RLU-24/2003

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW W LUBLINIE 20-074 Lublin, ul. Spokojna 9a Tel. (0-81) 532-35-31, 532-54-48, Tel/Fax (0-81) 532-08-26 E-mail: lublin@uokik.gov.pl Lublin , dnia 28 sierpnia 2003 r. RLU – 500-22/03/IM DECYZJA RLU – 24/03 Na podstawie art. 11 ust.1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów ( tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 86 poz. 804 ), oraz stosownie do art. 28 ust. 6 tej ustawy i par 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie określenia właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. nr18 poz. 172 ze zm . ), po przeprowadzeniu postępowania antymonopolowego wszczętego z urzędu , przeciwko ,,Wojskowej Administracji Mieszkaniowej” Oddział Terenowy w Lublinie, działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów : nie stwierdza się stosowania przez „Wojskową Administrację Mieszkaniową” Oddział Terenowy Lublinie praktyki ograniczającej konkurencję, o której mowa w art. 8 ust. 1 i 2 ust.1 ustawy wymienionej wyŜej, polegającą na stosowaniu z lokatorami „Wojskowej Administracji Mieszkaniowej” w Nowym Mieście w rozliczeniu dostawy energii cieplnej za rok 2001 r. nieuczciwych cen. Uzasadnienie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , na skutek skargi konsumenta przeprowadził postępowanie wyjaśniające w sprawie opłat z tytułu dostawy energii cieplnej pobieranych przez „W” Oddział Terenowy Dęblinie w roku 2001 na terenie Nowego Miasta. SkarŜący kwestionował zasady rozliczenia dostawy energii cieplnej, twierdząc, Ŝe „WAM” przerzuca na odbiorców wewnętrznych, lokatorów „WAM” większą część kosztów CO. Skutkowało to, zdaniem skarŜącego, 2 podwyŜką cen energii w rozliczeniu rocznym i koniecznością wniesienia dopłaty z tytułu rozliczenia kosztów dostawy energii za 2001 r. na potrzeby CO w wysokości 633,49 zł oraz CWU w wysokości 66,96 zł w jego przypadku, przy ustaleniu przez „W” łącznych kosztów energii cieplnej na potrzeby CO i CWU w wysokości 1 023 596,00 zł , w tym 890 588,96zł na potrzeby centralnego ogrzewania oraz 133 007,04 zł na potrzeby CWU (karta nr 7 i 16 ). SkarŜący przedstawił korespondencję prowadzoną z „WAM” w Dęblinie na podstawie której sformułował powyŜsze zarzuty. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów podjął w sprawie postępowanie wyjaśniające. W złoŜonych wyjaśnieniach dostawca energii pismem z dnia 18.11.2002 r. znak OT-ZUN-662-137-1/02 (karta 20) podał kwotę 1 031 595,29 zł jako rzeczywisty koszt energii cieplnej za rok 2001 , w tym 737903,31 zł na potrzeby centralnego ogrzewania i 133007,04 zł na potrzeby CWU. Wyjaśniono, Ŝe do rozliczenia kosztów dostawy energii na cele CO przyjęto koszty w wysokości 737903,31 zł oraz przychody z tych lokali w wysokości 584.788,81 zł . Wynikła stąd niedopłata została podzielona przez ilość m 2 powierzchni ogrzewanej ( uŜytkowej) w skali całego roku 2001 r. tj. kwotę 17 281,06 m 2 .Wynik tego dzielenia dał kwotę 8,86 zł/m 2 co stanowiło wskaźnik niedopłaty za rok 2001, w skali miesiąca zaś dawało kwotę niedopłaty w wysokości 0,74 zł/ m 2 . Wynikowa stawka ogrzewania za rok 2001 za jeden miesiąc wyniosła wg wyjaśnień „WAM” 3,48 zł/m 2 . W toku postępowania wyjaśniającego wpłynęło pismo zastępcy Prezesa „WAM” w Warszawie z dnia 29.11. 