeniu na wniosek Bo ż eny Paluch wykonuj ą cej dzia ł alno ść gospodarcz ą pod nazw ą Firma Handlowo–Us ł ugowa COSSMA post ę powania antymonopolowego, w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: nak ł ada si ę na Miasto Ł a ń cut kar ę pieni ęż n ą w wysoko ś ci 18.593 z ł (s ł ownie: osiemna ś cie tysi ę cy pi ęć set dziewi ęć dziesi ą t trzy), p ł atn ą do bud ż etu pa ń stwa. UZASADNIENIE W dniu 29.06.2006r. do Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura UOKIK w Krakowie – zwanego dalej „organem antymonopolowym” wp ł yn ął wniosek Bo ż eny Paluch wykonuj ą cej dzia ł alno ść gospodarcz ą pod nazw ą Firma Handlowo– Us ł ugowa COSSMA z siedzib ą w Rzeszowie, przy ul. Morgowej 71 – zwanej dalej „Wnioskodawc ą ” - o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego przeciwko Powiatowi Jaros ł awskiemu, Polskiej Izbie Gospodarczej Transportu Samochodowego i Spedycji, Miastu Ł a ń cut oraz Polskiej Komunikacji Samochodowej CONNEX Ł a ń cut Sp. z o.o. pod zarzutem stosowania praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę . Po uzupe ł nieniu wniosku, organ antymonopolowy wszcz ął post ę powanie wyja ś niaj ą ce w przedmiotowej sprawie. Z ł o ż ony przez Wnioskodawc ę wniosek zosta ł nast ę pnie ograniczony przez niego pismem z dnia 9.10.2006r. Po ograniczeniu i doprecyzowaniu wniosku, Wnioskodawca za żą da ł ostatecznie wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego przeciwko: - Powiatowi Jaros ł awskiemu - pod zarzutem naruszenia art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2005r. Nr 244, poz. 2080 z pó ź n. zm.) – zwanej dalej „ustaw ą antymonopolow ą z 2000r.”, tj. nadu ż ywania pozycji dominuj ą cej na lokalnym rynku organizowania komunikacji autobusowej na terenie powiatu poprzez przeciwdzia ł anie rozwojowi konkurencji na lokalnym rynku przewozów regularnych polegaj ą ce na odmowie uzgodnienia wydania zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych na linii Rzeszów – Przeworsk – Jaros ł aw. - Miastu Ł a ń cut - pod zarzutem naruszenia art. 8 ust. 2 pkt 1 i 5 w/w ustawy, tj. nadu ż ywania pozycji dominuj ą cej na lokalnym rynku dysponowania przystankami autobusowymi poprzez narzucanie ra żą co niskich op ł at za wjazd na przystanki na placu przy ul. Pi ł sudskiego i Cetnarskiego oraz przeciwdzia ł anie rozwojowi konkurencji na lokalnym rynku przewozów regularnych, polegaj ą ce na odmowie udost ę pnienia Wnioskodawcy przystanków autobusowych po ł o ż onych na tym placu oraz - Polskiej Komunikacji Samochodowej CONNEX Ł a ń cut Sp. z o.o. pod zarzutem naruszenia art. 8 ust. 2 pkt 5 w/w ustawy, tj. nadu ż ywania pozycji dominuj ą cej na lokalnym rynku zarz ą dzania dworcem autobusowym w Ł a ń cucie poprzez przeciwdzia ł anie rozwojowi konkurencji na lokalnym rynku przewozów regularnych polegaj ą ce na odmowie udzielenia Wnioskodawcy zgody na korzystanie z tego dworca. Po przeanalizowaniu zebranego materia ł u dowodowego organ antymonopolowy zamkn ął w dniu 30.01.2007r. post ę powanie wyja ś niaj ą ce, uznaj ą c, i ż zebrany materia ł dowodowy mo ż e uzasadnia ć podejrzenie, ż e odmowa przez Miasto Ł a ń cut udost ę pnienia przystanków autobusowych mo ż e ogranicza ć konkurencj ę . W zwi ą zku z powy ż szym w dniu 15.02.2007r. wszcz ę te zosta ł o przeciwko Miastu Ł a ń cut post ę powanie antymonopolowe pod zarzutem naruszenia art. 8 ust. 2 pkt 5 w/w ustawy o ochronie (…), tj. stosowania praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę , polegaj ą cej na nadu ż ywaniu pozycji dominuj ą cej na lokalnym rynku udost ę pniania przystanków komunikacji autobusowej na obszarze Miasta Ł a ń cuta poprzez niewyra ż enie zgody na korzystanie przez Bo ż en ą Paluch z przystanków po ł o ż onych na placu przy ulicy Pi ł sudskiego i Cetnarskiego. 2 W przypadku zarzutów przeciwko Polskiej Komunikacji Samochodowej CONNEX Ł a ń cut Sp. z o.o. wszcz ę te zosta ł o odr ę bne post ę powanie antymonopolowe, natomiast w przypadku Powiatu Jaros ł awskiego brak by ł o podstaw prawnych i faktycznych do wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego i w zwi ą zku z tym w dniu 10.04.2007r. organ antymonopolowy prawomocn ą decyzj ą nr RKR-28/2007 odmówi ł wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego pod zarzutem stosowania praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę . Odnosz ą c si ę do zawiadomienia o wszcz ę ciu post ę powania antymonopolowego zarzutu, Miasto Ł a ń cut – zwane dalej „Miastem” – stwierdzi ł o, ż e zarzuty podniesione przez Wnioskodawc ę nie s ą uzasadnione. Zdaniem Miasta, gmina nie jest przedsi ę biorc ą w rozumieniu art. 4 ustawy o ochronie (…), a przedmiotowy plac nie stanowi drogi publicznej, lecz jest mieniem komunalnym, udost ę pnianym na podstawie umów cywilnoprawnych. Ponadto wyja ś ni ł o, ż e nie jest mo ż liwe wyra ż enie Wnioskodawcy zgody na korzystanie z placu, poniewa ż brak jest miejsca i wyst ę puje zagro ż enie dla ruchu drogowego i pieszych. Miasto podnios ł o, ż e z placu, którego przepustowo ść jest ograniczona, korzysta 18 przewo ź ników i wjazd autobusów nale żą cych do kolejnych przewo ź ników nie jest mo ż liwy. Obowi ą zkiem Miasta jako jednostki samorz ą du terytorialnego jest zapewnienie mieszka ń com bezpiecze ń stwa, w tym na przedmiotowym placu. Miasto podnios ł o tak ż e, ż e obok jest zlokalizowany plac