RWA-6/2004

PREZES URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI i KONSUMENTÓW W WARSZAWIE RWA-59/5/03/GM Warszawa, dn. 26 lutego 2004 r. DECYZJA nr RWA – 6/2004 Na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 86, poz. 804 ze zm.) oraz stosownie do art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 18 poz. 172 ze zm.) – w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: odmawia si ę wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego na wniosek Pana Stanis ł awa Osieckiego, prowadz ą cego dzia ł alno ść gospodarcz ą pod nazw ą Zak ł ad Us ł ug Wielobran ż owych Stanis ł aw Osiecki w Opolu, w sprawie uznania za praktyki ograniczaj ą ce konkurencj ę okre ś lone w art. 5 i 8 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów dzia ł a ń podejmowanych przez Pana Wojciecha Nawrota, prowadz ą cego dzia ł alno ść gospodarcz ą pod nazw ą Zak ł ad Osuszania Budowli „Aktywator” w Warszawie, w zwi ą zku z udost ę pnianiem technologii osuszania obiektów (budynków i budowli) metod ą iniekcji krystalicznej przy u ż yciu ś rodka iniekcyjnego „Aktywator” – i nakazania ich zaniechania. UZASADNIENIE Do Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury w Warszawie wp ł yn ął wniosek Pana Stanis ł awa Osieckiego, prowadz ą cego dzia ł alno ść gospodarcz ą pod nazw ą Zak ł ad Us ł ug Wielobran ż owych Stanis ł aw Osiecki w Opolu (dalej: Wnioskodawca) o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego w sprawie stosowania praktyk ograniczaj ą cych konkurencje przez Pana Wojciecha Nawrota z Warszawy – w ł a ś ciciela patentów dotycz ą cych metody osuszania zawilgoconych budowli metoda iniekcji krystalicznej oraz jedynego producenta ś rodka iniekcyjnego „Aktywator”, który prowadzi dzia ł alno ść gospodarcz ą pod nazw ą Zak ł ad Osuszania Budowli „Aktywator” w Warszawie. Opatentowana przez Pana Wojciecha Nawrota technologia osuszania obiektów polega na „iniekcyjnym wprowadzaniu do wn ę trza materia ł u porowatego mieszaniny aktywatora z cementem portlandzkim. (…) Do jej stosowania niezb ę dny jest ś rodek iniekcyjny „Aktywator”, stanowi ą cy równie ż przedmiot ochrony patentowej (por.: pismo Wnioskodawcy z dnia 26 lipca 2003 r., s. 2). Zdaniem Wnioskodawcy, który prowadzi dzia ł alno ść polegaj ą c ą na osuszaniu obiektów (budynków i budowli), do skutecznego konkurowania na tym rynku niezb ę dne jest dysponowanie ww. technologi ą iniekcji krystalicznej. Wprawdzie obok metody iniekcji krystalicznej w Polsce dost ę pne s ą równie ż technologie osuszania budynków firm Epasit, Deitermann, Schomburg oraz Izomur. Jednak ż e metod ę Pana Wojciecha Nawrota odró ż nia od pozosta ł ych ni ż sza cena ś rodka iniekcyjnego. Cena 1 m 2 najta ń szego z porównywanych ś rodków iniekcyjnych jest o 235%, a najdro ż szego – a ż o ponad 900% wy ż sza od ceny 1 m 2 ś rodka iniekcyjnego „Aktywator” (pismo Wnioskodawcy z dnia 26 lipca 2003 r., s. 4). Zdaniem Wnioskodawcy pozosta ł e metody osuszania obiektów nie s ą tak ż e równie skuteczne, co technologia opatentowana przez Pana Wojciecha Nawrota. Ró ż ni ą si ę one te ż „ ł atwo ś ci ą zastosowania, zdrowotno ś ci ą dla klienta (atest higieniczny) oraz trwa ł o ś ci ą w czasie izolacji po jej wykonaniu. Bior ą c to pod uwag ę metoda iniekcji krystalicznej w odró ż nieniu od pozosta ł ych metod jest ca ł kowicie czysta ekologicznie. Posiada atest PZH bez ogranicze ń higienicznych” (pismo Wnioskodawcy z dnia 26 lipca 2003 r., s. 2). O wyj ą tkowo ś ci metody iniekcji krystalicznej na tle pozosta ł ych technologii osuszania obiektów ma równie ż ś wiadczy ć brak ogranicze ń w jej stosowaniu w zale ż no ś ci od wysoko ś ci zwilgocenia ś ciany, podczas gdy inne technologie stosowa ć mo ż na „tylko do ok. 8-12% wilgotno ś ci masowej muru” (pismo Wnioskodawcy z dnia 26 lipca 2003 r., s. 3). Tym samym nie istniej ą – wed ł ug Wnioskodawcy – technologie osuszania obiektów porównywalne do metody iniekcji krystalicznej. Niezale ż nie od powy ż szego Wnioskodawca podkre ś li ł , i ż omawiana technologia posiada ok. 70% udzia ł w polskim rynku osuszania obiektów (pismo Wnioskodawcy z dnia 26 lipca 2003 r., s. 3). Wnioskodawca zawar ł w 1988 r. z Panem Wojciechem Nawrotem umow ę licencyjn ą na stosowanie na terenie Polski opatentowanej przez niego technologii osuszania zawilgoconych budowli metod ą iniekcji krystalicznej. W 1999 r. Pan Wojciech Nawrot udzieli ł Wnioskodawcy uprawnienia do wy łą cznego stosowania metody iniekcji krystalicznej na terenie Niemiec na okres 5 lat, tj. do pa ź dziernika 2004 r. W roku 2001 Pan Wojciech Nawrot udzieli ł – bez informowania o tym Wnioskodawcy – licencji na stosowanie metody iniekcji krystalicznej na terenie Niemiec spó ł ce F.I.T. GmbH z siedzib ą w Berlinie (Niemcy), której udzia ł owcem od 2000 r. by ł Wnioskodawca. W maju 2002 r. Wnioskodawca za ł o ż y ł spó ł k ę Eco Kristall GmbH z siedzib ą w Eberswalde (Niemcy), która mia ł a prowadzi ć dzia ł alno ść z wykorzystaniem metody iniekcji krystalicznej. Jednak ż e w czerwcu 2002 r. Pan Wojciech Nawrot wyda ł o ś wiadczenie, i ż spó ł ka Eco Kristall GmbH dzia ł a bezprawnie. Na tej podstawie spó ł ka F.I.T. z ł o ż y ł a w s ą dzie pozew o zakazanie spó ł ce Eco Kristall GmbH dzia ł alno ś ci. Spó ł ki zawar ł y przed s ą dem we Frankfurcie nad Menem ugod ę . Jednak ż e Pan Wojciech Nawrot wyda ł o ś wiadczenie, w którym – jak podnosi Wnioskodawca – „ w sposób bezprawny próbuje odebra ć przyznane [Wnioskodawcy] wcze ś niej prawa na wy łą czne stosowanie metody iniekcji krystalicznej na terenie Niemiec (…). W o ś wiadczeniu tym de facto ruguje obie s ą dz ą ce si ę firmy z rynku i powo ł uje swoja firm ę ” (pismo Wnioskodawcy z dnia 7 czerwca 2003 r., s. 2). Wnioskodawca podniós ł , i ż zawarta z Panem Wojciechem Nawrotem w 1988 r. umowa licencyjna zobowi ą zuje licencjodawc ę do ka ż dorazowej realizacji zamówie ń Wnioskodawcy. Tymczasem Pan Wojciech Nawrot odmawia mu obecnie dostarczania ś rodka iniekcyjnego „Aktywator” (pismo Wnioskodawcy z dnia 7 czerwca 2003 r., s. 2-3). A w dniu 13 kwietnia 2003 r. poinformowa ł Wnioskodawc ę , i ż cofa udzielon ą mu licencj ę na stosowanie technologii iniekcji krystalicznej osuszania budowli wraz z aneksami do niej (za łą cznik do pisma Wnioskodawcy z dnia 11 czerwca 2003 r.). Wnioskodawca uzna ł ww. o ś wiadczenie Pana Wojciecha Nawrota o cofni ę ciu licencji 2 za nieskuteczne i nierodz ą ce ż adnych skutków prawnych (pismo Wnioskodawcy do Pana Wojciecha Nawrota z dnia 23 kwietnia 2003 r. – za łą cznik do pisma Wnioskodawcy z dnia 11 czerwca 2003 r.) i nadal zwraca ł si ę do niego o dostaw ę ś rodka iniekcyjnego „Aktywator”. W dniu 7 czerwca 2003 r. Pan Wojciech Nawrot odmówi ł dostarczenia na pro ś b ę Wnioskodawcy kolejnej partii ś rodka „Aktywator”, podkre ś laj ą c, i ż cofni ę cie licencji na jego u ż ywanie jest trwa ł e i ostateczne. Uzale ż ni ł jednocze ś nie przes ł anie ś rodka „Aktywator” na realizacje zaleg ł ego zlecenia w Polsce od podania przez Wnioskodawc ę dok ł adnego adresu zleconej pracy do osuszania (pismo Wnioskodawcy z dnia 11 czerwca 2003 r.). Wnioskodawca odmówi ł przekazania panu Wojciechowi Nawrotowi wymaganych przez niego informacji, stanowi ą cych tajemnic ę przedsi ę biorstwa Wnioskodawcy. W zwi ą zku z tym Pan Wojciech Nawrot stwierdzi ł , i ż żą danie przekazania tych informacji wynika z obowi ą zuj ą cych przepisów prawa budowlanego, tj. ustawy – Prawo budowlane, a tak ż e rozporz ą dzenia Ministra Spraw Wewn ę trznych i Administracji z dnia 5 sierpnia 1998 r. w sprawie aprobat i kryteriów technicznych oraz jednostkowego stosowania wyrobów budowlanych (Dz. U. Nr 107, poz. 679 ze zm.). Wymaganie