2002 r. znak BP-ZIE-668-145-3/02 , który stwierdził, Ŝe w wyniku przeprowadzonej w „W” w Nowym Mieście kontroli stwierdzono uchybienia w przyjętej metodzie rozliczeń oraz danych wyjściowych. W związku z powyŜszym dokonano ponownej analizy kosztów energii cieplnej zuŜytej na cele centralnego ogrzewania oraz przyjęto nową metodę ustalenia kosztu jednostkowego. Wyjaśniono, Ŝe przeprowadzono ponowną analizę kosztów oraz wprowadzono korekty do kalkulacji, w wyniku których całkowity koszt energii cieplnej za 2001 r. na potrzeby centralnego ogrzewania i CWU wyniósł 1 106036,86 zł. Nie mniej cena wynikowa energii cieplnej za rok 2001 nie uległa zmianie i stanowiła kwotę 3, 496 zł /m 2 / miesiąc (karta nr 15) . W wyniku analizy materiału dowodowego zebranego w postępowaniu wyjaśniającym, organ antymonopolowy wszczął z urzędu przeciwko „WAM” Oddział Terenowy w Dęblinie postępowanie administracyjne, zarzucając mu naduŜywanie pozycji dominującej na lokalnym rynku dostawy energii cieplnej, poprzez narzucanie nieuczciwych cen tej energii tj. praktyk określonych w art. 8 ust. 1 i 2 pkt. 1 ustawy . W toku postępowania „WAM” Oddział Terenowy Lublinie pismem z dnia 18.07.2003 r. poinformowała, Ŝe z dniem 1.07. 2003 r. na podstawie Decyzji Prezesa „WAM” nr 117 z dnia 08.05.2003 r. nastąpiła reorganizacja „WAM” w wyniku której, „WAM” Oddział Terenowy w Dęblinie została przyłączona do „W” Oddział Terenowy w Lublinie. Tym samym, jako następca prawny przedsiębiorcy - „WAM” w Dęblinie - 3 stroną postępowania antymonopolowego od tego czasu jest „WAM” Oddział Terenowy w Lublinie (zwany dalej „WAM”). Odpowiadając na przedstawione zarzuty, „WAM” nie uznała zarzutu stosowania praktyk monopolistycznych. Wyjaśniła, Ŝe „WAM” prowadzi podstawową działalność w zakresie utrzymania zasobu mieszkaniowego ( w tym zasób mieszkaniowy objęty Wspólnotami Mieszkaniowymi), najmu lokali uŜytkowych i dzierŜawy gruntów, prowadzi równieŜ działalność internatową. Ponadto prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, obrotu, przesyłu i dystrybucji ciepła, zarządu wspólnotami mieszkaniowymi oraz inną działalnością (hydrofornie, oczyszczalnie). „WAM” w roku 2001 dostarczał w Nowym Mieście energię cieplną odbiorcom zewnętrznym tj.JW.1540 oraz ZDZ Kielce na podstawie umów o dostawę ciepła. Jednostce Wojskowej sprzedawano energię na potrzeby ogrzania klubu garnizonowego i przedszkola w oparciu o wskazania liczników ciepła w cenie 20,43 zł/GJ, na podstawie umowy z dn.01.02.1998 r. JW. 1540 została zlikwidowana w I półroczu 2001 r. W II połowie roku 2001 budynek przedszkola przejął Zakład Doskonalenia Zawodowego K. któremu dostarczano energię cieplną w cenie 31,80 zł /GJ netto. RóŜna cena dla odbiorców zewnętrznych wynikała z tego, Ŝe w I półroczu 2001 JW zasilana była z kotłowni węglowej Nr 91, a w II półroczu budynek dawnego przedszkola zasilany był z kotłowni olejowej nr 23. GKO natomiast nie był ogrzewany. Łącznie odbiorcom zewnętrznym sprzedano energię cieplną w ilości 2950 GJ za kwotę 65671,06 zł netto, przy czym, przez cały rok opomiarowane było przedszkole i GKO. Powierzchnia ogrzewania przedszkola wynosiła 2441,0 m 2 , a powierzchnia uŜytkowa klubu 827,0 m 2 . „W” nie analizował faktycznych kosztów ogrzewania dla odbiorców zewnętrznych, poniewaŜ sprzedaŜ odbywała się w oparciu o wskazania ciepłomierza. Dostawa energii cieplnej przez „WAM” dokonywana była dla odbiorców wewnętrznych w oparciu o produkcję energii w czterech kotłowniach traktowanych w roku 2001 r. jako jeden system. Dostawa energii cieplnej na potrzeby wewnętrzne na cele CO rozliczana była ryczałtowo w oparciu o m 2 