targowy i parking, na którym zatrzymuj ą si ę samochody osobowe oraz autokary turystyczne, co skutkuje du ż ym nat ęż eniem ruchu ulicznego i pieszego. W toku przedmiotowego post ę powania organ antymonopolowy ustali ł , nast ę puj ą cy stan faktyczny Wnioskodawca prowadzi dzia ł alno ść gospodarcz ą w zakresie zbiorowego transportu drogowego osób na podstawie wpisu do ewidencji gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta Rzeszowa pod numerem 9717. W zwi ą zku z planowanym uruchomieniem przewozów regularnych na trasie Rzeszów – Przeworsk – Jaros ł aw Wnioskodawca wyst ą pi ł do Marsza ł ka Województwa Podkarpackiego - o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych na tej trasie, stosownie do tre ś ci art. 18 i nast. ustawy z dnia 6 wrze ś nia 2001r. transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2007r. Nr 125, poz. 874 z pó ź n. zm.) – zwanej dalej „ustaw ą o transporcie (…)”. Poniewa ż zgodnie z art. 22 ust. 1 w/w ustawy o transporcie przewo ź nik ubiegaj ą cy si ę o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie regularnym jest zobowi ą zany do łą czy ć do wniosku o wydanie takiego zezwolenia: - rozk ł ad jazdy uwzgl ę dniaj ą cy przystanki, godziny odjazdów, d ł ugo ść linii komunikacyjnej i odleg ł o ść mi ę dzy przystankami oraz - potwierdzenie uzgodnienia zasad korzystania z przystanków i dworców autobusowych, dokonanych z ich w ł a ś cicielami lub zarz ą dzaj ą cymi, Wnioskodawca wyst ą pi ł do w ł a ś ciwych podmiotów: gmin, zarz ą dców dróg oraz dworców autobusowych o wyra ż enie zgody i uzgodnienie zasad korzystania z nale żą cych do nich przystanków i dworców autobusowych. W ś ród podmiotów, do których wyst ą pi ł Wnioskodawca by ł o tak ż e Miasto Ł a ń cut, do którego zwróci ł si ę pismem z dnia 30.12.2005r. z pro ś b ą o wyra ż enie zgody na korzystanie przez niego z przelotowego przystanku autobusowego w Ł a ń cucie – okre ś lanego jako 3 „Rynek” - po ł o ż onego na placu przy zbiegu ulic Pi ł sudskiego i Cetnarskiego. W odpowiedzi na powy ż szy wniosek Miasto - pismem z dnia 12.01.2006r. (znak: BI-5552/2/06) – odmówi ł o zgody na udost ę pnienie Wnioskodawcy w/w przystanku, uzasadniaj ą c to: ograniczon ą przepustowo ś ci ą zatok przystankowych, zaspokojeniem potrzeb komunikacyjnych przez innych przewo ź ników, którym Miasto zawar ł o umowy na korzystanie z mienia komunalnego oraz obaw ą , ż e zwi ę kszenie liczby przewo ź ników korzystaj ą cych z w/w przystanku spowoduje zagro ż enie bezpiecze ń stwa dla samych przewo ź ników, jak i ich pasa ż erów. Jednocze ś nie Miasto poinformowa ł o Wnioskodawc ę , ż e mo ż e skorzysta ć z dworca autobusowego, którym zarz ą dza PKS CONNEX Sp. z o.o. w Ł a ń cucie. W konsekwencji powy ż szych dzia ł a ń Miasta, Wnioskodawca nie uruchomi ł planowanej linii autobusowej na trasie Rzeszów – Przeworsk – Jaros ł aw, albowiem Marsza ł ek Województwa Podkarpackiego decyzj ą z dnia 28.07.2006r. (znak: DT.II.5432/2/- 78/AB/06) odmówi ł mu udzielenia zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych na tej trasie. Do dnia wydania decyzji Wnioskodawca – mimo z ł o ż enia kolejnego wniosku - nie otrzyma ł od Miasta zgody na korzystanie z przedmiotowego przystanku i nie mo ż e uruchomi ć przewozów regularnych na planowanej trasie. Na podstawie tre ś ci udzielonych przez Miasto wyja ś nie ń (dowód: pismo z dnia 24.07.2006r. znak: BI-5552/33/06, z dnia 1.03.2007r. znak: BI-552/33/06/07, z dnia 5.06.2007r. znak: BI-552/33/06/07) organ antymonopolowy ustali ł , ż e w Ł a ń cucie znajduje si ę dworzec autobusowy, stanowi ą cy w ł asno ść miasta, który jest aktualnie wydzier ż awiony przez PKS CONNEX Sp. z o.o. w Ł a ń cucie. Dzier ż awca pobiera od przewo ź ników op ł aty za wjazd na teren dworca w wysoko ś ci od 8,50 do 9,50 za ka ż dy wjazd albo zrycza ł towane op ł aty miesi ę czne, które zosta ł y wynegocjowane z przewo ź nikami (dowód: pismo PKS z dnia 24.07.2006r. znak: DO/252/2006). Oprócz dworca na terenie Ł a ń cuta znajduje si ę 13 przystanków stanowi ą cych mienie komunalne, udost ę pnianych przez Miasto przewo ź nikom regularnym (dowód: umowy za łą czone do pisma z dnia 24.07.2006r. znak: BI-5552/33/06). W centrum Ł a ń cuta na placu po ł o ż onym u zbiegu ulic Pi ł sudskiego i Cetnarskiego, stanowi ą cym w ł asno ść Miasta, znajduje si ę parking dla autobusów turystycznych i samochodów osobowych (61 miejsc postojowych) oraz przelotowy przystanek sk ł adaj ą cy si ę z 4 zatok przystankowych, z których mog ą korzysta ć przewo ź nicy regularni. Przystanek ten jest nazywany „Rynek” lub „Plac targowy”. W jego pobli ż u znajduj ą si ę bowiem: plac targowy oraz najwa ż niejsze w Ł a ń cucie urz ę dy administracji publicznej, instytucje i placówki handlowo-us ł ugowe. Lokalizacja i wielko ść przystanku powoduj ą , ż e jest on najwi ę kszym – obok dworca autobusowego – przystankiem w mie ś cie, z którego korzysta du ż a ilo ść pasa ż erów. Przystanek, podobnie jak ca ł y plac, stanowi w ł asno ść Miasta, które udost ę pnia go odp ł atnie przewo ź nikom na podstawie umów cywilnoprawnych. Wg informacji przekazanych przez Miasto z przystanku korzysta ł o w 2006r. 18 przewo ź ników, którzy z tytu ł u korzystania z przystanku uiszczaj ą op ł aty w wysoko ś ci 0,64 z ł netto za ka ż dy wjazd. Na prze ł omie 2006 – 2007r., tj. w okresie, w którym Wnioskodawca