przekazania przez Wnioskodawc ę informacji o adresie zleconej Wnioskodawcy pracy do osuszania mia ł o równie ż na celu zabezpieczenie licencjodawcy przed odst ę powaniem przez licencjobiorców ś rodka „Aktywator” innym wykonawcom (por.: pismo Pana Wojciecha Nawrota do Wnioskodawcy z dnia 7 czerwca 2003 r. – za łą cznik do pisma Wnioskodawcy z dnia 11 czerwca 2003 r.). Wnioskodawca uwa ż a opisane powy ż ej dzia ł ania Pana Wojciecha Nawrota za bezprawne nadu ż ycie posiadanej przez niego pozycji rynkowej. Jest on bowiem jedynym producentem ś rodka iniekcyjnego „Aktywator”, który jest niezb ę dny do wykonywania prac osuszeniowych przy wykorzystaniu metody iniekcji krystalicznej. We wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego Wnioskodawca zarzuci ł Panu Wojciechowi Nawrotowi: 1. naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 2 oraz art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów poprzez odmow ę sprzeda ż y ś rodka iniekcyjnego „Aktywator” (pismo Wnioskodawcy z dnia 7 czerwca 2003 r.); 2. naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 2 i 6 ww. ustawy, poprzez wydanie o ś wiadczenia z informacj ą , i ż spó ł ka Eco Kristall GmbH w Eberswalde (Niemcy) dzia ł a bezprawnie. W ten sposób umo ż liwi ł z ł o ż enie pozwu s ą dowego przeciwko Eco Kristall przez spó ł k ę F.I.T. GmbH w Berlinie (Niemcy) (pismo Wnioskodawcy z dnia 7 czerwca 2003 r.); 3. naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 2 i 6 oraz art. 8 ust. 2 pkt 6 ww. ustawy polegaj ą ce na wykorzystaniu okoliczno ś ci, i ż spó ł ki Eco Kristall GmbH oraz F.I.T. GmbH chcia ł y zawrze ć ugod ę s ą dow ą , poprzez wydanie o ś wiadczenia, w którym w sposób bezprawny próbuje odebra ć przyznane Wnioskodawcy prawa stosowania iniekcji krystalicznej za granic ą oraz wy łą czno ść na stosowanie tej metody osuszania na terenie Niemiec. Zdaniem Wnioskodawcy Pan Wojciech Nawrot d ąż y ł w ten sposób do eliminacji Wnioskodawcy z rynku oraz narzucenia mu uci ąż liwych warunków umów, gdy ż w opisanej sytuacji Wnioskodawca by ł zmuszony do „starania si ę o zawarcie innej umowy na dok ł adnie nieznanych warunkach” (pismo Wnioskodawcy z dnia 7 czerwca 2003 r.); 4. naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy poprzez usi ł owanie w dniu 13 kwietnia 2003 r. wypowiedzenia Wnioskodawcy umowy licencyjnej z 1988 r. (pismo Wnioskodawcy z dnia 11 czerwca 2003 r.); 5. naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 5 oraz art. 8 ust. 2 pkt 4 ww. ustawy , poprzez odmow ę sprzeda ż y ś rodka „Aktywator” oraz uzale ż nienie dokonania tej sprzeda ż y od dostarczenia danych stanowi ą cych tajemnice handlow ą Wnioskodawcy. 3 Wnioskodawca zosta ł wezwany do uzupe ł nienia wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego oraz do ponownego rozwa ż enia zasadno ś ci wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego w zakresie, w jakim dotyczy on zarzutu zawarcia porozumienia ograniczaj ą cego konkurencj ę . Prowadz ą ca post ę powanie wyja ś niaj ą ce Delegatura UOKiK w Warszawie zwróci ł a uwag ę Wnioskodawcy, i ż we wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego zarzuci ł Panu Wojciechowi Nawrotowi naruszenie: (a) art. 5 ust. 1 pkt 2 oraz art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, poprzez odmow ę sprzeda ż y ś rodka iniekcyjnego „Aktywator”, (b) art. 5 ust. 1 pkt 2 i 6 tej ustawy, poprzez wydanie o ś wiadczenia o cofni ę ciu Wnioskodawcy licencji na stosowanie opatentowanej przez niego technologii osuszania; (c) art. 5 ust. 1 pkt 2 i 6 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów poprzez wydanie o ś wiadczenia, i ż utworzona przez Wnioskodawc ę spó ł ka Eco Kristall GmbH z siedzib ą w Eberswalde (Niemcy) dzia ł a bezprawnie – co w ocenie Wnioskodawcy umo ż liwi ł o z ł o ż enie pozwu przeciwko tej spó ł ce i spowodowa ł o ograniczenie jej dost ę pu do rynku. Art. 5 ww. ustawy, na którym Wnioskodawca opar ł powy ż sze zarzuty, zakazuje porozumie ń , których celem lub skutkiem jest wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie w inny sposób konkurencji na rynku w ł a ś ciwym. Istot ą praktyk z art. 5 niniejszej ustawy jest wi ę c uzgodnione dzia ł anie co najmniej dwóch przedsi ę biorców, które w intencji tych przedsi ę biorców ma skutkowa ć b ą d ź skutkuje zniekszta ł ceniem warunków konkurencji na niekorzy ść pozosta ł ych uczestników gry rynkowej. Tymczasem wszystkie wymienione wy ż ej dzia ł ania Pana Wojciecha Nawrota mia ł y niew ą tpliwie wy łą cznie i n d y w i d u a l n y charakter – tym samym nie mog ą by ć oceniane w aspekcie naruszenia art. 5 ww. ustawy (pismo UOKiK z dnia 16 lipca 2003 r.). Wnioskodawca podtrzyma ł ww. zarzuty formu ł owane pod adresem Pana Wojciecha Nawrota. Zdaniem Wnioskodawcy Pan Wojciech Nawroty dzia ł a ł w porozumieniu z Panem Przemys ł awem Nazarczukiem, zarz ą dzaj ą cym spó ł k ą F.I.T. (pismo Wnioskodawcy z dnia 26 lipca 2003 r., s. 4-6). Pismem z dnia 5 sierpnia 2003 r. Wnioskodawca zosta ł wezwany do dalszego uzupe ł nienia wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego, co Wnioskodawca uczyni ł w dniu 12 sierpnia 2003 r. oraz w dniu 27 sierpnia 2003 r. Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przed wydaniem postanowienia o wszcz ę ciu lub decyzji o odmowie wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego Prezes Urz ę du mo ż e przeprowadzi ć post ę powanie wyja ś niaj ą ce, o którym mowa w art. 43, maj ą ce na celu uzyskanie dodatkowych informacji niezb ę dnych do rozstrzygni ę cia o wszcz ę ciu lub odmowie wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego. Poniewa ż ani z wniosku o wszcz ę cie post ę powania, ani z za łą czonych do niego dokumentów nie wynika ł o w sposób jednoznaczny, ż e poprzez dzia ł ania podejmowane przez Pana Wojciecha Nawrota w zwi ą zku z udost ę pnianiem technologii osuszania obiektów (budynków i budowli) metod ą iniekcji krystalicznej przy u ż yciu ś rodka iniekcyjnego „Aktywator” nast ą pi ł o naruszenie przepisów ustawy uzasadniaj ą ce wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego, Prezes Urz ę du wszcz ął w dniu 20 pa ź dziernika 2003 r. post ę powanie wyja ś niaj ą ce. W ramach post ę powania wyja ś niaj ą cego Prezes Urz ę du uzyska ł od Pana Wojciecha Nawrota i od Wnioskodawcy wyja ś nienia, informacje i dokumenty pozwalaj ą ce na dokonanie jednoznacznej i ostatecznej oceny, czy w przedmiotowej sprawie istniej ą podstawy 4 wystarczaj ą ce do wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego. Postanowieniem Prezesa Urz ę du z dnia 11 lutego 2004 r., ww. post ę powanie wyja ś niaj ą ce zosta ł o zamkni ę te. Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustali ł , co nast ę puje. Zawarte we wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego zarzuty Wnioskodawcy dotycz ą dzia ł a ń podejmowanych Pana Wojciecha Nawrota wobec Wnioskodawcy w zwi ą zku z wykonywaniem umowy licencyjnej na stosowanie opatentowanej przez Pana Wojciecha Nawrota technologii osuszania zawilgoconych budowli metod ą iniekcji krystalicznej. Powo ł uj ą c si ę na art. 5 i 8 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Wnioskodawca kwestionuje zgodno ść z prawem rozwi ą zania łą cz ą cej tych przedsi ę biorców umowy, odmowy sprzeda ż y przez Pana Wojciecha Nawrota ś rodka iniekcyjnego „Aktywator”, narzucenia uci ąż liwych warunków umów, a tak ż e wydanie o ś wiadczenia o bezprawno ś ci dzia ł ania spó ł ki Wnioskodawcy. W oparciu o materia ł dowodowy przekazany przez Wnioskodawc ę oraz zebrany w toku post ę powania wyja ś niaj ą cego, Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustali ł , i ż Pan Wojciech Nawrot prowadzi dzia ł alno ść gospodarcz ą i jest wpisany do ewidencji dzia ł alno ś ci gospodarczej (za ł . nr 1 do pisma pana Wojciecha Nawrota z dnia 5 pa ź dziernika 2003 r.). Pan Wojciech Nawrot jest autorem m.in. patentu na wynalazek: sposób osuszania budowli metod ą iniekcji krystalicznej (za łą cznik nr 2 do pisma Pana Wojciecha Nawrota z dnia 5 pa ź dziernika 2003 r.). Pan Wojciech Nawrot prowadzi dzia ł alno ść gospodarcz ą polegaj ą c ą na eksploatacji opatentowanej przez niego technologii, pod nazw ą Zak ł ad Osuszania Budowli „Aktywator” w Warszawie. Swoj ą technologi ę osuszania obiektów Pan Wojciech Nawrot udost ę pnia, na podstawie umów licencyjnych, przedsi ę biorcom prowadz ą cym dzia ł alno ść w zakresie osuszania obiektów. Wnioskodawca zawar ł w 1988 r. ze skar ż onym przez niego Panem Wojciechem Nawrotem umow ę licencyjn ą na stosowanie na terenie Polski technologii osuszania zawilgoconych budowli metod ą iniekcji krystalicznej. W 1999 r. Pan Wojciech Nawrot udzieli ł Wnioskodawcy uprawnienia do wy łą cznego stosowania metody iniekcji krystalicznej na terenie Niemiec na okres 5 lat, tj. do pa ź dziernika 2004 r. W dniu 13 kwietnia 2003 r. Pan Wojciech Nawrot poinformowa ł Wnioskodawc ę , i ż cofa udzielon ą mu licencj ę na stosowanie technologii iniekcji krystalicznej osuszania budowli wraz z aneksami do niej. W uzasadnieniu poinformowa ł , i ż utraci ł zaufanie do dzia ł a ń Wnioskodawcy zwi ą zanych ze stosowaniem technologii iniekcji krystalicznej. Pan Wojciech Nawrot negatywnie oceni ł te ż fakt udost ę pnianie przez Wnioskodawc ę ww. technologii innym podmiotom nieupowa ż nionym do jej stosowania. Wnioskodawcy nie zosta ł o bowiem udzielone upowa ż nienie do udost ę pniania ś rodka „Aktywator” innym podmiotom. Zgodnie z zawart ą umow ą licencyjn ą zosta ł o to zastrze ż one jako wy łą czne prawo producenta (§ 3 i 6 ww. umowy). Innym niedopuszczalnym faktem by ł o przyzwalanie na u ż ywanie nazwy „iniekcja krystaliczna” w przypadku zastosowania innych technologii (za łą cznik do pisma Wnioskodawcy z dnia 11 czerwca 2003 r.). Uznawszy ww. o ś wiadczenie za nieskuteczne i nierodz ą ce ż adnych skutków prawnych, Wnioskodawca nadal zwraca ł si ę do pana Wojciecha Nawrota o dostaw ę ś rodka iniekcyjnego „Aktywator” (pismo Wnioskodawcy do Pana Wojciecha Nawrota z dnia 23 kwietnia 2003 r. – za łą cznik do pisma Wnioskodawcy z dnia 11 czerwca 2003 r.). Spotka ł o si ę to jednak 5 z odmow ą ze strony Pana Wojciecha Nawrota, który dostarczenie ś rodka iniekcyjnego „Aktywator” uzale ż ni ł od podania dok ł adnego adresu zleconej pracy do osuszania (pismo Wnioskodawcy z dnia 11 czerwca 2003 r.). Wnioskodawca odmówi ł przekazania panu Wojciechowi Nawrotowi wymaganych przez niego informacji, stanowi ą cych tajemnic ę przedsi ę biorstwa Wnioskodawcy. W zwi ą zku z prowadzonym post ę powaniem wyja ś niaj ą cym Pan Wojciech Nawrot ustosunkowa ł si ę do informacji zawartych we wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego w zwi ą zku z podejrzeniem stosowania przez niego praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę . Pan Wojciech Nawrot podkre ś li ł , i ż opatentowana przez niego technologia osuszania obiektów ma wiele substytutów tak na krajowym, jak i na zagranicznym rynku. W ś ród metod iniekcyjnych wyró ż ni ć mo ż na metody wykorzystuj ą ce iniekty organiczne (na przyk ł ad silikonowe w rozpuszczalnikach organicznych b ą d ź wodnych), oraz iniekty na bazie nieorganicznej (jak na przyk ł ad metoda iniekcji krystalicznej). Ostatnio pojawiaj ą si ę natomiast metody o mieszanych iniektach organiczno-nieorganicznych. Jeszcze inn ą grup ę stanowi ą technologie osuszania posi ł kuj ą ce si ę zwi ę kszonym ci ś nieniem podania iniektu w odró ż nieniu do metod grawitacyjnie iniektuj ą cych mury. Grup ą zupe ł nie niepodobn ą do wy ż ej opisanych sposobów osuszania s ą metody niepos ł uguj ą ce si ę w ogóle iniektami, np. metody elektroosmotyczne, elektrofizyczne lub technologie stosuj ą ce wk ł adki metalowe wciskane pod ci ś nieniem w mury. Zdaniem Pana Wojciecha Nawrota w ś ród stosowanych technologii jest wiele podobie ń stw formalnych, ale ka ż da z metod jest niepowtarzalna i unikalna. W wi ę kszo ś ci z nich najistotniejsz ą cech ą odró ż niaj ą c ą jest sam ś rodek iniekcyjny, który produkowany jest w specjalnych nieujawnianych do powszechnej wiadomo ś ci warunkach. W jego ocenie nie mo ż e by ć mowy o identyczno ś ci ww. metod. Jednak ż e niew ą tpliwie mo ż na znale źć metody zbli ż one do siebie pod wzgl ę dem merytorycznym i ekonomicznym (pismo Pana Wojciecha Nawrota z dnia 5 listopada 2003 r., s. 2-3). Zdaniem Pana Wojciecha Nawrota wobec wielo ś ci stosowanych obecnie metod osuszania, udzia ł technologii iniekcji krystalicznej na rynku udost ę pniania technologii osuszania obiektów nale ż y oceni ć na ok. 15% (pismo Pana Wojciecha Nawrota z dnia 5 listopada 2003 r., s. 3-4). Wnioskodawca kwestionuje powy ż sze stanowisko. W jego opinii opatentowana przez Pana Wojciecha Nawrota metoda iniekcji krystalicznej posiada ok. 70% udzia ł u w rynku udost ę pniania technologii osuszania obiektów na terenie Polski. Takie informacje zosta ł y równie ż zamieszczone na stronie internetowej firmy F.I.T. w Niemczech (pismo Wnioskodawcy z dnia 30 grudnia 2003 r., s. 3). Ustosunkowuj ą c si ę do zarzutów Wnioskodawcy, i ż cofni ę cie w dniu 13 kwietnia 2003 r. udzielonej mu licencji na stosowanie technologii iniekcji krystalicznej by ł o bezprawne, pismem z dnia 5 listopada 2003 r., Pan Wojciech Nawrot poinformowa ł , i ż w jego ocenie pozbawienie Wnioskodawcy praw licencyjnych by ł o uzasadnione z uwagi na podejmowane przez niego dzia ł ania przekraczaj ą ce – w ocenie pana Wojciecha Nawrota – zakres udzielonej mu licencji na stosowanie technologii iniekcji krystalicznej. Zdaniem Pana Wojciecha Nawrota, Wnioskodawca bez upowa ż nienia odsprzedawa ł podmiotom trzecim ś rodek iniekcyjny „Aktywator”. Umo ż liwia ł o to stosowanie tej technologii przez firmy nieupowa ż nione do tego przez w ł a ś ciciela patentu. B ę d ą c jeszcze licencjobiorc ą ww. technologii Wnioskodawca udost ę pni ł list ę referencyjn ą obiektów osuszonych technologi ą iniekcji krystalicznej firmie Ventus z Opola, która u ż y ł a jej do reklamowania konkurencyjnej technologii Hydroblokker. 6 Pan Wojciech Nawrot poinformowa ł , i ż b ę d ą c udzia ł owcem i pracownikiem spó ł ki F.I.T. w Niemczech, Wnioskodawca nie zapewni ł nale ż ytej jako ś ci wykonywanych prac izolacyjnych przy u ż yciu metody iniekcji krystalicznej, co zaowocowa ł o reklamacjami ze strony inwestorów niemieckich. Takie dzia ł anie narazi ł o pana Wojciecha Nawrota na koszty zwi ą zane z konieczno ś ci ą uwzgl ę dnienia reklamacji oraz negatywnie wp ł yn ęł o na wizerunek technologii na rynku niemieckim. By ł o to wi ę c, zdaniem Pana Wojciecha Nawrota, dzia ł anie na szkod ę technologii iniekcji krystalicznej. Na decyzji o odebraniu Wnioskodawcy licencji na korzystanie z technologii iniekcji krystalicznej zawa ż y ł a równie ż okoliczno ść , i ż – zdaniem Pana Wojciecha Nawrota – Wnioskodawca utrudnia ł mu uzyskanie patentu europejskiego w Europejskim Biurze Patentów w Monachium, przedk ł adaj ą c argumentacj ę maj ą c ą na celu oddalenie wniosku patentowego (pismo Pana Wojciecha Nawrota z dnia 5 listopada 2003 r., s. 1-2). Pan Wojciech Nawrot zwróci ł równie ż uwag ę na okoliczno ść , i ż – wbrew posiadanym przez niego wcze ś niej informacjom – patent nr P 266829 na technologi ę osuszania metoda iniekcji krystalicznej, którego dotyczy ł a umowa licencyjna z Wnioskodawc ą , wygas ł w dniu 15 lipca 2002 r. (pismo Pana Wojciecha Nawrota z dnia 6 stycznia 2004 r., s. 2). Pan