powierzchni uŜytkowej, przy czym powierzchnia uŜytkowa mieszkań będących w zasobach „WAM” wynosiła na dzień 31.12.2001 20600,87 m 2 , w tym powierzchnia zasiedlona wynosiła 17 281,06 m 2 oraz powierzchnia pustostanów 3 319,81 m 2 . Energię cieplną dostarczono do 349 kwater zasiedlonych i pustostanów w N. , łącznie do 433 kwater. Na poczet naleŜności za 2001 r, pobrana została zaliczka w wysokości niezmienionej od początku 2000 r. w wysokości 2,48 zł m 2 przez okres 7 miesięcy oraz 3,10 zł przez 5 miesięcy, co dało średniorocznie 2,74 zł/ m 2 powierzchni ogrzewanej. W toku postępowania administracyjnego „WAM” pismem z dnia 04.03.2003 r znak OT –ZUN-662-13-1/03 (karta 32) ponownie podał kwotę 1 031 595,29 zł jako rzeczywisty koszt energii cieplnej za rok 2001 , w tym 737903,31 zł na potrzeby centralnego ogrzewania i 133007,04 zł na potrzeby CWU. Przedstawiona kalkulacja kosztów w stosunku do kalkulacji przedstawionej pismem zastępcy Prezesa „WAM” 4 w Warszawie z dnia 29.11. 2002 r. róŜniła się przede wszystkim w pozycji „amortyzacja” . Wynikowa stawka ogrzewania za rok 2001 za jeden miesiąc nadal wyniosła wg wyjaśnień „W” 3,48 zł/m 2 . W związku z tym, Ŝe organ antymonopolowy powziął wątpliwości co do zastosowanej metody rozliczenia oraz zasadności wyliczeń rachunkowych, w toku postępowania zwrócił się pismem z dnia 3.07. 2003 r. do Urzędu Regulacji Energetyki Wschodni Oddział Terenowy z siedzibą w Lublinie, z prośbą o dokonanie analizy wyjaśnień „WAM” oraz materiałów zebranych w sprawie pod kątem zastosowanych metod wyliczenia kosztów wynikowych dostawy energii cieplnej oraz prawidłowości dokonanych wyliczeń . URE pismem z dnia 10.07. 2003 r. znak OLB-111/2003/WG odpowiedział, Ŝe zastosowana metoda ustalania ceny ciepła dla lokali będących w zasobach „W” Oddział Terenowy w Dęblinie, nie budzi zastrzeŜeń . Wyjaśnienia wymagają kwestie podawania przez „WAM” róŜnych kwot stanowiących o kosztach dostawy energii cieplnej np. róŜnych kwot wartości niedopłaty za ogrzewanie za rok 2001 (podana kwota 153114,50 zł ( akta strona 6) oraz 182 457,16 zł ( akta strona 7 ) , róŜnych wielkości amortyzacji –kwota 140 844,58 zł zł (str.15), kwota 65 671,06 zł ( strona 20),podwyŜszenie kosztu węgla opałowego w styczniu 2001 r. w kotłowni nr91 o 16 111,70 zł. URE wyjaśniło ponadto, Ŝe zastosowany przez „W” współczynnik korygujący dla pustostanów i internatu nie budzi zastrzeŜeń . W związku z w/w pismem URE , organ antymonopolowy zwrócił się do „WAM” o złoŜenie wyjaśnień dotyczących przyczyny podawania róŜnych kwot w niektórych pozycjach kalkulacji , w szczególności pozycji „ amortyzacja”, co skutkowało przedstawieniem przez „W” dwóch róŜnych kwot stanowiących koszty całkowite potrzebne na CO i CWU za rok 2001 oraz o udokumentowanie , która kalkulacja przedstawia koszty rzeczywiście poniesione . „W” pismem z dnia 28.07.2003 r. znak T-SGK-662-2-2/03 „W” podał, Ŝe właściwa jest kalkulacja, gdzie całkowity koszt potrzeby na CO i CWU za rok 2001 wyniósł 106036,85 zł, w tym 973029,81 zł tytułem centralnego ogrzewania i 133007,04 zł tytułem CWU. Na tej podstawie wyliczony jednostkowy koszt ogrzewania na 1m 2 w skali jednego miesiąca wyniósł 3,496 zł –karta 194.