wyst ą pi ł o wyra ż enie zgody na korzystanie z przystanku, Miasto zawar ł o umowy z 3 kolejnymi przewo ź nikami, a 2 - w tym Wnioskodawcy - odmówi ł o zgody na korzystanie z przedmiotowego przystanku. Ponadto w poza centrum Ł a ń cuta na drodze krajowej nr 4 znajduj ą si ę w odleg ł o ś ci 3 km od siebie 4 przystanki (po jednym w ka ż dym kierunku na 614 km i 617 km drogi), które zarz ą dzane s ą przez zarz ą dc ę drogi krajowej, tj. Generaln ą Dyrekcje Dróg Krajowych i Autostrad Oddzia ł w Rzeszowie. Zarz ą dca wyra ż a zgod ę na korzystanie 4 z przystanków przez wszystkich przewo ź ników, okre ś laj ą c jedynie warunki korzystania z nich (dowód: pismo GDDKiA z dnia 16.02.2006r. znak: GDDKiA O/Rz-6h/4252/16/2006). Maj ą c na uwadze ustalony stan faktyczny, organ antymonopolowy zwa ż y ł , co nast ę puje: W dniu 21.04.2007r. wesz ł a w ż ycie ustawa z dnia 16 lutego 2007r o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50 poz. 331 z pó ź n. zm.), która uchyli ł a poprzednio obowi ą zuj ą c ą ustaw ę z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2005r. Nr 244, poz. 2080 z pó ź n. zm.). Jednak ż e - na mocy art. 131 ust. 1 ustawy 16 lutego 2007r. – do post ę powa ń wszcz ę tych na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. i niezako ń czonych do dnia wej ś cia w ż ycie nowej ustawy stosuje si ę przepisy dotychczasowe. I. Interes publiczny Warunkiem koniecznym do wydania decyzji w sprawie nadu ż ywania pozycji dominuj ą cej i zastosowania instrumentów prawnych zawartych w ustawie antymonopolowej z 2000r. jest wykazanie, i ż w niniejszym stanie faktycznym nast ą pi ł o naruszenie interesu publicznego. Zgodnie bowiem z tre ś ci ą art. 1 ust. 1, celem ustawy jest podejmowana w interesie publicznym ochrona interesów przedsi ę biorców i konsumentów. Takie okre ś lenie jej celu pozwala przyj ąć , i ż ustawa ma charakter publiczny, s ł u ż y ochronie interesu ogólnospo ł ecznego i jednocze ś nie wy łą cza mo ż liwo ść podejmowania przez organ antymonopolowy dzia ł a ń w celu ochrony interesów indywidualnych. W konsekwencji nie ka ż de naruszenie prawa w stosunkach cywilnoprawnych kwalifikuje spraw ę do post ę powania w trybie ustawy antymonopolowej. Decydowa ć b ę dzie o tym zawsze naruszenie przez przedsi ę biorc ę - w nast ę pstwie stosowania praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę - interesu publicznoprawnego, a wi ę c, gdy skutkami jego dzia ł a ń sprzecznych z t ą ustaw ą dotkni ę ty jest szerszy kr ą g uczestników rynku, b ą d ź gdy wywo ł uj ą one inne niekorzystne zjawiska na rynku, wymagaj ą ce ingerencji ze strony organu antymonopolowego. Powy ż sze stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, który stwierdzi ł , ż e „post ę powanie antymonopolowe nie mo ż e dotyczy ć spraw jednostkowych” (tak: wyrok z dnia 28.05.2001r. sygn. akt XVII Ama 82/00) oraz okre ś li ł poj ę cie interesu publicznego jako „dotycz ą cego ogó ł u a nie tylko okre ś lonej grupy, czy tym bardziej interesu indywidualnego podmiotu” (tak: wyroki z dnia 30.05.2001r. sygn. akt XVII Ama 80/00 i z dnia 6.06.2001r. sygn. akt XVII Ama 78/00). Podobne stanowisko zaj ął równie ż S ą d Najwy ż szy, który w uzasadnieniu wyroku z dnia 29.05.2001r. (sygn. I CKN 1217/98) stwierdzi ł , ż e „ustawa antymonopolowa ma charakter publicznoprawny, zatem jej celem jest s ł u ż enie interesom publicznym. Ingeruje, gdy w wyniku pewnych ogólnych zjawisk zagro ż ona jest sama instytucja konkurencji. Nie odnosi si ę do ochrony roszcze ń indywidualnych (...)”. Ponadto w uzasadnieniu do wyroku z dnia 26.02.2004 r. (sygn. akt III SK 2/04) S ą d Najwy ż szy doda ł , i ż „naruszenie indywidualnego interesu, nie wyklucza dopuszczalno ś ci równoczesnego uznania, ż e dochodzi do naruszenia publicznego zbiorowego interesu, je ż eli indywidualne pogwa ł cenie przepisów ustawy mog ł oby w jakikolwiek sposób prowadzi ć do ustanowienia lub utrwalenia monopolistycznych praktyk rynkowych, które wywo ł uj ą skutki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”. W okoliczno ś ciach faktycznych niniejszej sprawy dzia ł ania Miasta – dysponuj ą cego najwa ż niejszym i najwi ę kszym – obok dworca autobusowego – przystankiem na terenie 5 Ł a ń cuta, wywieraj ą skutki na uczestników lokalnego rynku przewozu osób, tj. Wnioskodawc ę oraz wszystkich jego faktycznych i potencjalnych konkurentów. Ostatecznie skutki dzia ł a ń Miasta mog ą ponadto odczu ć równie ż konsumenci, tj. wszyscy pasa ż erowie korzystaj ą cy z us ł ug lokalnych przewo ź ników. W zwi ą zku z powy ż szym, pomimo ż e żą daj ą cym wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego w niniejszej sprawie jest pojedynczy przedsi ę biorca, który - stosownie do art. 84 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie (...) – wykaza ł swój interes prawny, dzia ł ania organu antymonopolowego ukierunkowane s ą na ochron ę konkurencji, rozumianej jako nieograniczony i równy dla wszystkich zainteresowanych przedsi ę biorców dost ę p do rynku przewozowego. A zatem nale ż y uzna ć , i ż przedmiotowe post ę powanie jest prowadzone w interesie publicznym, a do sprawy maj ą zastosowanie przepisy tej ustawy. II. Strony jako przedsi ę biorcy Zgodnie z tre ś ci ą art. 4 pkt 1 lit. a ustawy antymonopolowej z 2000r. pod poj ę ciem „przedsi ę biorca” - rozumie si ę przedsi ę biorc