RWA-37/2007

PREZES URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW w Warszawie RWA-41-5/2006/MP Warszawa, dn. 31 pa ź dziernika 2007 r. DECYZJA Nr RWA - 37/2007 Na podstawie art. 11 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2080 ze zm.) w zwi ą zku z art. 131 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331) oraz stosownie do art. 28 ust. 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów i § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 18, poz. 172 ze zm.), po przeprowadzeniu wszcz ę tego z urz ę du post ę powania antymonopolowego, - w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, nie stwierdza si ę stosowania przez Zak ł ad Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w G ą binie praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę , o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegaj ą cej na stosowaniu w rozliczeniach z odbiorcami taryfy opracowanej w sposób niezgodny z ustaw ą z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625 ze zm.) oraz rozporz ą dzeniem Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 30 lipca 2004 r. w sprawie szczegó ł owych zasad kszta ł towania i kalkulacji taryf oraz rozlicze ń w obrocie ciep ł em (Dz. U. Nr 184, poz. 1902). UZASADNIENIE W imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadzone zosta ł o post ę powanie wyja ś niaj ą ce, maj ą ce na celu wst ę pne ustalenie, czy Zak ł ad Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w G ą binie (dalej: Zak ł ad) dope ł ni ł ci ążą cego na nim z mocy ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625 ze zm.) obowi ą zku stosowania w rozliczeniach z odbiorcami taryfy oraz czy Zak ł ad opracowa ł „ Taryf ę na dostaw ę ciep ł a dla wspólnot mieszkaniowych i innych odbiorców” w sposób zgodny z postanowieniami przywo ł anej powy ż ej ustawy i rozporz ą dze ń do niej wykonawczych, a tym samym, czy nie nast ą pi ł o naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w tym, czy sprawa ma charakter antymonopolowy. Post ę powanie wyja ś niaj ą ce zosta ł o wszcz ę te w zwi ą zku z pismem jednej z Wspólnot Mieszkaniowych nieruchomo ś ci po ł o ż onej w G ą binie, w którym Wspólnota podnios ł a, i ż Zak ł ad stosuje w rozliczeniach za zu ż yt ą przez odbiorców energi ę ciepln ą stawki op ł at inne ni ż te, które by ł y przedmiotem wspólnych ustale ń Zak ł adu z dwiema wspólnotami mieszkaniowych i spó ł dzielni ą mieszkaniow ą . Wspólnota Mieszkaniowa podkre ś li ł a równie ż , i ż odbiorcy energii cieplnej zostali – wbrew wspólnym ustaleniom – zró ż nicowani i przyporz ą dkowani przez Zak ł ad do jednej z trzech grup taryfowych, w zale ż no ś ci od tego, w jakiej odleg ł o ś ci od ź ród ł a ciep ł a po ł o ż ona jest nieruchomo ść , do której dostarczane jest ciep ł o. Wspólnota Mieszkaniowa wskaza ł a tak ż e, i ż jedynie niektórzy odbiorcy zostali obci ąż eni op ł at ą zmienn ą za us ł ugi przesy ł owe. Wspólnota Mieszkaniowa przedstawi ł a równie ż pismo z dnia 1 pa ź dziernika 2004 r., którym poinformowa ł a Zak ł ad, i ż nie przyjmuje przedstawionej przez przedsi ę biorc ę „Taryfy” . Z informacji przekazanych przez Wspólnot ę Mieszkaniow ą nie wynika ł o natomiast, w jaki sposób obecnie rozliczani s ą – w zwi ą zku z odrzuceniem opracowanej przez Zak ł ad „Taryfy” – odbiorcy energii oraz czy pozostali odbiorcy ciep ł a dostarczanego przez Zak ł ad rozliczani s ą w oparciu o stawki op ł at wskazane w „ Taryfie” . W wyniku ustale ń podj ę tych w toku prowadzonego post ę powania wyja ś niaj ą cego z pomoc ą Prezesem Urz ę du Regulacji Energetyki stwierdzono, i ż „Taryfa” Zak ł adu nie zosta ł a opracowana zgodnie z uregulowaniami rozporz ą dzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 30 lipca 2004 r. w sprawie szczegó ł owych zasad kszta ł towania i kalkulacji taryf oraz rozlicze ń w obrocie ciep ł em (Dz. U. Nr 184, poz. 1902; dalej: rozporz ą dzenie taryfowe). W „Taryfie” nieprawid ł owo zosta ł y okre ś lone rodzaje op ł at, do ponoszenia których zobowi ą zani s ą odbiorcy; Zak ł ad wyró ż ni ł bowiem – obok stawki op ł aty miesi ę cznej za zamówion ą moc ciepln ą oraz stawki op ł aty za ciep ł o – tak ż e stawk ę op ł aty abonamentowej, które to op ł aty rozporz ą dzenie taryfowe w ogóle nie przewiduje. Op ł at ę abonamentow ą przewidywa ł o poprzednio obowi ą zuj ą ce rozporz ą dzenie taryfowe 1 , które straci ł o moc w dniu 2 stycznia 2004 r., a wi ę c przed wej ś ciem w ż ycie „Taryfy” , która obowi ą zuje w rozliczeniach z odbiorcami od dnia 1 pa ź dziernika 2004 r. Równie ż przyj ę ty przez Zak ł ad w „Taryfie” podzia ł odbiorców ciep ł a na grupy taryfowe Prezes URE uzna ł za