RPZ-24/2007

PREZES URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA UOKiK W POZNANIU ul. Zielona 8, 61-851 Pozna ń Tel. (0-61) 852-15-17, 852-77-50, Fax (0-61) 851-86-44 E-mail: poznan@uokik.gov.pl Pozna ń , dnia 20 kwietnia 2007 r. RPZ- 400/3/07/MS DECYZJA Nr RPZ 24/2007 Na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jednolity Dz.U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2080 ze zm.) oraz stosownie do tre ś ci art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. Nr 18, poz. 172) - w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów odmawia si ę wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego , na wniosek Wielkopolskiej Izby Rolniczej z siedzib ą w Poznaniu w sprawie praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę okre ś lonej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegaj ą cej na zawarciu przez: - Zak ł ady Mi ę sne „ Ł AGROM” sp. z o.o. z siedzib ą w Po ń cu, - Rze ź ni ę Mróz sp. z o.o. z siedzib ą w Borz ę ciczkach, - Zak ł ady Mi ę sne „SALUS” sp. z o.o. z siedzib ą w Bojanowie, - Polski Koncern Mi ę sny DUDA S.A. z siedzib ą w Jutrosinie, - Zak ł ady Mi ę sne „BIERNACKI” z siedzib ą w Golinie porozumienia, którego przedmiotem jest ustalenie i utrzymywanie na niskim poziomie cen skupu ż ywca wieprzowego. Uzasadnienie Pismem z dnia 24 stycznia 2007 r. Wielkopolska Izba Rolnicza w Poznaniu (zwana dalej Wnioskodawc ą ), z ł o ż y ł a wniosek o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego przeciwko nieokre ś lonym zak ł adom mi ę snym i ubojniom w sprawie naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (zwanej dalej Ustaw ą ). Wnioskodawca wskaza ł , i ż docieraj ą do niego coraz liczniejsze sygna ł y od rolników na temat dzia ł a ń zak ł adów mi ę snych i ubojni, które jednoznacznie wskazuj ą na istnienie jakiej ś formy porozumienia, polegaj ą cego na ustalaniu, bezpo ś rednio lub po ś rednio, cen, czego skutkiem jest utrzymywanie si ę na bardzo niskim poziomie ceny skupu ż ywca wieprzowego. Wnioskodawca wyja ś ni ł , i ż w 2006 roku w okresie bezpo ś rednio poprzedzaj ą cym ś wi ę ta Bo ż ego Narodzenia, wiele zak ł adów mi ę snych publicznie deklarowa ł o brak mo ż liwo ś ci skupu dostatecznej ilo ś ci ż ywca. Jednocze ś nie jednak ogólnie dost ę pne dane statystyczne jednoznacznie wskazuj ą , i ż stan trzody chlewnej w Polsce jest obecnie ni ż szy ni ż ilo ść trzody chlewnej w latach 1999 i 2003, kiedy to powszechnie mówi ł o si ę o zjawisku tzw. „górki wieprzowej”, a ceny skupu utrzymuj ą si ę w chwili obecnej na podobnym poziomie, jak to mia ł o miejsce w powy ż szym okresie. Ponadto Wnioskodawca wskaza ł , i ż odbiór ż ywca zg ł oszonego przez hodowców zak ł adom odbywa si ę z regu ł y nast ę pnego dnia po dniu dokonania zg ł oszenia, podczas gdy w latach 1999 i 2003 odbiór odbywa ł si ę przez okres co najmniej dwóch tygodni. Zdaniem Wnioskodawcy fakt ten ś wiadczy równie ż o tym, ż e stan trzody chlewnej w Polsce jest obecnie ni ż szy ni ż w tych latach, a ceny skupu pozosta ł y na tym samym „skandalicznie niskim” poziomie. Za ca ł kowicie go ł os ł owne w tym kontek ś cie uzna ć trzeba wyja ś nienia skupuj ą cych zak ł adów, jakoby powodem niskich cen ż ywca mia ł a by ć znaczna przewaga poda ż y nad popytem. Dokonuj ą c analizy wniosku pod k ą tem zgodno ś ci z wymogami okre ś lonymi w art. 84 ust. 1 i 2 Ustawy, organ antymonopolowy stwierdzi ł , ż e opisany wniosek nie spe ł nia warunków przewidzianych w art. 84 ust. 2 Ustawy. W zwi ą zku z tym, wezwaniem z dnia 31 stycznia 2007 r., Prezes Urz ę du zwróci ł si ę do Wnioskodawcy o wskazanie, w terminie 14 dni od daty dor ę czenia wezwania, wszystkich stron post ę powania (uczestników porozumienia) i przes ł ania kopii wniosku dla tych stron oraz do wykazania umocowania do jednoosobowej reprezentacji osoby, która popisa ł a si ę pod wnioskiem pod rygorem wydania postanowienia o odmowie wszcz ę cia post ę powania. Ponadto, w pi ś mie tym Prezes Urz ę du wezwa ł do uiszczenia op ł aty od z ł o ż onego wniosku, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Pismo dor ę czone zosta ł o dnia 13 lutego 2007 r. Dnia 20 lutego 2007 r. Wnioskodawca uzupe ł ni ł brakuj ą c ą op ł at ę od wniosku. Natomiast dnia 27 lutego 2007 r. Wnioskodawca przes ł a ł pismo zawieraj ą ce wskazanie umocowania do jednoosobowej reprezentacji Wielkopolskiej Izby Rolniczej oraz informacj ę , i ż „…o zmow ę cenow ą hodowcy trzody chlewnej podejrzewaj ą najwi ę ksze zak ł ady mi ę sne w kraju…”. Wnioskodawca nie przes ł a ł ż adnego odpisu wniosku dla potencjalnych stron post ę powania. W zwi ą zku z powy ż szym, aby wykluczy ć ewentualn ą mo ż liwo ść niezrozumienia wezwania Prezes Urz ę du ponownie wezwa ł Wielkopolsk ą Izb ę Rolnicz ą do uzupe ł nienia wniosku wskazuj ą c, i ż poprzez podanie wszystkich stron post ę powania nale ż y rozumie ć imienne wskazanie wszystkich stron, tj. wszystkich uczestników porozumienia. Wezwanie to Wnioskodawca otrzyma ł dnia 5 marca 2007 r. Termin do uzupe ł nienia wniosku up ł yn ął dnia 19 marca 2007 r. i z tym dniem Wnioskodawca wniosek uzupe ł ni ł wskazuj ą c jako uczestników porozumienia: Zak ł ad Mi ę sny „ Ł AGROM” sp. z o.o., Rze ź ni ę Mróz sp. z o.o., Zak ł ad Mi ę sny „SALUS” sp. z o.o., Polski Koncern Mi ę sny DUDA S.A. oraz Zak ł ad Mi ę sny „BIERNACKI”. Prezes Urz ę du zwa ż y ł , co nast ę puje: Dla ustalenia zasadno ś ci wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego w sprawie porozumienia wy ż ej okre ś lonych zak ł adów mi ę snych, konieczne jest uzyskanie dowodów co najmniej uprawdopodabniaj ą cych zawarcie takiego porozumienia. Zgodnie z art. 4 pkt 4 Ustawy, przez porozumienia rozumie si ę : a) umowy zawierane miedzy przedsi ę biorcami, miedzy zwi ą zkami przedsi ę biorców oraz miedzy przedsi ę biorcami i ich zwi ą zkami albo niektóre postanowienia tych umów, b) uzgodnienia dokonane w jakiejkolwiek formie przez dwóch lub wi ę cej przedsi ę biorców lub ich zwi ą zki, 2 c) uchwa ł y lub inne akty zwi ą zków przedsi ę biorców lub ich organów statutowych. Uzgodnione praktyki s ą form ą porozumienia, która nie wymaga sformalizowanych aktów podejmowanych przez przedsi ę biorców. Ta forma porozumienia zosta ł a wprowadzona zarówno do polskich, jak i wspólnotowych przepisów dotycz ą cych antykonkurencyjnych porozumie ń z uwagi na konieczno ść eliminowania z rynku zakazanych porozumie ń , które zawierane s ą „poufnie” przez przedsi ę biorców, z ca łą ś wiadomo ś ci ą , ż e nie s ą zgodne z prawem konkurencji, a zatem nie przybieraj ą formy sformalizowanej. Tego rodzaju porozumienia zawierane s ą zazwyczaj (tak wynika z m.in. do ś wiadcze ń polskiego organu antymonopolowego) przez du ż e, profesjonalne firmy dzia ł aj ą ce na okre ś lonym rynku w ł a ś ciwym. Zawarcie porozumienia, w szczególno ś ci w formie uzgodnionych praktyk „wymaga” okre ś lonej struktury rynku, tzn. dany rynek w ł a ś ciwy zasadniczo musi charakteryzowa ć si ę nieznacznym rozdrobnieniem podmiotowym (dzia ł a na nim kilku, kilkunastu przedsi ę biorców). Przy wi ę kszej liczbie przedsi ę biorców dzia ł aj ą cych na danym rynku w ł a ś ciwym, w zasadzie nie spotyka si ę porozumie ń zawartych w omawianej formie, bowiem jest ono trudne do osi ą gni ę cia z przyczyn logistycznych. W przypadku porozumie ń zawartych w formie uzgodnionej praktyki niejednokrotnie bardzo trudne jest zebranie materia ł u dowodowego, który wskazuje na mo ż liwo ść stosowania praktyki. Jedynymi dowodami s ą cz ę sto: struktura rynku, wskazuj ą ca na mo ż liwo ść zawarcia porozumienia, rachunki z hoteli wskazuj ą ce na wspólne spotkania przedsi ę biorców, czy te ż korespondencja elektroniczna. Od porozumie ń ograniczaj ą cych konkurencj ę , w których warunkiem sine qua non jest uzgodnienie okre ś lonego zachowania dokonane w jakiejkolwiek formie, nale ż y odró ż ni ć tzw. zachowania paralelne (np. pod ąż anie za liderem), obserwowane w szczególno ś ci w przypadkach zewn ę trznych zmian na okre ś lonym rynku w ł a ś ciwym, czy te ż zachowania (nie paralelne), których celem jest dostosowanie si ę przedsi ę biorców do zmieniaj ą cych si ę warunków konkurowania. Zachowania przedsi ę biorców, które w skrajnych przypadkach mog ą nawet prowadzi ć do ograniczenia konkurencji, lecz nie s ą wynikiem zawarcia porozumienia, nie s ą zakazane w rozumieniu art. 5 ustawy antymonopolowej. Prezes Urz ę du – co nale ż y podkre ś li ć - nie jest organem do spraw cen, wobec czego ocena metod i sposobów ustalania przez przedsi ę biorców cen na towary nie le ż y w jego kompetencjach, o ile oczywi ś cie te metody i sposoby nie naruszaj ą ustawy antymonopolowej. Zatem Prezes Urz ę du ma mo ż liwo ść wp ł ywania na poziom pobieranych przez przedsi ę biorców cen w szczególno ś ci w sytuacji, gdy wysoko ść stosowanych cen jest konsekwencj ą zawarcia przez przedsi ę biorców niedozwolonego prawem porozumienia w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy antymonopolowej, polegaj ą cego na ustalaniu, bezpo ś rednio lub po ś rednio, cen i innych warunków zakupu lub sprzeda ż y towarów. W niniejszej sprawie brak jakiegokolwiek materialnego dowodu zawarcia porozumienia, w postaci umowy, pisma odnosz ą cego si ę do zawartego porozumienia lub zezna ń ś wiadka dotycz ą cych zawarcia lub wykonania porozumienia. Konieczne jest zatem rozwa ż enie, czy istniej ą przes ł anki po ś rednie, które mog ł yby dowodzi ć zawarcia porozumienia przez wskazane we wniosku podmioty. Fakt zawarcia porozumienia cenowego musi by ć udowodniony. Zgodnie z orzecznictwem Komisji i Europejskiego Trybuna ł u Sprawiedliwo ś ci, je ż eli porównywalny poziom cen produktu na danym rynku w ł a ś ciwym, mo ż na usprawiedliwi ć innymi czynnikami ni ż zawarcie porozumienia ograniczaj ą cego konkurencj ę , a jednocze ś nie nie ma wystarczaj ą cych dowodów, ż e takie porozumienie zosta ł o zawarte, wówczas nie mo ż na 3 zastosowa ć art. 81 TWE. ( vide: wyrok z 27 wrze ś nia 1988 r., w sprawie 89, 104, 114, 116, 117, 125-129/85, Wood Pulp przeciwko Komisji Europejskiej, ECR 1988, 5193 ). W ocenie Prezesa Urz ę du utrzymywanie si ę niskich cen skupu ż ywca wieprzowego jest oczywistym rezultatem zjawiska potocznie nazywanego „ ś wi ń sk ą górk ą ”. W chwili obecnej jest to fakt powszechnie znany nie tylko producentom ż ywca wieprzowego i z tej racji nie wymagaj ą cy dowodu (art. 228 § 1 k.p.c.). Producenci trzody chlewnej zdaj ą sobie spraw ę z istnienia i istoty tego zjawiska, co wynika bezpo ś rednio z uzasadnienia wniosku. Informacje o wyst ę powaniu zjawiska „ ś wi ń skiej górki” pojawia ł y si ę w wyst ą pieniach polityków oraz w mediach (np.: artyku ł w „Gazecie Wyborczej” z 30.01.2007 ( http://serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34375,3884268.html oraz wypowied ź Wicepremiera i Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi Pana Andrzeja Leppera w programie I Polskiego Radia, w audycji „Sygna ł y dnia”, której zapis znajduje si ę na stronie internetowej pod adresem http://www.lepper.com.pl/pages/01.Aktualnosci/index.php?document=493.html ). Informacje o protestach rolników w zwi ą zku z niskimi cenami skupu ż ywca wieprzowego pojawia ł y si ę w mediach we wszystkich okresach wyst ę powania zjawiska „ ś wi ń skiej górki”. Ponadto problematyka niskich cen skupu ż ywca wieprzowego poruszona zosta ł a dnia 3 stycznia 2007 r. podczas posiedzenia Rady Ministrów, czego skutkiem by ł o podj ę cie dzia ł a ń w sprawie zwi ę kszenia rezerwy materia ł owej (vide: komunikat Ministerstwa Gospodarki http://www.mgip.gov.pl/Wiadomosci/Strona+glowna/mieso_wieprzowe.htm). „Cykl ś wi ń ski” stanowi zjawisko gospodarcze, któremu po ś wi ę cone s ą prace badawcze oraz o którym pojawiaj ą si ę publikacje naukowe. Poj ę cie „cyklu ś wi ń skiego” sformu ł owane zosta ł o w 1895 roku przez Samuela Bennera. Jedn ą z publikacji dotycz ą cych „cyklu ś wi ń skiego” jest praca dr in ż . Mariusza Hamulczuka pod tytu ł em „Cykliczne zmiany na rynku trzody chlewnej w Polsce” (opublikowana w Rocznikach Nauk Rolniczych, seria G, T.92, z. 2, 2006 r.), w której autor przedstawia na bazie danych z lat 1990-2004 cykliczne zmiany produkcji ż ywca wieprzowego i zwi ą zane z nimi zmiany cen skupu. Zgodnie z wyliczeniami zawartymi w powy ż szej pracy, „cykl ś wi ń ski” trwa ś rednio 43 miesi ą ce. Wahania na rynku trzody chlewnej mog ą by ć spowodowane mi ę dzy innymi: du żą plenno ś ci ą macior, nisk ą cenow ą i dochodow ą elastyczno ś ci ą popytu na mi ę so du żą zmienno ś ci ą cen ż ywca, plonów i cen zbó ż oraz ziemniaków. Dr Hamulczuk wskazuje, i ż „Falowanie produkcji w rolnictwie (nie tylko na rynku trzody chlewnej) jest efektem opó ź nienia efektów produkcji w stosunku do momentu podejmowania decyzji, co wynika z trudno ś ci technologicznych w dostosowaniu rozmiarów chowu do zmian popytu.” Ponadto w pracy „Powi ą zania cen wieprzowiny w Polsce z cenami europejskimi” (Zeszyty Naukowe Akademii Ekonomicznej we Wroc ł awiu) dr Hamulczuk wskaza ł , i ż : „Przeprowadzona analiza wskazuje, ż e w latach 1993-2005 mieli ś my do czynienia z post ę puj ą ca konwergencj ą krajowych cen wieprzowiny z cenami wieprzowiny w krajach Europy Zachodniej. W wi ę kszym stopniu dotyczy ł a ona zale ż no ś ci d ł ugookresowych ni ż krótkookresowych. Od roku 1998 widoczny jest wp ł yw tendencji europejskich na kierunki zmian cen wieprzowiny w Polsce. Wynika ł o to z faktu, ż e g ł ówni ś wiatowi eksporterzy, w tym Polska, konkurowali mi ę dzy sob ą na tych samych rynkach zagranicznych (Europy Ś rodkowo-Wschodniej) stosuj ą c w analogicznych okresach ś rodki wspomagaj ą ce eksport. Zgodnie z prawem jednej ceny, wi ę ksz ą zbie ż no ść cen krajowych z cenami ś wiatowymi nale ż y traktowa ć jako przejaw poprawy cenowej efektywno ś ci rynku wieprzowiny. W kolejnych latach cz ł onkostwa Polski w Unii Europejskiej nale ż y oczekiwa ć wzrostu krótkookresowego powi ą zania cen. Ś wiadcz ą o tym znaczne ró ż nice mi ę dzy stopniem krótkookresowego powi ą zania cen wieprzowiny w Polsce i analizowanych pa ń stwami UE-15 a stopniem krótkookresowego powi ą zania cen wewn ą trz tych krajów. Mo ż e okaza ć si ę , ż e do momentu przyj ę cia EURO przez Polsk ę konwergencja nie osi ą gnie takiego poziomu jak w przypadku „starych” cz ł onków Wspólnoty.” 4 Niezale ż nie od zjawiska „cyklu ś wi ń skiego” ceny ż ywca (oraz innych produktów rolnych) podlegaj ą dodatkowym zmianom sezonowym. Dane dotycz ą ce cen skupu ż ywca wieprzowego pochodz ą ce z GUS („Informacje bie żą ce, Wyniki wst ę pne” 16.03.2007 r.) przedstawiono w poni ż szej tabeli: Jak wynika z przedstawionego wykresu ceny skupu ż ywca wieprzowego ulega ł y w latach 2004-2007 cyklicznym zmianom, charakteryzuj ą cym si ę tym, i ż najwy ż sze ceny uzyskiwane by ł y u schy ł ku lata (sierpie ń , wrzesie ń ), natomiast najni ż sze ceny uzyskiwano zwykle w lutym. Wed ł ug danych GUS dotycz ą cych pog ł owia trzody chlewnej, zawartych w dokumencie: POG Ł OWIE ZWIERZ Ą T GOSPODARSKICH W WOJEWÓDZTWIE WIELKOPOLSKIM WED Ł UG STANU W DNIU 30 LISTOPADA 2006 R.: „W ko ń cu listopada 2006 r. pog ł owie trzody chlewnej wynosi ł o 5433,3 tys. sztuk i by ł o o 383,0 tys. sztuk (o 7,6%) wi ę ksze od stanu notowanego w analogicznym okresie 2005 r., a w porównaniu z liczebno ś ci ą stada ś wi ń w ko ń cu lipca 2006 r. – wi ę ksze o 107,9 tys. sztuk, tj. o 2,0%. W porównaniu z listopadem 2005 r. stado loch na chów zwi ę kszy ł o si ę o 1,5 tys. sztuk (o 0,3%) – do poziomu 469,1 tys. sztuk, natomiast pog ł owie loch pro ś nych spad ł o o 5,9 tys. sztuk (o 1,9%) do 308,0 tys. sztuk. W odniesieniu do stanu w ko ń cu lipca 2006 r. liczba loch na chów utrzyma ł a si ę na podobnym poziomie, podczas gdy liczba loch pro ś nych wzros ł a o 10,7 tys. sztuk, tj. o 3,6%. ” Jak wynika z powy ż szych danych pog ł owie trzody chlewnej w Wielkopolsce wzrasta. Z analizy wielko ś ci pog ł owia trzody chlewnej w latach 1999 – 2006 w skali ca ł ego kraju (dane wg. GUS) wynika, i ż w okresach wyst ę powania tzw. „górki ś wi ń skiej”, tj. latach 1999, 2003 i 2006/2007, pog ł owie wynosi ł o ponad 18,5 miliona sztuk i zbli ż a ł o si ę do warto ś ci 19 milionów sztuk. W omawianym okresie najni ż sze pog ł owie wynios ł o w roku 2001 ok. 16,5 miliona sztuk. Ceny skupu ż ywca