RŁO-39/2012

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA w ŁODZI ul. Piotrkowska 120 90-006 Łódź tel. (42) 636 36 89, fax (42) 636 07 12 e’mail: lodz@uokik.gov.pl RŁO-61-24/12/TD Łódź, dnia 29 czerwca 2012 r. DECYZJA Nr RŁO 39/2012 I. Na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów wszczętego z urzędu przeciwko Gminie Klimontów – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: po uprawdopodobnieniu stosowania przez Gminę Klimontów praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów , o której mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 tej ustawy, polegającej na stosowaniu – we wzorcu umowy pod nazwą „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych” – postanowień wzorca umowy, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umów uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.), o następującej treści: a) „Należność za wywóz nieczystości stałych będzie wyliczana wg. kalkulacji własnej i o każdej zmianie Zleceniobiorca będzie informował z 2 tygodniowym wyprzedzeniem w sposób zwyczajowo przyjęty. Zmiana opłaty nie powoduje wypowiedzenia.” , b) „Nieterminowe płacenie za wywóz nieczystości lub brak dbałości o stan przekazanego pojemnika będzie powodem do odstąpienia od umowy i zabrania pojemnika będącego własnością Urzędu Gminy.” , c) „Zleceniodawca zobowiązuje się do pokrycia kosztów windykacji w przypadku zalegania z opłatami na rzecz Zleceniobiorcy.” , d) „Wszelkie spory wynikłe z niniejszej umowy rozstrzygać będzie Sąd Rejonowy w Sandomierzu.” , i przyjęciu zobowiązania Gminy Klimontów do podjęcia działań zmierzających do zapobieżenia tym naruszeniom poprzez dokonanie zmian we wzorcu umowy pod nazwą „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych” oraz w znajdujących się w obrocie umowach zawartych z konsumentami, poprzez zastąpienie zakwestionowanych postanowień postanowieniami o treści odpowiednio: − „Należność za wywóz nieczystości stałych będzie wyliczana wg. kalkulacji własnej i o każdej zmianie Zleceniobiorca będzie informował z 2 tygodniowym wyprzedzeniem 2 w sposób zwyczajowo przyjęty. Zleceniodawca ma prawo do wypowiedzenia umowy w przypadku nie zaakceptowania zmiany ceny” − „Wszelkie spory wynikłe z niniejszej umowy rozstrzygać będzie sąd powszechny wg właściwości określonej w przepisach k.p.c.” oraz wykreślenie postanowień o treści: − „Nieterminowe płacenie za wywóz nieczystości lub brak dbałości o stan przekazanego pojemnika będzie powodem do odstąpienia od umowy i zabrania pojemnika będącego własnością Urzędu Gminy” − „Zleceniodawca zobowiązuje się do pokrycia kosztów windykacji w przypadku zalegania z opłatami na rzecz Zleceniobiorcy” , nakłada się na Gminę Klimontów obowiązek wykonania przyjętego zobowiązania poprzez: − rozpoczęcie stosowania wzorca umowy pod nazwą „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych” z uwzględnieniem zmian jego treści zgodnie z przyjętym zobowiązaniem, w terminie 2 (dwóch) tygodni od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji, − doręczenie, w terminie do dnia 30 września 2012 r., konsumentom, z którymi zostały podpisane umowy na podstawie dotychczasowego wzorca umowy pod nazwą „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych” propozycji zmiany umów w sposób wynikający z przyjętego zobowiązania. II. Na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów wszczętego z urzędu przeciwko Gminie Klimontów – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: po uprawdopodobnieniu stosowania przez Gminę Klimontów praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów , o której mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 tej ustawy, polegającej na stosowaniu nieuczciwej praktyki rynkowej, o której mowa w art. 6 ust. 1 i 4 pkt 3 w zw. z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. Nr 171, poz. 1206), polegającej na wprowadzającym w błąd zaniechaniu poprzez nieuwzględnienie wartości podatku od towarów i usług w cenach świadczonych usług na skutek umieszczenia we wzorcu umowy pod nazwą „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych” postanowienia o treści: „Za świadczenie usługi Zleceniobiorca będzie pobierał opłatę na podstawie wystawianych faktur w okresach dwumiesięcznych według wzoru: Ilość pojemników (worków) na odpady komunalne x 10,74 zł + VAT x 2 miesiące. (…)” , i przyjęciu zobowiązania Gminy Klimontów do podjęcia działań zmierzających do zapobieżenia tym naruszeniom poprzez dokonanie zmian we wzorcu umowy pod nazwą „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych” oraz w znajdujących się w obrocie umowach zawartych z konsumentami poprzez zastąpienie zakwestionowanego postanowienia postanowieniem o treści: „Za świadczenie usługi Zleceniobiorca będzie pobierał opłatę na podstawie wystawianych faktur w okresach … miesięcznych. Cena opróżnienia jednego pojemnika wynosi a) pojemnik 110 litr - …+ 8% VAT b) pojemnik 120 litr - … + 8% VAT. Sposób obliczenia należności: …(ilość pojemników x ilość opróżnień w m-cu x cena jednostkowa x ilość m-cy + 8% VAT)” , 3 wskazującym, w przypadku wypełnienia i zawarcia umowy, kwotę należności zawierającą wartość podatku od towarów i usług, nakłada się na Gminę Klimontów obowiązek wykonania przyjętego zobowiązania poprzez: − rozpoczęcie stosowania wzorca umowy pod nazwą „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych” z uwzględnieniem zmian jego treści zgodnie z przyjętym zobowiązaniem, w terminie 2 (dwóch) tygodni od daty uprawomocnienia się decyzji, − doręczenie, w terminie do dnia 30 września 2012 r., konsumentom, z którymi zostały podpisane umowy na podstawie dotychczasowego wzorca umowy pod nazwą „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych” propozycji zmiany umów w sposób wynikający z przyjętego zobowiązania. III. Na podstawie art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: nakłada się na Gminę Klimontów obowiązek złożenia informacji o stopniu realizacji przyjętego zobowiązania , zawierającej: 1) kopię pierwszej i dwóch kolejnych umów zawartych w oparciu o nowy wzorzec umowy pod nazwą „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych”, o ile takie umowy zostaną zawarte, 2) dane o liczbie konsumentów, którym doręczono aneksy do umów zawartych w oparciu o wzorzec umowy zawierający kwestionowane postanowienia wraz z dowodami potwierdzającymi doręczenie (względnie przykładowymi kopiami zawartych aneksów, o których mowa wyżej), 3) dane o liczbie konsumentów, którym nie doręczono aneksów do umów zawartych w oparciu o wzorzec umowy zawierający kwestionowane postanowienia oraz pisemne wyjaśnienia ewentualnych przyczyn niedoręczenia ww. aneksów w terminie do dnia 31 października 2012 r. Uzasadnienie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – zwany dalej: „Prezesem Urzędu” – przeprowadził postępowanie wyjaśniające w sprawie badania rynku odbioru i utylizacji odpadów komunalnych, w tym określenia jego struktury i stopnia koncentracji. W ramach badania rynku zostały wysłane wezwania (kwestionariusze ankiety) do wybranej grupy przedsiębiorców świadczących usługi w zakresie odbioru odpadów komunalnych. Ponadto, w toku postępowania wyjaśniającego została przeprowadzona analiza wzorców umów stosowanych przez przedsiębiorców świadczących te usługi. W oparciu o zebrany w toku postępowania wyjaśniającego materiał dowodowy Prezes Urzędu ustalił, że Gmina Klimontów w swojej działalności przy zawieraniu umów z konsumentami posługuje się wzorcem umowy pod nazwą „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych”, w którym znajdują się postanowienia tożsame z postanowieniami umownymi wpisanymi do rejestru postanowień wzorców umów uznanych 4 za niedozwolone – zwanego dalej: „Rejestrem” – o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) – zwanej dalej: „k.p.c.” – oraz postanowienia, których