RKT-26/2003

PREZES URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW URZ Ą D OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA W KATOWICACH 40-024 Katowice, ul. Powsta ń ców 41a Tel./Fax (0-32) 256-46-96, Tel./Fax (0-32) 255-26-47, Tel./Fax (0-32) 255-44-04 E-mail: katowice@uokik.gov.pl Katowice, dn.16.07.2003r. RKT-5002/02/03/MF DECYZJA Nr RKT-26/2003 Na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn. Dz.U. z 2003r. Nr 86, poz. 804) oraz stosownie do art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 18, poz. 172 z pó ź n. zm.) – w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: odmawia si ę wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego na wniosek Gminy Brzeg, w sprawie uznania za ograniczaj ą ce konkurencj ę i nakazania zaniechania praktyk polegaj ą cych na nadu ż ywaniu pozycji dominuj ą cej na rynku przez Energetyk ę Ciepln ą Opolszczyzny S.A. z siedzib ą w Opolu poprzez: 1. stosowanie wygórowanych cen ciep ł a na terenie Gminy Brzeg, co mo ż e stanowi ć naruszenie art. 8 ust. 2 pkt 1 w/w ustawy, 2. narzucanie uci ąż liwych warunków realizacji umowy z dnia 1 maja 1998r. o ś wiadczenie us ł ug ciep ł owniczych na terenie Gminy Brzeg i nieodp ł atny zarz ą d mieniem ciep ł owniczym, co mo ż e stanowi ć naruszenie art. 8 ust. 2 pkt 6 w/w ustawy. Uzasadnienie W dniu 02.06.2003r. do Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej Organem Antymonopolowym) wp ł yn ął wniosek Gminy Brzeg (zwanej dalej Gmin ą ) o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego przeciwko Energetyce Cieplnej Opolszczyzny S.A. z siedzib ą w Opolu (zwana dalej Energetyk ą ) pod zarzutem nadu ż ywania pozycji dominuj ą cej na rynku, poprzez stosowanie wygórowanych cen ciep ł a na terenie Gminy Brzeg, przeciwdzia ł anie ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do powstania b ą d ź rozwoju konkurencji oraz narzucanie uci ąż liwych warunków realizacji umowy z dnia 1 maja 1998r. o ś wiadczenie us ł ug ciep ł owniczych na terenie Gminy Brzeg i nieodp ł atny zarz ą d mieniem ciep ł owniczym, co mo ż e stanowi ć naruszenie art. 8 ust. 2 pkt 1, 5 i 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (zwana dalej ustaw ą antymonopolow ą ; karty nr 2-3). W uzasadnieniu wniosku Gmina stwierdzi ł a, ż e w dniu 1.05.1998r. zawar ł a z Energetyk ą na okres pi ę ciu lat umow ę o ś wiadczenie us ł ug ciep ł owniczych na swoim terenie i nieodp ł atny zarz ą d mieniem ciep ł owniczym. Na podstawie tej umowy Energetyka zobowi ą za ł a si ę prowadzi ć dzia ł alno ść komercyjn ą w oparciu o mienie Gminy we w ł asnym imieniu i na w ł asny rachunek. Ź ród ł em finansowania nak ł adów mia ł a by ć amortyzacja ś rodków trwa ł ych, gdy ż zamiast dzier ż awy maj ą tek u ż yczono. Dysponuj ą c na zasadach u ż yczenia mieniem Gminy i nie dokonuj ą c odpisów amortyzacyjnych ś rodków trwa ł ych Energetyka narzuca ł a wygórowane ceny za energi ę ciepln ą , które nie wynikaj ą z rzetelnej kalkulacji kosztów produkcji jednostki w Brzegu. W dniu 30.04.2003r. umowa z Energetyk ą wygas ł a, pomimo tego nie wyda ł a ona mienia ciep ł owniczego stanowi ą cego w ł asno ść Gminy. Jako powód 1 zatrzymania mienia ciep ł owniczego Energetyka wskazuje na brak dokonania rozlicze ń finansowych. Po wyga ś ni ę ciu w/w umowy Energetyka domaga si ę rozlicze ń za dokonane inwestycje nie stanowi ą ce nak ł adu na mieniu gminnym przynosz ą ce jej nieuzasadnione korzy ś ci. W uzupe ł nieniu wniosku pismem z dnia 01.07.2003r. (karty nr 42-43) Gmina zarzuci ł a Energetyce „nieuczciw ą konkurencj ą