Wojciech Nawrot ustosunkowa ł si ę do zarzutu uzale ż nienia sprzeda ż y ś rodka iniekcyjnego „Aktywator” od dostarczenia adresów prowadzonych przez Wnioskodawc ę prac osuszeniowych metod ą iniekcji krystalicznej. W jego ocenie opisane wy ż ej dzia ł anie wynika w szczególno ś ci z przepisów rozporz ą dzenia Ministra Spraw Wewn ę trznych i Administracji z dnia 5 sierpnia 1998 r. (Dz. U. Nr 107, poz. 679 ze zm.) w sprawie aprobat i kryteriów technicznych oraz jednostkowego stosowania wyrobów budowlanych (pismo Pana Wojciecha Nawrota do Wnioskodawcy z dnia 7 czerwca 2003 r. – za łą cznik do pisma Wnioskodawcy z dnia 11 czerwca 2003 r.). Jak poinformowa ł Pan Wojciech Nawrot, zgodnie z przepisami prawa budowlanego „zamiast tzw. ś wiadectw do stosowania w budownictwie wydaje si ę aprobaty materia ł owe lub o ś wiadczenie dostawcy o zgodno ś ci wyrobu z indywidualn ą dokumentacj ą techniczn ą (nazwa i adres budowy, dla której wyrób budowlany jest przeznaczony). Ponadto wyroby przeznaczone do indywidualnego stosowania nie wyst ę puj ą w wolnym obrocie handlowym i jako takie w my ś l prawa budowlanego nie podlegaj ą aprobacji przez odpowiednie instytucje wskazane w przepisach wykonawczych”. Zdaniem Pana Wojciecha Nawrota powy ż sze okoliczno ś ci dotycz ą równie ż opatentowanego przez niego ś rodka materia ł u Aktywator (pismo Pana Wojciecha Nawrota z dnia 5 listopada 2003 r., s. 4). W zwi ą zku z tym Pan Wojciech Nawrot wymaga od kontrahentów, którym udost ę pnia opatentowan ą technologi ę osuszania i sprzedaje ś rodek iniekcyjny „Aktywator”, dostarczenia danych odno ś nie miejsc wykonania prac osuszeniowych prowadzonych metod ą iniekcji krystalicznej (adres tych obiektów, informacje techniczne o obiekcie, np. o wieku budynku, rodzaj materia ł u, z jakiego jest wykonany, stopie ń zawilgocenia i zasolenia, sposób u ż ytkowania budynku i innych). Dane te pomagaj ą w optymalizacji sk ł adu i receptury ś rodka iniekcyjnego w celu uzyskania optymalnych dla danego budynku efektów osuszeniowych (por.: pismo Pana Wojciecha Nawrota z dnia 6 stycznia 2004 r., s. 2). Powy ż sze dane licencjobiorcy przekazuj ą przy zamawianiu ś rodka iniekcyjnego. Na tej podstawie otrzymuj ą stosowne o ś wiadczenie o zgodno ś ci z indywidualnym zastosowaniem. Reguluje to ww. rozporz ą dzenie Ministra Spraw Wewn ę trznych i Administracji (pismo Pana Wojciecha Nawrota z dnia 5 listopada 2003 r., ad. 12 lit. a). Licencjobiorcy nie maj ą mo ż liwo ś ci zwolnienia si ę z powy ż szego obowi ą zku. Pan Wojciech Nawrot o ś wiadczy ł , i ż nie udziela zwolnie ń w tym wzgl ę dzie, gdy ż „nie ma do tego prawa, a [przepisy prawa] nie przewiduj ą takich mo ż liwo ś ci” (pisma Pana Wojciecha Nawrota z dnia 5 listopada 2003 r., ad. 12 oraz z dnia 6 stycznia 2004 r., s. 1). 7 Pan Wojciech Nawrot ustosunkowa ł si ę do twierdze ń Wnioskodawcy, i ż na ka ż dym osuszanym obiekcie stosuje ten sam ś rodek iniekcyjny oraz wykonuje te same czynno ś ci niezale ż nie od jego wieku, konstrukcji i rodzaju materia ł u budowlanego, z jakiego by ł wykonany. W ocenie Wnioskodawcy nie by ł o intencj ą ustawodawcy stosowanie powo ł ywanych przez Pana Wojciecha Nawrota przepisów do wyrobu budowlanego podczas jego masowego u ż ycia w skali kilkunastu tysi ę cy obiektów. Wnioskodawca zakwestionowa ł nie tylko zasadno ść , ale i techniczn ą mo ż liwo ść i op ł acalno ść uzgadniania lub sporz ą dzania z projektantem osuszanego obiektu indywidualnej dokumentacji technicznej tego obiektu (pismo Wnioskodawcy z dnia 3 listopada 2003 r., s. 1-2). W odpowiedzi Pan Wojciech Nawrot podkre ś li ł , i ż wbrew informacjom Wnioskodawcy nie istnieje tylko jeden rodzaj ś rodka iniekcyjnego „Aktywator”. W obrocie jest ponad dwadzie ś cia jego wersji recepturowych, dostosowanych do indywidualnych wymaga ń budowlanych. Na potwierdzenie Pan Wojciech Nawrot przedstawi ł publikacj ę Warszawskiego Centrum Post ę pu Techniczno-Organizacyjnego Budownictwa WACETOB w Warszawie pt.: Ceny, normowanie i kosztorysowanie robót budowlanych. Zeszyt 10”. Z informacji w niej zawartych wynika, i ż sk ł ad aktywatora uzale ż niony jest od rodzaju materia ł u osuszeniowego muru oraz od jego zasolenia (za łą cznik nr 2 do pisma Pana Wojciecha Nawrota z dnia 6 stycznia 2004 r., s. 49). Zdaniem Pana Wojciecha Nawrota nie istnieje, poruszony przez Wnioskodawc ę , problem k ł opotów organizacyjnych zwi ą zanych ze zbieraniem danych o osuszonych obiektach. Zbieranie tych informacji odbywa si ę przy pomocy odpowiedniej „bazy merytorycznej i statystycznej”, oraz poprzez kontakty z licencjobiorcami, co umo ż liwia przygotowanie w ł a ś ciwego ś rodka iniekcyjnego dla danego obiektu (pismo Pana Wojciecha Nawrota z dnia 6 stycznia 2004 r, s. 2). Niezale ż nie od powy ż szego, Pan Wojciech Nawrot stwierdzi ł równie ż , i ż do ś wiadczeni i uznani licencjobiorcy, tacy jak Wnioskodawca, „nie byli zbytnio przyciskani przez nadzór budowlany od strony wymienionych wymaga ń (…) Je ś li inspektor nadzoru nie żą da ł stosownych dokumentów, to i licencjobiorcy nie zwracali si ę o nie” (pismo Pana Wojciecha Nawrota z dnia 5 listopada 2003 r., ad. 12 lit. d). Zdaniem Pana Wojciecha Nawrota, twierdzenie Wnioskodawcy, i ż od licencjobiorców technologii iniekcji krystalicznej nie by ł y dot ą d wymagane informacje adresowe odno ś nie obiektów, gdzie prowadz ą prace osuszeniowe, mo ż e wynika ć z faktu, i ż w okresie minionych dwóch lat Wnioskodawca nie wykonywa ł prac osuszaj ą cych metod ą iniekcji krystalicznej w kraju, tylko w Niemczech – gdzie rzeczywi ś cie informacje takie nie s ą wymagane. Obowi ą zek dostarczania ww. informacji wynika bowiem wy łą cznie z przepisów prawa polskiego, tj. z powo ł ywanego wy ż ej wielokrotnie rozporz ą dzenia Ministra Spraw Wewn ę trznych i Administracji. Za żą danie od Wnioskodawcy adresów wykonywanych prac osuszeniowych zbieg ł o si ę z uzasadnionym podejrzeniem, ż e zamierza on stosowa ć technologi ę iniekcji krystalicznej poza granicami kraju, na co nie mia ł zgody licencjodawcy. Zdaniem Pana Wojciecha Nawrota, odmowa Wnioskodawcy ujawnienia informacji o adresach wykonywanych prac osuszeniowych potwierdza przypuszczenia, ż e aktywator mia ł by ć zastosowany niezgodnie z przeznaczeniem (por.: pisma Pana Wojciecha Nawrota z dnia 5 listopada 2003 r., s. 5 i z dnia 6 stycznia 2004 r., s. 2). Pan Wojciech Nawrot podkre ś li ł , i ż „od pocz ą tku funkcjonowania na rynku technologii iniekcji krystalicznej [jego] autorstwa przewin ęł a si ę spora liczba licencjobiorców – łą cznie oko ł o 180. W tym roku przyby ł o ich trzynastu”. Jednak ż e „przypadek Pana Osieckiego jest odosobnionym i jedynym jak dotychczas przypadkiem pozbawienia uprawnie ń licencyjnych” (pismo Pana Wojciecha Nawrota z dnia 5 listopada 2003 r., s. 5). 8 Wnioskodawca podtrzyma ł swoje zarzuty wobec Pana Wojciecha Nawrota. Wnioskodawca podkre ś li ł , i ż przedmiotem sporu jest niewykonywanie przez Pana Wojciecha Nawrota wa ż nej umowy licencyjnej. W jego ocenie Pan Wojciech Nawrot bezprawnie wypowiedzia ł mu umow ę licencyjn ą na korzystanie z technologii iniekcji krystalicznej. W opinii Wnioskodawcy, umowa licencyjna na korzystanie z tej technologii jest nadal wa ż na i to Pan Wojciech Nawrot „ma obowi ą zek udowodni ć przed s ą dem cywilnym, dlaczego pragnie j ą rozwi ą za ć ” (pismo Wnioskodawcy z dnia 30 grudnia 2003 r., s. 2). W ocenie Wnioskodawcy rozwi ą zanie przez Pana Wojciecha Nawrota ww. umowy licencyjnej by ł o bezprawne i nierodz ą ce skutków prawnych. Przedmiotem niniejszego sporu jest wi ę c niewykonywanie przez Pana Wojciecha Nawrota wa ż nej umowy licencyjnej, a nie jej rozwi ą zanie (tam ż e, s. 2). Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwa ż y ł , co nast ę puje. Wnioskodawca zarzuca Panu Wojciechowi Nawrotowi naruszenie zakazu stosowania praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę : porozumie ń , których celem lub skutkiem jest wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie w inny sposób konkurencji na rynku w sposób okre ś lony w art. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz nadu ż ywania pozycji dominuj ą cej w sposób okre ś lony w art. 8 ww. ustawy. I. Zdaniem Prezesa Urz ę du informacje zebrane w toku prowadzonego post ę powania wyja ś niaj ą cego wskazuj ą jednoznacznie, i ż w niniejszej sprawie brak jest naruszenia interesu publicznego. Wyklucza to mo ż liwo ść jej rozstrzygni ę cia w oparciu o przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w trybie decyzji administracyjnej Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów nale ż y do dziedziny prawa publicznego, a prawo to ma na celu ochron ę interesu ogólnospo ł ecznego. Zgodnie z tre ś ci ą art. 1 ust. 1 tej ustawy, okre ś la ona warunki rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasady podejmowane w interesie publicznym ochrony interesów przedsi ę biorców i konsumentów. W czasie post ę powania i przy wydawaniu decyzji Prezes Urz ę du jest tym samym rzecznikiem interesu publicznego. Wynika to równie ż z jego zada ń w strukturze administracji publicznej – m.in. z art. 7 k.p.a. Decyzja administracyjna mo ż e bowiem dotyczy ć nie tylko stron, lecz jej skutki mog ą rozci ą ga ć si ę tak ż e na inne osoby – osoby fizyczne, jednostki organizacyjne (B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks post ę powania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 1996, s. 57). W rozstrzyganych przez Prezesa Urz ę du post ę powaniach zasadnym jest zatem ustalenie, czy nast ą pi ł o naruszenie interesu publicznoprawnego, który wymaga ochrony. Przepisy ustawy znajduj ą zastosowanie wówczas, gdy zagro ż ony lub naruszony by ł interes publiczny, polegaj ą cy na zapewnieniu w ł a ś ciwych warunków funkcjonowania rynku gospodarczego. Interes publiczny w post ę powaniu administracyjnym nie jest poj ę ciem jednolitym i sta ł ym. Publicznoprawny charakter ustawy oznacza, ż e nie wszystkie zachowania przedsi ę biorców i ich zwi ą zków, nawet formalnie podlegaj ą ce literze prawa, uzasadniaj ą uruchomienie przewidzianych przez ni ą instrumentów. Powinno to nast ę powa ć tylko wówczas, gdy w nast ę pstwie zachowa ń naruszaj ą cych ustaw ę zagro ż ony jest interes ogólnospo ł eczny. Naruszenie za ś tego interesu ma miejsce wówczas, gdy skutkami dzia ł a ń 9 sprzecznych z ustaw ą dotkni ę ty jest szerszy kr ą g uczestników rynku, wzgl ę dnie gdy te dzia ł ania wywo ł uj ą na rynku inne niekorzystne zjawiska (wyrok S ą du Antymonopolowego z dnia 24 stycznia 1991 r., sygn. akt XV Ama 8/90; S. Gronowski: Ustawa antymonopolowa. Komentarz, Warszawa 1996, s. 1-2). Poj ę cie naruszenia interesu publicznoprawnego nie mo ż e by ć jednak pojmowane w sposób mechaniczny i oceniane ilo ś ciowo. Jak podkre ś la si ę w orzecznictwie antymonopolowym, ustawa antymonopolowa nie jest jedynym aktem normatywnym ukierunkowanym na przeciwdzia ł anie nadu ż yciom przez podmioty gospodarcze swych praw podmiotowych przy zawieraniu i wykonywaniu umów. Niezale ż nie bowiem od trybu i orzekania o konsekwencjach praktyk monopolistycznych, przewidzianego w ustawie antymonopolowej, stwierdzenie konsekwencji niewa ż no ś ci w ca ł o ś ci i w cz ęś ci, mo ż e nast ą pi ć w sprawie mi ę dzy stronami tej umowy, jako przes ł anka rozstrzygni ę cia o roszczeniu z niej wynikaj ą cym.” (wyrok S ą du Antymonopolowego z dnia 21 wrze ś nia 1994 r., sygn. akt. XVII Amr 21/94). Z kolei w wyroku z dnia 29 maja 2001 r. (sygn. akt. I CKN 1217/99), S ą d Najwy ż szy stwierdzi ł , i ż „ustawa antymonopolowa ma charakter publicznoprawny, zatem jej celem jest s ł u ż enie interesom publicznym. Ingeruje, gdy w wyniku pewnych ogólnych zjawisk zagro ż ona jest sama instytucja konkurencji. Nie odnosi si ę to do roszcze ń indywidualnych”. Zawarty w ustawie zespó ł norm prawnych s ł u ż y rozwojowi i ochronie wolnej konkurencji przed jej ograniczeniami maj ą cymi swoje ź ród ł o w autonomii prywatnej. Prawo to wyznacza publicznoprawne granice swobody dzia ł alno ś ci gospodarczej i swobody umów w celu kreowania lub przestrzegania nieskr ę powanego dokonywania wyborów gospodarczych na rynku przez jego uczestników (por. wyrok SN z dnia 7 lutego 2002 r., sygn. I CKN 1002/99). Prezes Urz ę du sprawuje piecz ę nad mo ż liwo ś ci ą dokonywania swobodnych wyborów gospodarczych przez przedsi ę biorców. Jako ż e ustawa antymonopolowa ma charakter publicznoprawny, ingeruje, gdy w wyniku pewnych ogólnych zjawisk zagro ż ona jest sama instytucja konkurencji. Prawo antymonopolowe zajmuje si ę zachowaniami ograniczaj ą cymi konkurencj ę , a wiec godz ą cymi w swobod ę konkurowania. Czym innym jest za ś praktyka godz ą ca w uczciwo ść konkurowania, której ochrona nast ę puje w drodze post ę powania s ą dowego. Celem ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie jest wi ę c ochrona indywidualnego przedsi ę biorcy. Indywidualne prawa podmiotowe uczestników obrotu gospodarczego podlegaj ą ochronie w trybie dochodzenia roszcze ń przed s ą dem powszechnym. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, i ż kwestionowane przez Wnioskodawc ę dzia ł ania Pana Wojciecha Nawrota nie dotykaj ą szerszego kr ę gu uczestników rynku. Ź ród ł o sporu w przedmiotowej sprawie stanowi wydanie przez Pana Wojciecha Nawrota o ś wiadczenia o cofni ę ciu Wnioskodawcy licencji na wykorzystywanie jego technologii osuszania obiektów oraz zwi ą zana z tym odmowa dalszego dostarczania ś rodka iniekcyjnego „Aktywator”, równie ż b ę d ą cego przedmiotem patentu Pana Wojciecha Nawrota. Z tre ś ci wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego, a tak ż e z informacji przekazanych w post ę powaniu wyja ś niaj ą cym przez Pana Wojciecha Nawrota wynika, i ż jego pozostali kontrahenci nie zg ł aszali zastrze ż e ń podnoszonych przez Wnioskodawc ę , wobec czego pozbawienie Wnioskodawcy licencji na korzystanie z technologii iniekcji krystalicznej nale ż y uzna ć za przypadek odosobniony (pismo Pana Wojciecha Nawrota z dnia 5 listopada 2003 r., s. 5). Jak dowodzi analiza zgromadzonego materia ł u dowodowego – niniejsza sprawa dotyczy wy łą cznie indywidualnego sporu co do istnienia b ą d ź nie stosunku prawnego mi ę dzy Wnioskodawc ą a Panem Wojciechem Nawrotem. Wnioskodawca kwestionuje bowiem 10 zgodno ść z prawem wypowiedzenia przez Pana Wojciecha Nawrota umowy licencyjnej uprawniaj ą cej Wnioskodawc ę do korzystania z technologii osuszania obiektów metod ą iniekcji krystalicznej. Na uwag ę zas ł uguje, i ż równie ż Wnioskodawca podkre ś la ł w toku post ę powania wyja ś niaj ą cego, ż e przedmiotowa sprawa ma charakter indywidualnego sporu odno ś nie niewykonywania przez Pana Wojciecha Nawrota wa ż nej umowy licencyjnej. Wnioskodawca podkre ś li ł , i ż przedmiotem sporu jest niewykonywanie przez Pana Wojciecha Nawrota wa ż nej umowy licencyjnej. W jego ocenie Pan Wojciech Nawrot bezprawnie wypowiedzia ł mu umow ę licencyjn ą na korzystanie z technologii iniekcji krystalicznej, która jest nadal wa ż na. Wnioskodawca podkre ś la ł , i ż o wa ż no ś ci zawartej przez niego z Panem Wojciechem Nawrotem umowy licencyjnej powinien zdecydowa ć s ą d powszechny (por.: pismo Wnioskodawcy z dnia 30 grudnia 2003 r., s. 2). (tam ż e, s. 2). Maj ą c charakter indywidualny, niniejsza sprawa nie podlega kognicji Prezesa Urz ę du. W przypadku sporu co do obowi ą zywania umowy, rozstrzygni ę cie nale