RŁO-40/2012

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA w ŁODZI ul. Piotrkowska 120 90-006 Łódź tel. (42) 636 36 89, fax (42) 636 07 12 e’mail: lodz@uokik.gov.pl RŁO-61-36/11/MD Łódź, dnia 29 czerwca 2012 r. DECYZJA Nr RŁO 40/2012 I. Na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 5 i 6 tej ustawy, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie podejrzenia stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów wszczętego z urzędu przeciwko Beck Imperial Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: po uprawdopodobnieniu stosowania przez tego przedsiębiorcę praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów , o których mowa w art. 24 ust. 1 i 2 tej ustawy, polegających na: 1) bezprawnym działaniu poprzez umieszczenie w umowach zawieranych z konsumentami na podstawie wzorca umowy pod nazwą „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczonego na odwrocie „Umowy kupna Nr 11/ (Umowa gotówkowa)” , postanowienia, o treści: „W przypadku skutecznego odstąpienia od Umowy przez Kupującego, zobowiązany jest on nie później niż w terminie 14 dni od powiadomienia go przez Sprzedającego o otrzymaniu oświadczenia o odstąpieniu od umowy, zwrócić do siedziby Sprzedającego wszystkie zakupione na podstawie Umowy artykuły. Sprzedający zastrzega sobie prawo do nieodebrania artykułów przed otrzymaniem skutecznego oświadczenia o odstąpieniu od Umowy. (…)” , które jest sprzeczne z art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. Nr 22, poz. 271, ze zm.), 2) bezprawnym działaniu poprzez umieszczenie w umowach zawieranych z konsumentami na podstawie wzorców umów pod nazwą: „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczonego na odwrocie „Umowy sprzedaży Nr 12/ (Umowa ratalna bankowa)” oraz „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczonego na odwrocie „Umowy sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna)” , postanowienia, o treści: „W przypadku skutecznego odstąpienia od Umowy przez Kupującego, zobowiązany jest on nie później niż w terminie 14 dni od powiadomienia go przez Sprzedającego o otrzymaniu oświadczenia o odstąpieniu od Umowy, zwrócić do siedziby Sprzedającego wszystkie zakupione i otrzymane na podstawie Umowy 2 Sprzedaży artykuły. Sprzedający zastrzega sobie prawo do nieodebrania artykułów przed otrzymaniem skutecznego oświadczenia o odstąpieniu od Umowy. (…)” , które jest sprzeczne z art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. Nr 22, poz. 271, ze zm.), 3) bezprawnym działaniu poprzez umieszczenie w umowach zawieranych z konsumentami na podstawie wzorca umowy pn. „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczonego na odwrocie „Umowy kupna Nr 11/ (Umowa gotówkowa)” , postanowienia o treści: „(….) Kupujący traci uprawnienia o których mowa w niniejszym punkcie 3 i 2 powyżej, jeżeli w terminie 2 miesięcy od stwierdzenia niezgodności artykułu z umową nie zawiadomi o tym Sprzedającego. Do zachowania terminu wystarczy nadanie zawiadomienia na poczcie przed jego upływem.” , które jest sprzeczne z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 141, poz. 1176, ze zm.), 4) bezprawnym działaniu poprzez umieszczenie w umowach zawieranych z konsumentami na podstawie wzorca umowy pod nazwą „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczonego na odwrocie „Umowy kupna Nr 11/ (Umowa gotówkowa)” , postanowienia, o treści: „Zgodnie z artykułem 384 Kodeksu Cywilnego ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, w szczególności ogólne warunki umów, wzory umów, regulaminy wiążą drugą stronę, jeżeli zostały jej dostarczone przy zawarciu umowy.” , które jest sprzeczne z art. 384 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), 5) bezprawnym działaniu poprzez umieszczenie w umowach zawieranych z konsumentami na podstawie wzorców umów pod nazwą „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczonego na odwrocie „Umowy sprzedaży Nr 12/ (Umowa ratalna bankowa)” oraz „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczonego na odwrocie „Umowy sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna)” , postanowienia, o treści: „Zgodnie z artykułem 384 kodeksu Cywilnego ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, wzory umów, regulaminy wiążą drugą stronę, jeżeli zostały jej dostarczone przy zawarciu umowy.” , które jest sprzeczne z art. 384 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), i przyjęciu zobowiązania Beck Imperial Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie do podjęcia działań zmierzających do zapobieżenia tym naruszeniom poprzez włączenie treści wzorców umów pod nazwą „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” do wzorców umów pod nazwą „Umowa kupna Nr 11/ (umowa gotówkowa)” , „Umowa sprzedaży Nr 12/ (umowa ratalna bankowa)” , „Umowa sprzedaży Nr 13/ (umowa ratalna)” i dokonanie w nich zmian polegających na: − zastąpieniu zakwestionowanych w punktach 1) i 2) postanowień postanowieniem, o treści: „W razie odstąpienia od umowy umowa jest uważana za niezawartą, a konsument jest zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu. Zwrot powinien nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie czternastu dni. Jeżeli konsument dokonał jakichkolwiek przedpłat, należą się od nich odsetki ustawowe od daty dokonania przedpłaty.”, − zastąpieniu zakwestionowanego w punkcie 3) postanowienia postanowieniem, o treści: „Jeżeli Sprzedający nie ustosunkował się do żądania w terminie 14 dni od otrzymania żądania, o którym mowa w punkcie 7 powyżej, uważa się, że uznał żądanie Kupującego za uzasadnione. Kupujący traci uprawnienia, o których mowa w niniejszym punkcie 8 i 7 powyżej, jeżeli przed upływem 2 (dwóch) miesięcy od 3 stwierdzenia niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową nie zawiadomi o tym Sprzedającego. Do zachowania terminu wystarczy wysłanie zawiadomienia przed jego upływem.”, − wykreśleniu zakwestionowanego w punkcie 4) postanowienia, o treści: „Zgodnie z artykułem 384 Kodeksu Cywilnego ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, w szczególności ogólne warunki umów, wzory umów, regulaminy wiążą drugą stronę, jeżeli zostały jej dostarczone przy zawarciu umowy.” , − wykreśleniu zakwestionowanego w punkcie 5) postanowienia, o treści: „Zgodnie z artykułem 384 kodeksu Cywilnego ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, wzory umów, regulaminy wiążą drugą stronę, jeżeli zostały jej dostarczone przy zawarciu umowy.” , oraz poprzez: − zawieranie umów z konsumentami na podstawie zmienionych wzorców umów, − skierowanie aneksów do zawartych umów z konsumentami, − odbieranie zwróconych artykułów przesyłanych przez konsumentów w związku z odstąpieniem od umowy sprzedaży nadanych przed upływem terminu na odstąpienie od umowy sprzedaży, bez względu na wcześniejsze otrzymanie pisemnego oświadczenia o odstąpieniu od umowy sprzedaży, nakłada się na Beck Imperial Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie obowiązek wykonania przyjętego zobowiązania poprzez: − wprowadzenie zmian we wzorcach umowy pod nazwą „Umowa kupna Nr 11/ (umowa gotówkowa)” , „Umowa sprzedaży Nr 12/ (umowa ratalna bankowa)” , „Umowa sprzedaży Nr 13/ (umowa ratalna)” zgodnie z przyjętym zobowiązaniem w terminie 14 (czternastu) dni od daty uprawomocnienia się decyzji i zawierania na ich podstawie umów z konsumentami, − doręczenie, w terminie do dnia 31 grudnia 2012 r., konsumentom, z którymi Beck Imperial Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością wiążą umowy sprzedaży, z którymi są nadal związane uprawnienia konsumentów wynikające z przepisów prawa, w szczególności uprawnienia określone w ustawie z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. Nr 22, poz. 271, ze zm.), ustawie z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 141, poz. 1176, ze zm.), aneksów do zawartych umów sprzedaży w sposób wynikający z przyjętego zobowiązania, – odbieranie od dnia uprawomocnienia się decyzji zwróconych artykułów przesyłanych przez konsumentów w związku z odstąpieniem od umowy sprzedaży nadanych przed upływem terminu na odstąpienie od umowy sprzedaży, bez względu na wcześniejsze otrzymanie pisemnego oświadczenia o odstąpieniu od umowy sprzedaży. II. Na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 5 i 6 tej ustawy, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie podejrzenia stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów wszczętego z urzędu przeciwko Beck Imperial Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: po uprawdopodobnieniu stosowania przez tego przedsiębiorcę praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów , o której mowa w art. 24 ust. 1 i 2 tej ustawy, polegającej na bezprawnym działaniu poprzez niezamieszczenie w umowach 4 zawieranych z konsumentami na podstawie wzorca umowy pod nazwą „Umowa sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna)” obligatoryjnych postanowień umowy o kredyt konsumencki odnoszących się do informacji o określeniu organu, który zarejestrował działalność kredytodawcy i numer w rejestrze, pod którym kredytodawca został wpisany, informacji o sposobie zabezpieczenia, informacji o uprawnieniu i skutkach przedterminowej spłaty kredytu przez konsumenta, informacji o terminie, sposobie i skutkach wykonania uprawnienia do odstąpienia od umowy przez konsumenta, o którym mowa w art. 11, informacji o skutkach uchybienia postanowieniom dotyczącym zasad i terminu spłaty kredytu, informacji o innych kosztach ponoszonych przez konsumenta w związku z niewykonaniem przez niego zobowiązań wynikających z umowy, w tym o kosztach upomnień lub wezwań do zapłaty, kosztach sądowych i postępowania egzekucyjnego, co jest sprzeczne: z art. 30 ust. 1 pkt 12, 14, 15, 16, 17 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. Nr 126, poz. 715, ze zm.), poza informacją o określeniu organu, który zarejestrował działalność kredytodawcy i numerze w rejestrze, pod którym kredytodawca został wpisany, a do dnia 17 grudnia 2011 r. z art. 4 ust. 2 pkt 1, 7, 10, 11, 12 i 13 ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim, i przyjęciu zobowiązania Beck Imperial Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie do podjęcia działań zmierzających do zapobieżenia tym naruszeniom poprzez: a) skierowanie do konsumentów, którzy zawarli umowy na podstawie wzorca umowy pod nazwą „Umowa sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna) ” zakwestionowanego przez Prezesa Urzędu, aneksów uzupełniających te umowy o: − dane, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o kredycie konsumenckim z dnia 20 lipca 2001 r., − postanowienia, o treści: „Zabezpieczeniem spłaty zadłużenia jest przeniesienie własności („Przewłaszczenie”) na Sprzedającego zakupionych artykułów, którego ustanowienie nie wymaga ponoszenia przez Kupującego dodatkowych kosztów. Przewłaszczenie następuje pod warunkiem rozwiązującym, iż w przypadku zaspokojenia w pełni wierzytelności Sprzedającego z tytułu Umowy, własność zakupionych artykułów przejdzie z powrotem na Kupującego. Na żądanie Kupującego spełnienie tego warunku zostanie potwierdzone pisemnym oświadczeniem Sprzedającego. Kupujący zatrzyma zakupione artykuły w swoim władaniu do czasu otrzymania od Sprzedającego pisemnego żądania wydania zakupionych artykułów z powodu wypowiedzenia Umowy przez Sprzedającego lub nie dokonania spłat kredytu w terminie wymagalności.”, − postanowienia, o treści: „W przypadku opóźnienia w zapłacie którejkolwiek z rat, Kupujący będzie zobowiązany do zapłaty na rzecz Sprzedającego odsetek ustawowych liczonych od kwoty zaległości.”, − postanowienia, o treści: „Jeżeli Kupujący nie zapłacił w ustalonych terminach pełnych rat za co najmniej dwa okresy płatności, Sprzedający może wypowiedzieć umowę w formie ratalnej po uprzednim wezwaniu Kupującego, w drodze pisemnego wezwania do zapłaty, zaległych rat lub ich części w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem wypowiedzenia umowy ratalnej. W takim wypadku, termin wypowiedzenia umowy w formie ratalnej wynosi 30 dni. W przypadku wypowiedzenia umowy w formie ratalnej, Umowa Sprzedaży pozostaje w mocy, zaś Kupujący zobowiązany będzie do zapłaty pozostałej części ceny w terminie 7 dni od dnia rozwiązania umowy w formie ratalnej”, − postanowienia, o treści: „Kupujący jest uprawniony do wcześniejszej zapłaty ceny. W takim przypadku Kupujący nie jest zobowiązany do zapłaty odsetek za okres po 5 zapłacie ceny. Termin dokonania spłaty powinien odpowiadać terminom wnoszenia rat określonym w umowie.”, − postanowienia, o treści: „Kupujący jest obowiązany poinformować