stosowanie stanowić może nieuczciwą praktykę rynkową. W dniu 5 marca 2012 r. Prezes Urzędu wszczął z urzędu Postanowieniem Nr 1/61-24/12 (dowód: karty Nr 1 – 3) postępowanie w sprawie podejrzenia stosowania przez Gminę Klimontów praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów polegających na: 1) stosowaniu postanowień wzorca umowy, które zostały wpisane do Rejestru, o którym mowa w art. 479 45 k.p.c. poprzez stosowanie we wzorcu umowy pod nazwą „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych” postanowień umownych o treści: a) „Należność za wywóz nieczystości stałych będzie wyliczana wg. kalkulacji własnej i o każdej zmianie Zleceniobiorca będzie informował z 2 tygodniowym wyprzedzeniem w sposób zwyczajowo przyjęty. Zmiana opłaty nie powoduje wypowiedzenia.” , b) „Nieterminowe płacenie za wywóz nieczystości lub brak dbałości o stan przekazanego pojemnika będzie powodem do odstąpienia od umowy i zabrania pojemnika będącego własnością Urzędu Gminy.” , c) „Zleceniodawca zobowiązuje się do pokrycia kosztów windykacji w przypadku zalegania z opłatami na rzecz Zleceniobiorcy.” , d) „Wszelkie spory wynikłe z niniejszej umowy rozstrzygać będzie Sąd Rejonowy w Sandomierzu.” , co może stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.) – zwanej dalej: „ustawą o ochronie konkurencji i konsumentów”; 2) stosowaniu nieuczciwej praktyki rynkowej, o której mowa w art. 6 ust. 1 i 4 pkt 3 w zw. z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. Nr 171, poz. 1206) – zwanej dalej: „ustawą o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym” – polegającej na wprowadzającym w błąd zaniechaniu poprzez nieuwzględnienie wartości podatku od towarów i usług w cenach świadczonych usług na skutek umieszczenia we wzorcu umowy pod nazwą „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych” postanowienia o treści: „Za świadczenie usługi Zleceniobiorca będzie pobierał opłatę na podstawie wystawianych faktur w okresach dwumiesięcznych według wzoru: Ilość pojemników (worków) na odpady komunalne x 10,74 zł + VAT x 2 miesiące. (…)” , co może stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Gmina Klimontów w piśmie z dnia 20 marca 2012 r. (dowód: karta Nr 38), w odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, uznała, stanowisko Prezesa Urzędu za uzasadnione i zadeklarowała wolę zaniechania zarzucanej praktyki. Gmina Klimontów wystąpiła z wnioskiem o wydanie decyzji zobowiązującej do zaniechania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów i zobowiązała się do zaprzestania ich stosowania. W piśmie z dnia 30 kwietnia 2012 r. Gmina Klimontów sprecyzowała określone wyżej zobowiązanie, wskazując, iż niezwłocznie wprowadzi do obrotu nowy wzór umowy oraz rozpocznie sukcesywne doręczenia (wraz z rachunkami za wykonanie usługi odbioru nieczystości) aneksów do umów eliminując dotychczasowe nieprawidłowości. Gmina Klimontów przedstawiła projekt nowego wzorca umowy, projekt wzoru aneksu zmieniającego do umowy oraz wypełnioną przykładowo umowę według nowego wzorca. Ponadto Gmina Klimontów poinformowała, iż zakończenie działań w zakresie doręczania aneksów przewiduje na koniec września 2012 r. 5 Pismem z dnia 22 maja 2012 r. Prezes Urzędu zawiadomił Gminę Klimontów zakończeniu zbierania materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z aktami sprawy (dowód: karta Nr 56). Prezes Urzędu ustalił, co następuje: Gmina Klimontów jest jednostką samorządu terytorialnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591, ze zm.) – zwanej dalej: „ustawą o samorządzie gminnym” – posiadającą osobowość prawną i działającą przez swoje organy. Statut Gminy Klimontów został przyjęty uchwałą Nr IV/36/03 Rady Gminy w Klimontowie z dnia 12 marca 2003 r. Gmina Klimontów prowadzi – za pośrednictwem swojego zakładu budżetowego Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Klimontowie – odbiór odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i w ramach tej działalności zawiera z właścicielami zabudowań jednorodzinnych umowy na odbiór tych odpadów. Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Klimontowie jest jednostką organizacyjną Gminy Klimontów prowadzoną w formie samorządowego zakładu budżetowego w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240). Statutowym zadaniem ww. zakładu jest realizacja zadań z zakresu ochrony środowiska, w tym utrzymania czystości i porządku publicznego oraz utrzymanie składowisk odpadów komunalnych (dowód: karta Nr 21). Przedmiotem analizy Prezesa Urzędu w ramach niniejszego postępowania był wzorzec umowy pod nazwą: „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych”, stosowany przez Gminę Klimontów przy zawieraniu umów z konsumentami (dowód: karty Nr 35-36). W „Umowie numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych” , która stanowi wzorzec umowy w rozumieniu art. 384 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.) – zwanej dalej: „k.c.” – Gmina Klimontów ustaliła jednostronnie następujące postanowienia (dowód: karty Nr 35-37): − „Należność za wywóz nieczystości stałych będzie wyliczana wg. kalkulacji własnej i o każdej zmianie Zleceniobiorca będzie informował z 2 tygodniowym wyprzedzeniem w sposób zwyczajowo przyjęty. Zmiana opłaty nie powoduje wypowiedzenia.” – § 4 pkt 1 wzorca umowy, − „Nieterminowe płacenie za wywóz nieczystości lub brak dbałości o stan przekazanego pojemnika będzie powodem do odstąpienia od umowy i zabrania pojemnika będącego własnością Urzędu Gminy.” – § 4 pkt 4 wzorca umowy, − „Zleceniodawca zobowiązuje się do pokrycia kosztów windykacji w przypadku zalegania z opłatami na rzecz Zleceniobiorcy.” – § 8 pkt 1 wzorca umowy, − „Wszelkie spory wynikłe z niniejszej umowy rozstrzygać będzie Sąd Rejonowy w Sandomierzu.” – § 8 pkt 2 wzorca umowy. Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów – zwany dalej: „Sądem Ochrony Konkurencji i Konsumentów” – w wyroku z dnia 9 marca 2010 r. (sygn. akt XVII AmC 430/09) uznał za niedozwolone postanowienie o treści "Zmiana cen za wywóz odpadów komunalnych nie wymaga form aneksu do umowy" . Postanowienie to zostało wpisane do Rejestru pod numerem 1977, w dniu 7 lipca 2010 r. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 9 marca 2010 r. (sygn. akt XVII AmC 430/09) uznał za niedozwolone postanowienie o treści "Zleceniobiorcy przysługuje prawo rozwiązania umowy bez wypowiedzenia w przypadku kiedy Zleceniodawca 6 spóźnia się z zapłatą za usługi" . Postanowienie to zostało wpisane do Rejestru pod numerem 1979, w dniu 7 lipca 2010 r. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 9 października 2006 r. (sygn. akt XVII AmC 101/05) uznał za niedozwolone postanowienie o treści: „(...) Umowa ulega automatycznemu rozwiązaniu, jeżeli Zleceniodawca nie będzie terminowo regulował należności względem Zleceniobiorcy wynikających z załącznika nr 7 (...)”. Postanowienie to zostało wpisane do Rejestru pod numerem 976, w dniu 3 stycznia 2007 r. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 19 maja 2008 r. (sygn. akt XVII AmC 268/07) uznał za niedozwolone postanowienie o treści "W przypadku opóźnienia w zapłacie należności, TELE2 uprawniona będzie do (...) obciążenia Klienta kosztami wzywania go do zapłaty oraz postępowania windykacyjnego (w wysokości określonej w cenniku)". Postanowienie to zostało wpisane do Rejestru pod numerem 1956, w dniu 25 maja 2010 r. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 27 marca 2006 r. (sygn. akt XVII AmC 39/04) uznał za niedozwolone postanowienie o treści: „Do rozstrzygania sporów wynikających z tej umowy właściwe będą sądy powszechne w Łodzi.”. Postanowienie to zostało wpisane do Rejestru pod numerem 772, w dniu 3 lipca 2006 r. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 17 sierpnia 2006 r. (sygn. akt XVII AmC 100/05) uznał za niedozwolone postanowienie o treści: „Sądem właściwym do rozpatrywania wszystkich sporów wynikłych z umowy jest sąd siedziby Frontonu.” . Postanowienie to zostało wpisane do Rejestru pod numerem 922, w dniu 9 listopada 2006 r. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 27 listopada 2006 r. (sygn. akt XVII AmC 162/05) uznał za niedozwolone postanowienie o treści: „Spory powinny być w miarę możliwości rozstrzygane polubownie. W przypadku rozstrzygnięć sądowych – w sądzie właściwym dla siedziby Zleceniobiorcy.” . Postanowienie to zostało wpisane do Rejestru pod numerem 1020 w dniu 5 lutego 2007 r. W „Umowie numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych” , która stanowi wzorzec umowy w rozumieniu art. 384 § 1 k.c., Gmina Klimontów ustaliła jednostronnie, w § 4 pkt 3, postanowienie o treści: „Za świadczenie usługi Zleceniobiorca będzie pobierał opłatę na podstawie wystawianych faktur w okresach dwumiesięcznych według wzoru: Ilość pojemników (worków) na odpady komunalne x 10,74 zł + VAT x 2 miesiące. (…).” (dowód: karty Nr 35-37). Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050, ze zm.) – zwanej dalej: „ustawą o cenach” – cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. W cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym. Zgodnie z art. 4 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym – praktyka rynkowa stosowana przez przedsiębiorców wobec konsumentów jest nieuczciwa, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i w istotny sposób zniekształca lub może zniekształcić zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta przed zawarciem umowy dotyczącej produktu, w trakcie jej zawierania lub po jej zawarciu (ust. 1). Za nieuczciwą praktykę rynkową uznaje się w szczególności praktykę rynkową wprowadzającą w błąd oraz agresywną praktykę rynkową, a także stosowanie sprzecznego z prawem kodeksu dobrych praktyk, jeżeli działania te spełniają przesłanki określone w ust. 1 (ust. 2). Z kolei stosownie do art. 6 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym, praktykę rynkową 7 uznaje się za zaniechanie wprowadzające w błąd, jeżeli pomija istotne informacje potrzebne przeciętnemu konsumentowi do podjęcia decyzji dotyczącej umowy i tym samym powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął (ust. 1). Wprowadzającym w błąd zaniechaniem może być w szczególności zatajenie lub nieprzekazanie w sposób jasny, jednoznaczny lub we właściwym czasie istotnych informacji dotyczących produktu (ust. 3 pkt 1). W przypadku propozycji nabycia produktu, za istotne informacje, o których mowa w ust. 1, uznaje się w szczególności cenę uwzględniającą podatki (ust. 4 pkt 3 ww. ustawy). Gmina Klimontów zobowiązała się do zaniechania stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów (dowód: karty Nr 38, 41 i 53-55) poprzez: 1) dokonanie zmian postanowień wzorca umowy „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych” w następującym zakresie: a) zastąpienie postanowienia zamieszczonego w § 4 pkt 1 wzorca umowy postanowieniem o treści: „Należność za wywóz nieczystości stałych będzie wyliczana wg. kalkulacji własnej i o każdej zmianie Zleceniobiorca będzie informował z 2 tygodniowym wyprzedzeniem w sposób zwyczajowo przyjęty. Zleceniodawca ma prawo do wypowiedzenia umowy w przypadku nie zaakceptowania zmiany ceny” , b) wykreślenie postanowienia zamieszczonego w § 4 pkt 4, o treści: „Nieterminowe płacenie za wywóz nieczystości lub brak dbałości o stan przekazanego pojemnika będzie powodem do odstąpienia od umowy i zabrania pojemnika będącego własnością Urzędu Gminy” ; c) wykreślenie postanowienia zamieszczonego w § 8 pkt 1, o treści: „Zleceniodawca zobowiązuje się do pokrycia kosztów windykacji w przypadku zalegania z opłatami na rzecz Zleceniobiorcy” , d) zastąpienie postanowienia zamieszczonego w § 8 pkt 2 wzorca umowy postanowieniem o treści: „Wszelkie spory wynikłe z niniejszej umowy rozstrzygać będzie sąd powszechny wg właściwości określonej w przepisach k.p.c.” , 2) zaprzestanie praktyki polegającej na nieuwzględnianiu wartości podatku od towarów i usług w cenach świadczonych usług, poprzez zastąpienie we wzorcu umowy „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych” postanowienia zamieszczonego w § 4 pkt 3 wzorca umowy postanowieniem o treści: „Za świadczenie usługi Zleceniobiorca będzie pobierał opłatę na podstawie wystawianych faktur w okresach … miesięcznych. Cena opróżnienie jednego pojemnika wynosi a) pojemnik 110 litr - …+ 8% VAT b) pojemnik 120 litr - … + 8% VAT. Sposób obliczenia należności: …………(ilość pojemników x ilość opróżnień w m-cu x cena jednostkowa x ilość m-cy )+ 8% VAT)” , wskazującym, w przypadku wypełnienia i zawarcia umowy, kwotę należności zawierającą wartość podatku od towarów i usług. Gmina Klimontów zobowiązała się również, iż niezwłocznie wprowadzi do obrotu nowy wzór umowy oraz rozpocznie sukcesywne doręczenia (wraz z rachunkami za wykonanie usługi odbioru nieczystości) aneksów do umów zawartych na podstawie wzorców o dotychczasowej treści. Gmina Klimontów poinformowała, iż zakończenie działań w zakresie doręczania aneksów przewiduje na koniec września 2012 r. Gmina Klimontów przedstawiła ponadto projekt wzoru umowy (wraz z egzemplarzem wzorcowym, przykładowo wypełnionym) oraz projekt wzoru aneksu zmieniającego do umowy (dowód: karty Nr 41, 53-55 oraz 59). Przykładowo wypełniony danymi szczegółowymi o usłudze projekt wzoru umowy zawierał w § 4 pkt 3 następujący zapis: „Za świadczenie usługi Zleceniobiorca będzie pobierał opłatę na podstawie wystawianych faktur w okresach dwu miesięcznych. Cena opróżnienia jednego pojemnika wynosi a) pojemnik 110 litr - …+ 8% VAT b) pojemnik 120 litr – 12,00 + 8% VAT. Sposób obliczenia należności: (1 x 1 x 12 zł x 2) 8 + 8% = 25,92 zł (ilość pojemników ilość opróżnień w m-cu x cena jednostkowa x ilość m-cy + 8% VAT)” . Prezes Urzędu zważył, co następuje: Podstawą do rozstrzygania sprawy w oparciu o przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jest uprzednie zbadanie przez Prezesa Urzędu, czy w danej sprawie zagrożony został interes publicznoprawny. Stwierdzenie, że to nastąpiło pozwala na realizację celu tej ustawy, wskazanego w art. 1 ust. 1, którym jest określenie warunków rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasad podejmowanej w interesie publicznym ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów. Zdaniem Prezesa Urzędu rozpatrywana sprawa ma charakter publicznoprawny, albowiem wiąże się z ochroną interesu wszystkich konsumentów, którzy są lub będą kontrahentami Gminy Klimontów. Interes publicznoprawny przejawia się także w postaci zbiorowego interesu konsumentów. Innymi słowy, naruszenie zbiorowego interesu konsumentów jest jednocześnie naruszeniem interesu publicznoprawnego. Zatem uzasadnione było w niniejszej sprawie podjęcie przez Prezesa Urzędu działań przewidzianych w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jeżeli w toku postępowania w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów zostanie uprawdopodobnione – na podstawie okoliczności sprawy, informacji zawartych w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 100 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, lub innych informacji będących podstawą wszczęcia postępowania, że przedsiębiorca stosuje praktykę, o której mowa w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, a przedsiębiorca, któremu jest zarzucane naruszenie tego przepisu, zobowiąże się do podjęcia lub zaniechania określonych działań zmierzających do zapobieżenia naruszeniom, Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć obowiązek wykonania tych zobowiązań. W decyzji tej, jak wynika z art. 28 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu nakłada na przedsiębiorcę obowiązek składania w wyznaczonym terminie informacji o stopniu realizacji zobowiązań. Przytoczony powyżej przepis jako przesłanki warunkujące możliwość wydania decyzji wskazuje: uprawdopodobnienie, że przedsiębiorca stosuje praktykę, o której mowa w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz zobowiązanie się przedsiębiorcy, któremu jest zarzucane naruszenie tego przepisu, do podjęcia lub zaniechania działań zmierzających do zapobieżenia tym naruszeniom. W niniejszym postępowaniu wymaga zatem rozważenia, czy wskazane warunki zaistniały w odniesieniu do działania i zobowiązania Gminy Klimontów, a ponadto, czy w przypadku ich wystąpienia uzasadnione jest przyjęcie zobowiązania strony postępowania i wydanie przez Prezesa Urzędu decyzji w oparciu o ww. przepis. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów – zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Stosownie do art. 24 ust. 2 tej ustawy, przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy, w szczególności: − stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do Rejestru, − naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji, − nieuczciwe praktyki rynkowe lub czyny nieuczciwej konkurencji. Dla uprawdopodobnienia stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów konieczne jest jednak każdorazowo uprawdopodobnienie kumulatywnego spełnienia trzech przesłanek: 9 1) działanie lub zaniechanie przedsiębiorcy, 2) noszące znamiona bezprawności, 3) godzące w zbiorowy interes konsumentów. Ad 1) Zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji konsumentów, pod pojęciem przedsiębiorcy należy rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, a także: (a) osobę fizyczną, osobę prawną, oraz jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, organizującą lub świadczącą usługi o charakterze użyteczności publicznej, które nie są działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, (b) osobę fizyczną wykonującą zawód we własnym imieniu i na własny rachunek lub prowadzącą działalność w ramach wykonywania takiego zawodu, (c) osobę fizyczną, która posiada kontrolę, w rozumieniu pkt 4, nad co najmniej jednym przedsiębiorcą, choćby nie prowadziła działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, jeżeli podejmuje dalsze działania podlegające kontroli koncentracji, o której mowa w art. 13, (d) związek przedsiębiorców w rozumieniu pkt 2. Na podstawie art. 2 ust. 2 i art. 11a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina posiada osobowość prawną i działa przez swoje organy. Gmina Klimontów jest jednostką samorządu terytorialnego w rozumieniu przepisów ustawy o samorządzie gminnym – posiadającą osobowość prawną i działającą przez swoje organy. Statut Gminy Klimontów został przyjęty uchwałą Nr IV/36/03 Rady Gminy w Klimontowie z dnia 12 marca 2003 r. Gmina Klimontów niezależnie od wykonywanych zadań publicznych, jako osoba prawna prowadzi we własnym imieniu – za pośrednictwem Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Klimontowie – działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu w sposób zorganizowany i ciągły w celach zarobkowych działalności polegającej na odbiorze odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Nie ulega zatem wątpliwości, iż Gmina Klimontów jest przedsiębiorcą w rozumieniu powołanego wyżej art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Tym samym Gmina Klimontów, przy wykonywaniu działalności gospodarczej, podlega rygorom określonym w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów i jej działania mogą podlegać ocenie pod kątem naruszenia zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. W związku z powyższym Prezes Urzędu stwierdził, że pierwsza przesłanka niezbędna do uprawdopodobnienia stosowania przez Gminę Klimontów praktyki wskazanej w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów została spełniona. Ad 2) Dla uprawdopodobnienia, że działania przedsiębiorcy są praktyką naruszającą zbiorowe interesy konsumentów konieczne jest, aby miały one charakter bezprawny. Bezprawność tradycyjnie ujmowana jest jako sprzeczność z obowiązującym porządkiem prawnym. Porządek prawny obejmuje normy prawa powszechnie obowiązującego, a także nakazy i zakazy wynikające z zasad współżycia społecznego i dobrych obyczajów (wyrok Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 13 listopada 2007 r., sygn. akt XVII AmA 45/07). Same przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie regulują konstrukcji bezprawności działań przedsiębiorcy. Jednakże w art. 24 ust. 2 tej ustawy ustawodawca wskazał przykładowe rodzaje praktyk, które naruszają zbiorowe interesy konsumentów, zaliczając do nich stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do Rejestru, o którym mowa w art. 479 45 k.p.c. (tak art. 24 ust. 2 pkt 10 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów), jak również nieuczciwe praktyki rynkowe (tak art. 24 ust. 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów). Bezprawność zachowań Gminy Klimontów zostanie rozważona oddzielnie w odniesieniu do każdej z praktyk. Ad pkt I. sentencji niniejszej decyzji Odnosząc się do zarzutów zawartych w pkt I. sentencji niniejszej decyzji, Prezes Urzędu wskazuje, iż stosownie do art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów uważa się w szczególności stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do Rejestru. Na mocy art. 479 45 § 1 k.p.c., Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest obowiązany przesyłać Prezesowi Urzędu odpis każdego prawomocnego wyroku uwzględniającego powództwo o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone. Na podstawie takich wyroków, Prezes Urzędu jest zobowiązany do prowadzenia Rejestru, stosownie do art. 479 45 § 2 k.p.c. Przepis art. 479 45 § 3 k.p.c. ustanawia zasadę tzw. formalnej jawności Rejestru, stanowiąc, że Rejestr jest jawny. Jawność Rejestru oznacza, że Rejestr jest dostępny dla każdego zainteresowanego, czyli każdy ma do niego prawo wglądu. Skutkiem formalnej jawności Rejestru jest niemożność zasłaniania się nieznajomością dokonanych w nim wpisów. W Rejestrze przytacza się treść postanowień wzorców umowy uznanych przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów za niedozwolone. W ocenie Prezesa Urzędu, wpisanie takich postanowień do Rejestru oznacza, że od tej chwili postanowienia te są zakazane we wszystkich wzorcach umów. Zakaz stosowania postanowień wpisanych do Rejestru dotyczy nie tylko tego przedsiębiorcy, przeciwko któremu zapadł wyrok w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, lecz również innych przedsiębiorców z danej branży. Za takim ujęciem przemawia podstawowy cel postępowania w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, jakim jest usunięcie z obrotu postanowień, które Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał za niedozwolone. Chodzi bowiem o to, by konsumenci nie byli narażeni na te postanowienia w przyszłości w umowach zawieranych z innymi przedsiębiorcami. Ponadto, zdaniem Prezesa Urzędu, zakaz stosowania niedozwolonych postanowień wpisanych do Rejestru dotyczy także postanowień podobnych. Przedsiębiorcy stosują bowiem postanowienia, których istota jest taka sama, lecz konstrukcja gramatyczna, szyk wyrazów w zdaniu są różne. W związku z tym, zakazane jest też stosowanie postanowienia, którego zakres jest tożsamy z zakresem postanowienia wpisanego do Rejestru. Nie jest konieczna dokładna, literalna identyczność tych postanowień. Stanowisko Prezesa Urzędu znajduje uzasadnienie w orzecznictwie. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 13 lipca 2006 r. (Sygn. akt III SZP 3/06) wskazał, iż stosowanie postanowień wzorców umów o treści tożsamej z treścią postanowień uznanych za niedozwolone prawomocnym wyrokiem Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów i wpisanych do Rejestru, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c. może być uznane w stosunku do innego przedsiębiorcy za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów. Sąd Najwyższy uznał również, iż jeżeli Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów uzna określoną postanowienie za niedozwolone w wyniku przeprowadzonej kontroli abstrakcyjnej i zostanie ono wpisane do Rejestru, praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu art. 23a ust. 2 ustawy (z dnia 15 grudnia 2000 r.) o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2080, ze zm.) – którego odpowiednikiem w ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów jest art. 24 ust. 2 pkt 1 – dopuszcza się każdy z przedsiębiorców, który wprowadza do 11 stosowanych postanowień zmiany o charakterze kosmetycznym, polegające np. na przestawieniu szyku wyrazów lub zmianie użytych wyrazów, jeżeli zmiany te nie prowadzą do zmiany istoty postanowienia. Zgodnie z powyższym istotne jest w niniejszej sprawie uprawdopodobnienie, iż Gmina Klimontów posługuje się w obrocie gospodarczym z konsumentami wzorcem umowy. W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania nie są postanowienia konkretnej umowy, które były negocjowane z konsumentem, lecz postanowienia wzorca, które Gmina Klimontów przedstawia konsumentom i o ile nie zostaną one zmienione w drodze uzgodnień stron, stają się obowiązujące w stosunkach między nimi kształtując w ten sposób ich wzajemne prawa i obowiązki. Gmina Klimontów stosuje standardowy tekst przedstawiany konsumentowi do oceny i akceptacji, który po podpisaniu reguluje stosunki stron. Nawet, jeżeli w pewnym zakresie tekst taki jest w poszczególnych przypadkach zawarcia umowy przedmiotem uzgodnień, to jednak w części nie uzgodnionej indywidualnie nadal pozostaje wzorcem umownym, ponieważ jego niezmienione postanowienia zostały przyjęte ze wzorca. Dochodzi więc w tej części do inkorporowania niektórych postanowień wzorca do treści umowy. Jeśli jednocześnie postanowienie kształtuje prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami rażąco naruszając jego interesy, należy uznać je za niedozwolone postanowienie umowne (por.: wyrok Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 24 listopada 2004 r., sygn. akt XVII Amc 71/03). W ocenie Prezesa Urzędu postanowienie, o treści: „Należność za wywóz nieczystości stałych będzie wyliczana wg. kalkulacji własnej i o każdej zmianie Zleceniobiorca będzie informował z 2 tygodniowym wyprzedzeniem w sposób zwyczajowo przyjęty. Zmiana opłaty nie powoduje wypowiedzenia.” (§ 4 pkt 1 wzorca umowy pn. „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych”) jest tożsame z postanowieniem umownym wpisanym do Rejestru pod numerem 1977, w dniu 7 lipca 2010 r., o treści: "Zmiana cen za wywóz odpadów komunalnych nie wymaga form aneksu do umowy" . Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 9 marca 2010 r. (sygn. akt XVII AmC 430/09) uznał, że przedmiotowe postanowienie narusza art. 385 1 § 1 k.c. oraz art. 385 3 pkt 20 k.c., który stanowi, że, niedozwolonym postanowieniem umownym jest postanowienie, które przewiduje uprawnienie kontrahenta konsumenta do określenia lub podwyższenia ceny lub wynagrodzenia po zawarciu umowy bez przyznania konsumentowi prawa odstąpienia od umowy. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, że zakwestionowane postanowienie jest sprzeczne z prawem tj. art. 384 1 k.c. w zw. z art. 384 k.c. albowiem zgodnie z treścią powołanego przepisu „wzorzec wydany w czasie trwania stosunku umownego o charakterze ciągłym wiąże drugą stronę, jeżeli zostały zachowane wymagania określone w art. 384 k.c., a strona nie wypowiedziała umowy w najbliższym terminie wypowiedzenia". W związku z powyższym wydanie wzorca lub każda, nawet drobna, zmiana jego treści po pierwsze wymaga doręczenia go konsumentowi, a po drugie stwarza po stronie konsumenta możliwość wypowiedzenia umowy. W ocenie Prezesa Urzędu, określone wyżej postanowienie stosowane przez Gminę Klimontów oraz postanowienie wpisane do Rejestru pod numerem 1977, w dniu 7 lipca 2010 r., mogą zostać uznane za tożsame. Każde z wyżej wymienionych postanowień przewiduje prawo przedsiębiorcy do zmiany ceny i jednocześnie nie przewiduje dla konsumenta uprawnienia do odstąpienia od umowy. W ocenie Prezesa Urzędu postanowienie, o treści: „Nieterminowe płacenie za wywóz nieczystości lub brak dbałości o stan przekazanego pojemnika będzie powodem do odstąpienia od umowy i zabrania pojemnika będącego własnością Urzędu Gminy.” (§ 4 pkt 4 wzorca umowy pn. „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych”) jest tożsame z postanowieniem wpisanym do Rejestru pod numerem 1979, w dniu 7 lipca 2010 r., o treści: "Zleceniobiorcy przysługuje prawo rozwiązania umowy bez wypowiedzenia 12 w przypadku kiedy Zleceniodawca spóźnia się z zapłatą za usługi." . Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 9 marca 2010 r. (sygn. akt XVII AmC 430/09) uznał, że przedmiotowe postanowienie w kontekście treści ocenianej umowy nie przewiduje – wbrew powszechnie panującym obyczajom kupieckim – dodatkowego wezwania do zapłaty przed zastosowaniem sankcji w postaci rozwiązania umowy bez wypowiedzenia. Sąd zważył, iż podkreślenia wymaga fakt, iż przedsiębiorca w ogóle nie bierze pod uwagę sytuacji losowych, jakie mogą spotkać każdego człowieka. Nie rozróżniając powodów, z których konsument popadł w zwłokę, przedsiębiorca ustalił najsurowszą z możliwych sankcji, a więc rozwiązania umowy bez wypowiedzenia. Oznacza to w praktyce, iż konsument, nie z własnej winy, może zostać pozbawiony usługi w zakresie utrzymywania porządku i czystości praktycznie z dnia na dzień. Taki zapis, zdaniem Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów narusza równowagę kontraktową stron, jest sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interesy konsumentów. Wskazane powyżej postanowienie może również zostać uznane za tożsame z postanowieniem wpisanym do Rejestru pod numerem 976, w dniu 3 stycznia 2007 r., o treści: „(...) Umowa ulega automatycznemu rozwiązaniu, jeżeli Zleceniodawca nie będzie terminowo regulował należności względem Zleceniobiorcy wynikających z załącznika nr 7 (...).”. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 9 października 2006 r. (sygn. akt XVII AmC 101/05) uznał, że przedsiębiorca zbyt restrykcyjnie ustalił konsekwencje związane z opóźnieniem w procesie regulowania należności przez konsumentów. W świetle zakwestionowanego postanowienia umowa może przestać obowiązywać w przypadku nawet jednodniowego opóźnienia w zapłacie raty przez konsumenta. W związku z powyższym, w ocenie Prezesa Urzędu, określone wyżej postanowienie stosowane przez Gminę Klimontów oraz przytoczone postanowienia wpisane do Rejestru mogą zostać uznane za tożsame. Każde z wyżej wymienionych postanowień przewiduje prawo przedsiębiorcy do rozwiązania umowy bez wypowiedzenia bez dodatkowego wezwania konsumenta do należytego wykonywania umowy. W ocenie Prezesa Urzędu postanowienie, o treści: „Zleceniodawca zobowiązuje się do pokrycia kosztów windykacji w przypadku zalegania z opłatami na rzecz Zleceniobiorcy.” (§ 8 pkt 1 wzorca umowy pn. „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych”) – jest tożsame z postanowieniem wpisanym do Rejestru pod numerem 1956, w dniu 25 maja 2010 r., o treści: "W przypadku opóźnienia w zapłacie należności, TELE2 uprawniona będzie do (...) obciążenia Klienta kosztami wzywania go do zapłaty oraz postępowania windykacyjnego (w wysokości określonej w cenniku)". Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 19 maja 2008 r. (sygn. akt XVII AmC 268/07) uznał, że przytoczone wyżej postanowienie dotyczące zapłaty kosztów procedury windykacyjnej oraz kosztów wezwania do zapłaty jest sprzeczne z ogólnie obowiązującymi przepisami prawa cywilnego kształtującymi zasady odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania (art. 361 w związku z art. 471 k.c.), ponieważ wprowadza odpowiedzialność odszkodowawczą konsumentów wobec przedsiębiorcy za następstwa działania, z którego wynikła szkoda, niebędące typowymi następstwami. Przedsiębiorca apriorycznie przyjął odpowiedzialność odszkodowawczą konsumenta. Tymczasem w każdym wypadku muszą być spełnione przesłanki takiej odpowiedzialności, które zostały określone w przepisach art. 361 i 471 k.c. Opóźnienie się klienta przedsiębiorcy z zapłatą należności nie musi zaś oznaczać, że w każdym wypadku klient poniesie odpowiedzialność odszkodowawczą. W związku z powyższym, w ocenie Prezesa Urzędu, określone wyżej postanowienie stosowane przez Gminę Klimontów oraz przytoczone postanowienie wpisane do Rejestru mogą zostać uznane za tożsame. 13 W ocenie Prezesa Urzędu postanowienie, o treści: „Wszelkie spory wynikłe z niniejszej umowy rozstrzygać będzie Sąd Rejonowy w Sandomierzu.” (§ 8 pkt 2 wzorca umowy pn. „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych”) – jest tożsame z wymienionymi poniżej postanowieniami wpisanymi do Rejestru. − Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 27 marca 2006 r. (sygn. akt XVII AmC 39/04) uznał za niedozwolone następujące postanowienie, wpisane na mocy ww. wyroku do Rejestru pod numerem 772, w dniu 3 lipca 2006 r., o treści: „Do rozstrzygania sporów wynikających z tej umowy właściwe będą sądy powszechne w Łodzi.” . − Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 17 sierpnia 2006 r. (sygn. akt XVII AmC 100/05) uznał za niedozwolone następujące postanowienie, wpisane na mocy ww. wyroku do Rejestru pod numerem 922, w dniu 9 listopada 2006 r., o treści: „Sądem właściwym do rozpatrywania wszystkich sporów wynikłych z umowy jest sąd siedziby Frontonu.” . − Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 27 listopada 2006 r. (sygn. akt XVII AmC 162/05) uznał za niedozwolone następujące postanowienie, wpisane na mocy ww. wyroku do Rejestru pod numerem 1020 w dniu 5 lutego 2007 r., o treści: „Spory powinny być w miarę możliwości rozstrzygane polubownie. W przypadku rozstrzygnięć sądowych – w sądzie właściwym dla siedziby Zleceniobiorcy.” . W ocenie Prezesa Urzędu, postanowienie stosowane przez Gminę Klimontów oraz postanowienia wpisane do Rejestru, odpowiednio pod numerami 772, 922 i 1020 mogą zostać uznane za tożsame. Każde z wyżej wymienionych postanowień narusza art. 385 1 § 1 i art. 385 3 pkt 23 k.c., gdyż wyłączają zasadę właściwości ogólnej i przemiennej sądu, a to może stanowić dodatkową dolegliwość dla konsumenta, a także ograniczać realizację przysługujących mu uprawnień. Wskazane postanowienia stanowią tzw. klauzulę prorogacyjną i ustalają wyłączną właściwość sądu do rozpoznania ewentualnych sporów z umowy na podstawie miejsca zawarcia umowy. W przypadku powstania sporu na tle wykonywania umowy, postanowienia te bezprawnie narzucają konsumentom właściwość miejscową sądu i ograniczają ich prawa do wytoczenia powództwa, wynikające z przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o właściwości ogólnej i przemiennej. Zmiana właściwości miejscowej sądu stanowi zagrożenie interesu konsumenta w sytuacjach, kiedy zmuszałoby go to do prowadzenia procesu przed sądem w odległej miejscowości. Ad pkt II. sentencji niniejszej decyzji Odnosząc się do zarzutu zawartego w pkt II. sentencji niniejszej decyzji, Prezes Urzędu wskazuje, iż stosownie do art. 24 ust. 2 pkt 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów uważa się w szczególności nieuczciwe praktyki rynkowe. Zgodnie z art. 4 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym, stosowana przez przedsiębiorcę wobec konsumentów praktyka rynkowa jest nieuczciwa, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i w istotny sposób zniekształca lub może zniekształcić zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta przed zawarciem umowy dotyczącej produktu, w trakcie jej zawierania lub po jej zawarciu. Przedmiotowy przepis stanowi klauzulę generalną, która na okoliczność stosowania danej praktyki będzie podlegała stosownej konkretyzacji. Jednocześnie ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym dokonuje podziału praktyk rynkowych na wprowadzające w błąd oraz agresywne praktyki rynkowe (art. 4 ust. 2). 14 Zgodnie z ustaleniami dokonanymi w toku niniejszego postępowania, Gmina Klimontów w stosowanym wzorcu umowy nie uwzględniła wartości podatku od towarów i usług w cenach świadczonych usług na skutek umieszczenia we wzorcu umowy pod nazwą „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych” postanowień, o treści: „Za świadczenie usługi Zleceniobiorca będzie pobierał opłatę na podstawie wystawianych faktur w okresach dwumiesięcznych według wzoru: Ilość pojemników (worków) na odpady komunalne x 10,74 zł + VAT x 2 miesiące. (…)”. W celu uprawdopodobnienia, że opisane powyżej działanie Gminy Klimontów stanowi nieuczciwą praktykę rynkową, konieczne jest wykazanie, że przedmiotowe działanie jest sprzeczne z dobrymi obyczajami i w istotny sposób zniekształca lub może zniekształcić zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta przed zawarciem umowy dotyczącej produktu, w trakcie jej zawierania lub po jej zawarciu. Dobre obyczaje podlegają konkretyzacji w okolicznościach danego stanu faktycznego. Zgodnie z poglądem doktryny sprzeczne z dobrymi obyczajami są działania, które zmierzają do niedoinformowania, dezorientacji, wywołania błędnego przekonania u klienta, wykorzystania jego niewiedzy lub naiwności (...) czyli takie działanie, które potocznie określone jest jako nieuczciwe, nierzetelne, odbiegające in minus od przyjętych standardów postępowania (tak: K. Pietrzykowski red., Kodeks cywilny. Komentarz, Warszawa 2002 r., str. 804). W niniejszej sprawie dobre obyczaje należy ocenić jako prawo do rzetelnej i jednoznacznej informacji, jaką profesjonalista – przedsiębiorca powinien kierować do przeciętnego konsumenta (dostatecznie poinformowanego, ostrożnego i uważnego). Zgodnie z art. 3 w związku z art. 6 ust. 1 i 4 pkt 3 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym zakazane jest stosowanie nieuczciwych praktyk rynkowych, za które uznaje się w szczególności praktykę rynkową polegającą na wprowadzającym w błąd zaniechaniu poprzez nieuwzględnienie w cenach produktów wartości podatku od towarów i usług. Praktykę rynkową uznaje się za zaniechanie wprowadzające w błąd, jeżeli pomija istotne informacje potrzebne przeciętnemu konsumentowi do podjęcia decyzji dotyczącej umowy i tym samym powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Przywołany art. 6 ust. 4 pkt 3 ww. ustawy wskazuje przy tym, iż w przypadku propozycji nabycia produktu, za istotne informacje potrzebne przeciętnemu konsumentowi do podjęcia decyzji dotyczącej umowy, uznaje się w szczególności cenę uwzględniającą podatki lub, w przypadku, gdy charakter produktu nie pozwala w sposób racjonalny na wcześniejsze obliczenie ceny, sposób, w jaki cena jest obliczana, jak również wszelkie dodatkowe opłaty za transport, dostawę lub usługi pocztowe lub, w sytuacji, gdy wcześniejsze obliczenie tych opłat nie jest w sposób racjonalny możliwe, informację o możliwości powstania takich dodatkowych kosztów. Na Gminie Klimontów, jako na profesjonaliście ciążą szczególne obowiązki informacyjne w przypadku, gdy jego kontrahentami są konsumenci. Pozbawienie konsumentów właściwej informacji dotyczącej wartości podatku od towarów i usług w cenach świadczonych usług może uniemożliwić podejmowanie świadomych i w pełni suwerennych decyzji w sprawie zakupu oferowanych przez Gminę Klimontów usług. Pojęcie „cena” zostało zdefiniowane w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o cenach, w świetle, którego cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. W cenie powinien być uwzględniony podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym. 15 Z analizy przywołanych powyżej przepisów wynika, iż cena podawana lub uwidaczniana przez przedsiębiorcę (sprzedawcę), powinna być ceną brutto, tj. ceną zawierającą podatek od towarów i usług, który stanowi jeden z elementów składowych ceny. Obowiązek podawania cen brutto dotyczy zarówno ich uwidaczniania w miejscu sprzedaży, jak i umieszczania w jakichkolwiek przekazach pochodzących od przedsiębiorcy. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 19 maja 2005 r. (sygn. akt XVII Ama 11/04) stwierdził, iż „informacja o cenie towaru w wysokości (wartości) nieuwzględniającej podatku jest informacją nierzetelną, nieprawdziwą i niepełną, bo to na przedsiębiorcy leży obowiązek oznaczania cen towaru zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa zaś konsument ma prawo znać cenę towaru, a nie obliczać ją sam, bez względu na to, czy przy cenie umieszczono ogólnikową informację – cena netto, cena + VAT itp.” Należy również przywołać stanowisko Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyrażone w wyroku z dnia 17 czerwca 2009 r. (sygn. akt XVII AmC 324/08), w którym uznano za niedozwolone następujące postanowienie: „zamawiający za wykonanie czynności objętych niniejszą umową zobowiązuje się zapłacić wynagrodzenie w wysokości 3% (słownie: trzech procent) + 22% VAT ostatecznej ceny nieruchomości”. W uzasadnieniu Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów wskazał, że „Cena za usługę pośrednictwa wyrażona w wielu składnikach określonych procentowo jest ceną ustaloną z naruszeniem obowiązujących przepisów, nie jest jednoznaczna, wymaga podjęcia przez konsumentów dodatkowych czynności do jej ustalenia, jest niekorzystnie ukształtowana dla konsumenta, nie zachowana również została równowaga stron. W ocenie Sądu takie określenie ceny stanowi rażące naruszenie interesów konsumenta i jest sprzeczne z dobrymi obyczajami.”. Prezes Urzędu stwierdził, że stosowany przez Gminę Klimontów w obrocie z konsumentami sposób oznaczania ceny za świadczone usługi odbioru odpadów komunalnych nie spełnia wymogów cytowanego przepisu art. 6 ust. 4 pkt 3 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym. W obrocie konsumenckim pożądane jest, aby już na etapie prezentowania oferty i zawierania umowy określono jednoznacznie cenę za świadczenie usługi na poziomie ostatecznym, tj. z uwzględnieniem wysokości obciążeń fiskalnych. W związku z powyższym Prezes Urzędu uznał, że Gmina Klimontów naruszyła dobre obyczaje w zakresie obowiązku przekazywania konsumentom rzetelnej, jednoznacznej informacji o cenie za świadczoną usługę w zakresie wywozu odpadów komunalnych. Ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym posługuje się pojęciem przeciętnego konsumenta. To w odniesieniu do przeciętnego konsumenta powinna być dokonywana ocena każdej praktyki rynkowej, w tym praktyki polegającej na działaniu wprowadzającym w błąd. Będące przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia działanie Gminy Klimontów powinno być zatem oceniane z perspektywy przeciętnego konsumenta. Definicja przeciętnego konsumenta zamieszczona w ustawie o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (zgodnie z art. 2 pkt 8 tej ustawy przez przeciętnego konsumenta rozumie się konsumenta, który jest dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny) jest wynikiem dorobku orzeczniczego Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Stopniowy rozwój orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości doprowadził do utrwalenia modelu konsumenta jako konsumenta rozważnego, przeciętnie zorientowanego, mającego prawo do rzetelnej informacji niewprowadzającej w błąd, zawierającej wszelkie niezbędne dane wynikające z funkcji i przeznaczenia danego towaru. To, czego można oczekiwać od rozsądnego konsumenta wynika przede wszystkim z tego, jak daleko sięga obowiązek informacji handlowej, jej dostępności, jasności, niedwuznaczności, pełności i odpowiedniości. 16 Przeciętnego konsumenta należy rozumieć, jako dostatecznie dobrze poinformowanego, uważnego i ostrożnego przy uwzględnieniu czynników społecznych, kulturowych i językowych charakterystycznych dla polskiego konsumenta. Wskazanie na cechy takie jak dostateczne poinformowanie, uwaga oraz ostrożność określa pewien zespół cech mentalnych konsumenta (jego „przeciętność”), polegającą na tym, że z jednej strony można wymagać od niego pewnego stopnia wiedzy i orientacji w rzeczywistości, lecz z drugiej strony nie można uznać, że jego wiedza jest kompletna i profesjonalna oraz że konsument nie ma prawa pewnych rzeczy nie wiedzieć. Przeciętny konsument nie posiada wiedzy specjalistycznej (prawnej) w danej dziedzinie, ale przede wszystkim rozumie kierowane do niego informacje i potrafi je wykorzystać do podjęcia świadomej decyzji dotyczącej produktu. Niemniej jednak nawet ostrożny, uważny konsument ma prawo do rzetelnej informacji, która przy założeniu dokonania z jego strony aktów staranności celem zrozumienia istoty oferty przedsiębiorcy, nie będzie wprowadzać w błąd. W ocenianych w przedmiotowym postępowaniu okolicznościach należy uznać, iż w sytuacji przedstawiania do podpisu formularzy umów podających wyłącznie cenę netto konsumenci mogli mieć wrażenie szczególnej korzyści cenowej związanej z zawarciem umowy z Gminą Klimontów. Co więcej, informacje o cenie usługi w określonym wyżej zakresie są co do zasady inkorporowane do zawieranych umów. Konsument nie musi posiadać przy tym wiedzy o wysokości obowiązującej Gminę Klimontów stawki podatku. Pełna informacja o cenie i jej elementach jest jedną z podstawowych danych niezbędnych dla podjęcia racjonalnej decyzji dotyczącej zawarcia umowy. Brak informacji o cenie brutto (zawierającej podatek od towarów i usług) narusza prawo konsumenta do rzetelnej informacji. Wpływa na postrzeganie i ocenę oferty Gminy, w tym również w kontekście ofert konkurencyjnych, co tym samym w omawianych okolicznościach może prowadzić do istotnego zniekształcenia zachowania rynkowego przeciętnego konsumenta, a więc w szczególności podjęcia przez niego decyzji dotyczącej umowy, której by nie podjął mając informację o pełnej wysokości ceny. Mając na uwadze powyższe Prezes Urzędu stwierdził, że druga przesłanka niezbędna do uprawdopodobnienia stosowania przez Gminę Klimontów praktyki wskazanej w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów została spełniona. Ad 3) Przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie definiują pojęcia zbiorowego interesu konsumentów. Przepis art. 24 ust. 3 tej ustawy stanowi jedynie, że nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma indywidualnych interesów konsumentów. Z całą pewnością mamy do czynienia ze zbiorowym interesem konsumentów wówczas, gdy działanie przedsiębiorcy dotyczy, bądź może dotyczyć nieograniczonej liczby konsumentów, których nie da się zindywidualizować. Prezes Urzędu podkreśla, że o tym, czy naruszony został interes zbiorowy, nie zawsze przesądza kryterium ilościowe, ponieważ niekiedy jeden ujawniony przypadek naruszenia prawa konsumenta może być przejawem stosowanej praktyki naruszającej interes zbiorowy. W jednym z orzeczeń Sąd Najwyższy stwierdził, iż nie jest zasadne uznawanie, że postępowanie z tytułu naruszenia ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów można wszcząć tylko wtedy, gdy zagrożone są interesy wielu odbiorców, a nie jest to możliwe w sytuacji, gdy pokrzywdzonym jest tylko jeden konsument. Wydawane orzeczenie ma bowiem wymiar znacznie szerszy, pełni także funkcję prewencyjną, służy bowiem ochronie także nieograniczonej liczbie potencjalnych konsumentów (wyrok SN z dnia 12 września 2003 r., sygn. akt I CKN 504/01). 