ę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 listopada 1999r. Prawo dzia ł alno ś ci gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.) – obecnie przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie dzia ł alno ś ci gospodarczej (Dz. U. nr 173, poz. 1807) – a tak ż e m.in. osob ę prawn ą organizuj ą c ą lub ś wiadcz ą c ą us ł ugi o charakterze u ż yteczno ś ci publicznej, które nie s ą dzia ł alno ś ci ą gospodarcz ą w rozumieniu przepisów ustawy o dzia ł alno ś ci gospodarczej. Bezsporne jest, ż e Wnioskodawca jest przedsi ę biorc ą wykonuj ą cym indywidualn ą dzia ł alno ść gospodarcz ą na podstawie wpisu do ewidencji dzia ł alno ś ci gospodarczej. Miasto Ł a ń cut jest jednostk ą samorz ą du terytorialnego (gmin ą ), posiadaj ą c ą osobowo ść i dzia ł aj ą ca na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorz ą dzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591, z pó ź n. zm.) – zwanej dalej „ustaw ą o samorz ą dzie (…). Stosownie do art. 7 ust. 1 tej ustawy do zada ń w ł asnych gminy nale ż y zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zadania w ł asne obejmuj ą sprawy m.in. gminnych dróg, ulic i organizacji ruchu drogowego (art. 7 ust. 1 pkt 2) oraz lokalnego transportu zbiorowego (art. 7 ust. 1 pkt 4). Zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy o samorz ą dzie gminnym, zadania w ł asne okre ś lone w art. 7 ust. 1, s ł u żą ce zaspokojeniu zbiorowych potrzeb ludno ś ci w drodze ś wiadczenia us ł ug powszechnie dost ę pnych, stanowi ą zadania u ż yteczno ś ci publicznej. W ramach realizacji tych zada ń , na podstawie art. 19 ust. 2 pkt 4 ustawy za dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2004r. Nr 204, poz. 2086, z pó ź n. zm.) Burmistrz Miasta Ł a ń cuta, jako organ lokalnej jednostki samorz ą du terytorialnego, jest zarz ą dc ą dróg gminnych, znajduj ą cych si ę w granicach administracyjnych Miasta. Ponadto Miasto jest podmiotem (w ł a ś cicielem) mienia komunalnego, do którego nale ż y tak ż e przedmiotowy plac u zbiegu ulic Pi ł sudskiego i Cetnarskiego wraz ze znajduj ą cymi si ę na nim przystankami autobusowymi i mo ż e – na podstawie art. 45 ust. 1 w/w o samorz ą dzie (…) - samodzielnie decydowa ć o przeznaczeniu i sposobie wykorzystania sk ł adników maj ą tkowych, przy zachowaniu wymogów zawartych w odr ę bnych przepisach prawa. Wprawdzie w ustawie antymonopolowej z 2000r. brak jest legalnej definicji poj ę cia u ż yteczno ś ci publicznej, to niew ą tpliwie pewn ą wskazówk ę interpretacyjn ą mo ż e stanowi ć przepis art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 1997r. Nr 9, poz. 43 z pó ź n. zm.), zgodnie z którym poj ę cie „gospodarka komunalna” obejmuje w szczególno ś ci zadania o charakterze u ż yteczno ś ci publicznej, których celem jest 6 bie żą ce i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludno ś ci w drodze ś wiadczenia us ł ug powszechnie dost ę pnych. Podkre ś li ć nale ż y, ż e zarówno orzecznictwo S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, jak i doktryna zgodnie uznaj ą , ż e do dzia ł alno ś ci publicznej gminy w zakresie zaspokajania potrzeb wspólnoty, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o samorz ą dzie gminnym – o ile wywo ł uje ona skutki praktyk monopolistycznych – ustawa antymonopolowa ma zastosowanie (vide:. St. Gronowski „Ustawa antymonopolowa. Komentarz” CH BECK 1996 str. 37 i nast. oraz E. Modzelewska- W ą chal „Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz” Twigger 2002, str. 34-35; wyrok S ą du Antymonopolowego z dnia 6.12.2000r. sygn. akt XVII Ama 95/99, wyrok SOKiK z dnia 7.07.2004r. sygn. akt Ama XVII 65/2003). W ś wietle powy ż szego nale ż y uzna ć , ż e Miasto Ł a ń cut jest przedsi ę biorc ą w rozumieniu ustawy antymonopolowej z 2000r. , albowiem jest osob ą prawn ą organizuj ą c ą us ł ugi o charakterze u ż yteczno ś ci publicznej zwi ą zane ze zbiorowym transportem lokalnym. Organizacja tych us ł ug polega w przedmiotowej sprawie przede wszystkim na uzgadnianiu przewo ź nikom warunków korzystania z przystanków komunikacji samochodowej, usytuowanych w obr ę bie dróg gminnych. III. Rynek w ł a ś ciwy i pozycja rynkowa Miasta Stosownie do art. 4 pkt 8 w/w ustawy, rynkiem w ł a ś ciwym jest rynek towarów, które ze wzgl ę du na ich przeznaczenie, cen ę oraz w ł a ś ciwo ś ci (...) s ą uznawane przez ich nabywców za substytuty oraz s ą oferowane na obszarze, na którym, ze wzgl ę du na ich rodzaj i w ł a ś ciwo ś ci, istnienie barier dost ę pu do rynku, preferencje konsumentów, znacz ą ce ró ż nice cen i koszty transportu, panuj ą zbli ż one warunki konkurencji. Zgodnie z powy ż sz ą definicj ą rynek w ł a ś ciwy zosta ł ograniczony do towarów i terytorium, które w danej sprawie maj ą znaczenie z punktu widzenia konkurencji i uczestników rynku. Pod poj ę ciem towaru – zgodnie z art. 4 pkt 6 ustawy – rozumie si ę rzeczy, jak równie ż energi ę , papiery warto ś ciowe i inne prawa maj ą tkowe, us ł ugi, a tak ż e roboty budowlane. W niniejszej sprawie wyst ę puj ą powi ą zane ze sob ą dwa rynki w ł a ś ciwe spe ł niaj ą ce powy ż sze przes ł anki. Pierwszym z nich jest rynek, na którym konkurencja, w wyniku dzia ł a ń Miasta, zosta ł a zagro ż ona, drugim - rynek, na którym Miasto swojej pozycji nadu ż y ł o, zagra ż aj ą c tej konkurencji. Z uwagi na podane w opisie stanu faktycznego