Sprzedającego o zamiarze wcześniejszej zapłaty ceny najpóźniej w terminie 3 dni przed jej dokonaniem. Za wcześniejszą spłatę kredytu Sprzedawca nie zastrzega prowizji. Sprzedawca obowiązany jest rozliczyć się z Kupującym w terminie 14 dni od dnia dokonania spłaty kredytu.”, − postanowienia, o treści: „Zgodnie z art. 11 ust.1 ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim (Dz.U. Nr 100, poz. 1081, ze zm.) Kupujący może, bez podania przyczyny, odstąpić od Umowy w formie ratalnej w terminie 10 dni od dnia zawarcia Umowy w formie ratalnej. Termin do odstąpienia od umowy jest zachowany, jeżeli Kupujący będący konsumentem przed jego upływem złoży pod adresem Sprzedającego wskazanego poniżej we wzorze oświadczenie o odstąpieniu od umowy. Do zachowania terminu wystarczy nadanie przesyłki listem poleconym. W takim przypadku Strony obowiązuje Umowa Sprzedaży, z tym zastrzeżeniem, że Kupujący zobowiązany jest do zapłaty całości ceny w terminie 7 dni od dnia złożenia skutecznego oświadczenia o odstąpieniu od Umowy ratalnej. Przed upływem terminu do odstąpienia od umowy konsument nie jest zobowiązany do spłaty kredytu ani zapłaty oprocentowania. W razie odstąpienia od umowy kredytodawca obowiązany jest niezwłocznie zwrócić poniesione przez konsumenta na rzecz kredytodawcy koszty udzielanego kredytu, z wyjątkiem opłaty przygotowawczej oraz pobranych przez kredytodawcę opłat związanych z ustanowieniem zabezpieczenia.”, − postanowienia, o treści: „W przypadku opóźniania się przez Kupującego z zapłatą którejkolwiek z rat, Sprzedający może obciążyć go kosztami egzekucji, w szczególności kosztami poniesionymi przez Sprzedającego w związku z kierowaniem do Kupującego przesądowych wezwań do zapłaty, jak również kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów ewentualnego postępowania egzekucyjnego. Koszty kierowanych do Kupującego przesądowych wezwań do zapłaty nie przekroczą równowartości nadania jednej przesyłki poleconej w miesiącu kalendarzowym, zaś wysokości zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowego i egzekucyjnego są określone w przepisach ustawy Kodeks postępowania cywilnego z dnia 17 listopada 1964 r. (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.); ustawie o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r. tekst jednolity z dnia 27 kwietnia 2010 r. (Dz. U. Nr 90, poz. 594 ze zm.); ustawie o komornikach sądowych i egzekucji z dnia 29 sierpnia 1997 r. tekst jednolity z dnia 15 września 2011 r. (Dz.U. Nr 231, poz. 1376, ze zm.); rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.); rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).”; b) zamieszczenie we wzorcu umowy pod nazwą „Umowa sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna)” : − postanowienia, o treści: „Zabezpieczeniem spłaty zadłużenia jest przeniesienie własności („Przewłaszczenie”) na Sprzedającego zakupionych artykułów, którego ustanowienie nie wymaga ponoszenia przez Kupującego dodatkowych kosztów. Przewłaszczenie następuje pod warunkiem rozwiązującym, iż w przypadku 6 zaspokojenia w pełni wierzytelności Sprzedającego z tytułu Umowy, własność zakupionych artykułów przejdzie z powrotem na Kupującego. Na żądanie Kupującego spełnienie tego warunku zostanie potwierdzone pisemnym oświadczeniem Sprzedającego. Kupujący zatrzyma zakupione artykuły w swoim władaniu do czasu otrzymania od Sprzedającego pisemnego żądania wydania zakupionych artykułów z powodu wypowiedzenia Umowy przez Sprzedającego lub nie dokonania spłat kredytu w terminie wymagalności.”, − postanowienia, o treści: „W przypadku opóźnienia w zapłacie którejkolwiek z rat, Kupujący będzie zobowiązany do zapłaty na rzecz Sprzedającego odsetek ustawowych liczonych od kwoty zaległości.”, − postanowienia, o treści: „Jeżeli Kupujący nie zapłacił w ustalonych terminach pełnych rat za co najmniej dwa okresy płatności, Sprzedający może wypowiedzieć umowę w formie ratalnej po uprzednim wezwaniu Kupującego, w drodze pisemnego wezwania do zapłaty, zaległych rat lub ich części w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem wypowiedzenia umowy ratalnej. W takim wypadku, termin wypowiedzenia umowy w formie ratalnej wynosi 30 dni. W przypadku wypowiedzenia umowy w formie ratalnej, Umowa Sprzedaży pozostaje w mocy, zaś Kupujący zobowiązany będzie do zapłaty pozostałej części ceny w terminie 7 dni od dnia rozwiązania umowy w formie ratalnej”, − postanowienia, o treści: „Kupujący jest uprawniony do wcześniejszej zapłaty ceny. W przypadku spłaty całości ceny (kredytu) przed terminem określonym w umowie, całkowity koszt kredytu ulega obniżeniu o te koszty, które dotyczą okresu, o który skrócono czas obowiązywania umowy, chociażby Kupujący poniósł je przed tą spłatą. Stosuje się to odpowiednio do spłaty części ceny (kredytu) przed terminem określonym w umowie. Sprzedający jest zobowiązany do rozliczenia z Kupującym kredytu w terminie 14 dni od dnia dokonania wcześniejszej spłaty kredytu w całości. Sprzedający nie zastrzega sobie prowizji za wcześniejszą spłatę kredytu”, − postanowienia, o treści: „W razie odstąpienia od umowy, umowa jest uważana za niezawartą, a Kupujący jest zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu. Zwrot powinien nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie czternastu dni. Jeżeli Kupujący dokonał jakichkolwiek przedpłat, należą się od nich odsetki ustawowe od daty dokonania przedpłaty. Jeżeli Kupujący skorzystał z przyznanego mu prawa do odstąpienia od umowy, o którym mowa w pkt 20 powyżej, to odstąpienie Kupującego od tej umowy jest skuteczne także wobec umowy o kredyt wiązany.”, − postanowienia, o treści: „Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 02 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. z 2000 r. Nr 22 poz. 271, ze zm.) w związku z art. 58 ust. 2 ustawy o kredycie konsumenckim z dnia 12 maja 2011 r. (Dz.U. Nr 126, poz. 715) Kupujący może, bez podania przyczyny, odstąpić od Umowy o kredyt wiązany składając stosowne oświadczenie na piśmie w terminie 10 dni od dnia zawarcia Umowy o kredyt wiązany (umowy sprzedaży) Do zachowania terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed upływem terminu. W razie odstąpienia od umowy umowa jest uważana za niezawartą, a Kupujący jest zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu.”, − postanowienia, o treści: „W przypadku opóźniania się przez Kupującego z zapłatą którejkolwiek z rat, Sprzedający może obciążyć go kosztami egzekucji, 7 w szczególności kosztami poniesionymi przez Sprzedającego w związku z kierowaniem do Kupującego przesądowych wezwań do zapłaty, jak również kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów ewentualnego postępowania egzekucyjnego. Koszty kierowanych do Kupującego przesądowych wezwań do zapłaty nie przekroczą równowartości nadania jednej przesyłki poleconej w miesiącu kalendarzowym, zaś wysokości zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowego i egzekucyjnego są określone w przepisach ustawy Kodeks postępowania cywilnego z dnia 17 listopada 1964 r. (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.); ustawie o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r. tekst jednolity z dnia 27 kwietnia 2010 r. (Dz. U. Nr 90, poz. 594, ze zm.); ustawie o komornikach sądowych i egzekucji z dnia 29 sierpnia 1997 r. (tekst jednolity z dnia 15 września 2011 r. Dz.U. Nr 231, poz. 1376, ze zm.); rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. Nr 163, poz. 1348, ze zm.); rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu z dnia 28 września 2002 r. (Dz. U. Nr 163, poz. 1349, ze zm.)” oraz zawierania na podstawie zmienionego wzorca umowy umów z konsumentami, nakłada się na Beck Imperial Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie obowiązek wykonania przyjętego zobowiązania poprzez: − wprowadzenie zmian we wzorcu umowy pod nazwą „Umowa sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna)” zgodnie z przyjętym zobowiązaniem w terminie 14 (czternastu) dni od daty uprawomocnienia się decyzji i zawierania na jego podstawie umów z konsumentami, − doręczenie, w terminie do dnia 31 grudnia 2012 r., konsumentom, z którymi Beck Imperial Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością wiążą umowy sprzedaży zawarte według wzorca umowy pod nazwą „Umowa sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna)” zakwestionowanego przez Prezesa Urzędu, aneksów do umów w sposób wynikający z przyjętego zobowiązania. III. Na podstawie art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 5 i 6 tej ustawy – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: nakłada się na Beck Imperial Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie obowiązek złożenia informacji o stopniu realizacji przyjętego zobowiązania , zawierającej: 1) nowe wzorce umowy pod nazwą: „Umowa kupna Nr 11/ (umowa gotówkowa)” , „Umowa sprzedaży Nr 12/ (umowa ratalna bankowa)” , „Umowa sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna)” , uwzględniające zmiany wynikające ze złożonego zobowiązania, 2) kopię pierwszej i dwóch kolejnych umów zawartych w oparciu o każdy z nowych wzorców umowy pod nazwą: „Umowa kupna Nr 11/ (umowa gotówkowa)” , „Umowa sprzedaży Nr 12/ (umowa ratalna bankowa)” , „Umowa sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna)” , o ile takie umowy zostaną zawarte, 3) po trzy kopie aneksów do umów zawartych z konsumentami na podstawie każdego z dotychczasowych wzorców umowy pod nazwą „Umowa kupna Nr 11/ (umowa gotówkowa)” , „Umowa sprzedaży Nr 12/ (umowa ratalna bankowa)” , „Umowa 8 sprzedaży Nr 13/ (umowa ratalna)” , uwzględniające zmiany wynikające ze złożonego zobowiązania, 4) dane o liczbie konsumentów, którym doręczono aneksy do umów zawartych w oparciu o wzorce umowy zawierające postanowienia zakwestionowane w pkt I. sentencji niniejszej decyzji oraz niezawierających obligatoryjnych postanowień umowy o kredyt konsumencki, o których mowa w pkt II. sentencji niniejszej decyzji wraz z dowodami potwierdzającymi doręczenie, 5) dane o liczbie konsumentów, którym nie doręczono aneksów do umów zawartych w oparciu o wzorce umowy zawierające postanowienia zakwestionowane w pkt I. sentencji niniejszej decyzji oraz niezawierających obligatoryjnych postanowień umowy o kredyt konsumencki, o których mowa w pkt II. sentencji niniejszej decyzji oraz pisemne wyjaśnienia ewentualnych przyczyn niedoręczenia ww. aneksów, 6) dane o liczbie konsumentów, od których odebrano zwrócone artykuły przesłane przez konsumentów w związku z odstąpieniem od umowy sprzedaży nadanych przed upływem terminu na odstąpienie od umowy sprzedaży, bez względu na wcześniejsze otrzymanie pisemnego oświadczenia o odstąpieniu od umowy sprzedaży w terminie do dnia 31 stycznia 2013 r. Uzasadnienie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – zwany dalej: „Prezesem Urzędu” – przeprowadził postępowanie wyjaśniające w celu wstępnego ustalenia, czy działania Beck Imperial Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie – zwanej dalej: „Spółką” – w zakresie stosowanych wzorców umów nie naruszają chronionych prawem interesów konsumentów uzasadniających podjęcie działań określonych w odrębnych ustawach lub wszczęcie postępowania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Mając na uwadze zebrany w toku postępowania wyjaśniającego materiał dowodowy Prezes Urzędu w dniu 13 grudnia 2011 r. wszczął Postanowieniem Nr 1/61-36/11 (dowód: karty Nr 1 – 4) postępowanie w sprawie podejrzenia stosowania przez Spółkę, praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów polegających na: 1) bezprawnym działaniu poprzez umieszczenie w umowach zawieranych z konsumentami na podstawie wzorca umowy pod nazwą „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczonym na odwrocie „Umowy kupna Nr 11/ (Umowa gotówkowa)” , postanowienia, o treści: „W przypadku skutecznego odstąpienia od Umowy przez Kupującego, zobowiązany jest on nie później niż w terminie 14 dni od powiadomienia go przez Sprzedającego o otrzymaniu oświadczenia o odstąpieniu od umowy, zwrócić do siedziby Sprzedającego wszystkie zakupione na podstawie Umowy artykuły. Sprzedający zastrzega sobie prawo do nieodebrania artykułów przed otrzymaniem skutecznego oświadczenia o odstąpieniu od Umowy. (…)” , które jest sprzeczne z art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. Nr 22, poz. 271, ze zm.) – zwanej dalej: „ustawą o ochronie niektórych praw konsumentów” – co może stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) – zwanej dalej: „ustawą o ochronie konkurencji i konsumentów”; 2) bezprawnym działaniu poprzez umieszczenie w