RWA-46/2006

PREZES URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI i KONSUMENTÓW W WARSZAWIE RWA-41-12/04/DJ Warszawa, dn. 28 grudnia 2006 r. DECYZJA nr RWA – 46/2006 Na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 244, poz. 2080 ze zm.) oraz stosownie do art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 18 poz. 172 ze zm.) – w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, odmawia si ę wszcz ę cia na wniosek Przedsi ę biorstwa Handlowego AMA S.A. w Warszawie post ę powania antymonopolowego pod zarzutem stosowania przez spó ł k ę Komplex – Torus Sp. z o.o. w Warszawie: I. praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę , okre ś lonej w art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegaj ą cej na podejmowaniu dzia ł a ń ograniczaj ą cych na obszarze województwa mazowieckiego dost ę p do hurtowego i podhurtowego tradycyjnego rynku sprzeda ż y artyku ł ów kosmetycznych i chemii gospodarczej poprzez zawieranie z innymi podmiotami, dzia ł aj ą cymi na wskazanym powy ż ej rynku w ł a ś ciwym, porozumie ń ograniczaj ą cych Przedsi ę biorstwu Handlowemu AMA S.A. w Warszawie mo ż liwo ść konkurencyjnej sprzeda ż y hurtowej produktów kosmetycznych i chemii gospodarczej; II. praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę , okre ś lonej w art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, polegaj ą cej na nadu ż ywaniu pozycji dominuj ą cej poprzez przeciwdzia ł anie ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do powstania b ą d ź rozwoju konkurencji poprzez podejmowanie dzia ł a ń maj ą cych na celu umacnianie na rynku tradycyjnej hurtowej i podhurtowej sprzeda ż y artyku ł ów kosmetycznych i chemii gospodarczej na obszarze województwa mazowieckiego pozycji dominuj ą cej wskutek przejmowania lub kontrolowania innych podmiotów gospodarczych dzia ł aj ą cych na tym rynku. UZASADNIENIE W dniu 16 wrze ś nia 2004 r. do Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury UOKiK w Warszawie wp ł yn ął wniosek Przedsi ę biorstwa Handlowego AMA S.A. w Warszawie (dalej: Ama lub Wnioskodawca), - uzupe ł niony na wezwanie Prezesa Urz ę du pismem z dnia 19 listopada 2004 r. - o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego w zwi ą zku ze stosowaniem przez spó ł k ę Komplex – Torus Sp. z o.o. w Warszawie (dalej: Spó ł ka lub KT) praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę , okre ś lonych w art. 5 ust. 1 pkt 6 oraz art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 86, poz. 804 ze zm.) (dalej tak ż e: ustawa). W powo ł anym wniosku Ama postawi ł a KT zarzut podejmowania dzia ł a ń ograniczaj ą cych na obszarze województwa mazowieckiego dost ę p do hurtowego i podhurtowego tradycyjnego rynku sprzeda ż y artyku ł ów kosmetycznych i chemii gospodarczej poprzez zawieranie z innymi podmiotami dzia ł aj ą cymi na wskazanym rynku w ł a ś ciwym porozumie ń ograniczaj ą cych mo ż liwo ść konkurencyjnej sprzeda ż y hurtowej produktów kosmetycznych i chemii gospodarczej, co mo ż e stanowi ć naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z powo ł anym przepisem zakazane s ą porozumienia, których celem lub skutkiem jest wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie w inny sposób konkurencji na rynku w ł a ś ciwym, polegaj ą ce na ograniczaniu dost ę pu do rynku lub eliminowaniu z rynku przedsi ę biorców nieobj ę tych porozumieniem. Ama postawi ł a KT tak ż e zarzut nadu ż ywania posiadanej si ł y rynkowej poprzez przeciwdzia ł anie ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do powstania b ą d ź rozwoju konkurencji, polegaj ą ce na podejmowaniu dzia ł a ń maj ą cych na celu umacnianie na relewantnym rynku tradycyjnej hurtowej i podhurtowej sprzeda ż y artyku ł ów kosmetycznych i chemii gospodarczej na obszarze województwa mazowieckiego pozycji dominuj ą cej poprzez przejmowanie lub kontrolowanie innych podmiotów gospodarczych dzia ł aj ą cych na tym rynku, co mo ż e stanowi ć naruszenie art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy. Zgodnie z tym przepisem zakazane jest nadu ż ywanie pozycji dominuj ą cej na rynku w ł a ś ciwym przez jednego lub kilku przedsi ę biorców poprzez przeciwdzia ł anie ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do powstania b ą d ź rozwoju konkurencji. Poniewa ż przedstawione przez Wnioskodawc ę oraz dost ę pne Urz ę dowi informacje nie by ł y wystarczaj ą ce do zaj ę cia przez Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów stanowiska w sprawie istnienia podstaw do wszcz ę cia w zasygnalizowanej sprawie post ę powania antymonopolowego lub braku takich podstaw, dzia ł aj ą c na podstawie art. 43 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, 3 i 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urz ę du postanowieniem z dnia 13 grudnia 2004 r. wszcz ął post ę powanie wyja ś niaj ą ce maj ą ce na celu wst ę pne ustalenie, czy w zwi ą zku z dzia ł aniami Spó ł ki nast ą pi ł o naruszenie przepisów ustawy, uzasadniaj ą ce wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego, w tym, czy sprawa ma charakter antymonopolowy (sygn. akt RWA-40-26/04/MS). Przedmiotem prowadzonego post ę powania wyja ś niaj ą cego by ł o w szczególno ś ci zdefiniowanie rynku w ł a ś ciwego, na którym dzia ł a KT, ustalenie zasad wzajemnej wspó ł pracy KT oraz jego kontrahentów i klientów oraz ustalenie, czy ujawnione w toku post ę powania dzia ł ania Spó ł ki stanowi ą naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zakresie praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę . Informacje i wyja ś nienia uzyskane w toku przeprowadzonego post ę powania wyja ś niaj ą cego od Wnioskodawcy, Spó ł ki i przedsi ę biorców, których Wnioskodawca wskaza ł jako podmioty, które maj ą zosta ć przej ę te przez KT, Prezes Urz ę du uzna ł za wystarczaj ą ce dla rozstrzygni ę cia o istnieniu podstaw do wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego pod zarzutem stosowania przez Spó ł k ę praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę w zakresie wskazanym we wniosku oraz pismach kierowanych w jego uzupe ł nieniu. Postanowieniem Prezesa Urz ę du z dnia 21 kwietnia 2006 r. ww. post ę powanie wyja ś niaj ą ce zosta ł o zamkni ę te. W tym miejscu nale ż y zauwa ż y ć , i ż niektóre informacje i dokumenty, w oparciu o które 2 Prezes Urz ę du wyda ł niniejsz ą decyzj ę , przedsi ę biorcy uznali za swoj ą tajemnic ę przedsi ę biorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu czynów nieuczciwej konkurencji (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.). Wobec powy ż szego Prezes Urz ę du uzna ł , ż e w tre ś ci decyzji administracyjnej nie powinny by ć ujawnione tego rodzaju informacje. Sprzeciwia si ę temu w szczególno ś ci art. 63 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, zgodnie z którym pracownicy Urz ę du s ą obowi ą zani do ochrony tajemnicy przedsi ę biorstwa, jak równie ż innych informacji, podlegaj ą cych ochronie na podstawie odr ę bnych przepisów, o których powzi ę li wiadomo ść w toku post ę powania. Powy ż sze okoliczno ś ci wyznaczaj ą kszta ł t niniejszej decyzji, która sk ł ada si ę z nast ę puj ą cych cz ęś ci: 1. W ł a ś ciwej decyzji – jawnej dla wnioskodawcy, której przyporz ą dkowany jest za łą cznik z informacjami niejawnymi; 2. Za łą cznika – niejawnego dla wnioskodawcy. Informacje zawarte we wskazanym wy ż ej za łą czniku stanowi ą integraln ą cz ęść niniejszej decyzji. Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustali ł , co nast ę puje. Wnioskodawca – Przedsi ę biorstwo Handlowe Ama S.A. w Warszawie prowadzi dzia ł alno ść w zakresie tradycyjnego hurtowego handlu produktów kosmetycznych i chemii gospodarczej. Geograficzny zasi ę g dzia ł ania Ama obejmuje obszar województwa mazowieckiego. Komplex-Torus Sp. z o.o. w Warszawie, wzgl ę dem której Wnioskodawca sformu ł owa ł zarzut stosowania praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę , prowadzi dzia ł alno ść gospodarcz ą w zakresie analogicznym do Wnioskodawcy. KT jest jedynym udzia ł owcem spó ł ki Komplex – Hurt Dystrybucja Sp. z o.o. w Warszawie (dalej: KH), której przedmiotem dzia ł alno ś ci, oprócz sprzeda ż y artyku ł ów produktów kosmetycznych i chemii gospodarczej, jest równie ż wykonywanie us ł ug promocyjnych i marketingowych oraz us ł ug dystrybucyjno – magazynowych. G ł ówny i jedyny magazyn KT znajduje si ę w Warszawie. KH posiada natomiast swoje magazyny w Ł om ż y, Siedlcach, Lublinie, Sieradzu i P ł ocku. Wnioskodawca jak i Spó ł ka dzia ł aj ą na tzw. tradycyjnym rynku hurtowej i podhurtowej sprzeda ż y produktów kosmetycznych oraz chemii gospodarczej, obejmuj ą cym sie ć sprzeda ż y prowadzon ą przez krajowe podmioty gospodarcze, w tym spó ł dzielnie, hale targowe i prywatne grupy handlowe w województwie mazowieckim. Ama oceni ł a udzia ł Spó ł ki w tak okre ś lonym rynku w ł a ś ciwym na ok. 60%, podkre ś laj ą c, i ż Spó ł ka stale wzmacnia swoj ą pozycj ę rynkow ą . Zdaniem Ama, Spó ł ka, wykorzystuj ą c posiadan ą si łę rynkow ą , wp ł ywa na zawieranie z innymi uczestnikami rynku (m.in. podmiotami zajmuj ą cymi si ę sprzeda żą podhurtow ą i detaliczn ą ) porozumie ń maj ą cych na celu eliminacj ę lub istotne ograniczenie wspó ł pracy z podmiotami zajmuj ą cymi si ę dzia ł alno ś ci ą konkurencyjn ą . Wnioskodawca podniós ł , ż e KT pos ł uguje si ę tak ż e innymi mechanizmami, które maj ą na celu przejmowanie, a w efekcie wzmacnianie i tak dominuj ą cej pozycji rynkowej. Dotyczy to przejmowania pracowników wraz rynkiem, którzy ci pracownicy obs ł ugiwali, a tym samym przejmowanie baz danych klientów, adresów, kontaktów, systemu organizacji sprzeda ż y. Wnioskodawca wskaza ł , i ż KT wzmacniaj ą c swoj ą si łę rynkow ą dokona ł przej ę cia nast ę puj ą cych podmiotów: Kolex w Sieradzu, Kolart w Siedlcach, Domar w Warszawie, 3 Vena w P ł ocku, a tak ż e próbuje przej ąć : Farex w W ę growie, Edmar w Wyszkowie, Renom ę Garwolinie, Mydlarz w Warszawie oraz Hermes w Wo ł ominie (pismo Ama z dnia 8 wrze ś nia 2004 r.). Prezes Urz ę du ustali ł , i ż zarzuty postawione przez Wnioskodawc ę odnosz ą si ę do nast ę puj ą cych przedsi ę biorców: 1. Marek Kolanus prowadz ą cy w Sieradzu dzia ł alno ść gospodarcz ą pod nazw ą Kolex Plus (dalej: Kolex), 2. Artur Frelek prowadz ą cy w Siedlcach dzia ł alno ść gospodarcz ą pod nazw ą Przedsi ę biorstwo Handlowe COL-ART. (dalej: COL-ART), 3. Domar w Warszawie – podmiot ju ż nie istnieje (dalej: Domar), 4. Vena Sp. z o.o. w P ł ocku (dalej: Vena), 5. Marek Gorczyca prowadz ą cy w W ę growie dzia ł alno ść gospodarcz ą pod nazw ą Marek Gorczyca Hurtownia Farex (dalej: Farex), 6. Edyta Ponichtera prowadz ą ca dzia ł alno ść gospodarcz ą w Wyszkowie nazw ą FH Edmar (dalej: Edmar), 7. Przedsi ę biorstwo Handlowe Renoma w Garwolinie (dalej: Renoma), 8. Mydlarz Sp. z o.o. w Warszawie (dalej: Mydlarz), 9. Helen ę Chojnowsk ę prowadz ą c ą w Wo ł ominie dzia ł alno ść gospodarcz ą pod nazw ą Hurtownia Hermes (dalej: Hermes). Wnioskodawca wyja ś ni ł , i ż wskutek dzia ł a ń Spó ł ki polegaj ą cych na zawieraniu porozumie ń ograniczaj ą cych mo ż liwo ść konkurencyjnej sprzeda ż y hurtowej produktów kosmetycznych i chemii gospodarczej, Spó ł ka faktycznie eliminuje z rynku w ł a ś ciwego inne podmioty. Wnioskodawca podkre ś li ł , i ż specyfika rynku powoduje, ż e podmioty na nim dzia ł aj ą ce s ą bardzo cz ę sto wzgl ę dem siebie w zakresie okre ś lonych grup asortymentowych konkurentami i jednocze ś nie nabywcami innych produktów celem ich dalszej odsprzeda ż y. Z uwagi na powy ż sze, nie mo ż na w sposób kategoryczny okre ś li ć , czy podmioty dzia ł aj ą ce w porozumieniu ze Spó ł k ą s ą jedynie jej konkurentami czy tak ż e jej kontrahentami. Wnioskodawca stwierdzi ł , i ż istot ą i celem zawieranych przez KT porozumie ń jest ch ęć faktycznego ca ł kowitego podporz ą dkowania ekonomicznego mniejszych podmiotów i uczynienia ich podmiotami zale ż nymi, wspó ł pracuj ą cymi wy łą cznie z KT. Ama podkre ś li ł a, ż e stawiany Spó ł ce zarzut zawierania porozumie ń antykonkurencyjnych jest ś ci ś le powi ą zany z drugim sformu ł owanym we wniosku zarzutem nadu ż ywania przez KT posiadanej si ł y rynkowej poprzez przeciwdzia ł anie ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do powstania b ą d ź rozwoju konkurencji, polegaj ą ce na podejmowaniu dzia ł a ń maj ą cych na celu umacnianie na rynku w ł a ś ciwym pozycji dominuj ą cej poprzez przejmowanie lub kontrolowanie innych podmiotów dzia ł aj ą cych na tym rynku. Wnioskodawca przedstawi ł nast ę puj ą cy mechanizm dzia ł ania Spó ł ki, który s ł u ż y przejmowaniu kontroli nad innymi uczestnikami rynku, na którym dzia ł a. Wed ł ug Ama, KT zawiera „porozumienie monopolistyczne” z danym podmiotem, w konsekwencji którego przedsi ę biorca ten nie ma mo ż liwo ś ci wspó ł pracy z innymi uczestnikami rynku. Podmiotom obj ę tym porozumieniem oferowana jest mo ż liwo ść zaci ą gania korzystnego kredytu kupieckiego i w sposób nieformalny akceptowane jest opó ź nianie w sp ł acie zad ł u ż enia. Zdaniem Wnioskodawcy, w ten sposób nast ę puje ca ł kowite uzale ż nienie finansowe oraz funkcjonalne od Spó ł ki. Nast ę pnie Spó ł ka żą da natychmiastowej sp ł aty wymagalnego zad ł u ż enia lub – jako wyj ś cie alternatywne – zgody na przej ę cie podmiotu z mo ż liwo ś ci ą pozostawienia dotychczasowego w ł a ś ciciela jako osoby zarz ą dzaj ą cej. Wnioskodawca wskaza ł , i ż w ten sposób powsta ł y oddzia ł y KT w P ł ocku (dawniej: firma Vena) 4 i w Siedlcach (dawniej: COL-ART). Wnioskodawca zwraca uwag ę , ż e jest to przej ę cie firmy z ca łą infrastruktur ą i baz ą danych, czyli po prostu przej ę cie cz ęś ci rynku. Z posiadanych przez Wnioskodawc ę informacji wynika, i ż Spó ł ka zawar ł a porozumienia i próbuje przej ąć nast ę puj ą ce podmioty 1 : 1. Marek Gorczyca prowadz ą cy w W ę growie dzia ł alno ść gospodarcz ą pod nazw ą Marek Gorczyca Hurtownia Farex (dalej: Farex), 2. Edyta Ponichtera prowadz ą ca dzia ł alno ść gospodarcz ą w Wyszkowie nazw ą FH Edmar (dalej: Edmar), 3. Mydlarz Sp. z o.o. w Warszawie (dalej: Mydlarz), 4. Redom Sp. z o.o. w Warszawie (dalej: Redom), 5. Chemix w Garwolinie (dalej: Chemix). Opieraj ą c si ę na w ł asnych szacunkach rynkowych, Ama wskaza ł a, i ż miesi ę czny obrót KT wraz z podmiotami zale ż nymi oraz podmiotami obj ę tymi porozumieniem wynosi ok. 20- 25 mln z ł otych. Ama przekaza ł a tak ż e dane obrazuj ą ce szacunkowe obroty konkurentów Spó ł ki. W ocenie Wnioskodawcy, zestawienie wielko ś ci obrotów Spó ł ki z obrotami konkurentów dzia ł aj ą cych na ww. rynku wskazuje na posiadanie przez Spó ł k ę pozycji dominuj ą cej. Jako inne licz ą ce si ę na tym rynku podmioty Wnioskodawca, oprócz siebie, wskaza ł Carpe Diem, Ipson i Marton, nie podaj ą c ich siedzib ani formy prawnej prowadzenia dzia ł alno ś ci gospodarczej (pismo Wnioskodawcy z dnia 19 listopada 2004 r.). W toku prowadzonego post ę powania wyja ś niaj ą cego Spó ł ka ustosunkowa ł a si ę do informacji zawartych we wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego w zwi ą zku z podejrzeniem stosowania przez ni ą praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę . KT podniós ł , i ż bezzasadny jest zarzut Wnioskodawcy jakoby Spó ł ka zawiera ł a z innymi podmiotami dzia ł aj ą cymi na wskazanym rynku w ł a ś ciwym porozumienia ograniczaj ą ce mo ż liwo ść konkurencyjnej sprzeda ż y produktów kosmetycznych i chemii gospodarczej. [tajemnica przedsi ę biorstwa - pkt 1 za łą cznika do decyzji] Spó ł ka zaprzeczy ł a równie ż postawionemu przez Wnioskodawc ę zarzutowi nadu ż ywania pozycji dominuj ą cej na tzw. tradycyjnym rynku hurtowej i podhurtowej sprzeda ż y produktów kosmetycznych oraz chemii gospodarczej na obszarze województwa mazowieckiego. Zdaniem KT, rynkiem w ł a ś ciwym w aspekcie geograficznym dla rynku tradycyjnej hurtowej i podhurtowej sprzeda ż y artyku ł ów kosmetycznych i chemii gospodarczej [tajemnica przedsi ę biorstwa – pkt 2 za łą cznika do decyzji]. Na tak zdefiniowanym rynku geograficznym Spó ł ka nie posiada pozycji dominuj ą cej, st ą d te ż jej dzia ł a ń nie mo ż na rozpatrywa ć w aspekcie naruszania przepisu art. 8 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. KT wskaza ł ponadto, ż e jego przychody ze sprzeda ż y artyku ł ów kosmetycznych i chemii gospodarczej z roku na rok spadaj ą (w ocenie Spó ł ki miesi ę czny obrót jej grupy kapita ł owej wynosi ok. 14,3 mln z ł , a nie jak szacuje Ama 20 – 25 mln z ł ), co jednoznacznie ś wiadczy o tym, ż e jego pozycja na rynku nie umacnia si ę , a wr ę cz przeciwnie – ulega znacznemu os ł abieniu. Spó ł ka podnios ł a, ż e nie wykorzystuje mechanizmów dzia ł ania przedstawionych przez Wnioskodawc ę , a polegaj ą cych na funkcjonalnym i organizacyjnym uzale ż nianiu od siebie innych uczestników rynku, poprzez oferowanie im korzystnego kredytu kupieckiego i akceptowaniu w sposób nieformalny opó ź nienia w sp ł acie zad ł u ż enia, aby nast ę pnie za żą da ć natychmiastowej sp ł aty kredytu, proponuj ą c jednocze ś nie jako wyj ś cie alternatywne 1 Pismo Ama z dnia 19 listopada 2004 r. 5 wyra ż enie zgody na przej ę cie podmiotu z mo ż liwo ś ci ą pozostawienia dotychczasowego w ł a ś ciciela jako osoby zarz ą dzaj ą cej. Spó ł ka nie zgodzi ł a si ę ze stwierdzeniem, i ż w sposób formalny b ą d ź nieformalny akceptuje opó ź nienie kontrahentów w sp ł acie zad ł u ż enia w celu zastosowania opisanych wy ż ej mechanizmów pozwalaj ą cych jej na dokonanie wrogiego przej ę cia tych podmiotów. KT przyzna ł wprawdzie, ż e przeterminowanie p ł atno ś ci dotyczy 41,74% op ł at nale ż nych mu ze strony kontrahentów, wskaza ł jednak, ż e przeterminowanie p ł atno ś ci w ka ż dej dziedzinie dzia ł alno ś ci gospodarczej jest w dzisiejszych czasach zjawiskiem powszechnym. Fakt, ż e KT boryka si ę z problemem nieterminowych p ł atno ś ci nie jest niczym nadzwyczajnym na rynku. Jednocze ś nie Spó ł ka wskaza ł a, ż e skierowa ł a ju ż do s ą du ponad 32 sprawy o windykacj ę nale ż no ś ci. Odnosz ą c si ę do twierdze ń Wnioskodawcy jakoby oddzia ł y KT w P ł ocku (dawniej: VENA Sp. z o.o.) oraz w Siedlcach (dawniej: COL- ART) mia ł y powsta ć na skutek wykorzystania przez KT wskazanych wy ż ej mechanizmów Spó ł ka wyja ś ni ł a, ż e nie wspó ł pracowa ł a wcze ś niej z ż adnym z tych przedsi ę biorców, nie mia ł a wi ę c mo ż liwo ś ci zastosowania schematu, który przypisuje jej Wnioskodawca. W odniesieniu do innych wskazywanych przez spó ł k ę Ama przedsi ę biorców (Kolex , Domar, Farex, Edmar, Chemix, Mydlarz, Redom, Hermes), z którymi Spó ł ka mia ł a zawrze ć porozumienia i d ąż y do ich przej ę cia, Spó ł ka wyja ś nia, i ż nigdy nie wspó ł pracowa ł a z Kolex ani Domar, aktualnie nie wspó ł pracuje te ż z Mydlarz oraz Chemix, z pozosta ł ymi za ś przedsi ę biorcami Spó ł ka pozostaje w kontaktach handlowych, ale nie ma zamiaru ich przej ę cia. Dla zbadania powy ż szych zarzutów Prezes urz ę du przeprowadzi ł czynno ś ci w ramach post ę powania wyja ś niaj ą cego. Z ustale ń poczynionych przez Prezesa Urz ę du wynika, i ż w 1997 r. Hermes podj ął ze Spó ł k ą ś ci ś lejsz ą form ę kooperacji polegaj ą c ą na stworzeniu wspólnej sieci dystrybucyjnej „Jawa”. Z wyja ś nie ń przekazanych przez Hermes odno ś nie zasad tej kooperacji wynika, i ż hurtownie wspó ł pracuj ą ce z KT zobowi ą za ł y si ę do podpisania ze swoimi strategicznymi klientami umów zobowi ą zuj ą cych ich do oznakowania swoich sklepów logo „Jawa” i do comiesi ę cznego zakupu okre ś lonej ilo ś ci towaru w okre ś lonym asortymencie. W zamian sie ć zobowi ą za ł a si ę do umieszczania tego ż asortymentu w gazetce reklamowej rozprowadzanej w ś ród konsumentów. Dystrybucja gazetek, w których oprócz fotografii promowanych towarów znajdowa ł y si ę równie ż adresy sklepów w łą czonych do sieci, odbywa ł a si ę na koszt hurtowni. Hermes ustosunkowuj ą c si ę do pytania Prezesa UOKiK o wynikaj ą ce ze wspó ł pracy z KT ograniczenia w zakresie kooperacji z innymi kontrahentami, wyja ś ni ł , i ż zacie ś nienie wspó ł pracy ze Spó ł k ą uzale ż nione by ł o od proponowanych przez Spó ł k ę cen towarów. W pocz ą tkowym okresie wspó ł pracy, z uwagi na atrakcyjne ceny oferowane przez Spó ł k ę , Hermes dobrowolnie ogranicza ł kooperacj ę z innymi podmiotami, a nast ę pnie przyst ą pi ł do ww. sieci „Jawa”. Pó ź niejszy wzrost cen spowodowa ł jednak konieczno ść poszukiwania alternatywnych ź róde ł dostawy. Spadek zakupów dokonywanych od Spó ł ki poskutkowa ł pojawieniem si ę ze strony Spó ł ki nacisków na ograniczenie kooperacji z innymi podmiotami. W efekcie tych dzia ł a ń dosz ł o do wyst ą pienia cz ęś ci hurtowni z sieci „Jawa” i ca ł kowitego zerwania ich kontaktów handlowych ze Spó ł k ą (pismo Hermes z dnia 27 kwietnia 2005 r.). [tajemnica przedsi ę biorstwa – pkt 3 za łą cznika do decyzji] Z wyja ś nie ń z ł o ż onych w toku post ę powania przez pozosta ł ych przedsi ę biorców wspó ł pracuj ą cych z KT nie wynika, aby kiedykolwiek łą czy ł y ich ze Spó ł k ą umowy obliguj ą ce któr ą kolwiek ze stron do wy łą cznej wspó ł pracy handlowej (pismo Edmar z dnia 29 kwietnia 2005 r., pisma Mydlarz z dnia 29 kwietnia 2005 r. i 23 maja 2005 r., pismo Redom z dnia 25 kwietnia 2005 r.). 6 W zwi ą zku z tym, ż e Wnioskodawca zarzuci ł Spó ł ce, i ż ta, poprzez faktyczne uzale ż nienie funkcjonalne i ekonomiczne, doprowadzi ł a do przej ę cia podmiotów takich jak Kolex, Domar, Vena oraz COL-ART, Prezes Urz ę du w toku prowadzonego post ę powania wyja ś niaj ą cego podj ął odpowiednie dzia ł ania celem ustalenia, czy podmioty te rzeczywi ś cie zosta ł y przej ę te przez Spó ł k ę oraz wyja ś nienia okoliczno ś ci towarzysz ą cym tym przej ę ciom. W odniesieniu do pierwszego z wymienionych, Prezes UOKiK ustali ł , i ż KT nie dokona ł nad nim przej ę cia kontroli. Kolex zajmuje si ę hurtow ą i detaliczn ą sprzeda żą artyku ł ów chemiczno – kosmetycznych, ś rodków czysto ś ci oraz artyku ł ów gospodarstwa domowego. Podmiot ten nie utrzymuje jednak ani te ż nie utrzymywa ł ż adnych kontaktów handlowych z KT. Z informacji uzyskanych przez Prezesa Urz ę du wynika, i ż Spó ł ka próbowa ł a nawi ą za ć wspó ł prac ę z Kolex, ale do wzajemnej kooperacji handlowej nigdy nie dosz ł o (pismo Kolex plus z dnia 5 maja 2005 r.). Podmiot okre ś lony przez Wnioskodawc ę jako „Domar w Warszawie” zako ń czy ł swoj ą dzia ł alno ść kilka lat temu. Z uwagi na powy ż sze, nie by ł o mo ż liwo ś ci pe ł nej weryfikacji twierdze ń stawianych przez Wnioskodawc ę . Prezes Urz ę du ustali ł jednak, ż e dawne miejsce prowadzenia dzia ł alno ś ci przez Domar nie jest miejscem prowadzenia dzia ł alno ś ci przez KT. Spó ł ka deklaruje, ż e nigdy nie prowadzi ł a z Domar jakiejkolwiek formy wspó ł pracy. W odniesieniu do trzeciego ze wskazanych przez Wnioskodawc ę podmiotów, Prezes Urz ę du ustali ł , i ż [tajemnica przedsi ę biorstwa – pkt 4 za łą cznika do decyzji]. Spó ł ka poinformowa ł a, ż e przed podpisaniem z Ven ą ww. umów nie łą czy ł y jej z tym podmiotem ż adne kontakty handlowe (pismo KT z dnia 4 stycznia 2005 r.). KT oraz nale żą cy do jej grupy kapita ł owej KH dokona ł y równie ż szeregu transakcji z COL-ART. [tajemnica przedsi ę biorstwa – pkt 5 za łą cznika do decyzji]. Równie ż w tym przypadku Spó ł ka wskaza ł a, ż e przed podpisaniem ww. umów nie łą czy ł a jej z COL-ART jakakolwiek wspó ł praca handlowa (pismo KT z dnia 4 stycznia 2005 r.). W toku prowadzonego post ę powania wyja ś niaj ą cego Prezes Urz ę du zwróci ł si ę tak ż e do przedsi ę biorców, których Wnioskodawca wskaza ł jako podmioty, które Spó ł ka próbuje przej ąć przy zastosowaniu wskazanego we wniosku mechanizmu dzia ł ania, o przekazanie informacji, które pozwoli ł yby zweryfikowa ć twierdzenia Wnioskodawcy. Jako podmioty, które potencjalnie maj ą zosta ć przej ę te przez KT Wnioskodawca wskaza ł : Farex, Edmar, Mydlarz, Renom ę , Redom, Hermes, Chemix. Przedmiotem badania by ł o w szczególno ś ci ustalenie, czy podmioty te wspó ł pracuj ą b ą d ź kiedykolwiek wspó ł pracowa ł y z KT, czy prowadzona wspó ł praca ze Spó ł k ą wi ąż e si ę lub wi ą za ł a si ę dla nich z konieczno ś ci ą ograniczenia kooperacji z innymi kontrahentami oraz czy Spó ł ka lub inny podmiot nale żą cy do jej grupy kapita ł owej proponowa ł y kiedykolwiek tym przedsi ę biorcom zawarcie umowy, na mocy której Spó ł ka przej ęł aby cz ęść lub ca ł o ść maj ą tku tego przedsi ę biorcy. Z ustale ń poczynionych przez Prezesa Urz ę du wynika, i ż z Farex Spó ł ka wspó ł pracuje od pocz ą tku lat 90-tych. W marcu 2004 r. po nabyciu cz ęś ci maj ą tku „COL-ART” KT zaproponowa ł Farex utworzenie spó ł ki z o.o., w której kapitale zak ł adowym Farex posiada ć mia ł 50% udzia ł ów. Rozmowy trwa ł y kilka tygodni, nie doprowadzi ł y jednak do stworzenia wspólnego podmiotu z uwagi na brak aprobaty ze strony Farex (pismo Farex z dnia 29 kwietnia 2005 r.). Równie ż Edmar wspó ł pracuje z KT. Warunki wspó ł pracy nie zosta ł y ustalone pisemnie. KT nigdy nie wyst ę powa ł wzgl ę dem Edmar z propozycj ą zacie ś nienia wspó ł pracy b ą d ź zawarcia umowy, na mocy której Spó ł ka mog ł aby przej ąć cz ęść lub ca ł o ść maj ą tku jego przedsi ę biorstwa. Edmar wskaza ł , ż e wspó ł praca z KT nie wi ą za ł a si ę i nie wi ąż e 7 z konieczno ś ci ą ograniczenia kooperacji z innymi kontrahentami (pismo Edmar z dnia 29 kwietnia 2005 r.). Mydlarz wspó ł pracowa ł z KT w okresie od 1992 r. do jesieni 2004 r. Strony nie zawar ł y umowy w formie pisemnej. Warunki zakupu by ł y uzgadniane telefonicznie. Wspó ł praca pomi ę dzy spó ł kami zosta ł a zako ń czona, gdy ż KT uzna ł j ą za nieop ł acaln ą z powodu opó ź nie ń Mydlarz w p ł atno ś ciach. Mydlarz podniós ł , i ż wspó ł praca ze Spó ł k ą wi ą za ł a si ę z pewnymi ograniczeniami we wspó ł pracy z innymi firmami. Jak nast ę pnie sprecyzowa ł , ograniczenia te narzucane by ł y nie przez spó ł k ę KT, ale przez producentów, którzy nak ł adali na Mydlarz obowi ą zek zrealizowania okre ś lonego miesi ę cznego planu zakupów, wskazuj ą c po ś rednika, od którego maj ą by ć nabywane towary (owym po ś rednikiem by ł KT). W zamian za wspó ł prac ę na takich warunkach spó ł ka Mydlarz otrzymywa ł a bonusy pieni ęż ne. Z wyja ś nie ń z ł o ż onych przez Mydlarz wynika, i ż KT z ł o ż y ł spó ł ce ustn ą propozycj ę jej przej ę cia, na co jednak nie wyra ż ono zgody. W toku wspó ł pracy pomi ę dzy spó ł kami kilkakrotnie pojawi ł y si ę propozycje KT co do dalszych zasad kooperacji, ale z uwagi na brak aprobaty ze strony Mydlarz, nigdy nie dosz ł o do konkretnych ustale ń (pisma Mydlarz z dnia 29 kwietnia 2005 r. oraz z dnia 23 maja 2005 r.). Z wyja ś nie ń przekazanych przez KT wynika, i ż Renoma prowadzi ł a wspó ł prac ę handlow ą ze Spó ł k ą , jednak ż e w dniu 31 grudnia 2002 r. zarówno maj ą tek trwa ł y, jak i maj ą tek obrotowy Renomy uleg ł zniszczeniu (po ż ar). Ostatecznie wspó ł prac ę t ę zako ń czono w marcu 2003 r. (pismo KT z dnia 25 kwietnia 2005 r.). Redom wspó ł pracuje ze spó ł k ą KT od 2000 r. Nie posiada pisemnej umowy reguluj ą cej zasady wspó ł pracy ze Spó ł k ą . Zasady kooperacji miedzy spó ł kami uwzgl ę dniaj ą bie żą ce potrzeby hurtowni na zakup towarów chemii gospodarczej i kosmetyki. Wspó ł praca z KT nigdy nie ogranicza ł a kooperacji Redom z innymi kontrahentami. KT nigdy nie wyst ę powa ł z propozycj ą utworzenia wspólnej sieci dystrybucyjnej, ani te ż nie proponowa ł zawarcia umowy przej ę cia cz ęś ci b ą d ź ca ł o ś ci maj ą tku spó ł ki Redom (pismo Redom z dnia 25 kwietnia 2005 r.). Wnioskodawca wezwany do przekazania adresu przedsi ę biorcy okre ś lonego przez niego jako „Chemix w Garwolinie”, wskaza ł , i ż prawdopodobnie chodzi o Hermes - Helena Chojnowska w Wo ł ominie. W toku post ę powania ustalono, ż e Hermes wspó ł pracuje z KT niemal od pocz ą tku prowadzenia dzia ł alno ś ci gospodarczej, tj. od roku 1992. W ramach prowadzonej kooperacji Hermes w 1997 r. zacie ś ni ł wspó ł prac ę ze Spó ł k ą przyst ę puj ą c do tworzonej sieci dystrybucyjnej „Jawa” (patrz str. 6 decyzji). Hermes nie wskaza ł , a ż eby KT kiedykolwiek wyst ę powa ł wzgl ę dem niego z propozycj ą zawarcia umowy, na mocy której Spó ł ka przej ęł aby cz ęść lub ca ł o ść maj ą tku jego przedsi ę biorstwa, poinformowa ł jedynie, ż e pomi ę dzy Hermes a Spó ł k ą istnieje umowa wekslowa pozwalaj ą ca na przej ę cie jego maj ą tku w przypadku uchylania si ę od p ł atno ś ci (pismo Hermes z dnia 27 kwietnia 2005 r.). Maj ą c na wzgl ę dzie mechanizm dzia ł ania, jaki - w ocenie Wnioskodawcy - Spó ł ka wykorzystuje w celu przej ę cia kontroli nad innymi uczestnikami rynku, Prezes Urz ę du uzna ł równie ż za zasadne ustalenie d ł ugo ś ci akceptowanych przez Spó ł k ę terminów p ł atno ś ci za zakupione towary. W ocenie Spó ł ki, udzielane przez ni ą odroczone terminy p ł atno ś ci (7, 14, 21 i 60 dni) nie odbiegaj ą d ł ugo ś ci ą od standardowych terminów udzielanych w obrocie gospodarczym. Tym samym terminy te nie stanowi ą dla klientów na tyle atrakcyjnego warunku umowy, aby móg ł on wywiera ć wp ł yw na wybór przez klienta jej oferty lub w jakikolwiek sposób móg ł przywi ą zywa ć do niej klientów. Farex wskaza ł , i ż na pocz ą tku wspó ł pracy termin p ł atno ś ci wynosi ł 14 dni, z czasem zosta ł wyd ł u ż ony do 21 dni. Na zakup 5-10% wybranego towaru Farex otrzymuje termin 8 p ł atno ś ci od 28 do 50 dni. Optymalnym dla niego terminem p ł atno ś ci by ł by termin 28-dniowy, gdy ż pokrywa ł by si ę z terminem p ł atno ś ci akceptowanym przez Farex wzgl ę dem jego odbiorców (pismo Farex z dnia 29 kwietnia 2005 r.). Mydlarz poinformowa ł , ż e stosowane wzgl ę dem niej przez Spó ł k ę terminy p ł atno ś ci by ł y podobne do udzielanych przez inne podmioty. Na przestrzeni lat wspó ł pracy terminy te ulega ł y sukcesywnemu wyd ł u ż eniu. W ostatnim okresie wspó ł pracy by ł to termin 30-dniowy. W przypadku opó ź nie ń w p ł atno ś ciach, dzia ł ania KT polega ł y na monitach telefonicznych, monitach pisemnych, a ż do wstrzymania dostaw (pisma Mydlarz z dnia 29 kwietnia 2005 r. i 23 maja 2005 r.). Odroczone terminy p ł atno ś ci stosowane przez Spó ł k ę wzgl ę dem Redom oscylowa ł y w granicach 14, 30 i 45 dni od dnia sprzeda ż y. W ocenie Redom, terminy te s ą standardowymi terminami udzielanymi przez inne podmioty obecne na rynku. W sytuacji opó ź niania si ę spó ł ki Redom w regulowaniu nale ż no ś ci, KT dolicza ł do cen zakupu towaru narzut w wysoko ś ci od 0,5% do 2% (pismo Redom z dnia 25 kwietnia 2005 r.). Terminem p ł atno ś ci najcz ęś ciej stosowanym przez Spó ł k ę wzgl ę dem Hermes by ł termin 14-dniowy. Na niewielk ą ilo ść zakupów Hermes otrzymywa ł 21-dniowy termin p ł atno ś ci. Zdaniem Hermes stosowane wzgl ę dem niego terminy p ł atno ś ci s ą zbyt krótkie. W przypadku opó ź nie ń w realizacji p ł atno ś ci Spó ł ka stosowa ł a system ograniczania nale ż nych rabatów i doliczania narzutów – w wysoko ś ci uzale ż nionej od d ł ugo ś ci opó ź nienia (0,5%, 1%, 1,5%, 2%), a ż do wstrzymania dostaw (pismo Hermes z dnia 27 kwietnia 2005 r.). Równie ż w ocenie Edmar, akceptowane przez KT wzgl ę dem niego terminy p ł atno ś ci za pobrany towar (21 i 28 dni) s ą zbli ż one do terminów udzielanych przez inne podmioty obecne na rynku (pismo Edmar z dnia 29 kwietnia 2005 r.). Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwa ż y ł , co nast ę puje. We wniosku o wszcz ę cie przeciwko KT post ę powania antymonopolowego Ama postawi ł a Spó ł ce dwa zarzuty. Pierwszy z zarzutów dotyczy naruszania przez KT art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy poprzez podejmowanie dzia ł a ń ograniczaj ą cych na obszarze województwa mazowieckiego dost ę p do hurtowego i podhurtowego tradycyjnego rynku sprzeda ż y artyku ł ów kosmetycznych i chemii gospodarczej poprzez zawieranie z innymi podmiotami dzia ł aj ą cymi na wskazanym powy ż ej rynku w ł a ś ciwym porozumie ń ograniczaj ą cych spó ł ce AMA S.A. w Warszawie mo ż liwo ść konkurencyjnej sprzeda ż y hurtowej produktów kosmetycznych i chemii gospodarczej. Drugi z zarzutów sformu ł owanych przez Am ę dotyczy nadu ż ywania przez KT pozycji dominuj ą cej polegaj ą cego na przeciwdzia ł aniu ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do powstania b ą d ź rozwoju konkurencji (art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy), poprzez podejmowanie dzia ł a ń maj ą cych na celu umacnianie na rynku w ł a ś ciwym pozycji dominuj ą cej poprzez przejmowanie lub kontrolowanie innych podmiotów dzia ł aj ą cych na tym rynku. Jak podkre ś li ł Wnioskodawca oba zarzuty s ą ze sob ą zespolone. Wskazana kwalifikacja prawna odzwierciedla bowiem dwa etapy stosowanego przez Spó ł k ę mechanizmu dzia ł ania. Wed ł ug Amy, KT zawiera z danym podmiotem „porozumienie monopolistyczne”, w konsekwencji którego przedsi ę biorca ten nie ma mo ż liwo ś ci wspó ł pracy z innymi uczestnikami rynku. Podmiotom obj ę tym porozumieniem oferowana jest mo ż liwo ść zaci ą gania korzystnego kredytu kupieckiego i w sposób nieformalny akceptowane jest opó ź nianie w sp ł acie zad ł u ż enia. W ten sposób nast ę puje ca ł kowite uzale ż nienie finansowe oraz funkcjonalne od Spó ł ki. Nast ę pnie Spó ł ka żą da natychmiastowej sp ł aty wymagalnego zad ł u ż enia lub – jako wyj ś cie alternatywne – zgody na przej ę cie podmiotu z mo ż liwo ś ci ą pozostawienia dotychczasowego w ł a ś ciciela jako osoby zarz ą dzaj ą cej. 9 Informacje zgromadzone przez Prezesa Urz ę du w toku post ę powania wyja ś niaj ą cego nie potwierdzi ł y tezy Wnioskodawcy o stosowaniu przez Spó ł k ę powy ż szego schematu dzia ł ania. Nie stwierdzono, a ż eby KT dokona ł przej ę cia Kolex oraz Domar. W stosunku do Vena i COL-ART nie ustalono natomiast, a ż eby przed przej ę ciem tych podmiotów Spó ł ka prowadzi ł a z nimi wspó ł prac ę handlow ą . Powy ż sze wyklucza mo ż liwo ść uznania, ż e Spó ł ka poprzez funkcjonalne i ekonomiczne uzale ż nienie tych podmiotów doprowadzi ł a do ich tzw. wrogiego przej ę cia. W ocenie Prezesa Urz ę du, nie mo ż na równie ż a priori przyj ąć , i ż Spó ł ka zmierza do zastosowania wskazanego przez Wnioskodawc ę mechanizmu „przej ę cia” wzgl ę dem innych podmiotów, z którymi pozostaje w stosunkach handlowych. Przeprowadzona analiza wyja ś nie ń z ł o ż onych przez te podmioty w toku post ę powania wyja ś niaj ą cego nie wykaza ł a, a ż eby co do zasady wspó ł praca ze Spó ł k ą wi ą za ł a si ę dla tych przedsi ę biorców z konieczno ś ci ą ograniczenia kooperacji z innymi kontrahentami. [tajemnica przedsi ę biorstwa – pkt 6 za łą cznika do decyzji]. W toku post ę powania Prezes Urz ę du zwróci ł si ę o informacje o warunkach wspó ł pracy nawi ą zywanej ze Spó ł k ą do sze ś ciu podmiotów wskazanych przez Wnioskodawc ę jako te, wzgl ę dem których Spó ł ka próbuje zastosowa ć opisany mechanizm dzia ł ania w celu dokonania tzw. wrogiego przej ę cia. Tylko dwóch z nich poinformowa ł o o zacie ś nieniu wspó ł pracy ze Spó ł k ą celem utworzenia wspólnej sieci dystrybucji: [tajemnica przedsi ę biorstwa – pkt 7 za łą cznika do decyzji] oraz Hermes, który przyst ą pi ł do sieci handlowej „Jawa” w 1997 r. Podmioty te nadal wspó ł pracuj ą ze Spó ł k ą , jednak ż e ich kontakty handlowe uleg ł y rozlu ź nieniu. Farex poinformowa ł , ż e Spó ł ka jest dostawc ą ok. 60-80% nabywanego przez niego asortymentu, Hermes natomiast, ż e cz ęść jego hurtowni w zwi ą zku z brakiem zainteresowania prowadzenia dalszej wspó ł pracy ze Spó ł k ą wyst ą pi ł a z sieci, zrywaj ą c dotychczasowe kontakty handlowe. Uwzgl ę dniaj ą c powy ż sze nale ż y stwierdzi ć , i ż przedsi ę biorcy wspó ł pracuj ą cy ze Spó ł k ą nie s ą , nawet w sytuacji znacznego zacie ś nienia wspó ł pracy w ramach stworzonej sieci dystrybucyjnej, pozbawieni mo ż liwo ś ci podj ę cia suwerennych decyzji dotycz ą cych prowadzonej dzia ł alno ś ci. Wyja ś nienia z ł o ż one w toku post ę powania przez kontrahentów Spó ł ki wskazuj ą ponadto, i ż podmioty te ś wiadomie d ążą do zwi ę kszania wymiany handlowej ze Spó ł k ą w celu uzyskania wy ż szych rabatów na nabywany towar. W ocenie Prezesa Urz ę du, nie mo ż na równie ż przyj ąć , i ż KT poprzez akceptowanie opó ź nie ń kontrahentów w sp ł acie zad ł u ż enia d ąż y do finansowego i funkcjonalnego uzale ż nienia ich od siebie. Odbiorcy Spó ł ki – w ś wietle zarzutów Ama b ę d ą cy potencjalnymi poszkodowanymi przez KT wskazywali, ż e stosowane wzgl ę dem nich terminy p ł atno ś ci nie odbiegaj ą od standardowych terminów stosowanych przez inne podmioty obecne na rynku (Redom, Edmar). Cz ęść odbiorców podnios ł a natomiast, i ż – w ich ocenie – odroczone terminy p ł atno ś ci akceptowane przez KT s ą zbyt krótkie (Hermes, Farex). Kontrahenci Spó ł ki wskazali jednocze ś nie na dzia ł ania, jakie KT podejmuje w przypadku przekroczenia przez nich udzielonych terminów p ł atno ś ci. Z przekazanych wyja ś nie ń nie wynika zatem, a ż eby Spó ł ka w sposób nieformalny akceptowa ł a opó ź nienia w sp ł acie nale ż no ś ci. Wr ę cz przeciwnie, w przypadku przekroczenia terminu zap ł aty wyst ę puje ona wzgl ę dem odbiorców z telefonicznymi i pisemnymi ponagleniami, a w przypadku ich bezskuteczno ś ci dokonuje wstrzymania dostaw. Mydlarz wskaza ł , ż e jej wspó ł praca z KT „zosta ł a zako ń czona, gdy ż firma Komplex-Torus uzna ł a j ą za nieop ł acaln ą z powodu opó ź nie ń w p ł atno ś ciach”. Brak jest zatem podstaw, by przyj ąć , i ż Spó ł ka poprzez takie w ł a ś nie zachowania d ąż y do ekonomicznego uzale ż niania od siebie swoich kontrahentów, by nast ę pnie dokona ć tzw. wrogiego przej ę cia. 10 W tym miejscu nale ż y podkre ś li ć , ż e zarówno we wniosku o wszcz ę cie post ę powania, jak i w pismach kierowanych w jego uzupe ł nieniu Ama opar ł a si ę ca ł kowicie na jej podejrzeniach odno ś nie dzia ł a ń stosowanych przez Spó ł k ę . Jak wskazano powy ż ej, podejrzenia te jednak zarówno wzgl ę dem przej ęć – w ocenie Amy – ju ż dokonanych, jak i wzgl ę dem przej ęć , które mia ł y si ę dopiero dokona ć nie znalaz ł y potwierdzenia w materiale zebranym przez Prezesa Urz ę du. Tym samym tez ę Wnioskodawcy o stosowaniu przez Spó ł k ę przypisywanego jej mechanizmu dzia ł ania s ł u żą cego przejmowaniu kontroli nad innymi uczestnikami rynku uzna ć nale ż y za nieuzasadnion ą . Pierwszy z zarzutów sformu ł owanych przez Wnioskodawc ę dotyczy naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie ze wskazanym uregulowaniem, praktyk ę ograniczaj ą c ą konkurencj ę stanowi porozumienie, którego celem lub skutkiem jest wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie w inny sposób konkurencji na rynku w ł a ś ciwym, polegaj ą ce w szczególno ś ci na ograniczaniu dost ę pu do rynku lub eliminowaniu z rynku przedsi ę biorców nieobj ę tych porozumieniem. Wnioskodawca wskaza ł , i ż Spó ł ka wykorzystuj ą c posiadan ą si łę rynkow ą zawiera z innymi uczestnikami rynku porozumienia maj ą ce na celu eliminacj ę lub istotne ograniczenie ich wspó ł pracy z podmiotami zajmuj ą cymi si ę dzia ł alno ś ci ą konkurencyjn ą , w tym z Wnioskodawc ą . Zdaniem Ama, nie ulega w ą tpliwo ś ci, ż e takie dzia ł ania powoduj ą os ł abienie mechanizmów zdrowej konkurencji, uniemo ż liwiaj ą c w d ł ugim okresie podmiotom obj ę tym porozumieniem podjecie wspó ł pracy z innym partnerem na niekiedy znacznie korzystniejszych ekonomicznie warunkach. Istot ą praktyki, o której mowa w 5 ust. 1 pkt 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jest d ąż enie do zachowania staus quo w zakresie podmiotów dzia ł aj ą cych na danym rynku b ą d ź te ż do zredukowania liczby przedsi ę biorców prowadz ą cych dzia ł alno ść na tym rynku. W pierwszym przypadku praktyka ta prowadzi ć mo ż e do powstania barier wej ś cia na dany rynek, skutkuj ą c utrudnieniem b ą d ź wy łą czeniem mo ż liwo ś ci rozwoju konkurencji na tym rynku; w drugim - zmierza ona do ograniczenia panuj ą cej na danym rynku konkurencji przez usuni ę cie z niego innych przedsi ę biorców. Praktyka ta mo ż e obejmowa ć zarówno porozumienia poziome (mi ę dzy konkurentami), jak i pionowe (mi ę dzy uczestnikami ró ż nych szczebli obrotu). Wnioskodawca nie sprecyzowa ł , czy porozumienia zawierane przez Spó ł k ę z innymi uczestnikami rynku mia ł yby mie ć charakter porozumie ń poziomych, czyli zawieranych przez Spó ł k ę z jej konkurentami na rynku, czy te ż charakter porozumie ń pionowych, tj. zawieranych z podmiotami dzia ł aj ą cymi na innych ni ż ona szczeblach obrotu. Wskaza ł bowiem, i ż z uwagi na specyfik ę rynku, na którym dzia ł a Spó ł ka, nie sposób ustali ć , czy podmioty zawieraj ą ce z ni ą porozumienie s ą wzgl ę dem niej konkurentami czy te ż kontrahentami. W ś wietle przedstawionego przez Am ę mechanizmu dzia ł ania Spó ł ki, zdaniem Prezesa Urz ę du, nale ż y jednak przyj ąć , i ż zarzut postawiony przez Wnioskodawc ę dotyczy zawierania przez Spó ł k ę porozumie ń pionowych. Istot ą wskazanego przez Am ę porozumienia jest bowiem ograniczenie swobody dokonywania zakupów przez podmiot b ę d ą cy odbiorc ą Spó ł ki. Stosownie do informacji przedstawionych przez Wnioskodawc ę , Spó ł ka poprzez uniemo ż liwienie swojemu odbiorcy dokonywania zakupów od innych podmiotów zajmuj ą cych si ę hurtow ą sprzeda żą produktów kosmetycznych i chemii gospodarczej, prowadzi do funkcjonalnego uzale ż nienie tego odbiorcy od siebie, co nast ę pnie wykorzystuje w celu zastosowania odpowiednich mechanizmów pozwalaj ą cych jej na dokonanie wrogiego przej ę cia tego podmiotu. [tajemnica przedsi ę biorstwa – pkt 8 za łą cznika do decyzji] 11 Porozumienia dystrybucyjne zawierane s ą przez producentów, importerów b ą d ź g ł ównych dostawców w celu usprawnienia drogi towarów do odbiorców. Naturaln ą konsekwencj ą utworzeniu sieci dystrybucyjnej jest ustanowienie pewnego ograniczenia dla podmiotów znajduj ą cych si ę poza ni ą . W doktrynie powszechnie podnosi si ę jednak, ż e samo stworzenie takiej sieci nie stanowi wystarczaj ą cej przes ł anki uznania, ż e mamy do czynienia z dopuszczeniem si ę praktyki zakazanej przez ustaw ę antymonopolow ą . Utworzenie w ł asnej sieci dystrybucyjnej ze wzgl ę du na stworzenie sta ł ych relacji handlowych mi ę dzy uczestnikami rynku mo ż e ogranicza ć dost ę p do tego rynku innym dostawcom substytucyjnych towarów, równocze ś nie jednak porozumienia takie daj ą korzy ś ci ogólnogospodarcze i mikroekonomiczne, pozwalaj ą bowiem na racjonalizacj ę dzia ł a ń gospodarczych, umo ż liwiaj ą producentom skupienie si ę na dzia ł alno ś ci wytwórczej, poprawie jako ś ci towarów, reagowaniu na zmiany gustów konsumentów oraz zapewnianiu równomiernych dostaw na obszarze ich dzia ł alno ś ci (E. Modzelewska – W ą chal „Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz. Warszawa 2002, str. 69). Z tej przyczyny jako naruszaj ą ce ustaw ę traktuje si ę jedynie takie porozumienia, na mocy których jest tworzona sie ć , która w znacznym stopniu (lub ca ł kowicie) zamyka dost ę p do rynku innym jego uczestnikom (stoj ą cych poza sieci ą ), gdy ż taka sytuacja stanowi ł aby zagro ż enie dla konkurencji. Tym samym ocena, czy umowy zawarte przez Spó ł k ę ze wskazanymi powy ż ej podmiotami wype ł niaj ą znamiona praktyki, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, musi zosta ć dokonana z uwzgl ę dnieniem si ł y oddzia ł ywania tego porozumienia na pozosta ł ych uczestników rynku. [tajemnica przedsi ę biorstwa – pkt 9 za łą cznika do decyzji] Dokonuj ą c oceny zarzutu naruszania przez Spó ł k ę art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów wskaza ć nale ż y, ż e okre ś lony w tym przepisie zakaz porozumie ń ograniczaj ą cych konkurencj ę nie ma charakteru bezwzgl ę dnego. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Rada Ministrów mo ż e, w drodze rozporz ą dzenia, wy łą czy ć spod zakazu, o którym mowa w art. 5, porozumienia, które przyczyniaj ą si ę do polepszenia produkcji, dystrybucji towarów lub do post ę pu technicznego lub gospodarczego, zapewniaj ą nabywcy lub u ż ytkownikowi odpowiedni ą cz ęść wynikaj ą cych st ą d korzy ś ci i które: 1) nie nak ł adaj ą na zainteresowanych przedsi ę biorców ogranicze ń , które nie s ą niezb ę dne do osi ą gni ę cia tych celów; 2) nie stwarzaj ą tym przedsi ę biorcom mo ż liwo ś ci wyeliminowania konkurencji na rynku w ł a ś ciwym w zakresie znacznej cz ęś ci okre ś lonych towarów. Jak wskazano powy ż ej zarzut postawiony przez Wnioskodawc ę dotyczy zawierania porozumie ń pionowych (wertykalnych). W odniesieniu to tego typu porozumie ń zastosowanie znajduje, wydane na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Rozporz ą dzenie Rady Ministrów z dnia 13 sierpnia 2002 r. w sprawie wy łą czenia okre ś lonych porozumie ń wertykalnych spod zakazu porozumie ń ograniczaj ą cych konkurencj ę (Dz. U. Nr 142, poz. 1189 ze zm.). Rozporz ą dzenie to okre ś la warunki, jakie musz ą zosta ć spe ł nione, aby porozumienia wertykalne zosta ł y uznane za wy łą czone spod zakazu, o którym mowa w art. 5 ustawy, jak równie ż klauzule, których wyst ę powania w porozumieniu nie uznaje si ę za naruszenie art. 5 ustawy (tzw. klauzule dozwolone) oraz klauzule, których wyst ę powanie w porozumieniu stanowi naruszenie art. 5 ustawy (tzw. klauzule niedozwolone). Zarzucane Spó ł ce porozumienia stanowi ą - stosownie do definicji zawartej w § 2 ust. 2 tego rozporz ą dzenia - porozumienia zobowi ą zuj ą ce do wy łą cznego zakupu tj. po ś rednio lub bezpo ś rednio zobowi ą zuj ą ce nabywc ę do kupowania towarów obj ę tych porozumieniem wy łą cznie od jednego dostawcy. Zobowi ą zania wy łą cznego zakupu nie s ą przez ustawodawc ę 12 traktowane w sposób restrykcyjny. Przepis § 3 ww. rozporz ą dzenia stanowi bowiem, ż e wy łą czeniu spod zakazu porozumie ń ograniczaj ą cych konkurencj ę podlegaj ą w szczególno ś ci porozumienia zawieraj ą ce zobowi ą zania wy łą cznego zakupu. Warunkiem koniecznym wy łą czenia takich porozumie ń spod zakazu okre ś lonego w art. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jest stwierdzenie zaistnienia przes ł anek okre ś lonych w § 5 tego rozporz ą dzenia, tj. ustalenie, ż e udzia ł dostawcy i grupy kapita ł owej, do której nale ż y dostawca, na rynku w ł a ś ciwym sprzeda ż y towarów obj ę tych porozumieniem nie przekracza 30%. Prezes Urz ę du uzna ł , i ż w niniejszej sprawie mo ż na odej ść od rozwa ż enia, czy zosta ł y spe ł nione, okre ś lone w ww. rozporz ą dzeniu, przes ł anki do wy łą czenia porozumienia spod zakazu, o którym mowa w art. 5 ustawy. Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika bowiem, ż e Spó ł ka na wysoce konkurencyjnym rynku hurtowej i podhurtowej sprzeda ż y artyku ł ów kosmetycznych i chemii gospodarczej de facto realizuje [tajemnica przedsi ę biorstwa – pkt 10 za łą cznika do decyzji]. Na podstawie ustalonego stanu faktycznego trudno nawet dowie ść , ze Spó ł ka podj ęł a si ę stworzenia systemu dystrybucji opartego na zasadzie wy łą cznej wspó ł pracy. Klauzula wy łą czeniowa zawarta w umowach z kontrahentami, której Wnioskodawca stawia zarzut ograniczenia konkurencji ma charakter okazjonalny – jest stosowana w zakresie uniemo ż liwiaj ą cym wnioskowanie, ż e w ten sposób Spó ł ka chce nieuczciwie kszta ł towa ć konkurencj ę na rynku. W ocenie Prezesa Urz ę du, nie mo ż na zatem uzna ć , ż e dzia ł anie to ogranicza konkurencj ę na rynku w ł a ś ciwym. Wykluczenie mo ż liwo ś ci przypisania temu porozumieniu charakteru antykonkurencyjnego wskazuje natomiast na bezzasadno ść dokonywania szczegó ł owej analizy tej umowy w kontek ś cie „przes ł anek wy łą czaj ą cych” okre ś lonych w ww. rozporz ą dzeniu. Z uwagi na powy ż ej przedstawione argumenty, w ocenie Prezesa Urz ę du, w przedmiotowej sprawie brak jest przes ł anek do postawienia Spó ł ce zarzutu naruszania art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Drugi z zarzutów sformu ł owanych przez Am ę dotyczy naruszania przez Spó ł k ę art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z tym przepisem, zakazane jest nadu ż ywanie pozycji dominuj ą cej na rynku w ł a ś ciwym poprzez przeciwdzia ł anie ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do powstania b ą d ź rozwoju konkurencji. Praktyka z art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów ma przede wszystkim charakter antykonkurencyjny, dobrem chronionym na podstawie tego przepisu jest konkurencja jako taka. Praktyka ta mo ż e jednak ż e wywiera ć i zwykle wywiera negatywne skutki dla innych uczestników rynku, pozbawionych mo ż liwo ś ci uczestnictwa w obrocie w zakresie i na warunkach, jakie by ł yby dla nich dost ę pne, gdyby praktyka nie by ł a stosowana. Skutki te nie mieszcz ą si ę jednak w hipotezie przepisu, wobec czego w celu udowodnienia tej praktyki wymagane jest przeprowadzenie dowodu na okoliczno ść skutków praktyki dla konkurencji. Aby ocenia ć zachowanie przedsi ę biorcy przez pryzmat art. 8 ustawy nale ż y wykaza ć , i ż na rynku w ł a ś ciwym posiada on pozycj ę dominuj ą c ą . Zgodnie z art. 4 pkt 9 ww. ustawy, przez pozycj ę dominuj ą c ą rozumie si ę pozycj ę przedsi ę biorcy, która umo ż liwia mu zapobieganie skutecznej konkurencji na rynku w ł a ś ciwym przez stworzenie mu mo ż liwo ś ci dzia ł ania w znacznym zakresie niezale ż nie od konkurentów, kontrahentów oraz konsumentów, przy czym ustawa wprowadza domniemanie, ż e przedsi ę biorca posiada pozycj ę dominuj ą c ą , je ż eli jego udzia ł w rynku przekracza 40%. Punktem wyj ś cia przy rozpatrywaniu posiadania przez danego przedsi ę biorc ę pozycji dominuj ą cej, jest zatem ustalenie rynku w ł a ś ciwego. 13 We wniosku Ama wskaza ł a na rynek hurtowej i podhurtowej sprzeda ż y artyku ł ów kosmetycznych i chemii gospodarczej na terenie województwa mazowieckiego. Prezes Urz ę du zasadniczo przychyla si ę do przedstawionej przez Wnioskodawc ę definicji rynku w ł a ś ciwego w przedmiotowej sprawie. Tak ą definicj ę rynku w ł a ś ciwego potwierdza m.in. analiza dotychczasowego orzecznictwa antymonopolowego 2 , w których dokonywano oceny dzia ł alno ś ci podmiotów zwi ą zanych z rynkiem zbli ż onym do aktualnie ocenianego, a mianowicie regionalnym rynkiem handlu hurtowego artyku ł ami konsumpcyjnego codziennego u ż ytku (artyku ł y konsumpcyjne codziennego u ż ytku to tzw. „koszyk artyku ł ów spo ż ywczych oraz innych artyku ł ów codziennego u ż ytku”, na który sk ł ada si ę ż ywno ść , artyku ł y chemiczne, alkohol, tyto ń ). Równie ż teza Wnioskodawcy o konieczno ś ci wyodr ę bnienia tradycyjnego rynku sprzeda ż y znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Komisji Europejskiej, która oddziela rynek klasycznej sprzeda ż y hurtowej od rynku sprzeda ż y cash & carry. Ustalenia Komisji wskazuj ą , i ż placówki handlowe dla sprzeda ż y typu cash & carry maj ą szerszy asortyment ni ż zwyk ł a hurtownia. Ich cech ą charakterystyczn ą jest to, ż e klientami s ą z regu ł y mali przedsi ę biorcy, którzy nie maj ą gwarancji kredytowych, nie mog ą przewidzie ć w d ł u ż szym okresie czasu, wielko ś ci ani rodzaju zapotrzebowania na towary i dlatego preferuj ą cz ę stsze zakupy mniejszych ilo ś ci towarów, najcz ęś ciej dysponuj ą w ł asnym transportem, a za towar p ł aca gotówk ą . W ocenie Komisji, klasyczna sprzeda ż hurtowa i systemy typu cash & carry nie s ą substytutami, ale stanowi ą us ł ugi wzajemnie si ę uzupe ł niaj ą ce 3 . Odnosz ą c si ę natomiast do pogl ą du Wnioskodawcy, i ż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z rynkiem regionalnym, nale ż y wskaza ć , i ż z orzecznictwa Prezesa Urz ę du 4 wynika, ż e w sprawach, w których za rynek w ł a ś ciwy w aspekcie produktowym uznano rynek hurtowej sprzeda ż y artyku ł ów codziennego u ż ytku, rynek w znaczeniu terytorialnym okre ś lono w ł a ś nie jako regionalny. Za takim uj ę ciem rynku przemawia ł y wyniki bada ń przeprowadzonych w ś ród hurtowników, którzy okre ś lali obszar prowadzonej dzia ł alno ś ci przy uwzgl ę dnieniu odleg ł o ś ci, z jakiej przybywaj ą do nich klienci. Dost ę pne Prezesowi Urz ę du informacje wskazywa ł y, i ż klienci rynku hurtowej sprzeda ż y artyku ł ów codziennego u ż ytku jako profesjonalni uczestnicy obrotu gospodarczego s ą w stanie dokonywa ć zakupów na relatywnie rozleg ł ym terenie, jednak ż e najcz ęś ciej dokonuj ą oni zakupów w obr ę bie jednego regionu. Przyjmuj ą c zasadno ść zdefiniowania rynku w ł a ś ciwego w niniejszej sprawie jako rynku hurtowej i podhurtowej sprzeda ż y artyku ł ów kosmetycznych i chemii gospodarczej na terenie województwa mazowieckiego, nale ż y wskaza ć , ż e okre ś lenie udzia ł u KT na rynku w ł a ś ciwym nie ma znaczenia dla rozstrzygni ę cia niniejszej sprawy. Wnioskodawca wskaza ł bowiem, ż e nadu ż ywanie przez Spó ł k ę pozycji dominuj ą cej na rynku przybiera posta ć praktyki, o której mowa w art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy i realizuje si ę poprzez umacnianie pozycji dominuj ą cej na rynku w ł a ś ciwym poprzez przejmowanie lub kontrolowanie innych podmiotów gospodarczych. Dokonuj ą c oceny zarzutu postawionego przez Am ę , w pierwszym rz ę dzie nale ż y zatem wskaza ć , ż e zarzuty podniesione przez Wnioskodawc ę dotycz ą ce samego przejmowania lub kontrolowania przez Spó ł k ę innych podmiotów okaza ł y si ę bezzasadne. Ani Wnioskodawca nie uprawdopodobni ł faktu stosowania przez Spó ł k ę przypisywanego jej mechanizmu dzia ł ania zmierzaj ą cego na przejmowaniu innych podmiotów, ani czynno ś ci wyja ś niaj ą ce nie dostarczy ł y podstaw do przedstawienia Spó ł ce takiego zarzutu. 2 Por. decyzja Prezesa Urz ę du z dnia 13 sierpnia 2004 r. sygn. RWA – 23/2004. 3 Por. decyzja Komisji Europejskiej z dnia 20 listopada 1996 r. w sprawie Kesko/Tuko , sygn. IV/M. 784. 4 Por. decyzja Prezesa Urz ę du z dnia 13 sierpnia 2004 r., sygn. RWA – 23/2004. 14 [tajemnica przedsi ę biorstwa – pkt 11 za łą cznika do decyzji] Dla stwierdzenia, i ż Spó ł ka rzeczywi ś cie przeciwdzia ł a ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do powstania b ą d ź rozwoju konkurencji poprzez przejmowanie innych podmiotów gospodarczych obecnych na rynku w ł a ś ciwym koniecznym by ł oby co najmniej wykazanie, ż e dzia ł anie Spó ł ki polegaj ą ce na przejmowaniu innych uczestników rynku jest jej dzia ł aniem powszechnym, niejako wpisanym w polityk ę prowadzonej dzia ł alno ś ci gospodarczej, a nie tylko zdarzeniem wyj ą tkowo wyst ę puj ą cym w toku jej dzia ł alno ś ci. Przes ą dzenie, i ż w niniejszej sprawie nie dochodzi do dzia ł a ń , jakie Wnioskodawca wskaza ł jako uzasadnienie do postawionego Spó ł ce zarzutu naruszania art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy, uczyni ł o bezcelowym podejmowanie czynno ś ci maj ą cych na celu ustalenie pozycji rynkowej Spó ł ki. Nawet bowiem w sytuacji ustalenia jej pozycji dominuj ą cej na rynku w ł a ś ciwym, brak by ł oby podstaw do postawienia jej zarzutu nadu ż ywania tej pozycji poprzez podejmowanie dzia ł a ń , jakie wskaza ł Wnioskodawca. Nale ż y ponadto wyja ś ni ć , ż e samo dzia ł anie polegaj ą ce na przejmowaniu innych podmiotów dzia ł aj ą cych na rynku nie ma charakteru zabronionego przez ustaw ę o ochronie konkurencji i konsumentów. Stwierdzenie takiej okoliczno ś ci nie uprawnia zatem do postawienia Spó ł ce zarzutu naruszenia ww. ustawy. Prezes Urz ę du kontroluje przeprowadzane przez przedsi ę biorców operacje strukturalne tylko wtedy, gdy mog ą one skutkowa ć istotnym ograniczeniem konkurencji na rynku. St ą d te ż Prezes Urz ę du posiada kognicj ę w zakresie kontroli koncentracji jedynie wówczas, gdy spe ł nione zostan ą przes ł anki ustawowe, a w szczególno ś ci, stosownie do brzmienia art. 12 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów – łą czny obrót przedsi ę biorców uczestnicz ą cych w koncentracji w roku obrotowym poprzedzaj ą cym rok zg ł oszenia przekracza równowarto ść 50 mln euro. Uwzgl ę dniaj ą c powy ż ej wskazane okoliczno ś ci, w ocenie Prezesa Urz ę du, w przedmiotowej sprawie brak jest przes ł anek do postawienia Spó ł ce zarzutu naruszania art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z art. 85 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urz ę du mo ż e, w drodze decyzji, odmówi ć wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego, je ż eli w sposób oczywisty z zawartych we wniosku oraz posiadanych przez Prezesa Urz ę du informacji wynika, ż e nie naruszono zakazu okre ś lonego w art. 5, w zakresie niewy łą czonym na podstawie art. 6 i 7 lub zakazu okre ś lonego w art. 8. Maj ą c na uwadze, i ż w toku post ę powania wyja ś niaj ą cego nie uzyskano dowodów potwierdzaj ą cych zarzut naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 6 lub art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy, a na podstawie informacji zawartych we wniosku oraz posiadanych przez organ antymonopolowy brak jest podstaw do postawienia takiego zarzutu, orzeczono jak w sentencji i odmówiono wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego. Stosownie do tre ś ci art. 78 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej dor ę czenia, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony konkurencji i Konsumentów – Delegatury w Warszawie. Otrzymuje: Przedsi ę biorstwo Handlowe AMA S.A. ul. Matuszewska 14 bud. 11 03-876 Warszawa 15