RKT-54/2005

DELEGATURA UOKiK W KATOWICACH Katowice, dnia 24.11.2005r. RKT-411-47/05/AW DECYZJA Nr RKT-54/2005 Na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. z 2003r. Nr 86, poz. 804 i Nr 170, poz. 1652, z 2004r. Nr 93, poz. 891 i Nr 96, poz. 959 oraz z 2005r. Nr 163, poz. 1362 i Nr 184, poz. 1539) oraz stosownie do art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. z 2002r. Nr 18, poz. 172; ze zm. Dz.U. z 2003r. Nr 6, poz. 68) – w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: odmawia si ę wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego na wniosek TRW POLSKA Sp. z o.o. z siedzib ą w Cz ę stochowie w sprawie uznania za ograniczaj ą c ą konkurencj ę praktyki ENION S.A. z siedzib ą w Krakowie Oddzia ł w Cz ę stochowie – Zak ł ad Energetyczny Cz ę stochowa polegaj ą cej na narzucaniu uci ąż liwych warunków umów, przynosz ą cych narzucaj ą cemu te warunki nieuzasadnione korzy ś ci poprzez zawarcie w umowie sprzeda ż y energii elektrycznej postanowienia stanowi ą cego, ż e warunkiem utrzymania napi ę cia w granicach okre ś lonych w umowie jest pobieranie przez odbiorc ę mocy nie wi ę kszej od mocy przy łą czeniowej (umownej) przy wspó ł czynniku tg φ nie wi ę kszym ni ż 0,3 i nakazania jej zaniechania. Uzasadnienie W dniu 31.10.2005r. do Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów wp ł yn ął wniosek TRW POLSKA Sp. z o.o. z siedzib ą w Cz ę stochowie, ul. Rolnicza 33, (zwanego dalej Spó ł k ą lub Wnioskodawc ą ) o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego przeciwko ENION S.A. z siedzib ą w Krakowie Oddzia ł w Cz ę stochowie – Zak ł ad Energetyczny Cz ę stochowa (zwanemu dalej Zak ł adem Energetycznym lub Zak ł adem) pod zarzutem nadu ż ywania przez Zak ł ad Energetyczny pozycji dominuj ą cej na rynku polegaj ą cego na narzucaniu uci ąż liwych warunków umów, przynosz ą cych narzucaj ą cemu te warunki nieuzasadnione korzy ś ci poprzez zawarcie w umowie sprzeda ż y energii elektrycznej postanowienia stanowi ą cego, ż e warunkiem utrzymania napi ę cia w granicach okre ś lonych w umowie jest pobieranie przez odbiorc ę mocy nie wi ę kszej od mocy przy łą czeniowej (umownej) przy wspó ł czynniku tg φ nie wi ę kszym ni ż 0,3 i nakazania jej zaniechania, co mo ż e stanowi ć naruszenia art. 8 ust. 2 pkt 6 w/w ustawy. W uzasadnieniu wniosku Spó ł ka podnios ł a, ż e zgodnie z umow ą sprzeda ż y energii elektrycznej z dnia 01.05.2002r. zawartej przez ni ą z Zak ł adem Energetycznym sprzedawca zobowi ą za ł si ę do dostarczania energii elektrycznej do obiektu odbiorcy na warunkach okre ś lonych przez ustaw ę z dnia 10 kwietnia 1997r. Prawo energetyczne (Dz.U. z 2003r. Nr 153, poz. 1504 z pó ź n. zm.). Umowa sprzeda ż y powinna by ć zawarta z zachowaniem zasady swobody umów, a w przedmiotowej sprawie zasada ta zosta ł a naruszona przez Zak ł ad Energetyczny, czego wyrazem jest postanowienie zawarte w §3 ust. 3 w/w umowy 1 stanowi ą ce, ż e warunkiem utrzymania napi ę cia w granicach okre ś lonych w umowie jest pobieranie przez odbiorc ę mocy nie wi ę kszej od mocy przy łą czeniowej (umownej) przy wspó ł czynniku tg φ nie wi ę kszym ni ż 