umowach zawieranych z konsumentami na podstawie wzorców umów pod nazwą: „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczonym na odwrocie „Umowy sprzedaży Nr 12/ (Umowa ratalna 9 bankowa)” oraz „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczonym na odwrocie „Umowy sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna)” , postanowienia, o treści: „W przypadku skutecznego odstąpienia od Umowy przez Kupującego, zobowiązany jest on nie później niż w terminie 14 dni od powiadomienia go przez Sprzedającego o otrzymaniu oświadczenia o odstąpieniu od Umowy, zwrócić do siedziby Sprzedającego wszystkie zakupione i otrzymane na podstawie Umowy Sprzedaży artykuły. Sprzedający zastrzega sobie prawo do nieodebrania artykułów przed otrzymaniem skutecznego oświadczenia o odstąpieniu od Umowy. (…)” , które jest sprzeczne z art. 2 ust. 3 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów, co może stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów; 3) bezprawnym działaniu poprzez umieszczenie w umowach zawieranych z konsumentami na podstawie wzorca umowy pn. „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczonym na odwrocie „Umowy kupna Nr 11/ (Umowa gotówkowa)” , postanowienia o treści: „(….) Kupujący traci uprawnienia o których mowa w niniejszym punkcie 3 i 2 powyżej, jeżeli w terminie 2 miesięcy od stwierdzenia niezgodności artykułu z umową nie zawiadomi o tym Sprzedającego. Do zachowania terminu wystarczy nadanie zawiadomienia na poczcie przed jego upływem.” , które jest sprzeczne z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 141, poz. 1176, ze zm.) – zwanej dalej: „ustawą o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej” – co może stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów; 4) bezprawnym działaniu poprzez umieszczenie w umowach zawieranych z konsumentami na podstawie wzorca umowy pod nazwą „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczonym na odwrocie „Umowy kupna Nr 11/ (Umowa gotówkowa)” , postanowienia, o treści: „Zgodnie z artykułem 384 Kodeksu Cywilnego ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, w szczególności ogólne warunki umów, wzory umów, regulaminy wiążą drugą stronę, jeżeli zostały jej dostarczone przy zawarciu umowy.” , które jest sprzeczne z art. 384 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) – zwanej dalej: „ustawą Kodeks cywilny” – co może stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów; 5) bezprawnym działaniu poprzez umieszczenie w umowach zawieranych z konsumentami na podstawie wzorców umów pod nazwą „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczonym na odwrocie „Umowy sprzedaży Nr 12/ (Umowa ratalna bankowa)” oraz „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczonym na odwrocie „Umowy sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna)” , postanowienia, o treści: „Zgodnie z artykułem 384 kodeksu Cywilnego ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, wzory umów, regulaminy wiążą drugą stronę, jeżeli zostały jej dostarczone przy zawarciu umowy.” , które jest sprzeczne z art. 384 § 1 ustawy Kodeks cywilny, co może stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów; 6) bezprawnym działaniu poprzez niezamieszczenie w umowach zawieranych z konsumentami na podstawie wzorca umowy pod nazwą „Umowa sprzedaży Nr 13/” (Umowa ratalna)” obligatoryjnych postanowień umowy o kredyt konsumencki odnoszących się do informacji o określeniu organu, który zarejestrował działalność kredytodawcy i numer w rejestrze, pod którym kredytodawca został wpisany, informacji o sposobie zabezpieczenia, informacji o uprawnieniu i skutkach przedterminowej spłaty kredytu przez konsumenta, informacji o terminie, sposobie i skutkach wykonania uprawnienia do odstąpienia od umowy przez konsumenta, o którym mowa w art. 11, informacji o skutkach uchybienia postanowieniom dotyczącym zasad i terminu spłaty kredytu, informacji o innych kosztach ponoszonych przez konsumenta w związku z niewykonaniem przez niego zobowiązań wynikających z umowy, w tym o kosztach upomnień lub wezwań do zapłaty, kosztach sądowych 10 i postępowania egzekucyjnego, co jest sprzeczne z art. 4 ust. 2 pkt 1, 7, 10, 11, 12 i 13 ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. Nr 100, poz. 1081, ze zm.) – zwanej dalej: „ustawą z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim” – co może stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Spółka w pismach z dnia 2 stycznia 2012 r. (dowód: karty Nr 101 – 113), 31 stycznia 2012 r. (dowód: karty Nr 117 – 129) oraz 15 marca 2012 r. (dowód: karty Nr 135 – 148) ustosunkowała się do postawionych jej zarzutów, jednocześnie zobowiązując się do odbierania zwróconych artykułów przesyłanych przez konsumentów w związku z odstąpieniem od umowy sprzedaży nadanych przed upływem terminu na odstąpienie od umowy sprzedaży, bez względu na wcześniejsze otrzymanie pisemnego oświadczenia o odstąpieniu od umowy sprzedaży oraz zobowiązując się do zmodyfikowania zakwestionowanych postanowień umownych i załączając wzór aneksu do umowy Nr 11, wzór aneksu do umowy Nr 12, wzór aneksu do umowy Nr 13 oraz projekt umowy Nr 11, projekt umowy Nr 12 i projekt umowy Nr 13. Ponadto Spółka oświadczyła, że podjęła decyzję o włączeniu treści wzorców umów pod nazwą „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” do poszczególnych typów stosowanych przez Spółkę umów sprzedaży. Taki zabieg został zastosowany nie tylko w przypadku typu umowy o nr 13 dotyczącej kredytów konsumenckich, ale także w przypadku dwóch pozostałych typów umów sprzedaży o nr 11 i nr 12. W konsekwencji, załączone wzory aneksów do trzech rodzajów umów sprzedaży, uzupełniają umowy sprzedaży o treść, dotychczas umieszczonych na ich odwrocie wzorców umów pod nazwą „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , które jednocześnie zostały zmodyfikowane. Jednocześnie, w związku ze zmianą stanu prawnego i obowiązywaniem od dnia 18 grudnia 2011 r. ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715, ze zm.) – zwanej dalej: „ustawą z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim” – zaszła konieczność zmiany punktu szóstego postanowienia Nr 1/61-36/11, które na mocy Postanowienia Nr 3/61-36/11 z dnia 16 maja 2012 r. (dowód: karty Nr 151 – 154) otrzymało brzmienie: − „6) bezprawnym działaniu poprzez niezamieszczenie w umowach zawieranych z konsumentami na podstawie wzorca umowy pod nazwą „Umowa sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna)” obligatoryjnych postanowień umowy o kredyt konsumencki odnoszących się do informacji o określeniu organu, który zarejestrował działalność kredytodawcy i numer w rejestrze, pod którym kredytodawca został wpisany, informacji o sposobie zabezpieczenia, informacji o uprawnieniu i skutkach przedterminowej spłaty kredytu przez konsumenta, informacji o terminie, sposobie i skutkach wykonania uprawnienia do odstąpienia od umowy przez konsumenta, o którym mowa w art. 11, informacji o skutkach uchybienia postanowieniom dotyczącym zasad i terminu spłaty kredytu, informacji o innych kosztach ponoszonych przez konsumenta w związku z niewykonaniem przez niego zobowiązań wynikających z umowy, w tym o kosztach upomnień lub wezwań do zapłaty, kosztach sądowych i postępowania egzekucyjnego, co jest sprzeczne: z art. 30 ust. 1 pkt 12, 14, 15, 16, 17 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, poza informacją o określeniu organu, który zarejestrował działalność kredytodawcy i numerze w rejestrze, pod którym kredytodawca został wpisany, a do dnia 17 grudnia 2011 r. z art. 4 ust. 2 pkt 1, 7, 10, 11, 12 i 13 ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim, co może stanowić naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów”. Jednocześnie pozostałe punkty Postanowienia Nr 1/61-36/11 pozostały bez zmian. 11 Pismem z dnia 1 czerwca 2012 r. Spółka, odpowiadając na doręczone jej zawiadomienie o zmianie Postanowienia Nr 1/61-36/11, uzupełniła złożone wcześniej wyjaśnienia i zobowiązanie (dowód: karty Nr 159 – 171, 174 – 186). Pismem z dnia 4 czerwca 2012 r. Prezes Urzędu zawiadomił Spółkę o zakończeniu zbierania materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z aktami sprawy (dowód: karty Nr 172 – 173). Prezes Urzędu ustalił, co następuje: Spółka jest przedsiębiorcą wpisanym do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem 0000232366, prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla Miasta Warszawy w Warszawie, XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego. Zgodnie z przedstawionym aktualnym odpisem z rejestru przedsiębiorców przedmiotem działalności Spółki jest m.in. sprzedaż detaliczna prowadzona poza siecią sklepową, straganami i targowiskami oraz pozostała finansowa działalność usługowa, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych (dowód: karty Nr 105 – 108). Spółka prowadzi działalność w zakresie sprzedaży towarów (m.in. foteli do masażu, myjek parowych, odkurzaczy, blenderów itp.) konsumentom poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów. Spółka prowadzi sprzedaż podczas prezentacji organizowanych w trakcie imprez turystycznych lub w wynajętych lokalach w miejscach zamieszkania potencjalnych klientów. Prezentacje są prowadzone przez agentów. Po zakończeniu prezentacji są zawierane umowy sprzedaży z uczestnikami, którzy zdecydowali się na nabycie któregoś z oferowanych towarów. Towary są dostarczane do nabywców w ciągu 1-2 dni od zawarcia umowy sprzedaży, jednak w większości przypadków dostawa ma miejsce w dniu następującym po podpisaniu umowy sprzedaży (dowód: karta Nr 9). Spółka oferuje towary za pośrednictwem prowadzących własną działalność gospodarczą agentów, z którymi podpisuje umowy agencyjne. Agenci posiadają pisemne upoważnienie od Spółki do podpisywania umów w jej imieniu, które to upoważnienie jest jednym z dokumentów okazywanych konsumentom przy podpisywaniu umowy (dowód: karta Nr 10). W umowach agencyjnych zawieranych przez Spółkę zawarte są następujące postanowienia: − (tajemnica przedsiębiorstwa) - § 1 ust. 1 i 2 umowy agencyjnej (dowód: karta Nr 13), − (tajemnica przedsiębiorstwa) - 2 ust. 6 umowy agencyjnej (dowód: karta Nr 14). Przedmiotem analizy Prezesa Urzędu w ramach niniejszego postępowania były umowy zawierane przez Spółkę z konsumentami na podstawie wzorców umowy pod nazwą: „Umowa kupna Nr 11/ (umowa gotówkowa)” , „Umowa sprzedaży Nr 12/ (umowa ratalna bankowa)” , „Umowa sprzedaży Nr 13/ (umowa ratalna)” oraz „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , które są umieszczone na odwrocie każdej z ww. umów (dowód: karty Nr 26 – 34, 37 – 57). W umowach zawieranych na podstawie wskazanych wzorców umów Spółka ustaliła jednostronnie następujące postanowienia: – „W przypadku skutecznego odstąpienia od Umowy przez Kupującego, zobowiązany jest on nie później niż w terminie 14 dni od powiadomienia go przez Sprzedającego o otrzymaniu oświadczenia o odstąpieniu od umowy, zwrócić do siedziby Sprzedającego wszystkie zakupione na podstawie Umowy artykuły. Sprzedający zastrzega sobie prawo do nieodebrania artykułów przed otrzymaniem skutecznego oświadczenia o odstąpieniu od 12 Umowy. (…)” – postanowienie zawarte w pkt 10 wzorca umowy pn. „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczony na odwrocie „Umowy kupna Nr 11/ (Umowa gotówkowa)” (dowód: karta Nr 26 verte), – „W przypadku skutecznego odstąpienia od Umowy przez Kupującego, zobowiązany jest on nie później niż w terminie 14 dni od powiadomienia go przez Sprzedającego o otrzymaniu oświadczenia o odstąpieniu od Umowy, zwrócić do siedziby Sprzedającego wszystkie zakupione i otrzymane na podstawie Umowy Sprzedaży artykuły. Sprzedający zastrzega sobie prawo do nieodebrania artykułów przed otrzymaniem skutecznego oświadczenia o odstąpieniu od Umowy . (…)” – postanowienie zawarte w pkt 13 wzorca umowy pn. „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczony na odwrocie „Umowy sprzedaży Nr 12/ (Umowa ratalna bankowa)” (dowód: karta Nr 29 verte) oraz pkt 17 wzorca umowy pn. „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczony na odwrocie „Umowy sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna)” (dowód: karta Nr 31 verte), − „(….) Kupujący traci uprawnienia o których mowa w niniejszym punkcie 3 i 2 powyżej, jeżeli w terminie 2 miesięcy od stwierdzenia niezgodności artykułu z umową nie zawiadomi o tym Sprzedającego. Do zachowania terminu wystarczy nadanie zawiadomienia na poczcie przed jego upływem. ” – postanowienie zawarte w pkt 3 wzorca umowy pn. „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczony na odwrocie „Umowy kupna Nr 11/ (Umowa gotówkowa)” (dowód: karta Nr 26 verte), – „Zgodnie z artykułem 384 Kodeksu Cywilnego ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, w szczególności ogólne warunki umów, wzory umów, regulaminy wiążą drugą stronę, jeżeli zostały jej dostarczone przy zawarciu umowy .” – postanowienie zawarte w pkt 8 wzorca umowy pn. „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczony na odwrocie „Umowy kupna Nr 11/ (Umowa gotówkowa)” (dowód: karta Nr 26 verte), – „Zgodnie z artykułem 384 kodeksu Cywilnego ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, wzory umów, regulaminy wiążą drugą stronę, jeżeli zostały jej dostarczone przy zawarciu umowy .” – postanowienie zawarte w pkt 9 wzorca umowy pn. „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczony na odwrocie „Umowy sprzedaży Nr 12/ (Umowa ratalna bankowa)” (dowód: karta Nr 29 verte) oraz pkt 13 wzorca umowy pn. „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” , zamieszczony na odwrocie „Umowy sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna)” (dowód: karta Nr 31 verte). Zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów, w razie odstąpienia od umowy umowa jest uważana za niezawartą, a konsument jest zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu. Zwrot powinien nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie czternastu dni . Jeżeli konsument dokonał jakichkolwiek przedpłat, należą się od nich odsetki ustawowe od daty dokonania przedpłaty. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej, kupujący traci uprawnienia przewidziane w art. 8, jeżeli przed upływem dwóch miesięcy od stwierdzenia niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową nie zawiadomi o tym sprzedawcy. Do zachowania terminu wystarczy wysłanie zawiadomienia przed jego upływem . Zgodnie z art. 384 § 1 ustawy Kodeks cywilny, ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, w szczególności ogólne warunki umów, wzór umowy, regulamin, wiąże drugą stronę, jeżeli został jej doręczony przed zawarciem umowy . Ponadto, Prezes Urzędu ustalił, że w umowach zawieranych z konsumentami na podstawie wzorca umowy pn. „Umowa sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna)” nie zostały 13 zamieszczone obligatoryjne postanowienia umowy o kredyt konsumencki odnoszące się do informacji o określeniu organu, który zarejestrował działalność kredytodawcy i numer w rejestrze, pod którym kredytodawca został wpisany, informacji o sposobie zabezpieczenia, informacji o uprawnieniu i skutkach przedterminowej spłaty kredytu przez konsumenta, informacji o terminie, sposobie i skutkach wykonania uprawnienia do odstąpienia od umowy przez konsumenta, o którym mowa w art. 11, informacji o skutkach uchybienia postanowieniom dotyczącym zasad i terminu spłaty kredytu, informacji o innych kosztach ponoszonych przez konsumenta w związku z niewykonaniem przez niego zobowiązań wynikających z umowy, w tym o kosztach upomnień lub wezwań do zapłaty, kosztach sądowych i postępowania egzekucyjnego (dowód: karty Nr 31, 53 – 57). Wskazane informacje są wymagane przez art. 30 ust. 1 pkt 12, 14, 15, 16, 17 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, poza informacją o określeniu organu, który zarejestrował działalność kredytodawcy i numerze w rejestrze, pod którym kredytodawca został wpisany, a do dnia 17 grudnia 2011 r. były wymagane przez art. 4 ust. 2 pkt 1, 7, 10, 11, 12 i 13 ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim. Zgodnie z art. 4 ust. 2. ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim, umowa o kredyt konsumencki powinna zawierać następujące dane: określenie organu, który zarejestrował działalność kredytodawcy, i numer w rejestrze, pod którym kredytodawca został wpisany (pkt 1), sposób zabezpieczenia, jeżeli umowa je przewiduje (pkt 7), informację o uprawnieniu i skutkach przedterminowej spłaty kredytu przez konsumenta (pkt 10), informację o terminie, sposobie i skutkach wykonania uprawnienia do odstąpienia od umowy przez konsumenta, o którym mowa w art. 11 (pkt 11), informację o skutkach uchybienia postanowieniom dotyczącym zasad i terminu spłaty kredytu (pkt 12), informację o innych kosztach ponoszonych przez konsumenta w związku z niewykonaniem przez niego zobowiązań wynikających z umowy, w tym o kosztach upomnień lub wezwań do zapłaty, kosztach sądowych i postępowania egzekucyjnego (pkt 13). Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, umowa o kredyt konsumencki powinna określać: skutki braku płatności (pkt 12), sposób zabezpieczenia, jeżeli umowa je przewiduje (pkt 14), termin, sposób i skutki odstąpienia konsumenta od umowy (pkt 15), prawo konsumenta do spłaty kredytu przed terminem (pkt 16), informację o prawie kredytodawcy do zastrzeżenia w umowie prowizji za dokonanie spłaty kredytu przed terminem i zasady ustalenia wysokości tej prowizji (pkt 17). Jednocześnie Spółka zobowiązała się do zmodyfikowania zakwestionowanych postanowień umownych i włączenia treści wzorców umów pod nazwą „Ogólne warunki sprzedaży i reklamacji” do poszczególnych typów stosowanych przez Spółkę umów sprzedaży – składając następujące zobowiązanie do zaniechania stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów (dowód: karty Nr 117, 159 – 171, 174 – 186): − „W związku z zarzutem nr 1 i 2 dotyczącym art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów (…), Spółka zobowiązuje się do zastąpienia kwestionowanego przez Prezesa Urzędu postanowienia cytowanego w zarzucie nr 1 i nr 2 postanowienia nr 1/61-36/11, postanowieniem o treści: „ W razie odstąpienia od umowy umowa jest uważana za niezawartą, a konsument jest zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu. Zwrot powinien nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie czternastu dni. Jeżeli konsument dokonał jakichkolwiek przedpłat, należą się od nich odsetki ustawowe od daty dokonania przedpłaty.” oraz do odbierania artykułów przesyłanych przez konsumentów w związku z odstąpieniem od umowy sprzedaży.”, 14 − „W związku z zarzutem nr 3 dotyczącym art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej (…), Spółka zobowiązuje się do zastąpienia kwestionowanego przez Prezesa Urzędu postanowienia cytowanego w zarzucie nr 3 postanowienia nr 1/61-36/11, postanowieniem o treści: „ Jeżeli Sprzedający nie ustosunkował się do żądania w terminie 14 dni od otrzymania żądania, o którym mowa w punkcie 7 powyżej, uważa się, że uznał żądanie Kupującego za uzasadnione. Kupujący traci uprawnienia, o których mowa w niniejszym punkcie 8 i 7 powyżej, jeżeli przed upływem 2 (dwóch) miesięcy od stwierdzenia niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową nie zawiadomi o tym Sprzedającego. Do zachowania terminu wystarczy wysłanie zawiadomienia przed jego upływem.” , − „W związku z zarzutem nr 4 i 5 dotyczącym art. 384 § 1 Kodeksu cywilnego, Spółka zobowiązuje się do wyeliminowania kwestionowanego przez Prezesa Urzędu postanowienia cytowanego w zarzucie nr 4 i 5 postanowienia nr 1/61-36/11, przez ich wykreślenie .”, − „W związku z zarzutem nr 6 dotyczącym niezamieszczenia w umowach zawieranych z konsumentami wskazanych w zarzucie nr 6 postanowienia nr 1/61-36/11 obligatoryjnych postanowień umowy o kredyt konsumencki wskazanych w przepisach ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim oraz ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim, Spółka zobowiązuje się: 1) zamieścić w aneksach do „umów sprzedaży nr 13/”: • dane, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o kredycie konsumenckim z dnia 20 lipca 2001 r.; • postanowienie o treści: „Zabezpieczeniem spłaty zadłużenia jest przeniesienie własności („Przewłaszczenie”) na Sprzedającego zakupionych artykułów, którego ustanowienie nie wymaga ponoszenia przez Kupującego dodatkowych kosztów. Przewłaszczenie następuje pod warunkiem rozwiązującym, iż w przypadku zaspokojenia w pełni wierzytelności Sprzedającego z tytułu Umowy, własność zakupionych artykułów przejdzie z powrotem na Kupującego. Na żądanie Kupującego spełnienie tego warunku zostanie potwierdzone pisemnym oświadczeniem Sprzedającego. Kupujący zatrzyma zakupione artykuły w swoim władaniu do czasu otrzymania od Sprzedającego pisemnego żądania wydania zakupionych artykułów z powodu wypowiedzenia Umowy przez Sprzedającego lub nie dokonania spłat kredytu w terminie wymagalności.” (pkt 9 projektu aneksu); • postanowienie o treści: „W przypadku opóźnienia w zapłacie którejkolwiek z rat, Kupujący będzie zobowiązany do zapłaty na rzecz Sprzedającego odsetek ustawowych liczonych od kwoty zaległości.” (pkt 16 projektu aneksu); • postanowienie o treści: „Jeżeli Kupujący nie zapłacił w ustalonych terminach pełnych rat za co najmniej dwa okresy płatności, Sprzedający może wypowiedzieć umowę w formie ratalnej po uprzednim wezwaniu Kupującego, w drodze pisemnego wezwania do zapłaty, zaległych rat lub ich części w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem wypowiedzenia umowy ratalnej. W takim wypadku, termin wypowiedzenia umowy w formie ratalnej wynosi 30 dni. W przypadku wypowiedzenia umowy w formie ratalnej, Umowa Sprzedaży pozostaje w mocy, zaś Kupujący zobowiązany będzie do zapłaty pozostałej części ceny w terminie 7 dni od dnia rozwiązania umowy w formie ratalnej” (pkt 17 projektu aneksu); • postanowienie o treści: „Kupujący jest uprawniony do wcześniejszej zapłaty ceny. W takim przypadku Kupujący nie jest zobowiązany do zapłaty odsetek za okres po zapłacie ceny. Termin dokonania spłaty powinien odpowiadać terminom wnoszenia rat określonym w umowie . .” (pkt 15 projektu aneksu); 15 • postanowienie o treści: „Kupujący jest obowiązany poinformować Sprzedającego o zamiarze wcześniejszej zapłaty ceny najpóźniej w terminie 3 dni przed jej dokonaniem. Za wcześniejszą spłatę kredytu Sprzedawca nie zastrzega prowizji. Sprzedawca obowiązany jest rozliczyć się z Kupującym w terminie 14 dni od dnia dokonania spłaty kredytu.” (pkt 19 projektu aneksu); • postanowienie o treści: „Zgodnie z art. 11 ust.1 ustawy z dnia 20 lipca 2001r o kredycie konsumenckim (Dz.U. Nr 100, poz. 1081 ze zm.) Kupujący może, bez podania przyczyny, odstąpić od Umowy w formie ratalnej w terminie 10 dni od dnia zawarcia Umowy w formie ratalnej. Termin do odstąpienia od umowy jest zachowany, jeżeli Kupujący będący konsumentem przed jego upływem złoży pod adresem Sprzedającego wskazanego poniżej we wzorze oświadczenie o odstąpieniu od umowy. Do zachowania terminu wystarczy nadanie przesyłki listem poleconym. W takim przypadku Strony obowiązuje Umowa Sprzedaży, z tym zastrzeżeniem, że Kupujący zobowiązany jest do zapłaty całości ceny w terminie 7 dni od dnia złożenia skutecznego oświadczenia o odstąpieniu od Umowy ratalnej. Przed upływem terminu do odstąpienia od umowy konsument nie jest zobowiązany do spłaty kredytu ani zapłaty oprocentowania. W razie odstąpienia od umowy kredytodawca obowiązany jest niezwłocznie zwrócić poniesione przez konsumenta na rzecz kredytodawcy koszty udzielanego kredytu, z wyjątkiem opłaty przygotowawczej oraz pobranych przez kredytodawcę opłat związanych z ustanowieniem zabezpieczenia.” (pkt 23 projektu aneksu); • postanowienie o treści: „W przypadku opóźniania się przez Kupującego z zapłatą którejkolwiek z rat, Sprzedający może obciążyć go kosztami egzekucji, w szczególności kosztami poniesionymi przez Sprzedającego w związku z kierowaniem do Kupującego przesądowych wezwań do zapłaty, jak również kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów ewentualnego postępowania egzekucyjnego. Koszty kierowanych do Kupującego przesądowych wezwań do zapłaty nie przekroczą równowartości nadania jednej przesyłki poleconej w miesiącu kalendarzowym, zaś wysokości zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowego i egzekucyjnego są określone w przepisach ustawy Kodeks postępowania cywilnego z dnia 17 listopada 1964 r. (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.); ustawie o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r. tekst jednolity z dnia 27 kwietnia 2010 r. (Dz.U. Nr 90, poz. 594 ze zm.); ustawie o komornikach sądowych i egzekucji z dnia 29 sierpnia 1997 r. tekst jednolity z dnia 15 września 2011 r. (Dz.U. Nr 231, poz. 1376 ze zm.); rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.); rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu z dnia 28 września 2002 r. (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).” (pkt 18 projektu aneksu), 2) zamieścić w „umowach sprzedaży13/” stosowanych przez Spółkę: • postanowienie o treści: „Zabezpieczeniem spłaty zadłużenia jest przeniesienie