` „WAM” przedstawił inną jak poprzednio metodę wyliczeń kosztu ogrzewania 1m 2 powierzchni , polegającą na podzieleniu całkowitych kosztów poniesionych przez „WAM” na cele centralnego ogrzewania (tj. kwotę 973029,81 zł) przez całość powierzchni ogrzewanej przez „WAM” , przy zastosowaniu współczynnika korekcyjnego dla internatu w I półroczu 0,5 oraz 0,2 w II półroczu oraz współczynnika 0,8 dla pustostanów . Łączna powierzchnia ogrzewana wyniosła w I półroczu 19 029,2 m 2 i 17 281,06 m 2 w II półroczu 2001 r. Wyjaśniono ponadto, Ŝe podana pismem z dnia 18.11.2002 r. kalkulacja kosztów na kwotę 1031595,29 zł była kalkulacja błędną . Błąd polegał na 5 nienaliczeniu rzeczywistych kosztów amortyzacji. Podawano kwotę 65671,06 zł tytułem odpisów amortyzacyjnych, gdy powinna być przyjęta kwota140844,58 zł. Błędna była równieŜ przyjęta całkowita powierzchnia ogrzewana tj. kwota 17 281,06 m 2 , gdy tymczasem naleŜało uwzględnić wielkość powierzchni zamieszkałej w I półroczu 19 029,2 m 2 i 17 281,06 m 2 w II półroczu . Rozliczenie na podstawie błędnych danych skutkowało wyliczeniem jednostkowego kosztu w wysokości 3,48 zł/m 2 /miesiąc i taki koszt był podstawą wyliczenia dopłat od odbiorców energii z tytułu centralnego ogrzewania. Natomiast , po wprowadzonej korekcie kosztów całkowitych oraz przyjęciu właściwej powierzchni ogrzewanej koszt jednostkowy wyniósł 3,49 zł /m 2 /miesiąc . „WAM” przedstawił dokumentację uzasadniającą przyjęte koszty , a mianowicie : - faktury na zakup oleju opałowego i węgla kamiennego , - dokumenty obrazujące wysokość amortyzacji za rok 2001, - faktury za transport opału, - dokumenty księgowe dotyczące rozliczenia podatku VAT „WAM” wyjaśnił ponadto , Ŝe przyjęta w kosztach opału kotłowni nr 91 kwota 16111,70 zł wynika z ilości węgla pozostałego z 2000 r. i przeksięgowanego na rok 2001 r. W oparciu o wyjaśnienia strony oraz zebrany materiał dowodowy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił co następuje : „WAM” w Dęblinie był w roku 2001 producentem i dostawcą energii cieplnej na rynku lokalnym w Nowym Mieście .”WAM” jako przedsiębiorstwo energetyczne prowadzący w roku 2001 działalność gospodarczą, która nie wymagała uzyskania koncesji, opracowywał taryfy dla ciepła, które nie podlegały zatwierdzeniu przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. Taryfy zatwierdzał Dyrektor Oddziału Terenowego „WAM” w Lublinie w ramach delegacji udzielonej przez Prezesa Agencji. Zasady dotyczące rozliczania kosztów centralnego ogrzewania oraz kosztów ciepłej wody w zasobach mieszkaniowych „WAM” Dęblin określały : -Regulamin rozliczania kosztów centralnego ogrzewania w zasobach mieszkaniowych „WAM” w Dęblinie , -Regulamin rozliczania kosztów ciepłej wody w zasobach „WAM” Dęblin , obydwa zatwierdzone przez dyrektora „WAM” . W oparciu o własne kotłownie „WAM” produkował energię cieplną na potrzeby dostawy ciepłej wody oraz centralnego ogrzewania dla własnych zasobów mieszkaniowych oraz na potrzeby odbiorców zewnętrznych. SprzedaŜ energii dla odbiorców zewnętrznych rozliczana była w roku 2001 w oparciu o wskazania liczników i ustalonych w umowie cen energii cieplnej. Łącznie odbiorcom zewnętrznym sprzedano w 2001 r. energię cieplną w ilości 2950 GJ za kwotę 65671,06 zł netto . Dostawa energii cieplnej na potrzeby CO i CWU do zasobów mieszkaniowych „WAM” zgodnie z przedstawionym regulaminem 6 przyjmowała 12 miesięczny okres rozliczeniowy tj od stycznia do grudnia. „WAM” ustalał zaliczki na pokrycie kosztów energii cieplnej, na potrzeby ciepłej wody ustalone jako: - zaliczka na pokrycie kosztów stałych podgrzewania CWU ( zł/ m 2 ) płatne przez odbiorców zajmujących kwatery opomiarowane i nieopomiarowane , - zaliczka