uwarunkowania prawne i faktyczne, pierwszym rynkiem w ł a ś ciwym, tj. tym, na którym konkurencja zosta ł a – jak zostanie wykazane - zagro ż ona, jest lokalny rynek przewozów regularnych na trasie Rzeszów – Przeworsk – Jaros ł aw. Definiuj ą c ten rynek od strony przedmiotowej (produktowej) nale ż y mie ć na uwadze przepisy ustawy o transporcie (…), zgodnie z którym przewozy regularne s ą wykonywane w okre ś lonych odst ę pach czasu i okre ś lonymi trasami (art. 4 pkt 7), a wsiadanie i wysiadanie pasa ż erów odbywa si ę tylko na przystankach okre ś lonych w rozk ł adzie jazdy (art. 18b ust. 1 pkt 3) oraz nale ż no ść za przejazd jest pobierana zgodnie z cennikiem op ł at podanym do publicznej wiadomo ś ci, z uwzgl ę dnieniem obowi ą zuj ą cych ulg ustawowych i umownych (art. 18b ust. 1 pkt 4). W konsekwencji powy ż szej regulacji nie jest mo ż liwe uznanie przewozów wykonywanych na ró ż nych trasach za substytuty, a zatem ka ż da trasa, na której wykonywane s ą przewozy regularne stanowi ć b ę dzie odr ę bny rynek, bowiem wy łą cznie przewozy wykonywane na tej trasie b ę d ą uznawane przez 7 pasa ż erów za substytuty, a przewo ź ników dzia ł aj ą cy na niej – za konkurentów. Substytutem powy ż szej us ł ugi przewozowej nie b ę d ą tak ż e inne rodzaje przewozów, a zw ł aszcza przewozy okazjonalne, poniewa ż s ą one wykonywane na innych zasadach, tj. przewo ź nicy okazjonalni nie mog ą korzysta ć z przystanków, nie musz ą wykonywa ć przewozów wg rozk ł adu jazdy, ani stosowa ć cenników oraz ulg. W uwagi na ograniczony pod wzgl ę dem geograficznym zasi ę g rynku rynek w ł a ś ciwy b ę dzie rynkiem lokalnym, wyznaczonym przez miejscowo ś ci, w których znajduj ą si ę przystanki: pocz ą tkowy, przelotowe i ko ń cowy. Drugi z wyst ę puj ą cych rynków w ł a ś ciwych, tj. ten na którym Miasto posiada pozycj ę dominuj ą c ą zdefiniowany zosta ł przez rodzaj i zasi ę g dzia ł alno ś ci prowadzonej przez Miasto Ł a ń cut. Rynkiem tym pod wzgl ę dem produktowym i geograficznym jest rynek udost ę pniania przystanków komunikacji autobusowej na obszarze Miasta Ł a ń cuta, albowiem produkt ten nie ma substytutów. Wsiadanie i wysiadanie z autobusów nale żą cych do przewo ź ników regularnych jest mo ż liwe wy łą cznie na wyznaczonych do tego celu przystankach. Miasto - jako zarz ą dca dróg gminnych i zarazem w ł a ś ciciel mienia komunalnego znajduj ą cego si ę w jego granicach administracyjnych - jest wy łą cznie uprawnione do wyra ż ania zgody na korzystanie przez inne podmioty z przystanków zlokalizowanych przy tych drogach i na placach miejskich w Ł a ń cucie. Rynek geograficzny zakre ś lony granicami administracyjnymi Ł a ń cuta spe ł nia przes ł anki powo ł anego art. 4 pkt 8 ustawy. Jedn ą z praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę jest nadu ż ywanie pozycji dominuj ą cej na rynku w ł a ś ciwym. Warunkiem koniecznym do postawienia zarzutu stosowania tej praktyki jest udowodnienie posiadania pozycji dominuj ą cej na rynku. Zgodnie z tre ś ci ą art. 4 pkt 9 ustawy o ochronie (....) przez pozycj ę dominuj ą c ą nale ż y rozumie ć pozycj ę przedsi ę biorcy, która umo ż liwia mu zapobieganie skutecznej konkurencji na rynku w ł a ś ciwym przez stworzenie mu mo ż liwo ś ci dzia ł ania w znacznym zakresie niezale ż nie od konkurentów, kontrahentów oraz konsumentów; domniemywa si ę , ż e przedsi ę biorca ma pozycj ę dominuj ą c ą , je ż eli jego udzia ł w rynku przekracza 40 %. W przedmiotowej sprawie Miasto posiada niew ą tpliwie pozycj ę dominuj ą c ą , albowiem na 18 przystanków po ł o ż onych na jego terenie 13 stanowi jego w ł asno ść (72%) i jest przez niego zarz ą dzanych. Pozosta ł e 28% rynku zajmuj ą 4 przystanki zarz ą dzane przez GDDKiA oraz przystanki na dworcu autobusowym dzier ż awionym przez PKS CONNEX Ł a ń cut Sp. z o.o. Dodatkowo podnie ść nale ż y na czynnikiem wzmacniaj ą cym pozycj ę Miasta na tak wyznaczonym rynku w ł a ś ciwym jest okoliczno ść , ż e tylko Miastu Ł a ń cut przys ł uguj ą wynikaj ą ce z ustawy o samorz ą dzie (…) prerogatywy w zakresie mienia komunalnego i udost ę pniania go przedsi ę biorcom (art. 45 ust. 1). Powy ż sze uprawniania oraz obowi ą zki w zakresie organizowanie komunikacji publicznej, w tym zawieranie umów z przewo ź nikami, Miasto realizuje na zasadzie wy łą czno ś ci, wynikaj ą cej z powo ł anych wy ż ej ustawowych kompetencji gminy, co oznacza, ż e dzia ł a zatem w warunkach monopolu prawnego. Reasumuj ą c rozwa ż ania na temat rynku w ł a ś ciwego, stwierdzi ć nale ż y, i ż rynkiem spe ł niaj ą cym przes ł anki z art. 4 ust. 8 ustawy antymonopolowej z 2000r. , na którym Miasto posiada pozycj ę dominuj ą c ą , o której mowa w art. 4 ust 9 tej ustawy, jest lokalny rynek udost ę pniania przystanków komunikacji autobusowej na obszarze Miasta Ł a ń cuta. 8 IV. Nadu ż ywanie pozycji dominuj ą cej Skoro Miasto jest przedsi ę biorc ą w rozumieniu art. 4 pkt 1 lit a powo ł anej ustawy antymonopolowej z 2000r. , które na wyró ż nionym wy ż ej rynku w ł a ś ciwym posiada pozycj ę dominuj ą c ą , to jego dzia ł ania - a zw ł aszcza sposób korzystania w przys ł uguj ą cych mu uprawnie ń ustawowych - podlegaj ą ocenie organu antymonopolowego pod k ą tem zgodno ś ci z przepisami tej ustawy. Jedn ą z form ograniczania konkurencji - zakazanych przepisami wymienionej powy ż ej ustawy antymonopolowej z 