własności („Przewłaszczenie”) na Sprzedającego zakupionych artykułów, którego ustanowienie nie wymaga ponoszenia przez Kupującego dodatkowych kosztów. Przewłaszczenie następuje pod warunkiem rozwiązującym, iż w przypadku zaspokojenia w pełni wierzytelności Sprzedającego z tytułu Umowy, własność zakupionych artykułów przejdzie z powrotem na Kupującego. Na żądanie Kupującego spełnienie tego warunku zostanie potwierdzone pisemnym 16 oświadczeniem Sprzedającego. Kupujący zatrzyma zakupione artykuły w swoim władaniu do czasu otrzymania od Sprzedającego pisemnego żądania wydania zakupionych artykułów z powodu wypowiedzenia Umowy przez Sprzedającego lub nie dokonania spłat kredytu w terminie wymagalności.” (pkt 9 projektu umowy sprzedaży 13/); • postanowienie o treści: „W przypadku opóźnienia w zapłacie którejkolwiek z rat, Kupujący będzie zobowiązany do zapłaty na rzecz Sprzedającego odsetek ustawowych liczonych od kwoty zaległości.” (pkt 16 projektu umowy sprzedaży 13/); • postanowienie o treści: „Jeżeli Kupujący nie zapłacił w ustalonych terminach pełnych rat za co najmniej dwa okresy płatności, Sprzedający może wypowiedzieć umowę w formie ratalnej po uprzednim wezwaniu Kupującego, w drodze pisemnego wezwania do zapłaty, zaległych rat lub ich części w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem wypowiedzenia umowy ratalnej. W takim wypadku, termin wypowiedzenia umowy w formie ratalnej wynosi 30 dni. W przypadku wypowiedzenia umowy w formie ratalnej, Umowa Sprzedaży pozostaje w mocy, zaś Kupujący zobowiązany będzie do zapłaty pozostałej części ceny w terminie 7 dni od dnia rozwiązania umowy w formie ratalnej” (pkt 17 projektu umowy sprzedaży 13/); • postanowienie o treści: „Kupujący jest uprawniony do wcześniejszej zapłaty ceny. W przypadku spłaty całości ceny (kredytu) przed terminem określonym w umowie, całkowity koszt kredytu ulega obniżeniu o te koszty, które dotyczą okresu, o który skrócono czas obowiązywania umowy, chociażby Kupujący poniósł je przed tą spłatą. Stosuje się to odpowiednio do spłaty części ceny (kredytu) przed terminem określonym w umowie. Sprzedający jest zobowiązany do rozliczenia z Kupującym kredytu w terminie 14 dni od dnia dokonania wcześniejszej spłaty kredytu w całości. Sprzedający nie zastrzega sobie prowizji za wcześniejszą spłatę kredytu”. (pkt 15 projektu umowy sprzedaży 13/); • postanowienie o treści: „W razie odstąpienia od umowy, umowa jest uważana za niezawartą, a Kupujący jest zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu. Zwrot powinien nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie czternastu dni. Jeżeli Kupujący dokonał jakichkolwiek przedpłat, należą się od nich odsetki ustawowe od daty dokonania przedpłaty. Jeżeli Kupujący skorzystał z przyznanego mu prawa do odstąpienia od umowy, o którym mowa w pkt 20 powyżej, to odstąpienie Kupującego od tej umowy jest skuteczne także wobec umowy o kredyt wiązany.” (pkt 21 projektu umowy sprzedaży 13/); • postanowienie o treści: „Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 02 marca 2000r o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. z 2000r Nr 22 poz. 271 ze zm.) w związku z art. 58 ust. 2 ustawy o kredycie konsumenckim z dnia 12 maja 2011 r. (Dz.U. Nr 126, poz. 715) Kupujący może, bez podania przyczyny, odstąpić od Umowy o kredyt wiązany składając stosowne oświadczenie na piśmie w terminie 10 dni od dnia zawarcia Umowy o kredyt wiązany (umowy sprzedaży) Do zachowania terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed upływem terminu. W razie odstąpienia od umowy umowa jest uważana za niezawartą, a Kupujący jest zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu.” (pkt 23 projektu umowy sprzedaży 13/); 17 • postanowienie o treści: „W przypadku opóźniania się przez Kupującego z zapłatą którejkolwiek z rat, Sprzedający może obciążyć go kosztami egzekucji, w szczególności kosztami poniesionymi przez Sprzedającego w związku z kierowaniem do Kupującego przesądowych wezwań do zapłaty, jak również kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów ewentualnego postępowania egzekucyjnego. Koszty kierowanych do Kupującego przesądowych wezwań do zapłaty nie przekroczą równowartości nadania jednej przesyłki poleconej w miesiącu kalendarzowym, zaś wysokości zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowego i egzekucyjnego są określone w przepisach ustawy Kodeks postępowania cywilnego z dnia 17 listopada 1964 r. (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.); ustawie o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r. tekst jednolity z dnia 27 kwietnia 2010 r. (Dz.U. Nr 90, poz. 594 ze zm.); ustawie o komornikach sądowych i egzekucji z dnia 29 sierpnia 1997 r. tekst jednolity z dnia 15 września 2011 r. (Dz.U. Nr 231, poz. 1376 ze zm.); rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.); rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.)” (pkt 18 projektu umowy sprzedaży 13/). Jednocześnie, Spółka zobowiązuje się do: 1) wprowadzenia wzorców umownych zgodnych z obowiązującym prawem i zawierania na ich podstawie umów z konsumentami, nie później niż w terminie 14 dni od dnia wydania stosownej decyzji przez Prezesa Urzędu; 2) skierowania do wszystkich konsumentów z którymi wiążą ją umowy sprzedaży, z którymi są nadal związane uprawnienia konsumentów wynikające z przepisów prawa, w szczególności uprawnienia określone w ustawie z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów (…), z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej (…) oraz ustawie o kredycie konsumenckim, stosownych aneksów do zawartych umów sprzedaży, w celu doprowadzenia tych ostatnich do stanu zgodnego z obowiązującym prawem, nie później niż w terminie do 31 grudnia 2012 r.” Prezes Urzędu zważył, co następuje: Podstawą do rozstrzygania sprawy w oparciu o przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jest uprzednie zbadanie przez Prezesa Urzędu, czy w danej sprawie zagrożony został interes publicznoprawny. Stwierdzenie, że to nastąpiło pozwala na realizację celu tej ustawy, wskazanego w art. 1 ust. 1, którym jest określenie warunków rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasad podejmowanej w interesie publicznym ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów. Zdaniem Prezesa Urzędu rozpatrywana sprawa ma charakter publicznoprawny, albowiem wiąże się z ochroną interesu wszystkich konsumentów, którzy są lub będą klientami Spółki. Interes publicznoprawny przejawia się także w postaci zbiorowego interesu konsumentów. Innymi słowy, naruszenie zbiorowego interesu konsumentów jest jednocześnie naruszeniem interesu publicznoprawnego. Zatem uzasadnione było w niniejszej sprawie podjęcie przez Prezesa Urzędu działań przewidzianych w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jeżeli w toku postępowania w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów 18 zostanie uprawdopodobnione – na podstawie okoliczności sprawy, informacji zawartych w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 100 ust. 1 tej ustawy, lub innych informacji będących podstawą wszczęcia postępowania, że przedsiębiorca stosuje praktykę, o której mowa w art. 24 tej ustawy, a przedsiębiorca, któremu jest zarzucane naruszenie tego przepisu, zobowiąże się do podjęcia lub zaniechania określonych działań zmierzających do zapobieżenia naruszeniom, Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć obowiązek wykonania tych zobowiązań. W decyzji tej, jak wynika z art. 28 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu nakłada na przedsiębiorcę obowiązek składania w wyznaczonym terminie informacji o stopniu realizacji zobowiązań. Przytoczony powyżej przepis jako przesłanki warunkujące możliwość wydania decyzji wskazuje: uprawdopodobnienie, że przedsiębiorca stosuje praktykę, o której mowa w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz zobowiązanie się przedsiębiorcy, któremu jest zarzucane naruszenie tego przepisu, do podjęcia lub zaniechania działań zmierzających do zapobieżenia tym naruszeniom. W niniejszym postępowaniu wymaga zatem rozważenia, czy wskazane warunki zaistniały w odniesieniu do działania i zobowiązania Spółki, a ponadto, czy w przypadku ich wystąpienia uzasadnione jest przyjęcie zobowiązania strony postępowania i wydanie przez Prezesa Urzędu decyzji w oparciu o ww. przepis. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów – zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Stosownie do art. 24 ust. 2 tej ustawy, przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy, w szczególności: − stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do Rejestru, − naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji, − nieuczciwe praktyki rynkowe lub czyny nieuczciwej konkurencji. Dla uprawdopodobnienia stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów konieczne jest jednak każdorazowo uprawdopodobnienie kumulatywnego spełnienia trzech przesłanek: 1) działanie lub zaniechanie przedsiębiorcy, 2) noszące znamiona bezprawności, 3) godzące w zbiorowy interes konsumentów. Ad 1) Stosownie do art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, ilekroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorcy, rozumie się przez to przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej (…). Przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, ze zm.) – zwanej dalej: „ustawą o swobodzie działalności gospodarczej” – jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej. Ponadto, zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym. Przepis art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej definiuje działalność gospodarczą jako zarobkową działalność wytwórczą, 19 budowlaną, handlową, usługową oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodową, wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły. Beck Imperial Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie jest przedsiębiorcą wpisanym pod numerem 0000232366 do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej towarów (m.in. foteli do masażu, myjek parowych, odkurzaczy, blenderów itp.) poza lokalem przedsiębiorstwa. Nie ulega zatem wątpliwości, że Spółka jest przedsiębiorcą w rozumieniu powołanego wyżej art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Tym samym Spółka przy wykonywaniu działalności gospodarczej podlega rygorom określonym w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów i jej działania mogą podlegać ocenie pod kątem naruszenia zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. W związku z powyższym Prezes Urzędu stwierdził, że pierwsza przesłanka niezbędna do uprawdopodobnienia stosowania przez Spółkę praktyk wskazanych w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów została spełniona. Ad 2) Dla uprawdopodobnienia, że działania przedsiębiorcy są praktyką naruszającą zbiorowe interesy konsumentów konieczne jest, aby miały one charakter bezprawny. Bezprawność tradycyjnie ujmowana jest jako sprzeczność z obowiązującym porządkiem prawnym. Porządek prawny obejmuje normy prawa powszechnie obowiązującego, a także nakazy i zakazy wynikające z zasad współżycia społecznego i dobrych obyczajów (wyrok Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 13 listopada 2007 r., sygn. akt XVII AmA 45/07). Bezprawność jest kategorią obiektywną. Rozważenia przy ocenie bezprawności wymaga zatem kwestia, czy zachowanie przedsiębiorcy było zgodne, czy też niezgodne z obowiązującymi zasadami porządku prawnego. O bezprawności działania decyduje w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego całokształt okoliczności konkretnego stanu faktycznego (wyrok SN z dnia 8 maja 2002 r., sygn. akt I PKN 267/2001). Dla stwierdzenia bezprawności działania przedsiębiorcy bez znaczenia pozostaje strona podmiotowa czynu, a zatem wina sprawcy (w znaczeniu subiektywnym, oznaczającym wadliwość procesu decyzyjnego sprawcy) i stopień tej winy (umyślność bądź nieumyślność), a także świadomość istnienia naruszonych norm prawnych. Same przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie regulują konstrukcji bezprawności działań przedsiębiorcy. Zwrócił na to uwagę Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 23 czerwca 2006 r. (sygn. akt XVIII Ama 32/05), wskazując, iż art. 23a ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów – którego odpowiednikiem w ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów jest art. 24 ust. 2 – nie ma samodzielnego znaczenia prawnego, lecz powinien być interpretowany oraz stosowany w określonym kontekście normatywnym. W związku z tym, w celu konkretyzacji przesłanki