ż y do s ą du powszechnego i mo ż e zapa ść na drodze cywilnoprawnej. Natomiast ocena przez Prezesa Urz ę du zachowania si ę podmiotu z punktu widzenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie obejmuje oceny, czy dokonywana przez podmiot czynno ść jest prawnie skuteczna, czy te ż nie. Ustawa ta dotyczy bowiem przypadków nadu ż ycia przys ł uguj ą cego prawa dla ograniczenia konkurencji (wyrok S ą du Antymonopolowego z dnia 25 pa ź dziernika 2000 r., sygn. akt XVII Ama 12/00). Na marginesie nale ż y w tym miejscu zauwa ż y ć , i ż zgodnie z ustalonym orzecznictwem S ą du Najwy ż szego, naruszenie interesu publicznego wyj ą tkowo mo ż e odnosi ć si ę do dzia ł a ń wymierzonych w indywidualny podmiot. Zastosowanie w takim przypadku instrumentów prawa antymonopolowego mo ż liwe jest jednak tylko wówczas, gdy podmiot ten ma charakter podmiotu prawnego zbiorowego. Do takich podmiotów mo ż na przyk ł adowo zaliczy ć spó ł dzielnie mieszkaniow ą , lub gmin ę (wyrok S ą du Najwy ż szego z dnia 27 sierpnia 2003 r., sygn. akt I CKN 523/01). Nie ulega w ą tpliwo ś ci, i ż przymiotu podmiotu prawnego zbiorowego nie ma Wnioskodawca, który jest osob ą fizyczn ą , prowadz ą c ą dzia ł alno ść gospodarcz ą . Potwierdza to prawid ł owo ść rozstrzygni ę cia w niniejszej sprawie. W ś wietle powy ż szych okoliczno ś ci, nie sposób dopatrzy ć si ę w sprawie b ę d ą cej przedmiotem wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego, naruszenia interesu publicznego. Skutki skar ż onych dzia ł a ń Pana Wojciecha Nawrota odnosz ą si ę wy łą cznie do Wnioskodawcy, nie dotykaj ą c szerszego kr ę gu uczestników rynku. Przes ą dza to o braku mo ż liwo ś ci domagania si ę ochrony prawnej na gruncie ustawy antymonopolowej. Art. 85 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stanowi, ż e Prezes Urz ę du mo ż e, w drodze decyzji, odmówi ć wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego, je ż eli z zawartych we wniosku oraz posiadanych przez Prezesa Urz ę du informacji wynika, ż e nie naruszono zakazów okre ś lonych w ww. ustawie. Ze wzgl ę du na cywilistyczny aspekt badanej sprawy nie nale ż y, w opinii Prezesa Urz ę du, wi ą za ć przyczyn roszcze ń Wnioskodawcy z posiadan ą przez Pana Wojciecha Nawrota pozycj ą rynkow ą . Wobec powy ż szych okoliczno ś ci, wy łą czaj ą cych w ł a ś ciwo ść w niniejszej sprawie, Prezes Urz ę du uzna ł , i ż kwestia udzia ł u rynkowego technologii osuszania autorstwa Pana Wojciecha Nawrota nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygni ę cia niniejszej sprawy. II. Nale ż y dodatkowo zauwa ż y ć , i ż co do zasady legalne jest pozostawienie przedsi ę biorcy 11 swobody co do wyboru kontrahentów. Zasad ą w prawie jest zagwarantowana swoboda podejmowania kluczowych decyzji gospodarczych, w tym dotycz ą cych profilu i skali produkcji, czy wyboru kontrahentów i kierunków sprzeda ż y (E. Modzelewska-W ą chal: Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz, Warszawa 2002 r., s. 106). Ograniczenie takie nie znajduje usprawiedliwienia jedynie w wyj ą tkowych okoliczno ś ciach, na przyk ł ad gdy sytuacja rynkowa stwarza zagro ż enie wypadni ę cia odbiorcy z rynku (tam ż e, s. 106; B. Majewska-Jurczyk, Dominacja w polityce konkurencji Unii Europejskiej, Wroc ł aw 1998 r., s. 69). Wobec braku szerszej praktyki w polskim orzecznictwie antymonopolowym, dla oceny zarzutu Wnioskodawcy prawid ł owe jest powo ł anie si ę na wspólnotowe orzecznictwo w sprawach konkurencji. Wprawdzie Polska nie jest jeszcze cz ł onkiem Unii Europejskiej, jednak ż e ju ż z art. 68 i art. 69 podpisanego w 1991 r. Uk ł adu Europejskiego ustanawiaj ą cego stowarzyszenie mi ę dzy Rzecz ą pospolit ą Polsk ą a Wspólnotami Europejskimi i ich pa ń stwami cz ł onkowskimi (Dz. U. z 1994 r. Nr 11, poz. 38), wynika obowi ą zek zapewnienia zgodno ś ci przysz ł ego polskiego ustawodawstwa z ustawodawstwem obowi ą zuj ą cym we Wspólnotach – tak w tworzonym ustawodawstwie, jak i w drodze wyk ł adni obowi ą zuj ą cych przepisów prawa. Stanowisko takie zosta ł o ugruntowane przez orzecznictwo S ą du Najwy ż szego, który w wyroku z 29 maja 2001 r. stwierdzi ł , i ż art. 68 i art. 69 zawartego przez Polsk ę ze Wspólnotami Europejskimi i ich pa ń stwami cz ł onkowskimi Uk ł adu Europejskiego „nakazuje Polsce zbli ż anie istniej ą cego i przysz ł ego ustawodawstwa do ustawodawstwa istniej ą cego we Wspólnocie – równie ż w dziedzinie dotycz ą cej ochrony konkurencji”. Obowi ą zek ten realizowany mo ż e by ć tak przez tworzone ustawodawstwo, jak i w drodze wyk ł adni obowi ą zuj ą cych przepisów prawa (wyrok S ą du Najwy ż szego z 29 maja 2001 r., sygn. akt I CKN 1217/98). Niniejsza sprawa dotyczy sporu mi ę dzy Wnioskodawc ą a Panem Wojciechem Nawrotem odno ś nie udost ę pniania technologii iniekcji krystalicznej i ś rodka iniekcyjnego „Aktywator”, przy u ż yciu których Wnioskodawca prowadzi dzia ł alno ść gospodarcz ą . Wobec tego nale ż y zauwa ż y ć , i ż zgodnie z orzecznictwem wspólnotowym wypracowanym na tle art. 81 i 82 Traktatu ustanawiaj ą cego Wspólnot ę Europejsk ą , odmowa udost ę pnienia przez uprawnionego innemu przedsi ę biorcy instrumentów (licencji praw, infrastruktury itp.) do prowadzenia dzia ł alno ś ci gospodarczej na innym rynku jedynie w wyj ą tkowych okoliczno ś ciach mo ż e stanowi ć naruszenie regu ł konkurencji – gdy mo ż e prowadzi ć do wykluczenia wszelkiej konkurencji na rynku, na jakim dzia ł a kontrahent, oraz gdy ww. instrumenty s ą niezb ę dne dla prowadzenia dzia ł alno ś ci na danym rynku i nie wchodzi w tym, zakresie w gr ę ż adna rzeczywista lub potencjalna alternatywa. W wyroku w po łą czonych sprawach C-241/91 P i C-242/91 P RTE i ITP przeciwko Komisji , Europejski Trybuna ł Sprawiedliwo ś ci uzna ł , i ż dzia ł aj ą ce na terenie Irlandii stacje telewizyjne posiadaj ą ce pozycj ę dominuj ą c ą na rynku nie mog ł y odmówi ć spó ł ce Magill udzielenia informacji o swoich programach, powo ł uj ą c si ę na ich ochron ę przez przepisy o prawie autorskim. W omawianej sprawie Europejski Trybuna ł Sprawiedliwo ś ci wyra ź nie zaznaczy ł , i ż stwierdzenie faktu odmowy licencji praw wy łą cznych zasadniczo nie determinuje nadu ż ycia pozycji dominuj ą cej. Odmow ę udzielenia licencji do praw w ł asno ś ci intelektualnej mo ż na uzna ć za nadu ż ycie pozycji dominuj ą cej w rozumieniu art. 82 TWE jedynie w zwi ą zku z zaistnieniem „nadzwyczajnych okoliczno ś ci”, takich jak brak na rynku rzeczywistych lub potencjalnych substytutów dla przedmiotów praw, do których skar ż ony podmiot odmawia dost ę pu. Przy czym dost ę p do przedmiotów praw wy łą cznych musi by ć niezb ę dny do prowadzenia dzia ł alno ś ci gospodarczej przez przedsi ę biorc ę , który w przypadku odmowy 12 nie jest w stanie konkurowa ć i prowadzi ć dzia ł alno ś ci na danym rynku w ł a ś ciwym. Nie jest tym samym wystarczaj ą ce, by dost ę p do przedmiotów praw wy łą cznych by ł niezb ę dny dla konkurencyjno ś ci jedynie okre ś lonego przedsi ę biorstwa. Musi by ć on niezb ę dny dla ka ż dego przedsi ę biorcy, który rzeczywi ś cie prowadzi, lub potencjalnie chcia ł by prowadzi ć dzia ł alno ść na danym rynku w ł a ś ciwym. Podobnie Europejski Trybuna ł Sprawiedliwo ś ci orzek ł w sprawie Oscar Bronner przeciwko Mediaprint (wyrok ETS z dnia 26 listopada 1998 r. w sprawie C-7/97). W post ę powaniu o wydanie orzeczenia wst ę pnego Trybuna ł stwierdzi ł , i ż odmowa przez grup ę wydawnicz ą Mediaprint udzielenia jej konkurentowi dost ę pu do swojej sieci dystrybucji bezpo ś redniej, przy pomocy której mo ż liwe by ł o dostarczenie czytelnikom gazet do domów we wczesnych godzinach rannych mo ż e stanowi ć przejaw nadu ż ycia