na pokrycie kosztów zmiennych energii zuŜytej na CWU płatne przez osoby zajmujące kwatery – opomiarowane wg ilości zuŜytej wody w m 3 i nieopomiarowane wg ustalonego ryczałtu, wskazującego średnie zuŜycie wody na jednego mieszkańca. Zaliczka na potrzeby CO ustalana dla lokatorów „WAM” pobierana była na podstawie kosztów dostawy energii ponoszonych przez „WAM” odniesionych do m 2 powierzchni uŜytkowej ( ogrzewanej) ze względu na brak opomiarowania. Wysokość zaliczek na kolejny okres rozliczeniowy ustala się wg regulaminu, na podstawie prognozowanych kosztów ciepła w następnym roku rozliczeniowym z uwzględnieniem zuŜycia ciepła w poprzednich okresach rozliczeniowych. Rozliczenie kosztów dostawy energii za rok rozliczeniowy powinno nastąpić do 30.03. za rok ubiegły w przypadku CO oraz do 30.05. w przypadku CWU. PowyŜsze rozliczenie obejmuje porównanie rzeczywistych kosztów dostawy energii w roku rozliczeniowym z sumą zaliczek wniesionych przez odbiorców energii. JeŜeli w wyniku dokonanego rozliczenia powstaje róŜnica pomiędzy poniesionymi przez „W” kosztami a zaliczkami pobranymi od indywidualnych odbiorców w lokalach, podlega ona rozliczeniu z osobami zajmującymi kwatery stałe. W roku 2001 r. koszt energii zuŜytej do podgrzania wody uŜytkowej ustalony na podstawie mocy zamówionej i ilości ciepła pobranego wg liczników w kotłowni wyniósł 133 007 ,04 zł , gdy przychód za wniesione zaliczki wyniósł 124 406,35 zł. W związku z tym, powstała niedopłata w wysokości 8600, 69 zł , która podzielona przez ilość podgrzanej wody uŜytkowej tj. kwotę 9249 m 3 dała wynik w postaci konieczności dopłaty 0,93 zł za kaŜdy m 3 pobranej ciepłej wody . Dostawa energii cieplnej na cele centralnego ogrzewania dla odbiorców wewnętrznych „WAM” rozliczana została w oparciu o koszty rzeczywiste dostawy energii na cele CO oraz całość ogrzewanej powierzchni przez „WAM” , przy czym dla ogrzewania pustostanów przyjęto współczynnik korygujący wynikający ze zmniejszonego zapotrzebowania na energię w wysokości 0,8 , a dla internatu przyjęto za I półrocze współczynnik korygujący 0,5 , a w II półroczu współczynnik 0,2 ze względu na całkowite wyłączenie internatu z eksploatacji. Koszt rzeczywisty na cele CO ustalony został poprzez odjęcie od kosztów całkowitych tj. kwoty 1106 036,85 zł kosztów dostawy energii na cele CWU tj. kwoty 133007,04 zł. Tak ustalony koszt poniesiony przez „WAM” na cele CO w wysokości 973029,81 zł podzielony przez całkowitą powierzchnię ogrzewaną w wysokości 19 029,2 m 2 w I półroczu i 17 281,06 m 2 w II półroczu 2000 r. był podstawą do wyliczenia kosztu ogrzewania 1m 2 powierzchni ( budynków naleŜących do „W” jak i odbiorców zewnętrznych ) , który wyniósł 3,496 zł/ m 2 /m-c. PoniewaŜ przez cały 2001 r, pobierana była zaliczka na poczet kosztów ogrzewania w wysokości średniorocznie 2,74 zł/ m 2 , tym samym 7 zaliczka pobrana w roku 2001 była za niska w stosunku do poniesionych kosztów. Stąd teŜ konieczność zastosowania dopłat w wysokości uzaleŜnionej od powierzchni uŜytkowej mieszkania . Aktualnie „WAM” posiada 100 % opomiarowania budynków w liczniki ciepła, co umoŜliwia comiesięczny podział kosztów na budynki z podziałem na koszty stałe i zmienne oraz wydzielenie kosztów ogrzewania kwater zamieszkałych i pustostanów. Oceniając przedstawiony stan faktyczny Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje: Istotą praktyk ograniczających konkurencję określonych w art. 8 