bezprawności należy sięgnąć do przepisów innych ustaw, gdyż dopiero na ich podstawie możliwe jest dokonanie oceny działań przedsiębiorcy w aspekcie ich zgodności z prawem. Bezprawność działań przedsiębiorcy wynika zatem, co do zasady, z naruszenia powszechnie obowiązujących przepisów innych niż ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Bezprawność zachowań Spółki zostanie rozważona oddzielnie w odniesieniu do każdej z praktyk. Ad pkt I. sentencji niniejszej decyzji 20 Pierwsze dwa zarzuty zawarte w pkt I.1) i I.2) sentencji niniejszej decyzji dotyczą stosowania przez Spółkę postanowień, o treści: − „W przypadku skutecznego odstąpienia od Umowy przez Kupującego, zobowiązany jest on nie później niż w terminie 14 dni od powiadomienia go przez Sprzedającego o otrzymaniu oświadczenia o odstąpieniu od umowy, zwrócić do siedziby Sprzedającego wszystkie zakupione na podstawie Umowy artykuły. Sprzedający zastrzega sobie prawo do nieodebrania artykułów przed otrzymaniem skutecznego oświadczenia o odstąpieniu od Umowy. (…)” , − „W przypadku skutecznego odstąpienia od Umowy przez Kupującego, zobowiązany jest on nie później niż w terminie 14 dni od powiadomienia go przez Sprzedającego o otrzymaniu oświadczenia o odstąpieniu od Umowy, zwrócić do siedziby Sprzedającego wszystkie zakupione i otrzymane na podstawie Umowy Sprzedaży artykuły. Sprzedający zastrzega sobie prawo do nieodebrania artykułów przed otrzymaniem skutecznego oświadczenia o odstąpieniu od Umowy. (…)” , które są sprzeczne z art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów. Przedmiotowe postanowienia w zakresie, w jakim wykluczają możliwość jednoczesnego wysłania przez konsumenta oświadczenia o odstąpieniu od umowy i zwracanego towaru, są sprzeczne z art. 2 ust. 3 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów, zgodnie z którymi, w razie odstąpienia od umowy umowa jest uważana za niezawartą, a konsument jest zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu. Zwrot powinien nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie czternastu dni . Jeżeli konsument dokonał jakichkolwiek przedpłat, należą się od nich odsetki ustawowe od daty dokonania przedpłaty. Należy wskazać, że sprzedawca nie ma możliwości jednostronnego ograniczenia dokonanego przez konsumenta wyboru sposobu zwrotu towaru poprzez odesłanie go jednocześnie z oświadczeniem o odstąpieniu od umowy. Postępowanie Spółki związane z ograniczeniem prawa zwrotu świadczenia wzajemnego w ramach realizacji uprawnienia do odstąpienia od umowy poprzez wskazanie, że jest ono możliwe wyłącznie po otrzymaniu od sprzedawcy powiadomienia o odstąpieniu od umowy jest sprzeczne z przepisami prawa. Postanowienia stosowane przez Spółkę wykluczają możliwość jednoczesnego wysłania przez konsumenta oświadczenia o odstąpieniu od umowy i zwracanego towaru. Zastosowanie przedmiotowych postanowień może skutkować uchybieniem przez konsumenta terminowi do odstąpienia od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa. I tak w przypadku, gdy kupujący wyśle razem z towarem oświadczenie o odstąpieniu od umowy, a Spółka odmówi przyjęcia przesyłki, która bez otwarcia zostanie zwrócona nadawcy – konsument – nie poinformowany w umowie o tym, że do zachowania terminu na odstąpienie od umowy wystarczy wysłanie oświadczenia – może zostać w istocie pozbawiony prawa do odstąpienia od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa, zagwarantowanego przez przepisy ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów. Trzeci zarzut zawarty w pkt I.3) sentencji niniejszej decyzji dotyczy stosowania przez Spółkę postanowienia, o treści: „(….) Kupujący traci uprawnienia o których mowa w niniejszym punkcie 3 i 2 powyżej, jeżeli w terminie 2 miesięcy od stwierdzenia niezgodności artykułu z umową nie zawiadomi o tym Sprzedającego. Do zachowania terminu wystarczy nadanie zawiadomienia na poczcie przed jego upływem.” , które jest sprzeczne z art. 9 ust. 1 ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej. 21 Zgodnie z powołanym przepisem, kupujący traci uprawnienia przewidziane w art. 8, jeżeli przed upływem dwóch miesięcy od stwierdzenia niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową nie zawiadomi o tym sprzedawcy. Do zachowania terminu wystarczy wysłanie zawiadomienia przed jego upływem . Wskazany przepis pozostawia konsumentowi swobodę w wyborze środka przekazu zawiadomienia o niezgodności towaru z umową. Natomiast postanowienie stosowane przez Spółkę wbrew ustawowemu zapisowi ogranicza konsumentowi możliwość skorzystania z usług innego operatora niż Poczta Polska S.A. Kolejne zarzuty (czwarty i piąty) zawarte w pkt I.4) i I.5) sentencji niniejszej decyzji dotyczą stosowania przez Spółkę postanowień, o treści: − „Zgodnie z artykułem 384 Kodeksu Cywilnego ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, w szczególności ogólne warunki umów, wzory umów, regulaminy wiążą drugą stronę, jeżeli zostały jej dostarczone przy zawarciu umowy.” , − „Zgodnie z artykułem 384 kodeksu Cywilnego ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, wzory umów, regulaminy wiążą drugą stronę, jeżeli zostały jej dostarczone przy zawarciu umowy.” które są sprzeczne z art. 384 § 1 ustawy Kodeks cywilny. Przedmiotowe postanowienia są sprzeczne z art. 384 § 1 k.c. zgodnie z którym, ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, w szczególności ogólne warunki umów, wzór umowy, regulamin, wiąże drugą stronę, jeżeli został jej doręczony przed zawarciem umowy . Wskazany przepis, będący przepisem bezwzględnie obowiązującym statuuje obowiązek doręczenia wzorców umów przed zawarciem umowy. Przepis art. 384 § 1 k.c. przed zmianą dokonaną ustawą z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 82, poz. 557) miał następujące brzmienie: „Ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, w szczególności ogólne warunki umów, wzory umów, regulaminy wiążą drugą stronę, jeżeli zostały jej doręczone przy zawarciu umowy .” . Dokonana zmiana art. 384 § 1 k.c. polegała na jasnym wysłowieniu zasady, że wzorzec umowy powinien być doręczany drugiej stronie przed jej zawarciem, bowiem jedynie to gwarantuje możliwość zapoznania się z treścią przyszłej umowy. Dawne określenie "przy zawarciu umowy" mogło być interpretowane niekiedy tak, że wzorzec umowy jest udostępniany drugiej stronie dopiero w chwili jej podpisywania albo po podpisaniu. Ad pkt II. sentencji niniejszej decyzji Zarzut zawarty w pkt II sentencji niniejszej decyzji dotyczy niezamieszczenia w umowach zawieranych z konsumentami na podstawie wzorca umowy pod nazwą „Umowa sprzedaży Nr 13/” (Umowa ratalna)" obligatoryjnych postanowień umowy o kredyt konsumencki odnoszących się do informacji o określeniu organu, który zarejestrował działalność kredytodawcy i numer w rejestrze, pod którym kredytodawca został wpisany, informacji o sposobie zabezpieczenia, informacji o uprawnieniu i skutkach przedterminowej spłaty kredytu przez konsumenta, informacji o terminie, sposobie i skutkach wykonania uprawnienia do odstąpienia od umowy przez konsumenta, o którym mowa w art. 11, informacji o skutkach uchybienia postanowieniom dotyczącym zasad i terminu spłaty kredytu, informacji o innych kosztach ponoszonych przez konsumenta w związku z niewykonaniem przez niego zobowiązań wynikających z umowy, w tym o kosztach upomnień lub wezwań do zapłaty, kosztach sądowych i postępowania egzekucyjnego, co jest sprzeczne: z art. 30 ust. 1 pkt 12, 14, 15, 16, 17 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, poza informacją o określeniu organu, który zarejestrował działalność kredytodawcy i numerze w rejestrze, pod którym kredytodawca został wpisany, a do dnia 17 22 grudnia 2011 r. z art. 4 ust. 2 pkt 1, 7, 10, 11, 12 i 13 ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim. Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, a do dnia 17 grudnia 2011 r. ustawa z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim, określają wymagania, jakim muszą odpowiadać umowy o kredyt konsumencki. W wyroku z dnia 13 czerwca 2005 r. sygn. akt XVII Ama 30/04 Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów – zwany dalej: „Sądem Ochrony Konkurencji i Konsumentów” – stwierdził, co następuje „Przepis art. 4 ust. 2 ustawy kredycie konsumenckim określa zatem w sposób szczegółowy obowiązek kredytodawcy w zakresie informowania konsumenta. Obowiązek ten istniał od 19 września 2002 r., (...). Istotą stwierdzonej praktyki jest więc zaniechanie obowiązku poinformowania konsumenta w zakresie określonym w art. 4 ust. 2 pkt 8, 10, 11 i art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o kredycie konsumenckim, a nie praktyka wykonywania umów przez powoda. Należy zatem podzielić stanowisko Prezesa UOKiK, zajęte w zaskarżonej decyzji, że usunięcie skutków praktyki może nastąpić w drodze uzupełnienia umów z konsumentami, zawartych 19 września 2002 r. i później, o brakujące elementy. (...) Zdaniem sądu, skoro ustawodawca wyraźnie określił zakres niezbędnych danych, zawartych w umowie kredytu konsumenckiego, to oczywistym jego celem było zagwarantowanie konsumentowi wiedzy w tym zakresie, jako niezbędnej dla ochrony jego praw i interesów. Bez znaczenia jest przy tym, czy konsument z informacji tych uczyni użytek, czy nie.” Również w wyroku z dnia 23 listopada 2005 r. Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów sygn. akt XVII Ama 37/04, Gazeta Prawna 2005/229 str. 26, zostało stwierdzone, że „Bank powinien dostosować umowy pożyczek zawieranych z konsumentami do wymogów ustawy o kredycie konsumenckim. Umowa powinna informować konsumenta m.in. o całkowitym koszcie kredytu, rzeczywistej rocznej stopie oprocentowania, o pozostałych kosztach związanych z umową, o łącznej kwocie wszystkich kosztów, opłat i prowizji, a także o skutkach niedotrzymania terminu i naruszenia zasad spłaty kredytu. Jeżeli konsument zalega z zapłatą dwóch pełnych rat kredytu, kredytodawca ma prawo wypowiedzieć umowę. Wcześniej powinien jednak wezwać konsumenta do zapłaty zaległych rat w terminie nie krótszym niż 7 dni od otrzymania wezwania. Termin wypowiedzenia umowy nie może być krótszy niż 30 dni.”. W wyroku z dnia 20 czerwca 2006 r. w sprawie o sygn. akt III SK 7/06 (OSNP 2007/13-14/207) Sąd Najwyższy stwierdził ponadto, iż obligatoryjne postanowienia umowy o kredyt konsumencki powinny być w umowie uzgodnione wyraźnie, wyczerpująco i bezpośrednio, a nie przez odesłanie do informacji zawartych we wzorcach umownych, regulaminach lub inaczej nazwanych ogólnych warunkach stosowanych przy zawieraniu umów kredytowych. W uzasadnieniu powyższego orzeczenia Sąd Najwyższy zauważył, że umowa o kredycie konsumenckim, która nie została skonstruowana i zawarta z indywidualnym i bezpośrednim uzgodnieniem wszystkich obligatoryjnych postanowień wymienionych w art. 4 ust. 2 ustawy o kredycie konsumenckim, ale w tych istotnych sprawach (uzgodnieniach) odsyła do postanowień wzorca umownego (regulaminu kredytowania), traktując go jako „integralną” część umowy, nie spełnia wymagań określonych w tym przepisie, który ma jednoznaczną wymowę normatywną. Wymusza on bezpośrednie uwzględnienie w umowie konsumenckiej wszystkich informacji ważnych z punktu widzenia ochrony konsumenta, kreując prawo kredytobiorcy do tych istotnych informacji w załącznikach do umowy lub wzorcach umownych. Stanowisko takie wynika z zastosowania kategorycznej formuły w art. 4 ust. 2 ustawy o kredycie konsumenckim, który jednoznacznie stanowi, że umowa o kredyt konsumencki powinna zawierać wszystkie ściśle określone w tym przepisie konkretne postanowienia. Nadaje to analizowanemu przepisowi 23 charakter normatywny obligatoryjnego nakazu zamieszczenia w umowie wszystkich istotnych postanowień umownych, które z woli ustawodawcy gwarantują konsumentowi prawo do wiedzy o zakresie jego praw i obowiązków określonych bezpośrednio w dokumencie umowy kredytowej, co uzyskuje się zarówno przez łatwość bezpośredniego dostępu do istotnych informacji kredytowych, jak i możliwość ich porównania na etapie kontraktowania z konkurencyjnymi ofertami innych kredytodawców. Wprawdzie nie ma przeszkód prawnych, aby umowa o kredyt konsumencki zawierała także załączniki w postaci regulaminów kredytowania, ale nie mogą one zastępować istotnych postanowień umownych określonych w art. 4 ust. 2, które powinny być uzgodnione na piśmie indywidualnie i bezpośrednio w dokumencie umownym. Zgodnie z powyżej przytoczonymi orzeczeniami, umowy zawierane z konsumentami, do których zastosowanie mają przepisy ustawy o kredycie konsumenckim muszą zawierać minimum informacji wymaganych