0,3. Wnioskodawca podniós ł , ż e postanowienie to zosta ł o mu narzucone bowiem zawarcie umowy nie by ł o poprzedzone negocjacjami. Wspó ł czynnik tg φ = 0,3 zosta ł narzucony Spó ł ce pod gro ź b ą niepodpisania umowy sprzeda ż y energii elektrycznej. Opó ź nienie w podpisaniu tej umowy narazi ł oby Spó ł k ę na straty zwi ą zane z produkcj ą . Z drugiej strony pobór energii bez stosownej umowy jest nielegalny i zagro ż ony sankcj ą . Spó ł ka podnios ł a, ż e zgodnie z Taryf ą dla energii elektrycznej ENION S.A. z siedzib ą w Krakowie punkt 5.3.5 – zastosowanie warto ś ci tg φ (umownego wspó ł czynnika mocy) w przedziale 0,2 – 0,4 musi by ć poprzedzone indywidualn ą ekspertyz ą uzasadniaj ą c ą wprowadzenie ni ż szego wspó ł czynnika. Tg φ oznacza stosunek energii biernej do energii czynnej pobranej przez odbiorc ę . Warto ść tg φ zosta ł a narzucona w umowie sprzeda ż y niezgodnie z obowi ą zuj ą cym sposobem obliczenia jego warto ś ci. Zak ł ad Energetyczny nie przedstawi ł ekspertyzy, która uzasadnia ł aby wprowadzenie ni ż szego wspó ł czynnika ni ż tg φ = 0,4 i nie zgadza si ę na przeprowadzenie indywidualnej ekspertyzy, za ś ustalenie jego warto ść bez ekspertyzy jest niezgodne z obowi ą zuj ą c ą zatwierdzon ą taryf ą . Spó ł ka doda ł a, ż e Zak ł ad Energetyczny zas ł ania si ę niemo ż liwo ś ci ą dokonania takiej zmiany wspó ł czynnika, nie podaj ą c przy tym ż adnych zasadnych i logicznych argumentów. W obecnym stanie faktycznym Spó ł ka jest zmuszona do p ł acenia kar za przekroczenie mocy warto ś ci tg φ . Dodatkowe kary pieni ęż ne s ą spowodowane ponadumownym poborem energii elektrycznej biernej, tzn. pobór energii elektrycznej czynnej przy wspó ł czynniku mocy tg φ wy ż szym od wspó ł czynnika tg φ 0 okre ś lonego w umowie sprzeda ż y energii. Spó ł ka zwróci ł a tak ż e uwag ę , i ż jest zasilana bezpo ś rednio kablem 15 kV z GPZ 220/110/15 kV po łą czonym z rozleg ł ymi sieciami kablowymi generuj ą cymi moc pojemno ś ciow ą . W takiej sytuacji, jej zdaniem, nie mo ż e by ć mowy o niedoborze mocy biernej w tym punkcie sieci, na któr ą bezzasadnie powo ł uje si ę Zak ł ad Energetyczny. Spó ł ka podnios ł a tak ż e, ż e Zak ł ad Energetyczny narusza przepisy ustawy Prawo energetyczne, a w szczególno ś ci art. 47 ust. 4 poprzez niestosowanie taryfy zatwierdzonej przez Prezesa URE. Taryfa zatwierdzona i prawid ł owo og ł oszona powinna zosta ć wprowadzona w okre ś lonym ustawowo czasie, tzn. nie wcze ś niej ni ż po up ł ywie 14 dni i nie pó ź niej ni ż 45 dni od dnia jej opublikowania. Taryfa dla energii elektrycznej zatwierdzona zosta ł a decyzj ą Prezesa URE z dnia 17.12.2004r. i obowi ą zuje od dnia 01.01.2005r. Spó ł ka zwróci ł a uwag ę , ż e taryfa winna by ć opracowana w sposób zapewniaj ą cy ochron ę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen. Zdaniem Spó ł ki Zak ł ad Energetyczny powinien zdawa ć sobie spraw ę , ż e nigdy nie mo ż na wyeliminowa ć ryzyka zwi ą zanego z dystrybucj ą energii elektrycznej, a co z tym si ę wi ąż e winno bra ć pod uwag ę ewentualne straty zwi ą zane z prowadzon ą dzia ł alno ś ci ą przesy ł ow ą . W konsekwencji, jak twierdzi Spó ł ka, po pierwsze przedsi ę biorstwo energetyczne powinno kalkulowa ć ryzyko strat, a po drugie Spó ł ka wykaza ł a, ż e w stanie faktycznym sprawy nie ma mowy o stratach, czy te ż niedoborze w mocy biernej. Spó ł ka zwróci ł a si ę do Zak ł adu Energetycznego o zmian ę łą cz ą cej strony umowy sprzeda ż y energii elektrycznej w taki sposób, aby do rozlicze ń zosta ł przyj ę ty wspó ł czynnik mocy tg φ o warto ś ci 0,4. Zak ł ad Energetyczny nie wyra ż a zgody na przyj ę cie do rozlicze ń zaproponowanej warto ś ci wspó ł czynnika mocy. Spó ł ka doda ł a, ż e konieczno ść utrzymywania wspó ł czynnika mocy tg φ = 0,3 przy zmiennych obci ąż eniach powoduje bezustanne dzia ł anie łą czników, które z kolei wywo ł uje przepi ę cia oddzia ł ywuj ą ce w szkodliwy sposób na aparatur ę steruj ą c ą maszyn produkcyjnych. Zak ł ad Energetyczny nie przyjmuje jednak takich argumentów i ka ż dy wniosek Spó ł ki o przyznanie warto ś ci tg φ = 0,4 spotyka si ę z odmow ą . 2 W oparciu o materia ł dowodowy przedstawiony przez Wnioskodawc ę Organ Antymonopolowy ustali ł co nast ę puje: W dniu 01.05.2002r. Spó ł ka zawar ł a z Zak ł adem Energetycznym Umow ę sprzeda ż y energii elektrycznej na czas nieokre ś lony, w której Zak ł ad zobowi ą za ł si ę do dostarczania energii elektrycznej do Zak ł adu Produkcyjnego TRW POLSKA (karty nr 6-12). §3 ust. 3 tej umowy stanowi, ż e warunkiem utrzymania napi ę cia w granicach okre ś lonych w umowie jest pobieranie przez Spó ł k ę mocy nie wi ę kszej od mocy przy łą czeniowej (umownej) przy wspó ł czynniku tg φ nie wi ę kszym ni ż 0,3 (karta nr 7). Aneksem z dnia 12.08.2004r. do w/w umowy wprowadzono aktualn ą nazw ę Zak ł adu Energetycznego oraz zmieniono §3 ust. 1.1. (zmiany w zakresie mocy przy łą czeniowej i umownej). Pozosta ł e zapisy umowy nie uleg ł y zmianie (karta nr 13). Od dnia 01.01.2005r. obowi ą zuje Taryfa dla energii elektrycznej ENION S.A. z siedzib ą w Krakowie zatwierdzona Decyzj ą Prezesa Urz ę du Regulacji Energetyki z dnia 17 grudnia 2004r. Zgodnie z Taryf ą przez tangens φ nale ż y rozumie ć stosunek energii biernej do energii czynnej pobranej przez odbiorc ę . Zgodnie z punktem 5.3.5 zamieszczonym rozdziale 5 Taryfy - Szczegó ł owe zasady rozlicze ń za us ł ugi przesy ł owe warto ść wspó ł czynnika tg φ 0 = 0,4 jest okre ś lana na etapie wydawania warunków przy łą czenia albo w umowie sprzeda ż y energii elektrycznej lub umowie o ś wiadczenie us ł ug przesy ł owych. Zastosowanie warto ś ci tg φ 0 w przedziale 0,2 – 0,4 musi by ć poprzedzone indywidualn ą ekspertyz ą uzasadniaj ą c ą wprowadzenie ni ż szego wspó ł czynnika. Je ż eli warto ść wspó ł czynnika tg φ 0 nie zosta ł a okre ś lona w warunkach przy łą czenia, umowie sprzeda ż y energii elektrycznej lub umowie o ś wiadczenie us ł ug przesy ł owych, do rozlicze ń przyjmuje si ę tg φ 0 = 0,4 (karta nr 15). Organ Antymonopolowy zwa ż y ł co nast ę puje. Zgodnie z art. 44 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów post ę powanie antymonopolowe w sprawach praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę , np. w sprawie naruszenia przepisów art. 8 tej ustawy, mo