2000r. - jest nadu ż ywanie pozycji dominuj ą cej na rynku w ł a ś ciwym (art. 8 ust. 1) poprzez podejmowanie dzia ł a ń przeciwdzia ł aj ą cych ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do powstania b ą d ź rozwoju konkurencji (art. 8 ust. 2 pkt 5). Antykonkurencyjnego charakteru dzia ł a ń Miasta dowodzi ca ł okszta ł t zaistnia ł ych w sprawie okoliczno ś ci, a w szczególno ś ci fakt arbitralnego i nie znajduj ą cego oparcia w obowi ą zuj ą cych przepisach niewyra ż enia zgody na korzystanie przez Wnioskodawc ę z przystanku po ł o ż onego na placu przy ulicy Pi ł sudskiego i Cetnarskiego. Podkre ś lenia wymaga, i ż obowi ą zek niestwarzania barier dla rozwoju konkurencji ci ąż y nie tylko na organach pa ń stwa, ale równie ż na przedsi ę biorcach na rynku, których pozycja rynkowa pozwala im na negatywne oddzia ł ywanie na struktur ę rynku i warunki funkcjonowania jego uczestników (vide: E. Modzelewska-W ą chal ibidem s. 113). Art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy o antymonopolowej z 2000r. stanowi, i ż zakazanym nadu ż yciem przez przedsi ę biorc ę pozycji dominuj ą cej na rynku w ł a ś ciwym jest przeciwdzia ł anie ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do powstania b ą d ź rozwoju konkurencji. Omawiana praktyka ma przede wszystkim charakter antykonkurencyjny, a dobrem chronionym na podstawie tego przepisu jest sama konkurencja. Dla stwierdzenia stosowania tej praktyki, niezb ę dne jest spe ł nienie łą cznie dwóch, wynikaj ą cych z ustawy o ochronie (…) przes ł anek, a mianowicie: - zajmowanie przez przedsi ę biorc ę pozycji dominuj ą cej na danym rynku w ł a ś ciwym, - nadu ż ywanie tej pozycji poprzez przeciwdzia ł anie ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do powstania b ą d ź rozwoju konkurencji. Okoliczno ść posiadania przez Miasto pozycji dominuj ą cej na rynku w ł a ś ciwym zosta ł a ju ż omówiona i dowiedziona powy ż ej. Zatem nale ż y oceni ć , czy druga z wymienionych przes ł anek zosta ł a spe ł niona. Analizuj ą c wyst ę puj ą ce w niniejszej sprawie okoliczno ś ci stwierdzi ć nale ż y, ż e posiadanie przez Miasto pozycj ą dominuj ą c ą na rynku udost ę pniania przystanków w Ł a ń cucie, obejmuj ą cym m.in. najwi ę kszy przystanek na placu przy ulicy Pi ł sudskiego i Cetnarskiego, powoduje, i ż praktycznie ka ż dy przewo ź nik dzia ł aj ą cy na lokalnym rynku przewozów regularnych, a wi ę c nie tylko Wnioskodawca, jest uzale ż niony od Miasta Nale ż y zatem rozwa ż y ć , czy Miasto - wykorzystuj ą c t ę zale ż no ść - nadu ż y ł o swej pozycji, oraz czy jego dzia ł ania mog ł y mie ć negatywny skutek na rynek, na którym dzia ł a Wnioskodawca, tj. na lokalny rynek przewozów regularnych, wype ł niaj ą c przy tym przes ł ank ę przeciwdzia ł ania ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do powstania b ą d ź rozwoju konkurencji. Uwzgl ę dni ć przy tym nale ż y, i ż „przeciwdzia ł anie ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do rozwoju konkurencji polega ć mo ż e zarówno na dzia ł aniu lub zaniechaniu. Oba rodzaje zachowa ń w równym stopniu, w zale ż no ś ci od okoliczno ś ci, mog ą wywiera ć negatywny wp ł yw na konkurencj ę . Obowi ą zek niestwarzania barier dla rozwoju konkurencji ci ąż y nie tylko na organach pa ń stwa, ale równie ż na przedsi ę biorcach dominuj ą cych na rynku, których pozycja 9 rynkowa pozwala im na negatywne oddzia ł ywanie na struktur ę rynku i warunki funkcjonowania jego uczestników” (vide: E. Modzelewska –W ą chal ibidem str. 113 - 114). Mo ż liwo ść korzystania z tych przystanków nale żą cych do Miasta, w tym po ł o ż nego na placu przy ulicy Pi ł sudskiego i Cetnarskiego decyduje o prowadzeniu dzia ł alno ś ci przewozowej w zakresie przewozów regularnych nie tylko pomi ę dzy Ł a ń cutem a okolicznymi miejscowo ś ciami, ale tak ż e na tzw. liniach przelotowych, tj. pomi ę dzy ró ż nymi miejscowo ś ciami, przechodz ą cymi przez Ł a ń cut. Jej przyk ł adem jest planowana przez Wnioskodawca linia Rzeszów – Przeworsk – Jaros ł aw. Usytuowanie przystanku na placu przy ulicy Pi ł sudskiego i Cetnarskiego ma bardzo istotne znaczenie dla potencjalnych pasa ż erów lokalnego transportu, a tym samym i dla przewo ź ników, z uwagi na jego po ł o ż enie w centrum miasta obok placu targowego oraz najwa ż niejszych urz ę dów, szkó ł , placówek handlowych i us ł ugowych, co ma decyduj ą ce znaczenia dla generowania du ż ego nat ęż enia ruchu pasa ż erskiego. Dost ę p do tego przystanku stanowi zatem warunek skutecznego konkurowania na rynku us ł ug przewozowych, a zatem odmowa przez Miasto udost ę pnienia przedmiotowego przystanku powoduje pogorszenie konkurencyjno ś ci przewo ź nika w stosunku do przewo ź ników, którzy mog ą korzysta ć z tego przystanku. Nale ż y podkre ś li ć , ż e bezpo ś rednie konkurowanie Wnioskodawcy i innych przewo ź ników w tym samym miejscu, tj. stworzenie mo ż liwo ś ci odjazdu z tego samego przystanku (lub przyjazdu na ten sam przystanek) winno uczyni ć oferty przewo ź ników bardziej atrakcyjnymi dla pasa ż erów (konsumentów). O wyborze przewo ź nika powinni bowiem decydowa ć sami pasa ż erowie, a nie Miasto. Powy ż sze teza znajduje potwierdzenie w orzecznictwie SOKIK, który w wyroku z dnia 26.02.2003r. (sygn akt XVII Ama 23/2002) stwierdzi ł , ż e w przypadku ewentualnego spadku zainteresowania przewozami ze strony pasa ż erów o tym, który z uczestników rynku pozostanie na nim, zadecydowa ć powinna atrakcyjno ść (konkurencyjno ść ) oferty przewo ź nika w odbiorze pasa ż erów, a nie arbitralna decyzja Gminy. Ponadto dzia ł anie gminy mo ż e skutkowa ć nieuzyskaniem przez przewo ź nika w ł a ś ciwego zezwolenia, umo ż liwiaj ą cego wykonywanie przewozów regularnych zaplanowanej przez niego trasie, a zatem dzia ł anie Miasta mo ż e stanowi ć tak ż e barier ę uniemo ż liwiaj ą c ą wej ś cie na rynek nowych przedsi ę biorców. Decyzja o wej ś ciu przedsi ę biorcy na rynek powinna by ć bowiem jego decyzj ą autonomiczn ą , wynikaj ą c ą z zasady swobody prowadzenia dzia ł alno ś ci gospodarczej wyra ż onej w art. 6 powo ł anej ustawy o swobodzie dzia ł alno ś ci gospodarczej. Wed ł ug tego przepisu podejmowanie, wykonywanie i zako ń czenie dzia ł alno ś ci gospodarczej jest wolne dla ka ż dego na równych prawach, z zachowaniem warunków okre ś lonych przepisami prawa (vide: wyrok SOKIK z dnia 26.02.2003r., sygn. akt XVII Ama 23/02). Ewentualna odmowa udost ę pnienia przystanków powinna wynika ć zatem z konkretnych przepisów obowi ą zuj ą cych ustaw, a nie z arbitralnej oceny lub decyzji podj ę tej przez Miasto. Organ antymonopolowy nie podziela argumentacji Miasta, w ś wietle której przyczyn ą odmowy by ł brak przepustowo ś ci zatok przystankowych oraz zapewnienie bezpiecze ń stwa ruchu drogowego i pieszego. Powy ż sze okoliczno ś ci nie daj ą podstaw do odmowy udost ę pnienia przystanków przewo ź nikom regularnym, w tym Wnioskodawcy, poniewa ż na Mie ś cie – jako zarz ą dcy dróg gminnych i zarazem w ł a ś cicielowi mienia komunalnego ci ąż y obowi ą zek – wprowadzenia takich zasad ruchu drogowego i zasad korzystania z przystanków, aby zapewni ć wszystkim przewo ź nikom mo ż liwo ść korzystania z tych przystanków i wykonywania przez nich dzia ł alno ś ci przewozowej. 10 Tak ż e argument o zaspokojeniu potrzeb przewozowych przez pozosta ł ych przewo ź ników wyra ż ony w pi ś mie z dnia 12.01.2006r. (znak: BI-5552/2/06) nie zas ł uguje na uznanie, albowiem Miasto w tym przypadku nie jest uprawnione do podejmowania dywagacji w przedmiocie zaspokojenia potrzeb przewozowych, czy te ż potencjalnego zagro ż enia dla ju ż istniej ą cych linii regularnych. Mienie komunalne – w tym przystanki - powinno by ć udost ę pnianie wszystkim przedsi ę biorcom, tak ż e przewo ź nikom, na jednakowych zasadach. Ocena o ewentualnym zagro ż eniu dla ju ż istniej ą cych linii regularnych nale ż y natomiast wy łą cznie do organu wydaj ą cego zezwolenie w trybie art. 22 i 22a ustawy o transporcie (…), tj. w rozwa ż anym przypadku do Marsza ł ka Województwa Podkarpackiego. Odno ś nie odmowy udzielenia zgody na korzystanie przez przewo ź ników, podnie ść nale ż y, ż e SOKIK wypowiada ł si ę ju ż wielokrotnie, kszta ł tuj ą c w ten sposób utrwalone, jednolite orzecznictwo. I tak np., w wyroku z dnia 24.04.2002r. (sygn akt XVII Ama 76/01) stwierdzi ł , ż e „umiejscowienie przystanku ma istotne znaczenie dla mo ż liwo ś ci pozyskania pasa ż era. Jest faktem powszechnie znanym, ż e odleg ł o ść do przystanku jest istotnym kryterium wyboru ś rodka transportu. Je ż eli wi ę c wybór przystanku determinuje wybór przewo ź nika, to ulega naruszeniu wolna konkurencja pomi ę dzy przewo ź nikami. Przewo ź nik traci w ten sposób wp ł yw na istotny czynnik, od którego zale ż y jako ść oferty” . Z kolei w wyroku z dnia 26.02.2003r. (sygn akt XVII Ama 23/2002) stwierdzi ł , i ż arbitralne ustalenie kto mo ż e, a kto nie mo ż e by ć uczestnikiem rynku przewozów godzi w konkurencj ę ograniczaj ą c jej rozwój. Reasumuj ą c, nieudzielenie zgody na korzystanie z przystanku na placu przy ulicy Pi ł sudskiego i Cetnarskiego w Ł a ń cucie, w sytuacji gdy Miasto zajmuje pozycj ę dominuj ą c ą na lokalnym rynku dysponowania przystankami zlokalizowanymi w tej miejscowo ś ci, nale ż y uzna ć za nadu ż ycie tej pozycji, bowiem bezpo ś rednio przeciwdzia ł a ukszta ł towaniu si ę konkurencji na lokalnym rynku us ł ug regularnego przewozu osób, co stanowi naruszenie art. 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie (...). Bez znaczenia pozostaje natomiast okoliczno ść , czy w dniu wydania niniejszej decyzji zaistnia ł y skutki dzia ł a ń Miasta w postaci ograniczenia konkurencji na lokalnym rynku przewozów regularnych czy nie. Jak bowiem stwierdzi ł S ą d Antymonopolowy (obecnie SOKIK) w wyroku z dnia 23.03.1993r. XVII Amr 58/93 („Wokanda” 1994 nr 8), „bezprawne jest ju ż samo podj ę cie dzia ł a ń zmierzaj ą cych do ograniczenia konkurencji w sposób sprzeczny z ustaw ą . Skutek taki mo ż e wyst ą pi ć lub nie (...). Przyj ę cie odmiennej interpretacji prowadzi ł oby do sytuacji trudnej do zaakceptowania. Nale ż a ł oby wówczas przyj ąć , ż e jak d ł ugo nie nast ą pi ł o rzeczywiste ograniczenie konkurencji, legalne s ą dzia ł ania prowadz ą ce do tego celu, cho ć by podejmowane ś rodkami zakazanymi przez prawo”. Maj ą c powy ż sze na uwadze, a zatem ż e zosta ł y spe ł nione przes ł anki zart. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy antymonopolowej z 2000r., organ antymonopolowy orzek ł , jak w pkt I sentencji. Stosownie do tre ś ci przepisu art. 101 ust. 1 pkt 1 ustawy antymonopolowej z 2000r. organ antymonopolowy mo ż e na ł o ż y ć na przedsi ę biorc ę kar ę pieni ęż n ą w wysoko ś ci nie wi ę kszej ni ż 10 % przychodu osi ą gni ę tego w roku rozliczeniowym poprzedzaj ą cym rok na ł o ż enia kary, je ż eli przedsi ę biorca ten, cho ć by nieumy ś lne, dopu ś ci ł si ę naruszenia zakazu okre ś lonego w art. 8. 