przez tą ustawę. Biorąc pod uwagę powołane w niniejszej decyzji orzeczenia, Prezes Urzędu stwierdził, że w sytuacji, gdy treść umów zawieranych przez Spółkę z konsumentami na podstawie wzorca umowy pod nazwą „Umowa sprzedaży Nr 13/” (Umowa ratalna)" nie zawiera wszystkich wymaganych przez ustawę o kredycie konsumenckim informacji, bez względu na to, czy będą one wykorzystywane w trakcie realizacji umowy, jest to sprzeczne z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, a do dnia 17 grudnia 2011 r. z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2001r. o kredycie konsumenckim. Mając na uwadze powyższe Prezes Urzędu stwierdził, że druga przesłanka niezbędna do uprawdopodobnienia stosowania przez Spółkę praktyk wskazanych w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów została spełniona. Ad 3) Przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie definiują pojęcia zbiorowego interesu konsumentów. Przepis art. 24 ust. 3 tej ustawy stanowi jedynie, że nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma indywidualnych interesów konsumentów. Z całą pewnością mamy do czynienia ze zbiorowym interesem konsumentów wówczas, gdy działanie przedsiębiorcy dotyczy, bądź może dotyczyć nieograniczonej liczby konsumentów, których nie da się zindywidualizować. Prezes Urzędu podkreśla, że o tym, czy naruszony został interes zbiorowy, nie zawsze przesądza kryterium ilościowe, ponieważ niekiedy jeden ujawniony przypadek naruszenia prawa konsumenta może być przejawem stosowanej praktyki naruszającej interes zbiorowy. W jednym z orzeczeń Sąd Najwyższy stwierdził, iż nie jest zasadne uznawanie, że postępowanie z tytułu naruszenia ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów można wszcząć tylko wtedy, gdy zagrożone są interesy wielu odbiorców, a nie jest to możliwe w sytuacji, gdy pokrzywdzonym jest tylko jeden konsument. Wydawane orzeczenie ma bowiem wymiar znacznie szerszy, pełni także funkcję prewencyjną, służy bowiem ochronie także nieograniczonej liczbie potencjalnych konsumentów (wyrok SN z dnia 12 września 2003 r., sygn. akt I CKN 504/01). W przedmiotowej sprawie Prezes Urzędu ma do czynienia z naruszeniem praw nieograniczonej i nieokreślonej liczby konsumentów, którzy zapoznali się, bądź mogli zapoznać się z dostępnymi wzorcami umowy i zawarli, bądź mogli zawrzeć ze Spółką umowę, zawierającą postanowienia sprzeczne z przepisami ustawy o ochronie niektórych prawa konsumentów, ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej, ustawy Kodeks cywilny, ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim oraz ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim. W tej sytuacji bezprawne zachowanie Spółki nie 24 dotyczy interesów poszczególnych osób, których sprawy mają charakter jednostkowy, indywidualny i niedający się porównać z innymi, lecz dotyczy naruszonych uprawnień określonego kręgu konsumentów, których sytuacja jest identyczna i wspólna dla całej grupy kontrahentów Spółki. Stosowanie opisanych wyżej praktyk może godzić zatem w zbiorowe interesy konsumentów. W związku z powyższym Prezes Urzędu stwierdził, że trzecia przesłanka niezbędna do uprawdopodobnienia stosowania przez Spółkę praktyk wskazanych w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów została spełniona. Ad pkt I. i pkt II. sentencji niniejszej decyzji Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jeżeli w toku postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów zostanie uprawdopodobnione na podstawie okoliczności sprawy, informacji zawartych w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 100 ust. 1 tej ustawy, lub innych informacji będących podstawą wszczęcia postępowania, że przedsiębiorca stosuje praktykę, o której mowa w art. 24 tej ustawy, a przedsiębiorca, któremu jest zarzucane naruszenie tego przepisu, zobowiąże się do podjęcia lub zaniechania określonych działań zmierzających do zapobieżenia tym naruszeniom, Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć obowiązek wykonania tych zobowiązań. Ponadto, stosownie do art. 28 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przyjmując zobowiązanie Prezes Urzędu może określić termin wykonania zobowiązań. Jak Prezes Urzędu wykazał w niniejszej decyzji, okoliczności sprawy uprawdopodobniły, że Spółka stosuje praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów, określone w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Jednocześnie Spółka zobowiązała się do zaniechania stosowania wskazanych praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. W ocenie Prezesa Urzędu, podjęte przez Spółkę zobowiązanie do odbierania zwróconych artykułów przesyłanych przez konsumentów w związku z odstąpieniem od umowy sprzedaży nadanych przed upływem terminu na odstąpienie od umowy sprzedaży, bez względu na wcześniejsze otrzymanie pisemnego oświadczenia o odstąpieniu od umowy sprzedaży oraz zobowiązanie do dokonania zmiany treści wzorców umowy w ten sposób, że: − postanowienie, o treści: „W przypadku skutecznego odstąpienia od Umowy przez Kupującego, zobowiązany jest on nie później niż w terminie 14 dni od powiadomienia go przez Sprzedającego o otrzymaniu oświadczenia o odstąpieniu od umowy, zwrócić do siedziby Sprzedającego wszystkie zakupione na podstawie Umowy artykuły. Sprzedający zastrzega sobie prawo do nieodebrania artykułów przed otrzymaniem skutecznego oświadczenia o odstąpieniu od Umowy. (…)” otrzyma brzmienie: „W razie odstąpienia od umowy umowa jest uważana za niezawartą, a konsument jest zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu. Zwrot powinien nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie czternastu dni. Jeżeli konsument dokonał jakichkolwiek przedpłat, należą się od nich odsetki ustawowe od daty dokonania przedpłaty.”, − postanowienie, o treści: „W przypadku skutecznego odstąpienia od Umowy przez Kupującego, zobowiązany jest on nie później niż w terminie 14 dni od powiadomienia go przez Sprzedającego o otrzymaniu oświadczenia o odstąpieniu od Umowy, zwrócić do 25 siedziby Sprzedającego wszystkie zakupione i otrzymane na podstawie Umowy Sprzedaży artykuły. Sprzedający zastrzega sobie prawo do nieodebrania artykułów przed otrzymaniem skutecznego oświadczenia o odstąpieniu od Umowy. (…)” otrzyma brzmienie: „W razie odstąpienia od umowy umowa jest uważana za niezawartą, a konsument jest zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu. Zwrot powinien nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie czternastu dni. Jeżeli konsument dokonał jakichkolwiek przedpłat, należą się od nich odsetki ustawowe od daty dokonania przedpłaty.”, − postanowienie, o treści „(….) Kupujący traci uprawnienia o których mowa w niniejszym punkcie 3 i 2 powyżej, jeżeli w terminie 2 miesięcy od stwierdzenia niezgodności artykułu z umową nie zawiadomi o tym Sprzedającego. Do zachowania terminu wystarczy nadanie zawiadomienia na poczcie przed jego upływem.” otrzyma brzmienie: „Jeżeli Sprzedający nie ustosunkował się do żądania w terminie 14 dni od otrzymania żądania, o którym mowa w punkcie 7 powyżej, uważa się, że uznał żądanie Kupującego za uzasadnione. Kupujący traci uprawnienia, o których mowa w niniejszym punkcie 8 i 7 powyżej, jeżeli przed upływem 2 (dwóch) miesięcy od stwierdzenia niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową nie zawiadomi o tym Sprzedającego. Do zachowania terminu wystarczy wysłanie zawiadomienia przed jego upływem.”, − postanowienie, o treści: „Zgodnie z artykułem 384 Kodeksu Cywilnego ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, w szczególności ogólne warunki umów, wzory umów, regulaminy wiążą drugą stronę, jeżeli zostały jej dostarczone przy zawarciu umowy.” zostanie wykreślone, − postanowienie, o treści: „Zgodnie z artykułem 384 kodeksu Cywilnego ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, wzory umów, regulaminy wiążą drugą stronę, jeżeli zostały jej dostarczone przy zawarciu umowy.” zostanie wykreślone, uwzględnia przepis art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, eliminując z wzorców umowy postanowienia umowne sprzeczne z przepisami prawa. W ocenie Prezesa Urzędu, podjęte przez Spółkę zobowiązanie do dokonania zmiany treści wzorców umowy w ten sposób, że zostaną zamieszczone następujące informacje: 1) w aneksach do wzorca umowy pod nazwą „Umowa sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna)” : a) informacja o określeniu organu, który zarejestrował działalność kredytodawcy, i numer w rejestrze, pod którym kredytodawca został wpisany, tj. postanowienie o treści: „Beck Imperial Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie adres: Przewodowa 37, 04-874 Warszawa, zarejestrowana przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie, XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000232366, NIP 113- 25-46-759”, b) informacja o sposobie zabezpieczenia, tj. postanowienie o treści: „Zabezpieczeniem spłaty zadłużenia jest przeniesienie własności („Przewłaszczenie”) na Sprzedającego zakupionych artykułów, którego ustanowienie nie wymaga ponoszenia przez Kupującego dodatkowych kosztów. Przewłaszczenie następuje pod warunkiem rozwiązującym, iż w przypadku zaspokojenia w pełni wierzytelności Sprzedającego z tytułu Umowy, własność zakupionych artykułów przejdzie z powrotem na Kupującego. Na żądanie Kupującego spełnienie tego warunku zostanie potwierdzone pisemnym oświadczeniem Sprzedającego. Kupujący zatrzyma zakupione artykuły w swoim władaniu do czasu otrzymania od Sprzedającego pisemnego żądania wydania zakupionych artykułów z powodu wypowiedzenia Umowy przez Sprzedającego lub nie dokonania spłat kredytu w terminie wymagalności.” 26 c) informacja o uprawnieniu i skutkach przedterminowej spłaty kredytu przez konsumenta, tj.: − postanowienie, o treści: „Kupujący jest uprawniony do wcześniejszej zapłaty ceny. W takim przypadku Kupujący nie jest zobowiązany do zapłaty odsetek za okres po zapłacie ceny. Termin dokonania spłaty powinien odpowiadać terminom wnoszenia rat określonym w umowie.”, − postanowienie, o treści: „Kupujący jest obowiązany poinformować Sprzedającego o zamiarze wcześniejszej zapłaty ceny najpóźniej w terminie 3 dni przed jej dokonaniem. Za wcześniejszą spłatę kredytu Sprzedawca nie zastrzega prowizji. Sprzedawca obowiązany jest rozliczyć się z Kupującym w terminie 14 dni od dnia dokonania spłaty kredytu.”, d) informacja o terminie, sposobie i skutkach wykonania uprawnienia do odstąpienia od umowy przez konsumenta, tj. postanowienie, o treści: „Zgodnie z art. 11 ust.1 ustawy z dnia 20 lipca 2001r o kredycie konsumenckim (Dz.U. Nr 100, poz. 1081 ze zm.) Kupujący może, bez podania przyczyny, odstąpić od Umowy w formie ratalnej w terminie 10 dni od dnia zawarcia Umowy w formie ratalnej. Termin do odstąpienia od umowy jest zachowany, jeżeli Kupujący będący konsumentem przed jego upływem złoży pod adresem Sprzedającego wskazanego poniżej we wzorze oświadczenie o odstąpieniu od umowy. Do zachowania terminu wystarczy nadanie przesyłki listem poleconym. W takim przypadku Strony obowiązuje Umowa Sprzedaży, z tym zastrzeżeniem, że Kupujący zobowiązany jest do zapłaty całości ceny w terminie 7 dni od dnia złożenia skutecznego oświadczenia o odstąpieniu od Umowy ratalnej. Przed upływem terminu do odstąpienia od umowy konsument nie jest zobowiązany do spłaty kredytu ani zapłaty oprocentowania. W razie odstąpienia od umowy kredytodawca obowiązany jest niezwłocznie zwrócić poniesione przez konsumenta na rzecz kredytodawcy koszty udzielanego kredytu, z wyjątkiem opłaty przygotowawczej oraz pobranych przez kredytodawcę opłat związanych z ustanowieniem zabezpieczenia.”, e) informacja o skutkach uchybienia postanowieniom dotyczącym zasad i terminu spłaty kredytu, tj.: − postanowienie, o treści: „W przypadku opóźnienia w zapłacie którejkolwiek z rat, Kupujący będzie zobowiązany do zapłaty na rzecz Sprzedającego odsetek ustawowych liczonych od kwoty zaległości.”, − postanowienie, o treści: „Jeżeli Kupujący nie zapłacił w ustalonych terminach pełnych rat za co najmniej dwa okresy płatności, Sprzedający może wypowiedzieć umowę w formie ratalnej po uprzednim wezwaniu Kupującego, w drodze pisemnego wezwania do zapłaty, zaległych rat lub ich części w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem wypowiedzenia umowy ratalnej. W takim wypadku, termin wypowiedzenia umowy w formie ratalnej wynosi 30 dni. W przypadku wypowiedzenia umowy w formie ratalnej, Umowa Sprzedaży pozostaje w mocy, zaś Kupujący zobowiązany będzie do zapłaty pozostałej części ceny w terminie 7 dni od dnia rozwiązania umowy w formie