ż e by ć wszcz ę te na wniosek lub z urz ę du. Jednak ż e art. 85 ust. 1 w/w ustawy stanowi, i ż Organ Antymonopolowy mo ż e odmówi ć wszcz ę cia post ę powania je ż eli w sposób oczywisty z informacji zawartych we wniosku oraz posiadanych informacji wynika, i ż nie naruszono zakazu okre ś lonego w art. 8 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Jedn ą z przyczyn uzasadniaj ą cych odmow ę wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego jest z ł o ż enie wniosku o wszcz ę cie takiego post ę powania, po up ł ywie terminu, o jakim mowa w art. 93 w/w ustawy, czyli po up ł ywie terminu kiedy post ę powanie mog ł o by ć wszcz ę te. Spó ł ka wnios ł a o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego pod zarzutem nadu ż ywania przez Zak ł ad Energetyczny pozycji dominuj ą cej na rynku polegaj ą cego na narzucaniu uci ąż liwych warunków umów, przynosz ą cych narzucaj ą cemu te warunki nieuzasadnione korzy ś ci poprzez zawarcie w umowie sprzeda ż y energii elektrycznej postanowienia stanowi ą cego, ż e warunkiem utrzymania napi ę cia w granicach okre ś lonych w umowie jest pobieranie przez odbiorc ę mocy nie wi ę kszej od mocy przy łą czeniowej (umownej) przy wspó ł czynniku tg φ nie wi ę kszym ni ż 0,3 i nakazania jej zaniechania, co mo ż e stanowi ć naruszenia art. 8 ust. 2 pkt 6 w/w ustawy. Poniewa ż Spó ł ka we wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego podnios ł a kwesti ę niestosowania przez Zak ł ad Energetyczny Taryfy dla energii elektrycznej zatwierdzonej przez Prezesa URE w tym miejscu wyja ś ni ć nale ż y, i ż Organ Antymonopolowy orzeka w przedmiocie praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę i nie posiada kompetencji do rozstrzygania zarzutów w zakresie naruszania przez przedsi ę biorstwa energetyczne przepisów ustawy Prawo energetyczne. Zgodnie z art. 23 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo energetyczne zatwierdzanie i kontrolowanie stosowania taryf paliw gazowych, energii 3 elektrycznej i ciep ł a pod wzgl ę dem zgodno ś ci z zasadami okre ś lonymi w art. 44, 45 i 46, w tym analizowanie i weryfikowanie kosztów przyjmowanych przez przedsi ę biorstwa energetyczne jako uzasadnione do kalkulacji cen i stawek op ł at w taryfach nale ż y do zakresu dzia ł ania Prezesa URE. Art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów definiuje praktyk ę polegaj ą c ą na narzucaniu przez przedsi ę biorc ę uci ąż liwych warunków umów, przynosz ą cych mu nieuzasadnione korzy ś ci. Dla jej stwierdzenia konieczne jest wykazanie kumulatywnego spe ł nienia trzech przes ł anek: - narzucanie warunków umowy, - uci ąż liwy charakter tych warunków umowy, - uzyskiwanie nieuzasadnionych korzy ś ci przez narzucaj ą cego je przedsi ę biorc ę . Dokonuj ą c oceny zarzutu naruszenia przez Zak ł ad Energetyczny art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów wskaza ć nale ż y na art. 93 tej ustawy, który stanowi, ż e nie wszczyna si ę post ę powania w sprawie praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę , je ż eli od ko ń ca roku, w którym zaprzestano ich stosowania up ł yn ął rok. Przepisy o przedawnieniu