niezgodny z dyspozycj ą rozporz ą dzenia taryfowego. Mimo, i ż w toku prowadzonego post ę powania Zak ł ad kilkakrotnie informowa ł , i ż opracowuje now ą taryf ę , nie przedstawi ł jej. Analiza materia ł u dowodowego da ł a podstaw ę do wszcz ę cia przez Prezesa Urz ę du – postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2006 r. – post ę powania antymonopolowego w zwi ą zku z podejrzeniem stosowania przez Zak ł ad praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę , polegaj ą cej na nadu ż ywaniu pozycji dominuj ą cej na rynku dostawy energii cieplnej dla odbiorców indywidualnych na obszarze dzia ł ania Zak ł adu, poprzez stosowanie w rozliczeniach z odbiorcami taryfy opracowanej w sposób niezgodny z ustaw ą – Prawo energetyczne oraz rozporz ą dzeniem taryfowym, co mo ż e stanowi ć naruszenie art. 8 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2006 r. zaliczono w poczet dowodów materia ł y zebrane w toku post ę powania wyja ś niaj ą cego. Prezes Urz ę du zawiadamiaj ą c Zak ł ad o wszcz ę ciu przedmiotowego post ę powania, wezwa ł go do ustosunkowania si ę do postawionego zarzutu. W odpowiedzi Zak ł ad podniós ł , i ż taryfa, której zapisy by ł y przedmiotem analizy Prezesa Urz ę du w toku prowadzonego post ę powania wyja ś niaj ą cego by ł a wielokrotnie konsultowana z przedstawicielami wspólnot mieszkaniowych, spó ł dzielni mieszkaniowej oraz specjalistami z bran ż y ciep ł owniczej. Zak ł ad odnosz ą c si ę do niezgodnego z rozporz ą dzeniem taryfowym podzia ł u odbiorów na grupy taryfowe wskaza ł , i ż „by ć mo ż e sposób podzia ł u grup taryfowych (…) nie by ł najlepszym rozwi ą zaniem, lecz zosta ł o to wymuszone na zak ł adzie przez samych zainteresowanych” . Jednocze ś nie Zak ł ad przedstawi ł aktualn ą taryf ę 1 Rozporz ą dzenie z dnia 12 pa ź dziernika 2000 r. w sprawie szczegó ł owych zasad kszta ł towania i kalkulacji taryf oraz zasad rozlicze ń w obrocie ciep ł em (Dz. U. Nr 96, poz. 1053). 2 dla ciep ł a, która jest stosowana w rozliczeniach z odbiorcami od dnia 1 pa ź dziernika 2005 r. (pismo z dnia 10 maja 2006 r.). Poniewa ż z informacji uzyskanych w toku post ę powania wynika ł o, i ż w dniu 20 pa ź dziernika 2006 r. Zak ł ad ma wprowadzi ć now ą taryf ę , która zosta ł a ju ż przez Zak ł ad opracowana, Prezes Urz ę du wezwa ł Zak ł ad do jej przedstawienia wraz z kalkulacj ą przyj ę tych w niej op ł at. Maj ą c na wzgl ę dzie, i ż przedmiotem przeprowadzonego przez Prezesa UOKiK post ę powania by ł o nie tylko zbadanie samej struktury opracowanych przez Zak ł ad taryf ale tak ż e przyj ę te w rozliczeniach z odbiorcami ceny i stawki op ł at, po otrzymaniu od Zak ł adu wszystkich niezb ę dnych dokumentów, Prezes UOKiK zwróci ł si ę do Prezesa URE z pro ś b ą o dokonanie oceny kalkulacji cen i stawek op ł at zawartych w opracowanej przez Zak ł ad taryfie, która by ł a stosowana w rozliczeniach z odbiorcami od dnia 1 pa ź dziernika 2005 r. (dalej tak ż e: „Taryfa 2005”) oraz w taryfie, która j ą zast ą pi ł a (dalej tak ż e: „Taryfa 2006”). Prezes URE poinformowa ł , i ż z uwagi na precedensowy charakter sprawy, przeprowadzone zostanie przez Oddzia ł Centralny URE – w ramach wspó ł pracy pomi ę dzy Urz ę dami – post ę powanie wyja ś niaj ą ce, maj ą ce na celu zbadanie, czy Zak ł ad opracowuje taryfy w sposób zgodny z ustaw ą – Prawo energetyczne oraz rozporz ą dzeniem taryfowym. Pismem z dnia 28 marca 2007 r. Prezes URE poinformowa ł o wynikach przeprowadzonego post ę powania. Z ustale ń dokonanych przez Prezesa URE wynika, i ż Zak ł ad ustali ł stawki op ł at jak równie ż okre ś li ł grup ę taryfow ą w sposób zgodny z ustaw ą – Prawo energetyczne oraz rozporz ą dzeniem taryfowym. Pismem z dnia 7 wrze ś nia 2007 r. Prezes Urz ę du zawiadomi ł Zak ł ad o zako ń czeniu post ę powania dowodowego w przedmiotowej sprawie i jednocze ś nie wyznaczy ł termin na zapoznanie si ę strony z materia ł em zebranym w aktach post ę powania. Zak ł ad skorzysta ł z przedmiotowego uprawnienia w dniu 17 wrze ś nia 2007 r. Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustali ł , co nast ę puje: Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorz ą dzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) do zada ń w ł asnych gminy nale ż y zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie zaopatrzenia w energi ę ciepln ą . Z kolei zgodnie z art. 9 ust. 4 ww. ustawy, zadaniami w ł asnymi gminy, których celem jest bie żą ce i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludno ś ci w drodze ś wiadczenia us ł ug powszechnie dost ę pnych s ą zadania u ż yteczno ś ci publicznej. Stosownie natomiast do ust. 1 przywo ł anego powy ż ej artyku ł u, gmina mo ż e – w celu wykonania swoich zada ń – utworzy ć jednostki organizacyjne. Z kolei stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 1997 r. Nr 9, poz. 43 ze zm.), organy stanowi ą ce jednostek samorz ą du terytorialnego mog ą powo ł ywa ć komunalne zak ł ady bud ż etowe zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.). Zgodnie z uregulowaniami przywo ł anej ustawy o finansach publicznych, zak ł ady bud ż etowe tworzone s ą przez organy stanowi ą ce jednostek samorz ą du terytorialnego – gminne, powiatowe lub wojewódzkie zak ł ady bud ż etowe (art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy). Maj ą c powy ż sze na wzgl ę dzie, uchwa łą Rady Miasta i Gminy G ą bin Nr 62/VII/99 z dnia 24 czerwca 1999 r. nadany zosta ł Statut Zak ł adowi Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w G ą binie. Zgodnie z tym Statutem, przedmiotem dzia ł ania Zak ł adu jest wykonywanie zada ń o charakterze u ż yteczno ś ci publicznej, których celem jest bie żą ce 3 i nieprzerwane zaspokajanie potrzeb mieszka ń ców Miasta i Gminy G ą bin (a tak ż e mieszka ń ców spoza Gminy G ą bin) w drodze ś wiadczenia us ł ug powszechnie dost ę pnych. Zak ł ad realizuje – obok zada ń z zakresu gospodarki mieszkaniowej – równie ż zadania z zakresu gospodarki komunalnej, do których w szczególno ś ci nale ż y odp ł atne ś wiadczenie us ł ug w zakresie wytwarzania i dostawy ciep ł a do budynków mieszkalnych. Przesy ł ane do obiektów usytuowanych na terenie miasta G ą bin ciep ł o, wytwarzane jest w miejscowej kot ł owni gazowo-olejowej. Odbiorcami ciep ł a dostarczanego przez Zak ł ad s ą dwie wspólnoty mieszkaniowe oraz spó ł dzielnia mieszkaniowa, która zarz ą dza dwiema nieruchomo ś ciami. Z ustale ń Prezesa Urz ę du wynika, i ż Zak ł ad jest jedynym dostawc ą ciep ł a na terenie Miasta i Gminy G ą bin. Prowadzenie przez Zak ł ad dzia ł alno ś ci polegaj ą cej na wytwarzaniu oraz przesy ł aniu i dystrybucji ciep ł a podlega przepisom ustawy – Prawo energetyczne oraz rozporz ą dze ń do niej wykonawczych. Jako przedsi ę biorstwo energetyczne w rozumieniu art. 3 pkt 12 ww. ustawy, Zak ł ad zobowi ą zany jest do opracowania taryfy odpowiadaj ą cej wymogom okre ś lonym w ww. ustawie. Do poddanych przez Prezesa Urz ę du analizie w toku prowadzonego post ę powania antymonopolowego „Taryfy 2005” oraz „Taryfy 2006” (tj. taryfy, która obowi ą zywa ł a od dnia 1 pa ź dziernika 2005 r. oraz taryfy opracowanej w 2006 r., która j ą zast ą pi ł a i jest obecnie stosowana w rozliczeniach z odbiorcami) zastosowanie znajduje przywo ł ywane ju ż powy ż ej rozporz ą dzenie taryfowe. Okre ś lony w § 3 rozporz ą dzenia taryfowego obowi ą zek opracowania taryfy w sposób zapewniaj ą cy w szczególno ś ci ochron ę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i stawek op ł at zosta ł na ł o ż ony na wszystkie przedsi ę biorstwa energetyczne, równie ż te prowadz ą ce, tak jak Zak ł ad, dzia ł alno ść gospodarcz ą nie wymagaj ą c ą uzyskania koncesji. Stosownie do zapisów § 4 ust. 2 rozporz ą dzenia taryfowego, przedsi ę biorstwo energetyczne prowadz ą ce dzia ł alno ść gospodarcz ą , która nie wymaga uzyskania koncesji, opracowuje taryf ę zgodnie z zasadami okre ś lonymi w ustawie i rozporz ą dzeniu a nast ę pnie wprowadza j ą do stosowania przy zawieraniu umów z odbiorcami. Niejako na marginesie nale ż y wskaza ć , i ż ze wzgl ę du na fakt, i ż łą czna moc cieplna energii zamówionej przez odbiorców wynosi 0,75 MW, Zak ł ad nie jest – stosownie do zapisów art. 32 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy – zobowi ą zany do uzyskania koncesji na przesy ł anie lub dystrybucj ę ciep ł a. W toku prowadzonego post ę powania Prezes Urz ę du ustali ł , ż e taryfa Zak ł adu powinna zosta ć opracowana zgodnie z § 7 ust. 7 rozporz ą dzenia taryfowego. W przywo ł anym uregulowaniu wskazane zosta ł o, i ż w przypadku wytwarzania ciep ł a w lokalnym ź ródle ciep ł a wyposa ż onym w uk ł ad pomiarowo-rozliczeniowy lub ź ródle ciep ł a, w którym zainstalowana moc cieplna nie przekracza 5 MW, bezpo ś rednio zasilaj ą cym zewn ę trzne instalacje odbiorcze, taryfa powinna zawiera ć : 1) stawki op ł aty miesi ę cznej za zamówion ą moc ciepln ą – wyra ż one w z ł otych za MW; 2) stawki op ł aty za ciep ł o - wyra ż one w z ł otych za GJ. O zastosowaniu § 7 ust. 7 rozporz ą dzenia taryfowego decyduj ą : moc ź ród ł a ciep ł a eksploatowanego przez Zak ł ad, która – jak wskazano powy ż ej – wynosi 0,75 MW oraz wyposa ż enie ź ród ł a ciep ł a w uk ł ad pomiarowo-rozliczeniowy. Ponadto parametry temperatury no ś nika ciep ł a, tj. wody, na wyj ś ciu ze ź ród ł a (poni ż ej 100 ° C) oraz