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jest naduŜywanie pozycji dominującej na rynku właściwym przez jednego lub kilku przedsiębiorców. Ogólny zakaz wyraŜony w art. 8 tej ustawy precyzuje jego ustęp 2 pkt. 1, który stanowi , Ŝe zakazane jest naduŜywanie pozycji dominującej, poprzez bezpośrednie lub pośrednie narzucanie nieuczciwych cen , w tym cen nadmiernie wygórowanych albo raŜąco niskich, odległych terminów płatności albo innych warunków zakupu albo sprzedaŜy towarów. Naruszenie zatem przepisu art. 8 ust. 2 pkt. 1 ustawy stanowi praktykę ograniczającą konkurencję . Do uznania praktyki określonej w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy za ograniczająca konkurencję zachowanie przedsiębiorcy musi spełniać łącznie następujące przesłanki : 1/ posiadanie pozycji dominującej na rynku właściwym , 2/ naduŜywanie pozycji poprzez narzucanie nieuczciwych cen . Zgodnie z art. 4 pkt 9 ustawy – przez pozycję dominującą rozumie się pozycję przedsiębiorcy, która umoŜliwia mu zapobieganie skutecznej konkurencji na rynku właściwym przez stworzenie mu moŜliwości działania w znacznym zakresie niezaleŜnie od konkurentów, kontrahentów oraz konsumentów ; domniemywa się , Ŝe przedsiębiorca ma pozycję dominującą, jeŜeli jego udział w rynku przekracza 40 % . Z kolei , wg pkt 8 tego artykułu – pod pojęciem rynku właściwego rozumie się rynek towarów , który ze względu na ich przeznaczenie, cechę oraz właściwości, w tym jakość, są uznawane przez ich nabywców za substytuty oraz są oferowane na obszarze, na którym ze względu na ich rodzaj i właściwości , istnienie barier dostępu do rynku, preferencje konsumentów , znaczące róŜnice cen i kosztów transportu , panują zbliŜone warunki konkurencji . Zachowania przedsiębiorców mają miejsce w strukturze rynkowej . W sprawie będącej przedmiotem postępowania organ antymonopolowy przyjął, Ŝe „WAM” funkcjonuje na rynku lokalnym Nowym Mieście jako producent i dostawca energii cieplnej . Działając na w/w rynku w warunkach monopolu sieciowego, zajmuje niekwestionowaną pozycję dominującą, poniewaŜ nie spotyka się na tym rynku z konkurencją innych przedsiębiorców. Spełniona zatem jest pierwsza z wymienionych wyŜej przesłanek. 8 JednakŜe samo posiadanie pozycji dominującej nie jest prawem zakazane ani teŜ sankcjonowane . Czyni to dopiero jej naduŜywanie, przejawiające się w stosowaniu zakazanych ustawą praktyk ograniczających konkurencję. Przesłanką niezbędną do zaistnienia praktyki zarzucanej „WAM” jest udowodnienie mu , Ŝe narzucał w roku 2001 r. odbiorcom energii nieuczciwe warunki umowy w postaci nieuczciwych cen tej energii. Narzucenie musi mieć charakter przymusowy – wymuszony przez przedsiębiorcę na kontrahencie z racji posiadanej siły rynkowej . O ile bezsporny wydaje się fakt, Ŝe ceny energii zostały odbiorcom – kontrahentom narzucone przez „WAM” , skoro wewnętrzni odbiorcy energii od „WAM” nie mieli Ŝadnej moŜliwości negocjowania stawek opłat , to w okolicznościach rozpatrywanej sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, Ŝe stosowane z mieszkańcami ceny energii cieplnej w rozliczeniu za rok 2001 były cenami nieuczciwymi . „WAM” wykazał ostatecznie, Ŝe cena energii cieplnej zastosowana w rozliczeniu z lokatorami za rok 2001 wynika wyłącznie z całkowitych kosztów energii poniesionych przez „WAM”. Wynikowy koszt 1m 2 /miesiąc energii cieplnej na cele CO w roku 2001 wyniósł 3,496 zł, przy wysokości miesięcznej zaliczki 2,74 zł/ m 2 . Rozliczenie z