zawarte w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów maj ą na celu stabilizacj ę stosunków gospodarczych i s ą instrumentami gwarantuj ą cymi pewno ść obrotu. Brak ich stwarza ł by sytuacj ę niepewno ś ci przez nieograniczony czas zarówno przedsi ę biorcom stosuj ą cym praktyki, podmiotom dotkni ę tych nimi, a tak ż e innym uczestnikom rynku powi ą zanym zwi ą zkami gospodarczymi z przedsi ę biorcami stosuj ą cymi praktyki (E.Modzelewska-W ą chal „Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz”. TWIGGER Warszawa 2002r. str. 307). Dopuszczenie mo ż liwo ś ci realizowania roszcze ń bez jakiegokolwiek ograniczenia w czasie prowadzi ł oby do sytuacji, w której strony pozostawa ł yby przez szereg lat w niepewno ś ci co do swej sytuacji prawnej. Stanowisko takie jest utrwalone w linii orzeczniczej S ą du Okr ę gowego w Warszawie - S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (poprzednia nazwa S ą d Antymonopolowy - vide wyroki tego S ą du: z dnia 25.09.2002r. sygn. akt XVII Ama 108/01; z dnia 19.06.2002r. sygn. akt Ama 96/01; z dnia 17.06.2002r. sygn. akt XVII Ama 100/01; z dnia 20.05.2002r. sygn. akt XVII Ama 91/01; z dnia 08.07.2002r. sygn. akt XVII Ama 71/01; z dnia 30.05.2001r. sygn. akt XVII Ama 80/00; z dnia 20.09.2000r. sygn. akt XVII Ama 74/99; z dnia 20.09.2000r. sygn. akt XVII Ama 89/99; z dnia 27.09.2000r. sygn. akt XVII 97/99). Powy ż szy pogl ą d w ca ł ej rozci ą g ł o ś ci podzieli ł S ą d Najwy ż szy w wyroku z dnia 19.03.2003r. sygn. akt I CKN 81/01. W odniesieniu do praktyk, o jakich mowa w art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, pocz ą tek biegu terminu przedawnienia do wszcz ę cia post ę powania rozpoczyna si ę najpó ź niej w dacie zawarcia umowy, w której narzucony zosta ł uci ąż liwy warunek. Jedynie do czasu zawarcia umowy, mo ż na mówi ć o tym, i ż warunki tej umowy zosta ł y narzucone czyli, ż e praktyka ta ma miejsce. Po zawarciu umowy nie mo ż na ju ż mówi ć o „narzucaniu”, bowiem w tym czasie uci ąż liwy warunek sta ł si ę ju ż tre ś ci ą umowy. W dacie zawarcia umowy wyst ą pi ł y równie ż jej skutki w postaci zobowi ą za ń powsta ł ych w maj ą tku stron, a zw ł aszcza podmiotu, któremu uci ąż liwy warunek zosta ł narzucony. Tym samym o ewentualnym narzuceniu przez Zak ł ad Energetyczny warunków Umowy sprzeda ż y energii elektrycznej mo ż na mówi ć najpó ź niej w chwili jej zawarcia, tj. w dniu 01.05.2002r. Spó ł ka najpó ź niej w dacie zawarcia umowy, czyli narzucenia jej przez Zak ł ad niekorzystnego dla niej (jak twierdzi) postanowienia w §3 ust. 3 Umowy , mia ł a pe ł n ą ś wiadomo ść co do ewentualnego uci ąż liwego charakteru warunków zawartej umowy i je ś li czu ł a si ę pokrzywdzona, mia ł a mo ż liwo ść podj ę cia dzia ł a ń chroni ą cych jej prawa do dnia 31.12.2003r. Umowa sprzeda ż y energii elektrycznej zosta ł a zawarta przez strony w dniu 01.05.2002r., za ś wniosek o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego Spó ł ka z ł o ż y ł a w dniu 31.10.2005r. Oznacza to, i ż zgodnie z art. 93 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów ewentualne post ę powanie antymonopolowe