przez nierzetelne kalkulowanie cen bez uwzgl ę dnienia prowadzenia na mieniu Gminy dzia ł alno ś ci gospodarczej nie p ł ac ą c za jego korzystanie”. Mimo bezp ł atnego korzystania z mienia Gminy ten fakt nie znalaz ł odzwierciedlenia w taryfach i cenach. Zdaniem Gminy, nale ż y przypuszcza ć , ż e wprowadzono w b łą d URE nie ujawniaj ą c prowadzenia na niekorzystnych warunkach dla Gminy dzia ł alno ś ci, której koszty by ł y ni ż sze ni ż u konkurencji, a tym samym mia ł y wp ł yw na wysoko ść podatku dochodowego. W uzasadnieniu wniosku, Gmina nie wskaza ł a, które postanowienia umowy z dnia 1.05.1998r. o ś wiadczenie us ł ug ciep ł owniczych na terenie gminy Brzeg i nieodp ł atny zarz ą d mieniem ciep ł owniczym s ą dla niej uci ąż liwe i jednocze ś nie przynosz ą Energetyce nieuzasadnione korzy ś ci. Nie wykaza ł a równie ż , ż e warunki tej umowy zosta ł y jej narzucone. Organ Antymonopolowy ustali ł i zwa ż y ł co nast ę puje. W dniu 01.05.1998r. Gmina zawar ł a z poprzednikiem prawnym Energetyki tj. Wojewódzkim Przedsi ę biorstwem Energetyki Cieplnej w Opolu umow ę o ś wiadczenie us ł ug ciep ł owniczych na terenie gminy Brzeg i nieodp ł atny zarz ą d mieniem ciep ł owniczym (karty nr 4-16). Zgodnie z preambu łą umowy po przekszta ł ceniu WPEC Opole prawa i obowi ą zki wynikaj ą ce z umowy zostan ą przej ę te w dniu 1.06.1998r. przez spó ł k ę akcyjn ą powsta łą w wyniku komercjalizacji przedsi ę biorstwa, b ę d ą c ą nast ę pc ą prawnym WPEC Opole. Zgodnie z § 3 umowy Energetyka ma prawo u ż ywania przedmiotu nieodp ł atnego zarz ą du oraz pobierania z niego po ż ytków przez okres trwania umowy. § 13 ust. 3 stanowi, ż e za dostarczone ciep ł o Energetyka b ę dzie pobiera ł a op ł aty od odbiorców wed ł ug cen umownych ustalonych zgodnie z obowi ą zuj ą cymi w tym zakresie przepisami. Artyku ł 44 ustawy antymonopolowej stanowi, i ż post ę powanie antymonopolowe w sprawach praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę mo ż e by ć wszcz ę te na wniosek lub z urz ę du. Jednak ż e art. 85 ust. 1 w/w ustawy stanowi, i ż Organ Antymonopolowy mo ż e odmówi ć wszcz ę cia post ę powania je ż eli w sposób oczywisty z informacji zawartych we wniosku oraz posiadanych przez niego informacji wynika, i ż nie naruszono zakazu okre ś lonego w art. 8 ustawy antymonopolowej. Pierwsz ą zarzucan ą przez Gmin ę praktyk ą ograniczaj ą c ą konkurencj ę jest nadu ż ywanie przez Energetyk ę pozycji dominuj ą cej na rynku poprzez stosowanie wygórowanych cen ciep ł a na terenie Gminy Brzeg, co mo ż e stanowi ć naruszenie art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy antymonopolowej. Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy antymonopolowej nadu ż ywanie pozycji dominuj ą cej na rynku polega na bezpo ś rednim lub po ś rednim narzucaniu nieuczciwych cen, w tym cen nadmiernie wygórowanych albo ra żą co niskich, odleg ł ych terminów p ł atno ś ci lub innych warunków zakupu albo sprzeda ż y towarów. Z uzasadnienia wniosku Gminy wynika, ż e Energetyka pobieraj ą c od odbiorców za dostarczone ciep ł o ceny w wysoko ś ci okre ś lonej w taryfie zatwierdzonej przez Prezesa Urz ę du Regulacji Energetyki (zwanego dalej Prezesem URE) dopuszcza si ę stosowania praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę , poniewa ż ceny te maj ą charakter wygórowany. Gmina stwierdzi ł a, ż e „nale ż y przypuszcza ć , ż e wprowadzono w b łą d np. URE nie ujawniaj ą c prowadzenia na niekorzystnych warunkach dla Gminy dzia ł alno ś ci (...)”. 2 Zgodnie z art. 23. ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. Prawo energetyczne (Dz. U. Nr 54, poz. 348 z pó ź n. zm.) do kompetencji Prezesa URE nale ż y zatwierdzanie i kontrolowanie taryf ciep ł a zgodnie z zasadami okre ś lonymi w art. 45 i 46 w tym równie ż analizowanie i weryfikowanie kosztów przyjmowanych przez przedsi ę biorstwa energetyczne jako uzasadnione (art. 23 ust. 2 pkt 2 lit. a). Zawarte w art. 45 Prawa energetycznego wytyczne dotycz ą ce cen, które musz ą by ć uwzgl ę dniane przy ich kalkulacji przewiduj ą zarówno pokrycie uzasadnionych kosztów przedsi ę biorstwa energetycznego, jak i ochron ę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen. Zgodnie z art. 47 ust. 1 i 2 w zwi ą zku z art. 30 ust. 1 Prawa energetycznego Prezes URE zatwierdza taryfy przed ł o ż one przez przedsi ę biorstwa energetyczne w drodze decyzji. Zatwierdzone przez Prezesa URE taryfy dla ciep ł a i op ł aty w nich zawarte zosta ł y ju ż zatem, w trakcie post ę powania zatwierdzaj ą cego tak ą taryf ę , przeanalizowane na okoliczno ść ewentualnego naruszenia praw odbiorców ciep ł a, w tym równie ż , gdy idzie o zasadno ść kalkulacji kosztów dzia ł alno ś ci przedsi ę biorstwa i udzia ł u kosztów sta ł ych w op ł atach za ciep ł o i jego przesy ł . Organ Antymonopolowy nie ma wi ę c podstaw, a ż eby w jakikolwiek sposób kwestionowa ć wysoko ść op ł at zawartych w zatwierdzonej taryfie, gdy ż w ł a ś nie jej zatwierdzenie stwarza podstaw ę przyj ę cia, ż e przewidywane ceny s ą skalkulowane prawid ł owo i nie maj ą charakteru cen wygórowanych, co stanowi przedmiot zarzutu Gminy. Powo ł anie przepisu art. 8 ust. 2 pkt.1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów odnosz ą cego si ę do narzucania odbiorcom nieuczciwych cen w tym nadmiernie wygórowanych nie znajduje uzasadnienia w okoliczno ś ciach sprawy poniewa ż stosowanie taryf zatwierdzonych prawomocn ą decyzj ą Prezesa URE, nie stanowi naruszenia zakazu okre ś lonego w powo ł anym artykule, a zatem istniej ą podstawy do zastosowania powo ł anego na wst ę pie przepisu art. 85 ust.1 w/w ustawy. Bez znaczenia w niniejszym post ę powaniu jest kwestia wprowadzenia przez Energetyk ę w b łą d Prezesa URE, co sugeruje tre ść uzasadnienia wniosku. W tym zakresie odpowiednie czynno ś ci mo ż e podj ąć Prezes URE, a nie Organ Antymonopolowy. Zgodnie z art. 19 K.p.a. organy administracji pa ń stwowej przestrzegaj ą z urz ę du swojej w ł a ś ciwo ś ci rzeczowej i miejscowej. Organ Antymonopolowy nie jest w ł adny ocenia ć decyzji innego centralnego organu administracji rz ą dowej, jakim jest Prezes URE. Ewentualna ocena mog ł aby skutkowa ć naruszeniem konstytucyjnej zasady zaufania do pa ń stwa, a tak ż e prowadzi ć do sytuacji, w której przedsi ę biorca (w niniejszej sprawie Energetyka) móg ł by by ć ukarany za to, ż e dzia ł a zgodnie z pozytywn ą decyzj ą wydan ą przez w ł a ś ciwy organ (wyroki S ą du Antymonopolowego - obecna nazwa S ą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów: z dnia 09.01.2002r. sygn. akt XVII Ama 11/01, z dnia 14.01.2002r. sygn. akt XVII Ama 17/01, z dnia 20.05.2002r. sygn. akt XVII Ama 92/01, z dnia 20.05.2002r. sygn. akt XVII Ama 93/01, z dnia 15.05.2002r. sygn. akt XVII Ama 95/01). Jedynym podmiotem w ł adnym do oceny decyzji Prezesa URE jest S ą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów, co wynika z art. 479 46 pkt 1 K.p.c. Przyj ę ta linia orzecznicza jednoznacznie wskazuje, i ż wykluczone jest pó ź niejsze badanie przez Organ Antymonopolowy taryf pod k ą tem przepisów dotycz ą cych ochrony konkurencji i konsumentów. Stawki op ł