odleg ł o ś ci i liczba budynków zasilanych z kot ł owni wskazuj ą , i ż no ś nik ciep ł a podgrzany w ź ródle jest z niego wyprowadzany bezpo ś rednio do zewn ę trznych instalacji odbiorczych. Taryfy poddane w toku niniejszego post ę powania antymonopolowego analizie przez Prezesa UOKiK oraz Prezesa URE wyró ż niaj ą stawki op ł aty miesi ę cznej za zamówion ą moc ciepln ą wyra ż one w z ł otych za MW oraz op ł aty za ciep ł o wyra ż one w z ł otych z GJ. W toku prowadzonego post ę powania ustalono równie ż , i ż podzia ł odbiorców ciep ł a dostarczanego przez Zak ł ad na grupy taryfowe powinien zosta ć dokonany w oparciu 4 o § 10 ust. 1 i 2 rozporz ą dzenia taryfowego. Oznacza to, i ż odbiorcy powinni zosta ć przyporz ą dkowani do poszczególnych grup taryfowych w zale ż no ś ci od poziomu kosztów uzasadnionych ponoszonych przez Zak ł ad w zwi ą zku z dostarczaniem ciep ł a do tych odbiorców, wed ł ug nast ę puj ą cych kryteriów: − rodzaju no ś nika ciep ł a i jego parametrów; − ź ród ł a ciep ł a lub zespo ł u ź róde ł ciep ł a zasilaj ą cych sie ć ciep ł ownicz ą ; − sieci ciep ł owniczej, któr ą ciep ł o jest przesy ł ane do w ę z ł ów cieplnych w postaci okre ś lonego no ś nika ciep ł a; − miejsca dostarczania ciep ł a i zwi ą zanego z nim zakresu us ł ug przesy ł owych, ś wiadczonych przez przedsi ę biorstwo energetyczne; − wymaga ń w zakresie standardów jako ś ciowych obs ł ugi odbiorców, w tym dotycz ą cych niezawodno ś ci i ci ą g ł o ś ci dostarczania ciep ł a; − wielko ś ci zamówionej mocy cieplnej oraz charakterystyki odbioru ciep ł a. Jak wskazano w ww. przepisie, jednym z kryteriów podzia ł u odbiorów na grupy taryfowe jest miejsce dostarczania ciep ł a. Zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym przez Prezesa URE, miejsce dostarczania ciep ł a powinno by ć rozumiane jako okre ś lony w umowie sprzeda ż y ciep ł a (lub w umowie przesy ł owej) punkt czy te ż miejsce wyposa ż one w urz ą dzenie pomiarowo-rozliczeniowe, na podstawie wskaza ń którego nast ę puje rozliczenie z dostaw ę ciep łą pomi ę dzy odbiorc ą a dostawc ą . Taryfy poddane w toku niniejszego post ę powania antymonopolowego analizie przez Prezesa UOKiK oraz Prezesa URE wyró ż niaj ą jedn ą grup ę odbiorców ciep ł a. Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwa ż y ł , co nast ę puje. W niniejszej sprawie Prezes Urz ę du postawi ł Zak ł adowi zarzut nadu ż ywania pozycji dominuj ą cej na rynku dostawy energii cieplnej dla odbiorców indywidualnych na obszarze dzia ł ania Zak ł adu, poprzez stosowanie w rozliczeniach z odbiorcami taryfy opracowanej w sposób niezgodny z ustaw ą – Prawo energetyczne oraz rozporz ą dzeniem taryfowym (art. 8 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów). Interes publiczny Zgodnie z art. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, celem przyj ę tej w niej regulacji jest zapewnienie rozwoju konkurencji, ochrona przedsi ę biorców nara ż onych na stosowanie praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę i ochrona konsumentów. Tak wi ę c dzia ł ania podejmowane na jej podstawie musz ą by ć podejmowane w interesie publicznoprawnym. Podstaw ą do zastosowania przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jest jednak uprzednie stwierdzenie przez Prezesa UOKiK, ż e w danej sprawie dosz ł o do naruszenia interesu publicznoprawnego (wyrok S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 7 lipca 2001 r., sygn. akt XVII 82/00). Interes publiczny w post ę powaniu administracyjnym nie jest poj ę ciem jednolitym i sta ł ym. Publicznoprawny charakter ustawy oznacza, ż e nie wszystkie zachowania przedsi ę biorców i ich zwi ą zków uzasadniaj ą uruchomienie przewidzianych przez ni ą instrumentów. Powinno to nast ę powa ć wówczas, gdy w nast ę pstwie zachowa ń naruszaj ą cych ustaw ę zagro ż ony jest interes ogólnospo ł eczny. Naruszenie za ś tego interesu ma miejsce wówczas, gdy skutkami dzia ł a ń sprzecznych z ustaw ą dotkni ę ty jest szerszy kr ą g uczestników rynku, wzgl ę dnie, gdy te dzia ł ania wywo ł uj ą na rynku inne niekorzystne zjawiska (por. wyrok S ą du Antymonopolowego z dnia 24 stycznia 1991 r., sygn. akt XV Ama 8/90). 5 Zgodnie z kolei ze stanowiskiem S ą du Najwy ż szego (por. wyrok z dnia 29 maja 2001 r., sygn. akt I CKN 1217/98) publicznoprawny charakter ustawy antymonopolowej powoduje, i ż znajduje ona zastosowanie wówczas, gdy jest zagro ż ony interes publiczny, polegaj ą cy na zapewnieniu w ł a ś ciwych warunków funkcjonowania rynku gospodarczego. Rynek taki funkcjonowa ć mo ż e prawid ł owo, gdy zapewniona jest mo ż liwo ść powstania i rozwoju konkurencji. Za zagro ż enie lub naruszenie konkurencji w takim rozumieniu nale ż y uzna ć , zdaniem S ą du, jedynie takie dzia ł ania, które dotykaj ą sfery interesów szerszego kr ę gu uczestników rynku gospodarczego. Poniewa ż do podmiotów funkcjonuj ą cych na rynku nale żą nie tylko przedsi ę biorcy ale i konsumenci, naruszenie tego interesu mo ż e mie ć miejsce, gdy skutkami dzia ł a ń sprzecznych z ustaw ą o ochronie konkurencji konsumentów dotkni ę ta jest sfera interesów szerokiego kr ę gu konsumentów. Przedmiotem niniejszej sprawy jest ocena, czy taryfa, któr ą Zak ł ad opracowa ł i stosuje w rozliczeniach z odbiorcami zosta ł a ukszta ł towania zgodnie z wymogami okre ś lonymi w ustawie – Prawo energetyczne oraz rozporz ą dzeniu taryfowym. W zwi ą zku z tym, i ż Zak ł ad jest jedynym przedsi ę biorc ą dostarczaj ą cym na ternie miasta i gminy G ą bin energi ę ciepln ą odbiorcom indywidualnym, kr ą g podmiotów, których dotykaj ą kwestionowane przez Prezesa Urz ę du dzia ł ania Zak ł adu obejmuje ka ż dego potencjalnego klienta, który chcia ł by zawrze ć z Zak ł adem umow ę na dostaw ę ciep ł a. Nie budzi zatem w ą tpliwo ś ci, i ż wszczynaj ą c niniejsze post ę powanie, Prezes Urz ę du dzia ł a ł w interesie publicznym. Strony post ę powania Post ę powanie antymonopolowe toczy si ę z udzia ł em osób maj ą cych przymiot strony. Zgodnie z art. 86 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stron ą post ę powania jest ka ż dy, kto wnosi o wydanie decyzji w sprawie praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę lub wobec kogo zosta ł o wszcz ę te post ę powanie o stosowanie praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę lub naruszenie innych przepisów ustawy. Przy pomocy norm prawa antymonopolowego realizowana jest ochrona uczestników rynku przed antykonkurencyjnymi praktykami ze strony innych przedsi ę biorców. Przepisy okre ś laj ą ce zakaz stosowania praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę , zawarte w art. 5 i 8 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stosuje si ę zatem jedynie do przedsi ę biorców i ich zwi ą zków. Zgodnie z art. 4 pkt 1 lit. a ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z art. 86 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. – Przepisy wprowadzaj ą ce ustaw ę o swobodzie dzia ł alno ś ci gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808), pod poj ę ciem „przedsi ę biorcy” nale ż y rozumie ć przedsi ę biorc ę w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie dzia ł alno ś ci gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 ze zm.), a tak ż e: a) osob ę fizyczn ą , osob ę prawn ą , a tak ż e jednostk ę organizacyjn ą niemaj ą c ą osobowo ś ci prawnej, organizuj ą c ą lub ś wiadcz ą c ą us ł ugi o charakterze u ż yteczno ś ci publicznej, które nie s ą dzia ł alno ś ci ą gospodarcz ą w rozumieniu przepisów o dzia ł alno ś ci gospodarczej. Zgodnie z przywo ł anym ju ż Statutem Zak ł adu, do kompetencji Zak ł adu nale ż y wykonywanie dzia ł a ń o charakterze u ż yteczno ś ci publicznej, których celem jest bie żą ce i nieprzerwane zaspokajanie potrzeb mieszka ń ców miasta i gminy G ą bin w drodze ś wiadczenia us ł ug powszechnie dost ę pnych. Zak ł ad realizuje zadania z zakresu gospodarki mieszkaniowej oraz z zakresu gospodarki komunalnej. Zgodnie z Uchwa łą Nr 252/119/2001 Zarz ą du Miasta i Gminy G ą bin z dnia 31 grudnia 2001 r., kierownikowi Zak ł adu udzielone zosta ł o pe ł nomocnictwo do jednoosobowego sk ł adania o ś wiadcze ń woli w imieniu gminy G ą bin w sprawach dotycz ą cych bie żą cego dzia ł ania Zak ł adu w zakresie jego statutowych zada ń . Dzia ł alno ść zwi ą zana z zaspokojeniem zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie zaopatrywania w energi ę ciepln ą nale ż y, zgodnie z przywo ł anym ju ż art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorz ą dzie gminnym, do zada ń w ł asnych gminy. Poniewa ż zadania w ł asne gminy s ą 6 traktowane jako zadania o charakterze u ż yteczno ś ci publicznej, nale ż y przyj ąć , i ż dzia ł alno ść Zak ł adu polega na organizowaniu us ł ug o charakterze u ż yteczno ś ci publicznej. Okoliczno ś ci ą bezsporn ą jest bowiem, i ż Miasto i Gmina G ą bin nie prowadzi zada ń w ł asnych z zakresu zaopatrywania w energi ę ciepln ą . Wykonywanie tych zada ń powierzy ł o Zak ł adowi. Chocia ż w ustawie brak jest legalnej definicji poj ę cia u ż yteczno ś ci publicznej, to niew ą tpliwie pewn ą wskazówk ę w tej materii stanowi ć mo ż e przepis art. 1 ust. 2 ustawy o gospodarce komunalnej, na mocy którego gospodarka komunalna obejmuje w szczególno ś ci zadania o charakterze u ż yteczno ś ci publicznej, których celem jest bie żą ce i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludno ś ci w drodze ś wiadczenia us ł ug powszechnie dost ę pnych. Zgodnie z art. 2 ustawy o gospodarce komunalnej, gospodarka komunalna mo ż e by ć prowadzona przez jednostki samorz ą du terytorialnego w formie zak ł adu bud ż etowego lub spó ł ek prawa handlowego. Wyboru formy prowadzenia gospodarki komunalnej dokonuj ą organy stanowi ą ce jednostek samorz ą dowych. W niniejszej sprawie Miasto i Gmina G ą bin powierzy ł o prowadzenie zada ń w ł asnych z zakresu zaopatrywania w energi ę ciepln ą zak ł adowi bud ż etowemu – ZGKiM. Miasto i Gmina G ą bin nie wykonuje zatem zada ń w ł asnych w tym zakresie i z tego wzgl ę du nie mo ż e zosta ć uznane za stron ę post ę powania administracyjnego. W ś wietle powy ż szych okoliczno ś ci, a tak ż e zgodnie z ustalonym orzecznictwem antymonopolowym, zak ł ad bud ż etowy, jako jednostka organizacyjna gminy niemaj ą ca osobowo ś ci prawnej, organizuj ą ca lub ś wiadcz ą ca us ł ugi o charakterze u ż yteczno ś ci publicznej, które nie s ą dzia ł alno ś ci ą gospodarcz ą w rozumieniu ustawy o swobodzie dzia ł alno ś ci gospodarczej – mie ś ci si ę niew ą tpliwie w przedstawionej powy ż ej definicji przedsi ę biorcy (por. m.in. wyroki SOKiK z dnia 15 stycznia 2003 r., sygn. akt XVII Ama 28/02, z dnia 1 grudnia 2004 r., sygn. akt XVII Ama 70/03, z dnia 25 maja 2006 r., sygn. akt XVII Ama 25/05). Rynek w ł a ś ciwy Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zakazane jest nadu ż ywanie pozycji dominuj ą cej na rynku w ł a ś ciwym przez jednego lub kilku przedsi ę biorców. Nadu ż ywanie pozycji dominuj ą cej, którego dotyczy powo ł any wy ż ej przepis, ujawnia si ę zawsze na rynku w ł a ś ciwym. St ą d w sprawach o stosowanie ww. praktyk dla stwierdzenia, czy przedsi ę biorca posiada pozycj ę dominuj ą c ą , niezb ę dne jest ustalenie rynku w ł a ś ciwego w sprawie (wyroki S ą du Antymonopolowego z dnia 26 pa ź dziernika 1994 r., sygn. akt XVII Amr 24/94 oraz z dnia 21 stycznia 1998 r., sygn. akt XVII Ama 55/97). Dominacja rynkowa nie wyst ę puje przy tym na rynku traktowanym w kategoriach ekonomicznych, rozumianym jako ogó ł stosunków zachodz ą cych mi ę dzy podmiotami uczestnicz ą cymi w procesach wymiany towarowej. Przez rynek w ł a ś ciwy rozumie si ę rynek towarów, które ze wzgl ę du na ich przeznaczenie, cen ę oraz w ł a ś ciwo ś ci uznawane s ą przez ich nabywców za substytuty oraz oferowane s ą na obszarze, na którym, ze wzgl ę du na ich rodzaj i w ł a ś ciwo ś ci, istnienie barier dost ę pu do rynku, preferencje konsumentów, znacz ą ce ró ż nice cen i koszty transportu, panuj ą zbli ż one warunki konkurencji (art. 4 pkt 8 ww. ustawy). Poj ę cie rynku w ł a ś ciwego odnosi si ę przedmiotowo do wszystkich wyrobów (us ł ug) jednego rodzaju, które ze wzgl ę du na swoje szczególne w ł a ś ciwo ś ci odró ż niaj ą si ę od innych wyrobów (us ł ug) w taki sposób, ż e nie istnieje mo ż liwo ść dowolnej ich zamiany. Rynek w ł a ś ciwy produktowo obejmuje wszystkie towary, które s ł u żą zaspokajaniu tych samych potrzeb nabywców, maj ą zbli ż one w ł a ś ciwo ś ci, podobne ceny i reprezentuj ą podobny poziom jako ś ci (E. Modzelewska-W ą chal: „Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz” , Warszawa 2002, s. 49). Pod poj ę ciem 7 towarów nale ż y rozumie ć zarówno rzeczy, jak i energi ę , papiery warto ś ciowe i inne prawa maj ą tkowe, us ł ugi, a tak ż e roboty budowlane (art. 4 pkt 6 ww. ustawy). Niezb ę dnym elementem rynku w ł a ś ciwego jest jego wymiar geograficzny, oznaczaj ą cy konieczno ść wskazania obszaru, na którym warunki konkurencji, maj ą ce zastosowanie do okre ś lonych towarów, s ą jednakowe dla wszystkich konkurentów. Definicja ustawowa odnosi rynek geograficzny do obszaru „na którym, ze wzgl ę du na ich [towarów] rodzaj i w ł a ś ciwo ś ci, istnienie barier dost ę pu do rynku, preferencje konsumentów, znacz ą ce ró ż nice cen i koszty transportu, panuj ą zbli ż one warunki konkurencji” (art. 4 pkt 9 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów). W ocenie Prezesa Urz ę du rynkiem w ł a ś ciwym w niniejszej sprawie jest lokalny rynek dystrybucji i sprzeda ż y ciep ł a dla odbiorców Zak ł adu, którego geograficzny wymiar ograniczony jest do miasta i gminy G ą bin. Na tak bowiem okre ś lonym rynku Zak ł ad prowadzi dzia ł alno ść gospodarcz ą , w zwi ą zku z któr ą rozlicza si ę z odbiorcami – w oparciu o okre ś lon ą przez siebie taryf ę – za dostarczane im ciep ł o. Przywo ł uj ą c zapisy Statutu Zak ł adu nale ż y wskaza ć , ż e „przedmiotem dzia ł ania Zak ł adu jest wykonywanie zada ń o charakterze u ż yteczno ś ci publicznej, których celem jest bie żą ce i nieprzerwane zaspokajanie potrzeb, g ł ownie mieszka ń ców miasta i gminy G ą bin w drodze ś wiadczenia us ł ug powszechnie dost ę pnych. Us ł ugi (…) mog ą by ć ś wiadczone równie ż na rzecz mieszka ń ców spoza gminy G ą bin.” . Pozycja dominuj ą ca Mo ż liwo ść stwierdzenia naruszenia przez przedsi ę biorc ę zakazu stosowania praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę , polegaj ą cych na nadu ż ywaniu pozycji dominuj ą cej na rynku w ł a ś ciwym, uzale ż niona jest od uprzedniego stwierdzenia, i ż przedsi ę biorca posiada na tak okre ś lonym rynku pozycj ę dominuj ą c ą . W ś wietle art. 4 pkt 9 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przez pozycj ę dominuj ą c ą nale ż y rozumie ć pozycj ę przedsi ę biorcy, która umo ż liwia mu zapobieganie skutecznej konkurencji na rynku w ł a ś ciwym przez stworzenie mu mo ż liwo ś ci dzia ł ania w znacznym zakresie niezale ż nie od konkurentów, konsumentów i kontrahentów. Przyjmuje si ę , i ż pozycj ę tak ą posiada przedsi ę biorca, którego udzia ł w rynku przekracza 40%. W przypadku Zak ł adu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w G ą binie jego pozycj ę rynkow ą wyznacza okoliczno ść , i ż przedsi ę biorca na powy ż ej okre ś lonym rynku towarowym ma pozycj ę naturalnego monopolisty – jest jedynym dostawc ą ciep ł a na terenie miasta i gminy G ą bin. Zatem, w przedmiotowym przypadku fakt posiadania przez Zak ł ad dominacji rynkowej jest bezsporny. Nadu ż ywanie pozycji dominuj ą cej Sam fakt posiadania pozycji dominuj ą cej nie stanowi jeszcze naruszenia prawa, podobnie jak jej legalne wzmacnianie wskutek wzrostu potencja ł u ekonomicznego. Bezprawne jest dopiero nadu ż ywanie przez przedsi ę biorc ę takiej pozycji (art. 8 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów). W ust. 2 art. 8 ustawy zawarty zosta ł katalog praktyk nadu ż ywania pozycji dominuj ą cej na rynku, który ma charakter otwarty i stanowi jedynie przyk ł adowe wyliczenie praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę , które najcz ęś ciej wyst ę puj ą na rynku. Daje to organowi antymonopolowemu mo ż liwo ść uznania za praktyk ę ograniczaj ą c ą konkurencj ę poprzez nadu ż ycie pozycji dominuj ą cej na rynku takiego zachowania przedsi ę biorcy, które nie zosta ł o wymienione w powo ł ywanym przepisie. Zgodnie z pogl ą dem S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, praktyki niewymienione w katalogu z art. 8 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stanowi ą nienazwan ą praktyk ę nadu ż ywania pozycji dominuj ą cej 8 z art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (por. wyrok S ą du Antymonopolowego z dnia 24 pa ź dziernika 2001 r., sygn. akt XVII Ama 101/00). Mo ż liwe jest wi ę c zakwalifikowanie, jako nadu ż ycia pozycji dominuj ą cej na rynku, innych zachowa ń dominanta, nosz ą cych znamiona bezprawnego ograniczania konkurencji lub godz ą cych w interesy konsumentów. Przedmiotem niniejszej decyzji jest wi ę c ocena, czy Zak ł ad nadu ż ywa posiadan ą na rynku pozycj ę , a tym samym, czy narusza zakaz stosowania praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę , o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, poprzez stosowanie w rozliczeniach z odbiorcami taryfy opracowanej w sposób niezgodny z ustaw ą – Prawo energetyczne oraz rozporz ą dzeniem taryfowym. W opinii Prezesa Urz ę du, takie zachowanie przedsi ę biorcy nie by ł oby mo ż liwe w sytuacji, gdyby podejmuj ą cy je przedsi ę biorca dzia ł a ł w warunkach wolnej konkurencji. W rozpatrywanej sprawie Zak ł ad dzia ł a na niekonkurencyjnym rynku, jakim jest rynek dystrybucji i sprzeda ż y ciep ł a dla odbiorców na ternie Miasta i Gminy G ą bin, gdzie posiada niekwestionowan ą pozycj ę monopolistyczn ą , b ę d ą c ą kwalifikowan ą postaci ą pozycji dominuj ą cej. Zak ł ad jest bowiem przedsi ę biorc ą energetycznym nie spotykaj ą cym si ę na rynku swojego dzia ł ania z jak ą kolwiek konkurencj ą . Z racji swojej si ł y rynkowej mo ż e wymusi ć uczestnictwo w rynku na warunkach narzuconych, odmiennych od tych, które wynika ł yby z dzia ł ania mechanizmów rynkowych w warunkach istnienia konkurencji. Jak wskazano powy ż ej, dokumenty przekazane przez Zak ł ad w toku prowadzonego post ę powania pozwoli ł y ustali ć , ż e ź ród ł o ciep ł a eksploatowane przez Zak ł ad, którego moc wynosi 0,75 MW, wyposa ż one jest w uk ł ad pomiarowo-rozliczeniowy. Ponadto, jak wynika z przedstawionej przez Zak ł ad dokumentacji, obecnie w zasilanych w ciep ł o budynkach nie ma w ę z ł ów centralnego ogrzewania. Co wi ę cej, parametry temperatury no ś nika ciep ł a, tj. wody, na wyj ś ciu ze ź ród ł a (poni ż ej 100 ° C) oraz odleg ł o ś ci i liczba budynków zasilanych z kot ł owni pozwalaj ą zasadnie twierdzi ć , ż e no ś nik ciep ł a podgrzany w ź ródle jest z niego wyprowadzany bezpo ś rednio do zewn ę trznych instalacji odbiorczych. Oznacza to, i ż taryfa Zak ł adu powinna zosta ć opracowana zgodnie z wymogami sformu ł owanymi w § 7 ust. 7 rozporz ą dzenia taryfowego. W my ś l bowiem tego przepisu, w przypadku wytwarzania ciep ł a w lokalnym ź ródle ciep ł a wyposa ż onym w uk ł ad pomiarowo-rozliczeniowy lub ź ródle ciep ł a, w którym zainstalowana moc cieplna nie przekracza 5 MW, bezpo ś rednio zasilaj ą cym zewn ę trzne instalacje odbiorcze, taryfa zawiera: 1) stawki op ł aty miesi ę cznej za zamówion ą moc ciepln ą – wyra ż one w z ł otych za MW; 2) stawki op ł aty za ciep ł o – wyra ż one w z ł otych za GJ. Stawki op ł at, o których mowa w przywo ł anym powy ż ej zapisie rozporz ą dzenia, wyszczególniaj ą obydwie z taryf Zak ł adu poddanych przez Prezesa UOKiK analizie w toku przedmiotowego post ę powania antymonopolowego, tj. zarówno „Taryfa 2005” jak i „Taryfa 2006”. Poniewa ż , zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy – Prawo energetyczne, taryfa przedsi ę biorstwa energetycznego powinna zosta ć skalkulowana w sposób zapewniaj ą cy w szczególno ś ci pokrycie kosztów uzasadnionych dzia ł alno ś ci gospodarczej przedsi ę biorstwa energetycznego w zakresie wytwarzania, przetwarzania, przesy ł ania, dystrybucji lub obrotu energi ą (art. 45 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy) oraz ochron ę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i stawek op ł at (art. 45 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy), w toku prowadzonego przez Prezesa Urz ę du post ę powania badaniu zosta ł y poddane kalkulacje stawek op ł at przyj ę te przez Zak ł ad w opracowanych taryfach. Przeprowadzone przy wspó ł pracy z Prezesem URE post ę powanie wykaza ł o, i ż Zak ł ad ustali ł w opracowanych przez siebie taryfach stawki op ł at (stawka op ł aty miesi ę cznej za zamówion ą moc ciepln ą oraz stawka op ł aty za ciep ł o) zgodnie z przepisami ustawy – Prawo 9 energetyczne oraz rozporz ą dzeniem taryfowym. Koszty przyj ę te przez Zak ł ad jako bazowe przy okre ś laniu stawek op ł at nale ż y uzna ć za uzasadnione. Mimo, i ż Prezes URE stwierdzi ł , i ż Zak ł ad powinien „podchodzi ć bardziej wnikliwie do kalkulacji kosztów paliwa, które w najwi ę kszym stopniu przek ł adaj ą si ę na stawki op ł at w taryfie” uzna ł jednocze ś nie, ż e „brak jest wyra ź nych podstaw do twierdzenia, ż e wynik zastosowanej przez Przedsi ę biorstwo metody ustalania kosztów paliwa jest nieuzasadniony” . Analiza dokumentów przedstawionych przez Zak ł ad pozwoli ł a tak ż e uzna ć , ż e ilo ść ciep ł a, któr ą Zak ł ad zamierza sprzeda ć odbiorcom w okresie obowi ą zywania ka ż dej z taryf okre ś lona zosta ł a – pomimo odnotowanych strat ciep ł a w zewn ę trznej instalacji odbiorczej łą cz ą cej ź ród ł o ciep ł a z instalacjami odbiorczymi w ogrzewanych obiektach – prawid ł owo (pismo Urz ę du Regulacji Energetyki – Oddzia ł u Centralnego w Warszawie z dnia 28 marca 2007 r.). Wskaza ć równie ż nale ż y, i ż w taryfach poddanych analizie w toku prowadzonego post ę powania antymonopolowego w sposób zgodny z rozporz ą dzeniem taryfowym okre ś lone zosta ł y grupy taryfowe. Zak ł ad wyró ż ni ł bowiem – maj ą c na wzgl ę dzie przywo ł ane powy ż ej kryteria wskazane w § 10 ust. 1 i 2 ww. rozporz ą dzenia – jedn ą tylko grup ę taryfow ą , do której przyporz ą dkowani zostali wszyscy odbiorcy ciep ł a dostarczanego przez Zak ł ad, co Prezes URE uzna ł za prawid ł owe. Maj ą c na wzgl ę dzie dokonane w toku prowadzonego post ę powania antymonopolowego ustalenia nale ż y stwierdzi ć , i ż „Taryfa 2005” oraz „Taryfa 2006” opracowane zosta ł y przez Zak ł ad w sposób zgodny z wymogami sformu ł owanymi w ustawie – Prawo energetyczne oraz rozporz ą dzeniu taryfowym. Tym samym, brak jest podstaw do stwierdzenia, i ż Zak ł ad stosuje w rozliczeniach z odbiorcami taryfy opracowane w sposób niezgodny z prawem, przez co dopuszcza si ę stosowania praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę , o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Bior ą c powy ż sze pod uwag ę , orzeka si ę jak w sentencji. Stosownie do tre ś ci art. 78 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z art. 131 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej dor ę czenia, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury UOKiK w Warszawie. Otrzymuje: Zak ł ad Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej ul. Stra ż acka 4 a 09-530 G ą bin 10