w sprawie zarzucanej Zak ł adowi Energetycznemu przez Spó ł k ę praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę , o której mowa w art. 8 4 ust. 2 pkt 6 w/w ustawy mog ł o zosta ć wszcz ę te do dnia 31.12.2003r. Dlatego te ż wniosek o wszcz ę cie post ę powania w wy ż ej opisanym zakresie jest bezprzedmiotowy. W okoliczno ś ciach sprawy istotne znaczenie ma równie ż fakt, i ż aby przeciwdzia ł a ć zjawisku narzucania warunków dostawy energii na rynkach niekonkurencyjnych ustawodawca przyj ął unormowanie zawarte w art. 8 ust. 1 ustawy Prawo energetyczne, pozwalaj ą ce s ł abszej stronie umowy skutecznie przeciwstawi ć si ę dyktatowi silniejszego kontraktowo przedsi ę biorcy energetycznego. Zgodnie z tym przepisem w sprawach spornych dotycz ą cych m.in. odmowy zawarcia umowy o przy łą czenie do sieci, umowy sprzeda ż y, umowy o ś wiadczenie us ł ugi przesy ł ania lub dystrybucji paliw lub energii, a tak ż e w przypadku nieuzasadnionego wstrzymania dostarczania paliw gazowych lub energii rozstrzyga Prezes URE, na wniosek strony. Zakres uprawnie ń przyznanych Prezesowi URE w kwestii kszta ł towania stosunków umownych pomi ę dzy dostawc ą i odbiorc ą energii wskazuje, ż e nabywca energii mo ż e skutecznie przeciwdzia ł a ć próbie narzucenia mu warunków umowy sprzeda ż y poprzez skierowanie do rozstrzygni ę cia przez ten organ braku konsensu co do postanowie ń przysz ł ej umowy lub spornych postanowie ń umowy ju ż istniej ą cej. W zwi ą zku z unormowaniem zawartym w art. 8 ust. 1 ustawy Prawo energetyczne, S ą d Okr ę gowy w Warszawie – S ą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 21.01.2004r. sygn. akt XVII Ama 16/03 stwierdzi ł , ż e „nie do utrzymania jest (…) pogl ą d o mo ż liwo ś ci narzucenia warunków tych rodzajów umów, których ukszta ł towania mo ż na żą da ć w drodze decyzji administracyjnej”. Podobne stanowisko zaj ął w/w S ą d w wyroku z dnia 09.06.2004r. sygn. akt XVII Ama 38/03, a nast ę pnie S ą d Apelacyjny w wyroku sygn. akt VI ACa 936/05 z dnia 28.10.2005r. Poniewa ż Spó ł ka w oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy Prawo energetyczne mo ż e d ąż y ć do zmiany Umowy o sprzeda ż y energii elektrycznej w trybie post ę powania administracyjnego prowadzonego przez Prezesa URE, w okoliczno ś ciach sprawy nie jest spe ł niona przes ł ana narzucenia warunku umowy konieczna do skonstruowania praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę z art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Z powy ż szego wynika, i ż zarzut naruszenia przez Zak ł ad Energetyczny art. 8 ust. 2 pkt 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uleg ł przedawnieniu, a ponadto nie jest spe ł niona przes ł anka narzucenia warunku umowy, tym samym wniosek Spó ł ki jest bezprzedmiotowy a wszczynanie post ę powania antymonopolowego w sprawie jest oczywi ś cie bezzasadne. St ą d nale ż a ł o orzec jak w sentencji. Stosownie do tre ś ci art. 78 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej dor ę czenia, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach. Dyrektor Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach Alicja Kral 5