pozycji dominuj ą cej jedynie wówczas, gdy nie ma na rynku ż adnej realnej lub potencjalnej alternatywy dla systemu dystrybucji prasy (brak mo ż liwo ś ci duplikacji) a brak dost ę pu do systemu dystrybucji, b ę d ą cego w ł asno ś ci ą Mediaprint, jest w stanie doprowadzi ć do wykluczenia wszelkiej konkurencji na rynku prasy codziennej. Nie mo ż na jednak stwierdzi ć naruszenia art. 82 TWE, je ś li istniej ą inne sposoby dystrybucji prasy codziennej (sprzeda ż na stoiskach sklepowych, przesy ł ki pocztowe). Nie ulega w ą tpliwo ś ci, i ż równie ż w niniejszej sprawie nie wyst ą pi ł y okoliczno ś ci, wskazuj ą ce, by bez dost ę pu do technologii Pana Wojciecha Nawrota Wnioskodawca nie móg ł prowadzi ć dzia ł alno ś ci w zakresie osuszania obiektów. Ze zgodnych informacji Wnioskodawcy i Pana Wojciecha Nawrota wynika bowiem, i ż na rynku udost ę pniania technologii osuszania obiektów dzia ł a wielu przedsi ę biorców oferuj ą cych konkurencyjne metody osuszania. Obok udost ę pnianej przez Pana Wojciecha Nawrota metody iniekcji krystalicznej, w Polsce dost ę pne s ą równie ż technologie osuszania budynków firm Epasit, Deitermann, Schomburg oraz Izomur (pismo Wnioskodawcy z dnia 26 lipca 2003 r., s. 4). W ś ród znanych mu metod osuszania Pan Wojciech Nawrot wymieni ł metody iniekcyjne (w ś ród których wyró ż nia si ę metody wykorzystuj ą ce iniekty organiczne – silikonowe w rozpuszczalnikach organicznych b ą d ź wodnych – oraz iniekty nieorganiczne, jak metoda iniekcji krystalicznej), metody o mieszanych iniektach organiczno-nieorganicznych, technologie osuszania posi ł kuj ą ce si ę zwi ę kszonym ci ś nieniem podania iniektu w odró ż nieniu do metod grawitacyjnie iniektuj ą cych mury, a tak ż e metody niepos ł uguj ą ce si ę w ogóle iniektami, np. metody elektroosmotyczne, elektrofizyczne lub technologie stosuj ą ce wk ł adki metalowe wciskane pod ci ś nieniem w mury (pismo Pana Wojciecha Nawrota z dnia 5 listopada 2003 r., s. 2-3). Powy ż sze informacje znajduj ą potwierdzenie w znajduj ą cych si ę w aktach niniejszego post ę powania publikacjach na temat osuszania obiektów (za łą czniki do pisma Pana Wojciecha Nawrota z dnia 5 pa ź dziernika 2003 r.). Wobec powy ż szych okoliczno ś ci nale ż y stwierdzi ć , ż e dysponowanie przez przedsi ę biorców wykonuj ą cych prace osuszeniowe technologi ą iniekcji krystalicznej autorstwa Pana Wojciecha Nawrota nie jest bez w ą tpienia niezb ę dne do prowadzenia dzia ł alno ś ci na tym rynku. Istniej ą bowiem realne substytuty dla tej technologii. III. Zdaniem Prezesa Urz ę du, równie ż podnoszony przez Wnioskodawc ę zarzut stosowania przez Pana Wojciecha Nawrota praktyk ograniczaj ą cych konkurencje poprzez uzale ż nianie sprzeda ż y ś rodka iniekcyjnego „Aktywator” od dostarczenia danych stanowi ą cych, wed ł ug Wnioskodawcy, jego tajemnic ę handlow ą , odno ś nie miejsc wykonania prac osuszeniowych prowadzonych metod ą iniekcji krystalicznej, nale ż y ocenia ć w kontek ś cie istniej ą cego 13 mi ę dzy stronami sporu co do obowi ą zywania licencji na wykorzystywanie technologii iniekcji krystalicznej oraz zwi ą zanej z tym odmowy Pana Wojciecha Nawrota dostarczania Wnioskodawcy ś rodka iniekcyjnego „Aktywator”. Z wyja ś nie ń Pana Wojciech Nawrota wynika, ż e egzekwowanie od Wnioskodawcy udzielenia ww. informacji zbieg ł o si ę w czasie z podejrzeniem naruszania przez Wnioskodawc ę wi ążą cych go zobowi ą za ń umownych, wskutek nieupowa ż nionej sprzeda ż y ś rodka iniekcyjnego „Aktywator” osobom trzecim. Takie domniemane dzia ł anie Wnioskodawcy mog ł o niew ą tpliwie rodzi ć obaw ę Pana Wojciech Nawrota co do mo ż liwo ś ci udost ę pnieniem opatentowanej przez niego technologii iniekcji krystalicznej osobom nieupowa ż nionym do jej stosowania przez autora patentu (pismo Pana Wojciecha Nawrota z dnia 5 listopada 2003 r.). Jak wykaza ł Pan Wojciech Nawrot, konieczno ść pozyskiwania ww. informacji odno ś nie prac osuszeniowych wykonywanych na terenie Polski wynika z rozporz ą dzenia Ministra Spraw Wewn ę trznych i Administracji w sprawie aprobat i kryteriów technicznych oraz jednostkowego stosowania wyrobów budowlanych. W zwi ą zku z obowi ą zkami wynikaj ą cymi z ww. rozporz ą dzenia, Pan Wojciech Nawrot wymaga ł udost ę pniania danych odno ś nie miejsc wykonania prac osuszeniowych prowadzonych metod ą iniekcji krystalicznej od wszystkich swoich licencjobiorców prowadz ą cych dzia ł alno ść na terenie Polski. (pismo Pana Wojciecha Nawrota do Wnioskodawcy z dnia 7 czerwca 2003 r. – za łą cznik do pisma Wnioskodawcy z dnia 11 czerwca 2003 r.). Wnioskodawca kwestionowa ł prawdziwo ść powy ż szych twierdze ń Pana Wojciecha Nawrota opieraj ą c si ę jednak ż e wy łą cznie na uzyskanych zdobytych drog ą telefoniczn ą informacjach z anonimowego ź ród ł a. Wed ł ug Wnioskodawcy z wypowiedzi jego informatorów wynika, ż e Pan Wojciech Nawrot nigdy nie wymaga ł ż adnych informacji dotycz ą cych prac osuszeniowych zarówno na terenie Polski jak i na terenie Niemiec (pismo Wnioskodawcy z dnia 30 grudnia 2003 r.). Wiarygodno ś ci o ś wiadcze ń Wnioskodawcy w tym wzgl ę dzie przecz ą jednak informacje uzyskane od Pana Wojciecha Nawrota, które znajduj ą równie ż potwierdzenie w tre ś ci publikacji Warszawskiego Centrum Post ę pu Techniczno-Organizacyjnego Budownictwa WACETOB w Warszawie pt.: Ceny, normowanie i kosztorysowanie robót budowlanych. Zeszyt 10” (za łą cznik nr 2 do pisma Pana Wojciecha Nawrota z dnia 6 stycznia 2004 r., s. 49), a tak ż e po ś rednio w informacjach publikowanych na stronie internetowej prowadzonego przez niego Zak ł adu Osuszania Budowli „Aktywator” (http://www. aktywator.pl/zasada.html) oraz w wydanej przez Pana Wojciech Nawrota broszurze pt. „Iniekcja Krystaliczna” (za łą cznik nr 6 do pisma Wnioskodawcy z dnia 26 lipca 2003 r.). Z informacji zamieszczonych na stronie internetowej Zak ł adu Osuszania Budowli „Aktywator” wynika, i ż wchodz ą cy w sk ł ad mieszkanki iniekcyjnej, u ż ywanej przy osuszaniu obiektów, „aktywator krzemianowy, sk ł adaj ą cy si ę z polimorficznych form krzemianu i polikrzemianu, nie wyst ę puje w wolnym obrocie towarowym i nie mo ż na go otrzyma ć kupuj ą c jego sk ł adniki w handlu. Aktywator do mieszaniny iniekcyjnej przygotowuje wy łą cznie autor patentu iniekcji krystalicznej i dostarcza go wy łą cznie licencjobiorcom technologii, po uprzednim zamówieniu, w ilo ś ciach potrzebnych do wykonania zadania. Sk ł ad samego aktywatora jest uzale ż niony od rodzaju materia ł u osuszanego muru oraz jego zasolenia i zawilgocenia. Na tej podstawie przygotowany jest aktywator maj ą cy aprobat ę materia ł ow ą licencjodawcy” (http://www. aktywator.pl/ zasada.html). Prawdziwo ść twierdze ń Pana Wojciecha Nawrota potwierdza tre ść przekazanych przez niego „O ś wiadcze ń o zgodno ś ci wyrobu – aktywatora z indywidualna dokumentacj ą ”. Ww. dokumenty, wydawane przez Pana Wojciecha licencjobiorcom, zawieraj ą dane odno ś nie adresu obiektów, w których przeznaczony jest sprzedawany im ś rodek 14 iniekcyjny „Aktywator” (za łą cznik nr 5 do pisma Pana Wojciecha Nawrota z dnia 5 pa ź dziernika 2003 r.). Powy ż sze okoliczno ś ci potwierdzaj ą , i ż Pan Wojciech Nawrot żą da ł , wynikaj ą cych z przepisów prawa, informacji odno ś nie miejsca wykorzystania ś rodka iniekcyjnego nie tylko od Wnioskodawcy, ale równie ż od innych swoich kontrahentów, prowadz ą cych prace osuszeniowe w obiektach zlokalizowanych na terenie Polski. IV. Oceniaj ą c niniejsza spraw ę Prezes Urz ę du wzi ął równie ż pod uwag ę , i ż zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, reguluje ona zasady i tryb przeciwdzia ł ania praktykom ograniczaj ą cym konkurencj ę , je ż