ratalnej”, f) informacja o innych kosztach ponoszonych przez konsumenta w związku z niewykonaniem przez niego zobowiązań wynikających z umowy, w tym o kosztach upomnień lub wezwań do zapłaty, kosztach sądowych i postępowania egzekucyjnego, tj.: postanowienie, o treści: „W przypadku opóźniania się przez Kupującego z zapłatą którejkolwiek z rat, Sprzedający może obciążyć go kosztami egzekucji, w szczególności kosztami poniesionymi przez Sprzedającego w związku z kierowaniem do Kupującego przesądowych wezwań do zapłaty, jak również kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów ewentualnego postępowania egzekucyjnego. Koszty kierowanych do Kupującego przesądowych wezwań do zapłaty 27 nie przekroczą równowartości nadania jednej przesyłki poleconej w miesiącu kalendarzowym, zaś wysokości zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowego i egzekucyjnego są określone w przepisach ustawy Kodeks postępowania cywilnego z dnia 17 listopada 1964 r. (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.); ustawie o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r. tekst jednolity z dnia 27 kwietnia 2010 r. (Dz. U. Nr 90, poz. 594 ze zm.); ustawie o komornikach sądowych i egzekucji z dnia 29 sierpnia 1997 r. tekst jednolity z dnia 15 września 2011 r. (Dz. U. Nr 231, poz. 1376 ze zm.); rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.); rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).”; 2) we wzorcu umowy pod nazwą „Umowa sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna)” : a) informacja o sposobie zabezpieczenia, tj. postanowienie, o treści: „Zabezpieczeniem spłaty zadłużenia jest przeniesienie własności („Przewłaszczenie”) na Sprzedającego zakupionych artykułów, którego ustanowienie nie wymaga ponoszenia przez Kupującego dodatkowych kosztów. Przewłaszczenie następuje pod warunkiem rozwiązującym, iż w przypadku zaspokojenia w pełni wierzytelności Sprzedającego z tytułu Umowy, własność zakupionych artykułów przejdzie z powrotem na Kupującego. Na żądanie Kupującego spełnienie tego warunku zostanie potwierdzone pisemnym oświadczeniem Sprzedającego. Kupujący zatrzyma zakupione artykuły w swoim władaniu do czasu otrzymania od Sprzedającego pisemnego żądania wydania zakupionych artykułów z powodu wypowiedzenia Umowy przez Sprzedającego lub nie dokonania spłat kredytu w terminie wymagalności.”, b) informacja o uprawnieniu i skutkach przedterminowej spłaty kredytu przez konsumenta, tj. postanowienie, o treści: „Kupujący jest uprawniony do wcześniejszej zapłaty ceny. W przypadku spłaty całości ceny (kredytu) przed terminem określonym w umowie, całkowity koszt kredytu ulega obniżeniu o te koszty, które dotyczą okresu, o który skrócono czas obowiązywania umowy, chociażby Kupujący poniósł je przed tą spłatą. Stosuje się to odpowiednio do spłaty części ceny (kredytu) przed terminem określonym w umowie. Sprzedający jest zobowiązany do rozliczenia z Kupującym kredytu w terminie 14 dni od dnia dokonania wcześniejszej spłaty kredytu w całości. Sprzedający nie zastrzega sobie prowizji za wcześniejszą spłatę kredytu”, c) informacja o terminie, sposobie i skutkach wykonania uprawnienia do odstąpienia od umowy przez konsumenta, tj.: − postanowienie, o treści: „W razie odstąpienia od umowy, umowa jest uważana za niezawartą, a Kupujący jest zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu. Zwrot powinien nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie czternastu dni. Jeżeli Kupujący dokonał jakichkolwiek przedpłat, należą się od nich odsetki ustawowe od daty dokonania przedpłaty. Jeżeli Kupujący skorzystał z przyznanego mu prawa do odstąpienia od umowy, o którym mowa w pkt 20 powyżej, to odstąpienie Kupującego od tej umowy jest skuteczne także wobec umowy o kredyt wiązany.”, − postanowienie, o treści: „Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 02 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. z 2000 r. Nr 22 poz. 271, ze zm.) w związku z art. 58 ust. 2 ustawy o kredycie konsumenckim z dnia 12 maja 2011 r. 28 (Dz. U. Nr 126, poz. 715) Kupujący może, bez podania przyczyny, odstąpić od Umowy o kredyt wiązany składając stosowne oświadczenie na piśmie w terminie 10 dni od dnia zawarcia Umowy o kredyt wiązany (umowy sprzedaży) Do zachowania terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed upływem terminu. W razie odstąpienia od umowy umowa jest uważana za niezawartą, a Kupujący jest zwolniony z wszelkich zobowiązań. To, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu.”, d) informacja o skutkach uchybienia postanowieniom dotyczącym zasad i terminu spłaty kredytu, tj.: − postanowienie, o treści: „W przypadku opóźnienia w zapłacie którejkolwiek z rat, Kupujący będzie zobowiązany do zapłaty na rzecz Sprzedającego odsetek ustawowych liczonych od kwoty zaległości.”, − postanowienie, o treści: „Jeżeli Kupujący nie zapłacił w ustalonych terminach pełnych rat za co najmniej dwa okresy płatności, Sprzedający może wypowiedzieć umowę w formie ratalnej po uprzednim wezwaniu Kupującego, w drodze pisemnego wezwania do zapłaty, zaległych rat lub ich części w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem wypowiedzenia umowy ratalnej. W takim wypadku, termin wypowiedzenia umowy w formie ratalnej wynosi 30 dni. W przypadku wypowiedzenia umowy w formie ratalnej, Umowa Sprzedaży pozostaje w mocy, zaś Kupujący zobowiązany będzie do zapłaty pozostałej części ceny w terminie 7 dni od dnia rozwiązania umowy w formie ratalnej”, e) informacja o innych kosztach ponoszonych przez konsumenta w związku z niewykonaniem przez niego zobowiązań wynikających z umowy, w tym o kosztach upomnień lub wezwań do zapłaty, kosztach sądowych i postępowania egzekucyjnego, tj.: − postanowienie, o treści: „W przypadku opóźniania się przez Kupującego z zapłatą którejkolwiek z rat, Sprzedający może obciążyć go kosztami egzekucji, w szczególności kosztami poniesionymi przez Sprzedającego w związku z kierowaniem do Kupującego przesądowych wezwań do zapłaty, jak również kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów ewentualnego postępowania egzekucyjnego. Koszty kierowanych do Kupującego przesądowych wezwań do zapłaty nie przekroczą równowartości nadania jednej przesyłki poleconej w miesiącu kalendarzowym, zaś wysokości zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowego i egzekucyjnego są określone w przepisach ustawy Kodeks postępowania cywilnego z dnia 17 listopada 1964 r. (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.); ustawie o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r. tekst jednolity z dnia 27 kwietnia 2010 r. (Dz.U. Nr 90, poz. 594, ze zm.); ustawie o komornikach sądowych i egzekucji z dnia 29 sierpnia 1997 r. tekst jednolity z dnia 15 września 2011 r. (Dz. U. Nr 231, poz. 1376 ze zm.); rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z dnia 28 września 2002 r. (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.); rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu z dnia 28 września 2002 r. (Dz. U. Nr 163, poz. 1349, ze zm.)”, − uwzględnia przepis art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów na skutek zamieszczenia obligatoryjnych postanowień umowy o kredyt konsumencki, wymaganych przez art. 30 ust. 1 pkt 12, 14, 15, 16, 17 ustawy z dnia 29 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. Nr 126, poz. 715 ze zm.), a do dnia 17 grudnia 2011 r. przez art. 4 ust. 2 pkt 1, 7, 10, 11, 12 i 13 ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim. Jednocześnie, wobec okoliczności, że Spółka zobowiązała się do równoczesnego wprowadzenia zmian w wiążących ją umowach zawartych z konsumentami, Prezes Urzędu uznał złożone zobowiązanie za zupełne, gdyż w równorzędny sposób zabezpiecza interesy prawne konsumentów, którzy zawarli umowy ze Spółką i konsumentów, którzy mogą zawrzeć tego typu umowy w przyszłości. W rezultacie, stosownie do przepisu art. 28 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu nałożył na Spółkę obowiązek wykonania przyjętego zobowiązania poprzez: − wprowadzenie zmian we wzorcach umowy pod nazwą „Umowa kupna Nr 11/ (umowa gotówkowa)” , „Umowa sprzedaży Nr 12/ (umowa ratalna bankowa)” , „Umowa sprzedaży Nr 13/ (umowa ratalna)” zgodnie z przyjętym zobowiązaniem w terminie 14 (czternastu) dni od daty uprawomocnienia się decyzji i zawierania na ich podstawie umów z konsumentami, − doręczenie, w terminie do dnia 31 grudnia 2012 r., konsumentom, z którymi Beck Imperial Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością wiążą umowy sprzedaży, z którymi są nadal związane uprawnienia konsumentów wynikające z przepisów prawa, w szczególności uprawnienia określone w ustawie z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. Nr 22, poz. 271, ze zm.), ustawie z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 141, poz. 1176, ze zm.), aneksów do zawartych umów sprzedaży w sposób wynikający z przyjętego zobowiązania, − doręczenie, w terminie do dnia 31 grudnia 2012 r., konsumentom, z którymi Beck Imperial Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością wiążą umowy sprzedaży zawarte według wzorca umowy pod nazwą „Umowa sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna)” zakwestionowanego przez Prezesa Urzędu, aneksów do umów w sposób wynikający z przyjętego zobowiązania, − odbieranie od dnia uprawomocnienia się decyzji zwróconych artykułów przesyłanych przez konsumentów w związku z odstąpieniem od umowy sprzedaży nadanych przed upływem terminu na odstąpienie od umowy sprzedaży, bez względu na wcześniejsze otrzymanie pisemnego oświadczenia o odstąpieniu od umowy sprzedaży. Wobec spełnienia przesłanek wydania decyzji na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu orzekł jak w pkt I. i pkt II. sentencji niniejszej decyzji. Ad pkt III. sentencji niniejszej decyzji Zgodnie z art. 28 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w decyzji nakładającej na przedsiębiorcę obowiązek wykonania zobowiązania, Prezes Urzędu nakłada na przedsiębiorcę obowiązek składania w wyznaczonym terminie informacji o stopniu realizacji zobowiązań. Wobec tego Prezes Urzędu nałożył na Spółkę obowiązek złożenia informacji o stopniu realizacji przyjętego zobowiązania, zawierającej: 30 1) nowe wzorce umowy pod nazwą: „Umowa kupna Nr 11/ (umowa gotówkowa)” , „Umowa sprzedaży Nr 12/ (umowa ratalna bankowa)” , „Umowa sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna)” , uwzględniające zmiany wynikające ze złożonego zobowiązania, 2) kopię pierwszej i dwóch kolejnych umów zawartych w oparciu o każdy z nowych wzorców umowy pod nazwą: „Umowa kupna Nr 11/ (umowa gotówkowa)” , „Umowa sprzedaży Nr 12/ (umowa ratalna bankowa)” , „Umowa sprzedaży Nr 13/ (Umowa ratalna)” , o ile takie umowy zostaną zawarte, 3) po trzy kopie aneksów do umów zawartych z konsumentami na podstawie każdego z dotychczasowych wzorców umowy pod nazwą „Umowa kupna Nr 11/ (umowa gotówkowa)” , „Umowa sprzedaży Nr 12/ (umowa ratalna bankowa)” , „Umowa sprzedaży Nr 13/ (umowa ratalna)” , uwzględniające zmiany wynikające ze złożonego zobowiązania, 4) dane o liczbie konsumentów, którym doręczono aneksy do umów zawartych w oparciu o wzorce umowy zawierające postanowienia zakwestionowane w pkt I. sentencji niniejszej decyzji oraz niezawierających obligatoryjnych postanowień umowy o kredyt konsumencki, o których mowa w pkt II. sentencji niniejszej decyzji wraz z dowodami potwierdzającymi doręczenie, 5) dane o liczbie konsumentów, którym nie doręczono aneksów do umów zawartych w oparciu o wzorce umowy zawierające postanowienia zakwestionowane w pkt I. sentencji niniejszej decyzji oraz niezawierających obligatoryjnych postanowień umowy o kredyt konsumencki, o których mowa w pkt II. sentencji niniejszej decyzji oraz pisemne wyjaśnienia ewentualnych przyczyn niedoręczenia ww. aneksów, 6) dane o liczbie konsumentów, od których odebrano zwrócone artykuły przesłane przez konsumentów w związku z odstąpieniem od umowy sprzedaży nadanych przed upływem terminu na odstąpienie od umowy sprzedaży, bez względu na wcześniejsze otrzymanie pisemnego oświadczenia o odstąpieniu od umowy sprzedaży w terminie do dnia 31 stycznia 2013 r. W związku z tym Prezes Urzędu orzekł jak w pkt III. sentencji niniejszej decyzji. Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 1 i 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Łodzi. Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury Barbara Romańczak-Graca Otrzymuje: Adw. Paweł Hankus Kancelaria Adwokacka ul. Piękna 66A IIIp. 31 00-672 Warszawa Pełnomocnik Beck Imperial Sp. z o.o. ul. Przewodowa 37 04-874 Warszawa