11 W niniejszej sprawie stwierdzono, ż e Miasto Ł a ń cut stosowa ł o praktyk ę ograniczaj ą c ą konkurencj ę naruszaj ą c ą zakaz z art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy o antymonopolowej z 2000r. . Poniewa ż zakaz ten ma charakter bezwzgl ę dny, a zatem nie istniej ą przes ł anki natury prawnej które umo ż liwia ł y zalegalizowanie tych praktyk, na ł o ż enie kary jest uzasadnione. Bior ą c powy ż sze pod uwag ę , organ antymonopolowy postanowi ł skorzysta ć z przys ł uguj ą cych mu, na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy antymonopolowej z 2000r. , uprawnie ń i na ł o ż y ł na Miasto kar ę pieni ęż n ą . Stosownie do tre ś ci przepisu art. 104 tej ustawy, organ antymonopolowy - przy ustalaniu wysoko ś ci kar pieni ęż nych – powinien uwzgl ę dni ć w szczególno ś ci okres, stopie ń oraz okoliczno ś ci uprzedniego naruszenia przepisów ustawy. Ustalaj ą c wysoko ść kary pieni ęż nej w decyzjach stwierdzaj ą cych naruszenie zakazów okre ś lonych w ustawie antymonopolowej z 2000r. , nale ż y zatem uwzgl ę dni ć wag ę tego naruszenia, rozmiar rynku dotkni ę tego skutkami stosowanej praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę , jak równie ż zaistnia ł e okoliczno ś ci obci ąż aj ą ce i ł agodz ą ce. Oceniaj ą c wag ę naruszenia ustawy stwierdzi ć nale ż y, i ż praktyka stosowana przez Miasto mia ł a charakter antykonkurencyjny, polegaj ą cy na ograniczeniu przedsi ę biorcom mo ż liwo ś ci korzystania z najwi ę kszego w Ł a ń cucie przystanku autobusowego. Skutki dzia ł a ń Miasta mog ł y dotyczy ć nie tylko Wnioskodawcy, ale tak ż e innych potencjalnych przewo ź ników, którzy podj ę liby decyzj ę o wykonywaniu przewozów regularnych na terenie Ł a ń cuta. Z drugiej strony, dokonuj ą c oceny rozmiaru rynku dotkni ę tego skutkami praktyk, stwierdzi ć nale ż y, i ż sprawa posiada ł a lokalny wymiar, albowiem stwierdzona praktyka, dotyczy ł a bowiem lokalnego rynku przewozów regularnych. Doszukuj ą c si ę okoliczno ś ci ł agodz ą cych stwierdzi ć nale ż y, i ż Miasto po raz pierwszy naruszy ł o przepisy ustawy antymonopolowej. Za miarkowaniem wysoko ś ci kary przemawia równie ż fakt, i ż Miasto jest wspólnot ą samorz ą dow ą , co oznacza, ż e kara b ę dzie stanowi ć dolegliwo ść równie ż dla jego mieszka ń ców. Niezale ż nie o powy ż szego nale ż a ł o tak ż e uwzgl ę dni ć orzecznictwo S ą du Najwy ż szego, w ś wietle którego kara winna pozostawa ć we w ł a ś ciwej proporcji do potencja ł u ekonomicznego sprawcy oraz korzy ś ci jakie osi ą gn ął , lub zamierza ł osi ą gn ąć - jest ona nak ł adana i wykonywana w celu zachowania i przestrzegania obowi ą zuj ą cego porz ą dku prawnego (vide: wyrok z 27.06.2000r. sygn. akt I CKN 793/98). Uzasadnione jest - w ś wietle powy ż szego – ż e orzeczona kara winna równie ż spe ł nia ć rol ę zarówno represyjn ą , jak i wychowawcz ą , a nadto pozostawa ć we w ł a ś ciwej proporcji do mo ż liwo ś ci karanego przedsi ę biorcy, ustalaj ą c wysoko ść kary wzi ę to pod uwag ę potencja ł ekonomiczny Miasta. Przyjmuj ą c zatem wspomniane wcze ś niej okoliczno ś ci naruszenia przepisów ustawy o ochronie (...), w tym te, które przemawiaj ą za wymierzeniem kary w umiarkowanej wysoko ś ci, jak równie ż fakt, i ż kara winna by ć orzekana na poziomie wystarczaj ą cym do osi ą gni ę cia zamierzonego celu i odczuwalna dla przedsi ę biorcy, ale równocze ś nie pozwalaj ą cym mu na dalsze prowadzenie dzia ł alno ś ci, organ antymonopolowy postanowi ł na ł o ż y ć kar ę w wysoko ś ci 0,5 % przychodu, tj. w wysoko ś ci 1/20 kary maksymalnej. Jako podstaw ę obliczenia kary – ze wzgl ę du na fakt, i ż w niniejszym post ę powaniu stwierdzono naruszenie przepisów ustawy o ochroni (…) przez gmin ę - przyj ę to sum ę „dochodów z mienia”, „wp ł ywów z jednostek bud ż etowych” i „pozosta ł ych dochodów” za rok 2006, w wysoko ś ci 3.718.613 z ł . Zatem kara - stanowi ą ca 0,5 % tej warto ś ci – wynosi 18.593 z ł (s ł ownie: pi ę tna ś cie tysi ę cy pi ęć set dziewi ęć dziesi ą t trzy). 12 Maj ą c powy ż sze na uwadze, organ antymonopolowy orzek ł , jak w pkt II sentencji. Kar ę pieni ęż n ą – stosownie do tre ś ci art. 105 ust. 4 ustawy o ochronie (…) - nale ż y wp ł aci ć w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia si ę niniejszej decyzji na konto Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP O/O Warszawa 51101010100078782231000000. Stosownie do tre ś ci art. 78 ust. 1 ustawy o antymonopolowej z 2000r. w zwi ą zku z art. 131 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007r o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50 poz. 331 z pó ź n. zm.) oraz art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej dor ę czenia, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura w Krakowie (31-011 Kraków, Pl. Szczepa ń ski 5). Z up. Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów Leszek Piekarz Dyrektor Delegatury Otrzymuj ą : 1 x Pani Bo ż ena Paluch Firma Handlowo –Us ł ugowa COSSMA , ul. Morgowa 77, 35-301 Rzeszów 1 x Miasto Ł a ń cut, Urz ą d Miejski w Ł a ń cucie, pl. Sobieskiego 18, 37-100 Ł a ń cut 1 x a/a 13