at za dostaw ę ciep ł a za po ś rednictwem maj ą tku ciep ł owniczego stanowi ą cego w ł asno ść Gminy na rzecz odbiorców z jej terenu okre ś lone s ą w taryfie zatwierdzonej przez Prezesa URE w drodze decyzji. Tak wi ę c, w oczywisty sposób z informacji zawartych we wniosku oraz posiadanych przez Organ Antymonopolowy wynika, ż e nie naruszono zakazu okre ś lonego w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Dlatego te ż odmówienie na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy antymonopolowej, wszcz ę cia post ę powania w zakresie zarzutu zawartego w pkt 1 sentencji wniosku jest uzasadnione. 3 Drug ą zarzucan ą przez Gmin ę praktyk ą ograniczaj ą c ą konkurencj ę jest nadu ż ywanie przez Energetyk ę pozycji dominuj ą cej na rynku poprzez narzucanie uci ąż liwych warunków realizacji umowy z dnia 1 maja 1998r. o ś wiadczenie us ł ug ciep ł owniczych na terenie Gminy Brzeg i nieodp ł atny zarz ą d mieniem ciep ł owniczym, co mo ż e stanowi ć naruszenie art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy antymonopolowej. W uzasadnieniu wniosku, Gmina nie wskaza ł a, które postanowienia umowy z dnia 1.05.1998r. o ś wiadczenie us ł ug ciep ł owniczych na terenie gminy Brzeg i nieodp ł atny zarz ą d mieniem ciep ł owniczym s ą dla niej uci ąż liwe i jednocze ś nie przynosz ą Energetyce nieuzasadnione korzy ś ci. Nie wykaza ł a równie ż , ż e warunki tej umowy zosta ł y jej narzucone. O stanowisku Gminy w w/w kwestii po ś rednio ś wiadczy jej pismo z dnia 12.05.2003r. (sygn. WT-I-7053/41/03) kierowane do Prokuratury Rejonowej w Brzegu (karty nr 32-33). Z tre ś ci pisma wynika, i ż Gmina uwa ż a, ż e umowa z dnia 1.05.2003r. zosta ł a zawarta z Energetyk ą z naruszeniem przepisów ustaw o samorz ą dzie gminnym, o zamówieniach publicznych oraz gospodarce nieruchomo ś ciami. Gmina oddaj ą c Energetyce mienie ciep ł ownicze w u ż yczenie, a nie w dzier ż aw ę utraci ł a czynsz dzier ż awny w okresie obowi ą zywania umowy w wysoko ś ci oko ł o 7 milionów PLN niczego w zamian nie zyskuj ą c. Mimo obowi ą zku przeznaczania ś rodków z amortyzacji ś rodków trwa ł ych przyj ę tych w nieodp ł atny zarz ą d (na inwestycje), w ł adze Energetyki nie dokonywa ł y rozlicze ń z tego tytu ł u z Gmin ą . W umowie nie zawarto równie ż klauzul uniemo ż liwiaj ą cych Energetyce prowadzenie dobrowolnej polityki inwestycyjnej na koszt i ryzyko Gminy. Analizuj ą c powy ż szy zarzut w pierwszej kolejno ś ci wskaza ć nale ż y artyku ł 93 ustawy antymonopolowej, który stanowi, ż e nie wszczyna si ę post ę powania w sprawie praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę , je ż eli od ko ń ca roku, w którym zaprzestano ich stosowania up ł yn ął rok. Przepisy o przedawnieniu zawarte w ustawie antymonopolowej maj ą na celu stabilizacj ę stosunków gospodarczych i s ą instrumentami gwarantuj ą cymi pewno ść obrotu. Brak ich stwarza ł by sytuacj ę niepewno ś ci przez nieograniczony czas zarówno przedsi ę biorcom stosuj ą cym praktyki, podmiotom dotkni ę tych nimi, a tak ż e innym uczestnikom rynku powi ą zanym zwi ą zkami gospodarczymi z przedsi ę biorcami stosuj ą cymi praktyki (E.Modzelewska-W ą chal „Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz”. TWIGGER Warszawa 2002r. str.307). Dopuszczenie mo ż liwo ś ci realizowania roszcze ń bez jakiegokolwiek ograniczenia w czasie prowadzi ł oby do sytuacji, w której strony pozostawa ł yby przez dziesi ą tki lat w niepewno ś ci co do swej sytuacji prawnej. Stanowisko takie jest utrwalone w linii orzeczniczej S ą du Okr ę gowego w Warszawie - S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (poprzednia nazwa S ą d Antymonopolowy - vide wyroki tego S ą du: z dnia 25.09.2002r. sygn. akt XVII Ama 108/01; z dnia 19.06.2002r. sygn. akt Ama 96/01; z dnia 17.06.2002r. sygn. akt XVII Ama 100/01; z dnia 20.05.2002r. sygn. akt XVII Ama 91/01; z dnia 08.07.2002r. sygn. akt XVII Ama 71/01; z dnia 30.05.2001r. sygn. akt XVII Ama 80/00; z dnia 20.09.2000r. sygn. akt XVII Ama 74/99; z dnia 20.09.2000r. sygn. akt XVII Ama 89/99; z dnia 27.09.2000r. sygn. akt XVII 97/99). Powy ż szy pogl ą d w ca ł ej rozci ą g ł o ś ci podzieli ł S ą d Najwy ż szy w wyroku z dnia 19.03.2003r. sygn. akt I CKN 81/01 odnosz ą c si ę co prawda do zapisów ustawy z dnia 24lutego 1990r. o przeciwdzia ł aniu praktykom monopolistycznym i ochronie interesów konsumentów – pogl ą dy S ą du Najwy ż szego pozostaj ą jednak aktualne, poniewa ż zapisy o przedawnieniu zawarte w poprzednio, jak i aktualnie obowi ą zuj ą cej ustawie antymonopolowej s ą identyczne. W odniesieniu do praktyk o jakich mowa w art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy antymonopolowej pocz ą tek biegu terminu przedawnienia do wszcz ę cia post ę powania rozpoczyna si ę najpó ź niej w dacie zawarcia umowy, w której narzucony zosta ł uci ąż liwy warunek. Jedynie do czasu zawarcia umowy, mo ż na mówi ć o tym, i ż warunki tej umowy zosta ł y narzucone czyli, i ż praktyka ta ma miejsce. Po zawarciu umowy nie mo ż na mówi ć ju ż o „narzucaniu”, bowiem w tym czasie uci ąż liwy warunek sta ł si ę ju ż tre ś ci ą umowy. W dacie zawarcia umowy wyst ą pi ł y 4 równie ż jej skutki w postaci zobowi ą za ń powsta ł ych w maj ą tku stron, a zw ł aszcza podmiotu, któremu uci ąż liwy warunek zosta ł narzucony. Tym samym o ewentualnym narzuceniu przez Energetyk ę warunków umowy z dnia 1.05.1998r. o ś wiadczenie us ł ug ciep ł owniczych na terenie gminy Brzeg i nieodp ł atny zarz ą d mieniem ciep ł owniczym mo ż na mówi ć najpó ź niej w chwili zawarcia tej umowy. Bior ą c powy ż sze pod uwag ę nale ż y stwierdzi ć , i ż Gmina mia ł a zatem najpó ź niej w dacie zawarcia umowy, czyli narzucenia przez Energetyk ę niekorzystnych dla niej tre ś ci, pe ł n ą ś wiadomo ść co do ewentualnego uci ąż liwego charakteru warunków zawartej umowy i je ś li czu ł a si ę pokrzywdzona, mia ł a mo ż liwo ść podj ę cia dzia ł a ń chroni ą cych jej prawa do dnia 31.12.1999r. (vide wyrok S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Antymonopolowego z dnia 27.09.2000r. sygn. akt XVII Ama 97/99). W niniejszej sprawie umowa o ś wiadczenie us ł ug ciep ł owniczych na terenie gminy Brzeg i nieodp ł atny zarz ą d mieniem ciep ł owniczym zosta ł a zawarta pomi ę dzy Gmin ą a Energetyk ą w dniu 01.05.1998r. Oznacza to, i ż zgodnie z art. 93 ustawy antymonopolowej post ę powanie antymonopolowe w sprawie zarzucanej przez Gmin ę Energetyce praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę o której mowa w art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy antymonopolowej mog ł o zosta ć wszcz ę te do dnia 31.12.1999r. W sytuacji, gdy Gmina uwa ż a ł a, i ż tre ść zawartej z Energetyk ą umowy z dnia 01.05.1999r. jest dla niej niekorzystna, a zapisy w niej zawarte stanowi ą naruszenie przepisów ustawy antymonopolowej, mog ł a z ł o ż y ć wniosek o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego w powy ż ej opisanej sprawie do dnia 31.12.1999r. Natomiast wniosek Gminy o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego w niniejszej sprawie przeciwko Energetyce, zosta ł z ł o ż ony do Organu Antymonopolowego