17 W przedmiotowej sprawie Prezes Urzędu ma do czynienia z naruszeniem praw nieograniczonej i nieokreślonej liczby konsumentów, którzy zapoznali się, bądź mogli zapoznać się z dostępnymi wzorcami umowy i zawarli, bądź mogli zawrzeć z Gminą Klimontów umowę, zawierającą niedozwolone postanowienia umowne oraz postanowienia nieuwzględniające wartości podatku od towarów i usług w cenach świadczonych usług. W tej sytuacji bezprawne zachowanie Gminy Klimontów nie dotyczy interesów poszczególnych osób, których sprawy mają charakter jednostkowy, indywidualny i niedający się porównać z innymi, lecz dotyczy naruszonych uprawnień określonego kręgu konsumentów, których sytuacja jest identyczna i wspólna dla całej grupy kontrahentów Gminy Klimontów. Stosowanie opisanych wyżej praktyk może godzić zatem w zbiorowe interesy konsumentów. W związku z powyższym Prezes Urzędu stwierdził, że trzecia przesłanka niezbędna do uprawdopodobnienia stosowania przez Gminę Klimontów praktyki wskazanej w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów została spełniona. Ad pkt I. i pkt II. sentencji niniejszej decyzji Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jeżeli w toku postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów zostanie uprawdopodobnione na podstawie okoliczności sprawy, informacji zawartych w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 100 ust. 1 tej ustawy, lub innych informacji będących podstawą wszczęcia postępowania, że przedsiębiorca stosuje praktykę, o której mowa w art. 24 tej ustawy, a przedsiębiorca, któremu jest zarzucane naruszenie tego przepisu, zobowiąże się do podjęcia lub zaniechania określonych działań zmierzających do zapobieżenia tym naruszeniom, Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć obowiązek wykonania tych zobowiązań. Ponadto, stosownie do art. 28 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przyjmując zobowiązanie Prezes Urzędu może określić termin wykonania zobowiązań. Jak Prezes Urzędu wykazał w niniejszej decyzji, okoliczności sprawy uprawdopodobniły, że Gmina Klimontów stosuje praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów, określone w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 i 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Jednocześnie Gmina Klimontów zobowiązała się do zaniechania stosowania wskazanych praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów poprzez niezwłoczne wprowadzenie do obrotu nowego wzorca umowy oraz wyeliminowanie – do dnia 30 września 2012 r. kwestionowanych postanowień również z obowiązujących w obrocie umów z konsumentami. W ocenie Prezesa Urzędu, podjęte przez Gminę Klimontów zobowiązanie do dokonania zmiany treści wzorca umowy pod nazwą: „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych”, w ten sposób, że: − postanowienie o treści: „Należność za wywóz nieczystości stałych będzie wyliczana wg. kalkulacji własnej i o każdej zmianie Zleceniobiorca będzie informował z 2 tygodniowym wyprzedzeniem w sposób zwyczajowo przyjęty. Zmiana opłaty nie powoduje wypowiedzenia” (§ 4 pkt 1 wzorca umowy) otrzyma brzmienie: „Należność za wywóz nieczystości stałych będzie wyliczana wg. kalkulacji własnej i o każdej zmianie Zleceniobiorca będzie informował z 2 tygodniowym wyprzedzeniem w sposób zwyczajowo przyjęty. Zleceniodawca ma prawo do wypowiedzenia umowy w przypadku nie zaakceptowania zmiany ceny” , − postanowienie o treści: „Nieterminowe płacenie za wywóz nieczystości lub brak dbałości o stan przekazanego pojemnika będzie powodem do odstąpienia od umowy i zabrania 18 pojemnika będącego własnością Urzędu Gminy” (§ 4 pkt 4 wzorca umowy) zostanie wykreślone, − postanowienie o treści: „Zleceniodawca zobowiązuje się do pokrycia kosztów windykacji w przypadku zalegania z opłatami na rzecz Zleceniobiorcy” (§ 8 pkt 1 wzorca umowy) zostanie wykreślone, − postanowienie o treści: „Wszelkie spory wynikłe z niniejszej umowy rozstrzygać będzie Sąd Rejonowy w Sandomierzu” (§ 4 pkt 1 wzorca umowy) otrzyma brzmienie: „Wszelkie spory wynikłe z niniejszej umowy rozstrzygać będzie sąd powszechny wg właściwości określonej w przepisach k.p.c.” , − postanowienie, o treści: „Za świadczenie usługi Zleceniobiorca będzie pobierał opłatę na podstawie wystawianych faktur w okresach dwumiesięcznych według wzoru: Ilość pojemników (worków) na odpady komunalne x 10,74 zł + VAT x 2 miesiące. (…)” (§ 4 pkt 3 wzorca umowy) otrzyma brzmienie: „Za świadczenie usługi Zleceniobiorca będzie pobierał opłatę na podstawie wystawianych faktur w okresach … miesięcznych. Cena opróżnienie jednego pojemnika wynosi a) pojemnik 110 litr - …+ 8% VAT b) pojemnik 120 litr - … + 8% VAT. Sposób obliczenia należności: …(ilość pojemników x ilość opróżnień w m-cu x cena jednostkowa x ilość m-cy + 8% VAT), wskazujące, w przypadku wypełnienia i zawarcia umowy, kwotę należności zawierającą wartość podatku od towarów i usług, uwzględnia przepis art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 i 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, eliminując z wzorca umowy niedozwolone postanowienia umowne oraz uwzględniając wartość podatku od towarów i usług w cenach świadczonych usług. Jednocześnie, wobec okoliczności, że Gmina Klimontów zobowiązała się do równoczesnego wyeliminowania (na drodze aneksowania zawartych umów) kwestionowanych postanowień również z obowiązujących w obrocie umów z konsumentami, Prezes Urzędu uznał złożone zobowiązanie za zupełne, gdyż w równorzędny sposób zabezpiecza interesy prawne konsumentów, którzy zawarli umowy z Gminą Klimontów i konsumentów, którzy mogą zawrzeć tego typu umowy w przyszłości. W rezultacie, stosownie do przepisu art. 28 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu nałożył na Gminę Klimontów obowiązek wykonania przyjętego zobowiązania poprzez: − rozpoczęcie stosowania wzorca umowy pod nazwą „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych” z uwzględnieniem zmian jego treści zgodnie z przyjętym zobowiązaniem, w terminie 2 (dwóch) tygodni od daty uprawomocnienia się decyzji, − doręczenie, w terminie do 30 września 2012 r., konsumentom, z którymi zostały podpisane umowy na podstawie dotychczasowego wzorca umowy pod nazwą „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych”, propozycji zmiany umów w sposób wynikający z przyjętego zobowiązania. Wobec spełnienia przesłanek wydania decyzji na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu orzekł jak w pkt I. i pkt II. sentencji niniejszej decyzji. Ad pkt III. sentencji niniejszej decyzji Zgodnie z art. 28 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w decyzji nakładającej na przedsiębiorcę obowiązek wykonania zobowiązania, Prezes Urzędu nakłada na przedsiębiorcę obowiązek składania w wyznaczonym terminie informacji o stopniu 19 realizacji zobowiązań. Wobec tego Prezes Urzędu nałożył na Gminę Klimontów obowiązek złożenia informacji o stopniu realizacji przyjętego zobowiązania, zawierającej: 1) kopię pierwszej i dwóch kolejnych umów zawartych w oparciu o nowy wzorzec umowy pod nazwą „Umowa numer … na wywóz odpadów komunalnych - stałych”, o ile takie umowy zostaną zawarte, 2) dane o liczbie konsumentów, którym doręczono aneksy do umów zawartych w oparciu o wzorzec umowy zawierający kwestionowane postanowienia wraz z dowodami potwierdzającymi doręczenie (względnie przykładowymi kopiami zawartych aneksów, o których mowa wyżej), 3) dane o liczbie konsumentów, którym nie doręczono aneksów do umów zawartych w oparciu o wzorzec umowy zawierający kwestionowane postanowienia oraz pisemne wyjaśnienia ewentualnych przyczyn niedoręczenia ww. aneksów w terminie do dnia 31 października 2012 r. W związku z tym Prezes Urzędu orzekł jak w pkt III. sentencji niniejszej decyzji. Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 1 i 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Łodzi. Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury Barbara Romańczak-Graca Otrzymuje: