RPZ-6/2004

PREZES URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA UOKiK W POZNANIU ul. Zielona 8, 61-851 Pozna ń Tel. (0-61) 852-15-17, 852-77-50, Fax (0-61) 851-86-44 E-mail: poznan@uokik.gov.pl Pozna ń , dnia 19.04.2004 r. RPZ – 500/22/03/JK DECYZJA Nr RPZ - 6/2004 Na podstawie art. 85 ust.1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie interesów konkurencji i konsumentów (tekst jednolity: Dz. U. nr 86 z 2003 r. poz. 804 z pó ź n. zm.) oraz stosownie do art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 18 z 2002 r., poz. 172 z pó ź n. zm.), w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, odmawia si ę wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego , na wniosek Zdzis ł awa Marciniaka prowadz ą cego dzia ł alno ść gospodarcz ą – Zak ł ad Ś lusarsko – Kotlarski w Dobrej Nadziei k/ Pleszewa w sprawie nadu ż ywania przez Energetyk ę Kalisk ą S.A. pozycji dominuj ą cej na lokalnym rynku dystrybucji energii elektrycznej. Uzasadnienie W dniu 22.12.2003 r. do Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Poznaniu wp ł yn ął wniosek Zdzis ł awa Marciniaka prowadz ą cego dzia ł alno ść gospodarcz ą – Zak ł ad Ś lusarsko – Kotlarski w Dobrej Nadziei ko ł o Pleszewa (zwanego dalej Wnioskodawc ą ) o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego przeciwko Energetyce Kaliskiej S.A. w Kaliszu (zwanej dalej Spó ł k ą ). Wnioskodawca zakwestionowa ł jako nieuzasadnion ą wysoko ść faktury korekcyjnej wystawionej przez Spó ł k ę , w zwi ą zku ze stwierdzeniem nieprawid ł owo ś ci w dzia ł aniu uk ł adu pomiarowo – rozliczeniowego w jego zak ł adzie. Nieprawid ł owo ść t ę stwierdzono w toku kontroli w dniu 16.09.2003 r., a po dokonaniu w dniu 6.10.2003 r. odczytu kontrolnego, który wykaza ł znacz ą cy wzrost zu ż ycia energii elektrycznej dokonano korekty wystawionych faktur. Korekta ta obj ęł a okres od 3.02.2003 r., kiedy to nast ą pi ł a wymiana legalizacyjna licznika do dnia 16.09.2003 r. Wnioskodawca nie neguj ą c, co do zasady, potrzeby dokonania korekty utrzymywa ł , i ż winna ona obj ąć okres od 23.08.2003 r., kiedy to nast ą pi ł ostatni odczyt przed stwierdzeniem wadliwo ś ci pracy urz ą dzenia pomiarowego, do dnia stwierdzenia nieprawid ł owo ś ci. W konkluzji Wnioskodawca uzna ł , i ż domaganie si ę zap ł aty za okres o ś miomiesi ę czny jest dzia ł aniem wykorzystuj ą cym pozycj ę monopolisty jakim jest Spó ł ka. Urz ą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwa ż y ł , co nast ę puje: Zgodnie z art. 85 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urz ę du mo ż e, w drodze decyzji, odmówi ć wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego, je ż eli w 2 sposób oczywisty z zawartych we wniosku oraz posiadanych przez Prezesa Urz ę du informacji wynika, ż e nie naruszono zakazu okre ś lonego w art. 5, w zakresie niewy łą czonym na podstawie art. 6 i 7, lub zakazu okre ś lonego w art. 8. Przed wydaniem postanowienia o wszcz ę ciu lub decyzji o odmowie wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego Prezes Urz ę du mo ż e przeprowadzi ć post ę powanie wyja ś niaj ą ce, o którym mowa w art. 43, maj ą ce na celu uzyskanie dodatkowych informacji niezb ę dnych do rozstrzygni ę cia o wszcz ę ciu lub odmowie wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego (art. 85 ust. 2). W zwi ą zku z tym, ż e wniosek Zdzis ł awa Marciniaka nie zawiera ł wszystkich istotnych informacji niezb ę dnych do oceny zasadno ś ci wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego, Urz ą d postanowi ł wszcz ąć post ę powanie wyja ś niaj ą ce. Na podstawie zebranego w powy ż szym trybie materia ł u dowodowego Urz ą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustali ł i zwa ż y ł , co nast ę puje: Jest poza sporem, i ż Spó ł ka nie spotykaj ą c si ę na lokalnym rynku dystrybucji zajmuje na tym rynku pozycj ę dominuj ą c ą w rozumieniu art. 4 pkt 9 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Podlega zatem ograniczeniom ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przeciwdzia ł aj ą cym wykorzystywaniu rynkowej dominacji (art. 8 ustawy). Okoliczno ś ci faktyczne niniejszej sprawy nie uzasadniaj ą jednak, zdaniem Urz ę du, postawienia Spó ł ce zarzutu stosowania praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę . W ś wietle art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jej celem jest zapewnienie rozwoju konkurencji, ochrona przedsi ę biorców nara ż onych na stosowanie praktyk monopolistycznych i ochrona interesów konsumentów. Ma ona zatem charakter publiczno – prawny i znajduje zastosowanie tylko wówczas, gdy zagro ż ony lub naruszony zostaje interes publiczny, polegaj ą cy na zapewnieniu w ł a ś ciwych warunków funkcjonowania rynku gospodarczego. W odniesieniu do przedsi ę biorców ustawa chroni konkurencj ę , a w odniesieniu do konsumentów ich interesy jako zjawiska o charakterze instytucjonalnym, zbiorowym, a nie indywidualnym czy nawet grupowym w rozumieniu sumy indywidualnych interesów konsumentów. Dzia ł aniami antykonkurencyjnymi, b ą d ź antykonsumenckimi s ą wi ę c jedynie takie dzia ł ania, które dotykaj ą sfery interesów szerszego kr ę gu uczestników rynku. Nie dotycz ą sytuacji pojedynczego przedsi ę biorcy czy konsumenta, lecz zaburze ń na rynku, w rozumieniu negatywnych zjawisk charakteryzuj ą cych jego funkcjonowanie. Ingerencja Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów uzasadniona by ł aby tylko wówczas, gdyby s ł u ż y ł a ochronie tak poj ę tej konkurencji lub interesów konsumentów. Celem ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie jest wi ę c ochrona prywatno – prawnego interesu przedsi ę biorcy b ą d ź konsumenta ( por. wyrok S ą du Najwy ż szego z 29 maja 2001 roku sygn. akt I CKN 1217/98 ). Zdaniem Prezesa Urz ę du, niniejsza sprawa ma indywidualny charakter, a skutki dzia ł a ń Spó ł ki dotkn ęł y wy łą cznie prywatnego interesu Wnioskodawcy. Okoliczno ś ci bowiem, na których oparty by ł spór toczony przez Wnioskodawc ę i Skar ż onego nie pozwalaj ą na przyj ę cie, i ż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z przejawem jakiego ś szerszego zjawiska, daj ą cego si ę zakwalifikowa ć jako nadu ż ywanie przez Spó ł k ę pozycji dominuj ą cej na rynku. Przede wszystkim, zdaniem Prezesa Urz ę du, spór zwi ą zany by ł bezpo ś rednio z nienale ż ytym wykonaniem przez Spó ł k ę obowi ą zków wynikaj ą cych z umowy o dostarczanie energii elektrycznej, której tre ść , poza tekstem umowy, wyznaczaj ą „Ogólne warunki 3 sprzeda ż y energii elektrycznej i ś wiadczenia us ł ug przesy ł owych” oraz przepisy obowi ą zuj ą cego prawa. Spó ł ka bowiem dokonuj ą c korekty faktur wystawionych Wnioskodawcy w niedostatecznym stopniu uwzgl ę dni ł a przepis § 41 rozporz ą dzenia Ministra Gospodarki z 14.12.2000 r. w sprawie szczegó ł owych zasad kszta ł towania i kalkulacji taryf oraz zasad rozlicze ń w obrocie energi ą elektryczn ą (Dz. U. Nr 1 z 2001 r., poz. 7), okre ś laj ą cy zasady takiej korekty. Zgodnie z tym przepisem, maj ą cym zastosowanie w stosunkach pomi ę dzy stronami na mocy § 8 ust. 3 pkt c umowy z 6.12.2001 r., podstaw ą do wyliczenia wielko ś ci korekty rachunków jest wielko ść b łę du wskaza ń uk ł adu pomiarowo – rozliczeniowego. Je ż eli natomiast okre ś lenie tego b łę du nie jest mo ż liwe, podstaw ę do wyliczenia wielko ś ci korekty stanowi ś rednia liczba jednostek energii elektrycznej za okres doby, obliczana na podstawie sumy jednostek energii elektrycznej prawid ł owo wykazanych przez uk ł ad pomiarowy w poprzednim okresie rozliczeniowym, pomno ż ona przez liczb ę dni okresu, którego dotyczy korekta rachunku. W wyliczeniu wielko ś ci korekty nale ż y uwzgl ę dni ć sezonowo ść poboru energii elektrycznej oraz inne udokumentowane okoliczno ś ci maj ą ce wp ł yw na wielko ść poboru tej energii. W skutek nienale ż ytego uwzgl ę dnienia wszystkich okoliczno ś ci wskazanych w ww. przepisie, a tak ż e podnoszonych przez Wnioskodawc ę , uszczerbku dozna ł interes Wnioskodawcy, wobec którego wyst ą piono z wezwaniem do zap ł aty zawy ż onych kwoty. Warto doda ć w tym miejscu, i ż Spó ł ka wezwana w post ę powaniu wyja ś niaj ą cym do rozwa ż enia zastrze ż e ń Wnioskodawcy, cofn ęł a faktur ę koryguj ą c ą i wystawi ł a now ą za okres 23.08 – 16.09.2003 r. Tym samym przedmiot sporu przesta ł istnie ć . Gdyby jednak Spó ł ka tego nie uczyni ł a, jedyn ą drog ą obrony interesów Wnioskodawcy by ł aby droga post ę powania cywilnego przed w ł a ś ciwym s ą dem gospodarczym. Natomiast, w przekonaniu Prezesa Urz ę du, o naruszeniu interesu publicznego uzasadniaj ą cego wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego mo ż na by ł oby z ca łą pewno ś ci ą mówi ć dopiero wówczas, gdyby zawy ż enie faktury koryguj ą cej wystawionej dla Wnioskodawcy by ł o skutkiem stosowania postanowie ń umownych, przyznaj ą cych Spó ł ce uprawnienie do ca ł kowicie arbitralnego okre ś lania wysoko ś ci takich faktur, b ą d ź te ż gdyby stwierdzono, i ż Spó ł ka faktycznie, wbrew odmiennemu brzmieniu przepisów, przyj ęł a tak ą zasad ę i stosowa ł aby j ą wobec wszystkich odbiorców. Takich okoliczno ś ci, ś wiadcz ą cych o naruszeniu interesów szerokiego kr ę gu odbiorców, w toku post ę powania wyja ś niaj ą cego nie ujawniono. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. Od niniejszej decyzji przys ł uguje stronie odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego - S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie w terminie dwutygodniowym od dnia dor ę czenia decyzji, za po ś rednictwem Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura w Poznaniu. Z upowa ż nienia Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury w Poznaniu Edward Stawicki Otrzymuj ą : Zdzis ł aw Marciniak Dobra Nadzieja 43 63-300 Pleszew a/a