lokatorami dokonane zostało w oparciu o wcześniej wyliczony przez „WAM” koszt jednostkowy tej energii w wysokości 3, 48 zł/ m 2 /miesiąc. Podobnie rozliczenie kosztów dostawy energii na cele CWU wykazało zaistnienie niedopłaty . Skoro dostawca energii po zakończeniu okresu rozliczeniowego wykazał róŜnicę na swoją niekorzyść pomiędzy poniesionymi kosztami dostawy energii a sumą zaliczek pobranych od poszczególnych lokatorów, uzasadnione było jego Ŝądanie dopłaty z tytułu rozliczenia kosztów dostawy energii za rok 2001 . Wysokość dopłat od poszczególnych odbiorców - lokatorów była róŜna, wynikała bowiem z wysokości dokonanych wpłat i wielkości powierzchni uŜytkowej w przypadku CO i zuŜytej ciepłej wody w przypadku CWU. Zastosowana metoda rozliczeń kosztów przypadających na kaŜdego odbiorcę w przypadku rozliczenia CWU nie budziła od początku Ŝadnych kontrowersji, natomiast metoda rozliczenia CO spotkała się ze sprzeciwem skarŜącego. Organ antymonopolowy dokonał analizy metody rozliczenia CO bazującej na rzeczywistych kosztach całkowitych poniesionych przez „WAM” na cele CO oraz całkowitej powierzchni ogrzewanej . Ustalony w wyniku zastosowania tej metody jednostkowy koszt energii cieplnej na cele CO jest jednoznaczny i nie budzi Ŝadnych wątpliwości. Zastosowanie tej metody rozliczenia czyni niesłusznym i bezpodstawnym zarzut skarŜącego o przerzuceniu kosztów energii cieplnej na odbiorców - lokatorów „WAM” , przy uprzywilejowanym traktowaniu „WAM” oraz odbiorców zewnętrznych . Wprawdzie, w toku postępowania „WAM” przedstawił kalkulacje na inne kwoty niŜ kwota podana ostatecznie jako koszt całkowity produkcji energii cieplnej w roku 2001 r. a w szczególności róŜna była kwota dokonanych odpisów amortyzacyjnych , co nasuwało wątpliwości , co do rzetelności przedstawionej kalkulacji. 9 JednakŜe organ antymonopolowy dał wiarę wyjaśnieniom „WAM” , Ŝe właściwa jest kalkulacja na kwotę ogólną kosztów w wysokości 1106036.85 zł , a w tym kwota odpisu amortyzacyjnego w wysokości 140844,58 zł, poniewaŜ „W” przedstawił dokumentację finansową i księgową na okoliczność wysokości dokonanych odpisów amortyzacyjnych, z których wynika, Ŝe zamknęły się one kwotą 140 844,58 zł . Organ antymonopolowy przyjął równieŜ wyjaśnienia „WAM” , Ŝe kwota odpisu amortyzacyjnego podana we wcześniejszej korespondencji w wysokości 65 671,06 , co skutkowało podaniem jako koszt ogólny kwoty 1031595,29 zł jak równieŜ podanie wielkości powierzchni ogrzewanej jako 17 281,06 było błędem spowodowanym omyłką w wyliczeniach . Organ antymonopolowy, w związku z treścią skargi, przeanalizował równieŜ inne pozycje kalkulacji jakie jak : koszty paliwa i koszty transportu sprawdzając podane wartości w kalkulacji z przedstawionymi fakturami i nie dopatrzył się Ŝadnych nieprawidłowości w podanych wyliczeniach. W świetle powyŜszego uznać naleŜy , Ŝe nie została spełnione druga przesłanka praktyki zarzuconej „WAM”, co oznacza, Ŝe nie jest prawdziwy zarzut, Ŝe ceny energii cieplnej stosowane w roku 2001 w rozliczeniu z lokatorami „WAM” były cenami nieuczciwymi. Mając powyŜsze na uwadze orzeczono jak na wstępie . Stosownie do treści art. 78 ust. 1 ustawy o ochronie (...) w związku z art. 479 28 par2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie –Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia , za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura w L. . Otrzymuje : Z up. Prezesa UOKIK Dyrektor Delegatury w L. E Wiszniowska