w dniu 02.06.2003r. czyli ponad 3 lata po up ł ywie terminu, w którym post ę powanie mog ł o zosta ć wszcz ę te. Dlatego te ż , przedmiotowy wniosek, który wp ł yn ął do Organu Antymonopolowego w dniu 02.06.2003r. zosta ł z ł o ż ony po up ł ywie terminu okre ś lonego w art. 93 w/w ustawy. Tym samym wniosek Gminy dotycz ą cy wszcz ę cia post ę powania przeciwko Energetyce w wy ż ej okre ś lonym zakresie (zarzut naruszenia art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy antymonopolowej) jest bezprzedmiotowy. Wyst ą pienie przez Gmin ę z żą daniem wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego przeciwko Energetyce, które nast ą pi ł o po up ł ywie terminu okre ś lonego w art. 93 w/w ustawy - co oznacza brak mo ż liwo ś ci wszcz ę cia post ę powania w w/w sprawie, nie przes ą dza o mo ż liwo ś ci wyst ą pienia przez Gmin ę z roszczeniem cywilnoprawnym do w ł a ś ciwego s ą du powszechnego. W zwi ą zku z nieprecyzyjnym sformu ł owaniem zarzutu zawartego w pkt 3 sentencji wniosku oraz brakiem jego uzasadnienia Organ Antymonopolowy odniós ł si ę równie ż do kwestii ewentualnego niew ł a ś ciwego realizowania przez Energetyk ę postanowie ń umowy z dnia 1.05.1998r. o ś wiadczenie us ł ug ciep ł owniczych na terenie gminy Brzeg i nieodp ł atny zarz ą d mieniem ciep ł owniczym. Zarzut ten równie ż nie mo ż e stanowi ć przedmiotu oceny ze strony Organu Antymonopolowego. Niew ł a ś ciwa realizacja umowy przez podmiot zajmuj ą cy pozycj ę dominuj ą c ą na rynku nie mo ż e stanowi ć zarzutu o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy antymonopolowej. Przepis ten stanowi bowiem, ż e zakazane jest narzucanie uci ąż liwych warunków umów przynosz ą cych narzucaj ą cemu te warunki nieuzasadnione korzy ś ci. Tym samym, narzucone mog ą zosta ć warunki zawarte w umowie, a nie niew ł a ś ciwa realizacja jej postanowie ń . Spór co do kwestii niewykonania lub nienale ż ytego wykonania umowy ma charakter cywilnoprawny i podlega kognicji s ą du powszechnego. W sytuacji gdy Gmina uwa ż a, ż e Energetyka nie wykona ł a lub niew ł a ś ciwie realizowa ł a postanowienia umowy z dnia 1.05.1998r. o ochron ę swoich praw podmiotowych w tym zakresie mo ż e zwróci ć si ę do s ą du powszechnego, który jest organem w ł a ś ciwym do rozstrzygni ę cia sporu. Jak wskazano wcze ś niej artyku ł 85 ust.1 ustawy antymonopolowej stanowi, i ż Prezes Urz ę du mo ż e, w drodze decyzji odmówi ć wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego, je ż eli w sposób oczywisty z informacji zawartych we wniosku wynika, i ż nie naruszono zakazu okre ś lonego w art. 8 ustawy antymonopolowej. 5 Jak wykazano powy ż ej wniosek Gminy w zakresie okre ś lonym w pkt 3 jego sentencji dotycz ą cy wszcz ę cia post ę powania przeciwko Energetyce jest bezprzedmiotowy, poniewa ż zosta ł z ł o ż ony po terminie, o którym mowa w art. 93 ustawy antymonopolowej. Tym samym z informacji zawartych we wniosku w sposób oczywisty wynika, i ż nie naruszono zakazu okre ś lonego w art. 8 ust. 2 pkt 6 w/w ustawy. Dlatego te ż odmówienie na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy antymonopolowej, wszcz ę cia post ę powania w zakresie zarzutu zawartego w pkt 3 sentencji wniosku jest uzasadnione. W zwi ą zku z powy ż szym nale ż a ł o orzec jak w sentencji. Zgodnie z art. 78 ust. 1 ustawy o ochronie (...) w zwi ą zku z art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej dor ę czenia, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach. Dyrektor Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach Alicja Kral 6