wieprzowego wynosi ł y w marcu 1999 r. – 5 2,80 z ł /kg, w marcu 2003 r. – 3,03 z ł /kg oraz w marcu 2007 r. - 3,29 z ł /kg. Powy ż sze dane potwierdzaj ą istnienie tzw. „cyklu ś wi ń skiego”, a jednocze ś nie przecz ą tezom podnoszonym przez Wnioskodawc ę , i ż stan trzody chlewnej w Polsce jest obecnie ni ż szy ni ż ilo ść trzody chlewnej w latach 1999 i 2003. Konieczne jest równie ż zwrócenie uwagi na ró ż nice cen pomi ę dzy cenami w Polsce a cenami w innych krajach Unii Europejskiej. Zgodnie z danymi zawartymi w raporcie Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi dotycz ą cym rynku mi ę sa wieprzowego z dnia 1 marca 2007 r. (nr 9/2007 – tabele na stronie 14), ś rednia cena miesi ę czna zakupu ś wi ń rze ź nych w Polsce jest o oko ł o 10 euro na 100 kg ni ż sza od ś redniej ceny w Unii Europejskiej, jednocze ś nie jest ona zbli ż ona do ceny odnotowanej w Danii. Wobec przedstawionych powy ż ej danych statystycznych, logicznym wnioskiem jest stwierdzenie, i ż ceny skupu ż ywca wieprzowego znajduj ą si ę aktualnie w najni ż szej cz ęś ci naturalnego (z ekonomicznego punktu widzenia) cyklu zmian cen. Ca ł a nadwy ż ka ż ywca wieprzowego na rynku polskim, szacowana jest na oko ł o 130 tysi ę cy ton mi ę sa 1 . Do tej nadwy ż ki, czego nie mo ż na pomin ąć , przyczyni ł o si ę równie ż wstrzymanie przez Rosj ę i Ukrain ę importu mi ę sa z Polski Reasumuj ą c, w ocenie Prezesa Urz ę du, mamy do czynienia z obiektywnymi okoliczno ś ciami, które spowodowa ł y sytuacj ę utrzymywania si ę niskich cen skupu ż ywca wieprzowego. Okoliczno ś ci te nie pozwalaj ą na stwierdzenie, ż e ceny ż ywca wieprzowego s ą wynikiem zawarcia porozumienia, a s ą jedynie reakcj ą na okre ś lone otoczenie konkurencyjne i sytuacj ę na rynku w ł a ś ciwym (tym bardziej, ż e rynek ten charakteryzuje si ę stosunkowo du ż ym rozdrobnieniem podmiotowym). Powy ż sze oznacza, i ż przy braku bezpo ś rednich dowodów na zawarcie porozumienia, istnieje obiektywne i logiczne wyt ł umaczenie stosowania przez przedsi ę biorców skupuj ą cych ż ywiec wieprzowy niskich cen skupu, co uniemo ż liwia uznanie, i ż zawarte zosta ł o porozumienie, a w konsekwencji wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego. Zgodnie z art. 85 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urz ę du mo ż e, w drodze decyzji, odmówi ć wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego, je ż eli w sposób oczywisty z zawartych we wniosku oraz posiadanych przez Prezesa Urz ę du informacji wynika, ż e nie naruszono zakazu okre ś lonego w art. 5, w zakresie niewy łą czonym na podstawie art. 6 i 7, lub zakazu okre ś lonego w art. 8. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. Od niniejszej decyzji, na podstawie art. 78 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów i art. 479(28) § 2 i 3 k.p.c., przys ł uguje stronie odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie dwutygodniowym od dnia dor ę czenia decyzji, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura w Poznaniu. Z upowa ż nienia Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury w Poznaniu Edward Stawicki Otrzymuje: Wielkopolska Izba Rolnicza ul. Gol ę ci ń ska 9 60-626 Pozna ń 1 za: http://www.ppr.pl/artykul.php?id=133763 6