eli te praktyki wywo ł uj ą lub mog ą wywo ł ywa ć skutki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym mo ż e by ć ona stosowana do wszelkich dzia ł a ń przedsi ę biorców, które wywo ł uj ą lub mog ą wywo ł ywa ć skutek na terenie Polski. Nie wyklucza to wprawdzie podejmowania przez Prezesa Urz ę du dzia ł a ń w stosunku do praktyk zlokalizowanych za granic ą tylko wówczas, gdy wywo ł uj ą one lub mog ą wywo ł ywa ć antykonkurencyjne skutki w Polsce. Tymczasem Wnioskodawca zarzuci ł Panu Wojciechowi Nawrotowi naruszenie zakazów okre ś lonych w art. 5 i 8 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów wskutek wydania o ś wiadczenia o cofni ę ciu Wnioskodawcy licencji na stosowanie opatentowanej przez niego technologii osuszania oraz o ś wiadczenia, i ż utworzona przez Wnioskodawc ę spó ł ka Eco Kristall GmbH z siedzib ą w Eberswalde (Niemcy) dzia ł a bezprawnie – co w ocenie Wnioskodawcy umo ż liwi ł o z ł o ż enie pozwu przeciwko tej spó ł ce i spowodowa ł o ograniczenie jej dost ę pu do rynku (pismo Wnioskodawcy z dnia 7 czerwca 2003 r.). Opisane wy ż ej dzia ł ania Pana Wojciecha Nawrota, kwestionowane przez Wnioskodawc ę jako praktyki ograniczaj ą ce konkurencj ę , mia ł y miejsce i mog ą wywiera ć skutek wy łą cznie na terenie Niemiec. Brak jest zatem podstaw do wszcz ę cia, w powy ż szym zakresie, post ę powania antymonopolowego przeciwko Panu Wojciechowi Nawrotowi. V. Wniosek o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego przeciwko Panu Wojciechowi Nawrotowi dotyczy ł równie ż uznania za praktyki ograniczaj ą ce konkurencj ę , okre ś lone w art. 5 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, dzia ł ania pana Wojciecha Nawrota, polegaj ą ce na (a) odmowie sprzeda ż y ś rodka iniekcyjnego „Aktywator”, (b) wydaniu o ś wiadczenia o cofni ę ciu Wnioskodawcy licencji na stosowanie opatentowanej przez niego technologii osuszania; (c) wydaniu o ś wiadczenia, i ż utworzona przez Wnioskodawc ę spó ł ka Eco Kristall GmbH z siedzib ą w Eberswalde (Niemcy) dzia ł a bezprawnie – co w ocenie Wnioskodawcy umo ż liwi ł o z ł o ż enie pozwu przeciwko tej spó ł ce i spowodowa ł o ograniczenie jej dost ę pu do rynku (por.: pismo Wnioskodawcy z dnia 7 czerwca 2003 r.). W uzupe ł nieniu Wnioskodawca stwierdzi ł , i ż Pan Wojciech Nawroty dzia ł a ł w powy ż szym zakresie w porozumieniu z Panem Przemys ł awem Nazarczukiem, zarz ą dzaj ą cym spó ł k ą F.I.T. (pismo Wnioskodawcy z dnia 26 lipca 2003 r., s. 4-6). Wobec powy ż szego nale ż y zauwa ż y ć , i ż praktyki ograniczaj ą ce konkurencj ę , okre ś lone w art. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów maj ą charakter kolektywny. Istot ą praktyk z art. 5 niniejszej ustawy jest wi ę c uzgodnione dzia ł anie co najmniej dwóch przedsi ę biorców, które w intencji tych przedsi ę biorców ma skutkowa ć b ą d ź skutkuje zniekszta ł ceniem warunków konkurencji na niekorzy ść pozosta ł ych uczestników gry rynkowej. Ich sprawc ą nie mo ż e by ć jeden przedsi ę biorca. Tymczasem kwestionowane przez Wnioskodawc ę dzia ł ania Pana Wojciecha Nawrota, które polega ł y na wydaniu o ś wiadcze ń o cofni ę ciu Wnioskodawcy licencji na stosowanie 15 opatentowanej przez niego technologii osuszania oraz o bezprawno ś ci dzia ł ania spó ł ka Eco Kristall, mia ł o niew ą tpliwie charakter indywidualny i tym samym nie mo ż e by ć oceniane w aspekcie naruszenia art. 5 ww. ustawy. Z samej tre ś ci wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego wyra ź nie wynika, i ż równie ż fakt odmowy ś rodka iniekcyjnego „Aktywator” mo ż e by ć rozpatrywane jako dzia ł anie pojedynczego przedsi ę biorcy – Pana Wojciecha Nawrota. Wszystkie ww. dzia ł ania Pana Wojciecha Nawrota mia ł y zatem niew ą tpliwie ze swej istoty charakter i n d y w i d u a l n y – tym samym nie mog ą by ć oceniane w aspekcie naruszenia art. 5 ww. ustawy (pismo UOKiK z dnia 16 lipca 2003 r.). Wed ł ug Prezesa Urz ę du opisane dzia ł ania Pana Wojciecha Nawrota mog ą by ć rozpatrywane jedynie w aspekcie przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, okre ś lonych w ustawie z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu czynów nieuczciwej konkurencji (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.), której zadaniem jest zapewnienie przestrzegania przez przedsi ę biorców oraz inne osoby uczciwych regu ł gry w dzia ł alno ś ci gospodarczej dla zapobie ż enia zafa ł szowania konkurencji. Wydanie przez Pana Wojciecha Nawrota o ś wiadczenia o bezprawno ś ci dzia ł ania spó ł ki Eco Kristall, które w opinii Wnioskodawcy jest sprzeczne z prawd ą , mo ż e by ć oceniane w aspekcie naruszenia art. 14 ust. 1 tej ustawy, zgodnie z którym czynem nieuczciwej konkurencji jest rozpowszechnianie nieprawdziwych lub wprowadzaj ą cych w b łą d wiadomo ś ci o swoim lub innym przedsi ę biorcy albo przedsi ę biorstwie, w celu przysporzenia korzy ś ci lub wyrz ą dzenia szkody. Stosownie do art. 14 ust. 2 ww. ustawy, wiadomo ś ciami, o których mowa w ust. 1, s ą nieprawdziwe lub wprowadzaj ą ce w b łą d informacje, w szczególno ś ci o: (1) osobach kieruj ą cych przedsi ę biorstwem, (2) wytwarzanych towarach lub ś wiadczonych us ł ugach, (3) stosowanych cenach, (4) sytuacji gospodarczej lub prawnej. Przewidziana przez powo ł ywan ą ustaw ę ochrona przedsi ę biorców przed skutkami czynów nieuczciwej konkurencji nast ę puje w trybie przewidzianym dla roszcze ń cywilnoprawnych, na drodze post ę powania przed s ą dami powszechnymi. Prawo dochodzenia roszcze ń przed s ą dem przys ł uguje ka ż demu przedsi ę biorcy, którego interes zosta ł naruszony lub zagro ż ony przez czyn nieuczciwej konkurencji. Stosownie do art. 18 ust. 1 ww. ustawy, w razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji przedsi ę biorca, którego interes zosta ł zagro ż ony lub naruszony, mo ż e żą da ć : (1) zaniechania niedozwolonych dzia ł a ń , (2) usuni ę cia skutków niedozwolonych dzia ł a ń , (3) z ł o ż enia jednokrotnego lub wielokrotnego o ś wiadczenia odpowiedniej tre ś ci i w odpowiedniej formie, (4) naprawienia wyrz ą dzonej szkody, na zasadach ogólnych, (5) wydania bezpodstawnie uzyskanych korzy ś ci, na zasadach ogólnych, (6) zas ą dzenia odpowiedniej sumy pieni ęż nej na okre ś lony cel spo ł eczny zwi ą zany ze wspieraniem kultury polskiej lub ochron ą dziedzictwa narodowego – je ż eli czyn nieuczciwej konkurencji by ł zawiniony. Wykorzystuj ą c cywilnoprawne ś rodki dochodzenia roszcze ń , ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji stwarza wi ę c przedsi ę biorcom mo ż liwo ść efektywnego dochodzenia swoich praw i obron ę interesów przed nieuczciw ą konkurencj ą . Zgodnie z art. 85 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urz ę du mo ż e, w drodze decyzji, odmówi ć wszcz ę cia post ę powania antymonopolowego, je ż eli w sposób oczywisty z zawartych we wniosku oraz posiadanych przez Prezesa Urz ę du informacji wynika, ż e nie naruszono zakazu okre ś lonego w art. 5, w zakresie niewy łą czonym na podstawie art. 6 i 7, lub zakazu okre ś lonego w art. 8. Z zawartych we wniosku oraz posiadanych przez Prezesa Urz ę du informacji wynika, ż e nie naruszono zakazów okre ś lonych w art. 5 i 8 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. 16 W zwi ą zku z tym nale ż a ł o odmówi ć wszcz ę cia, na wniosek Pana Stanis ł awa Osieckiego, post ę powania antymonopolowego w niniejszej sprawie. Maj ą c powy ż sze na wzgl ę dzie, orzeczono jak w sentencji. Stosownie do tre ś ci art. 78 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej dor ę czenia, za po ś rednictwem niniejszej Delegatury. Otrzymuje: Pan Stanis ł aw Osiecki Zak ł ad Us ł ug Wielobran ż owych ul. Prószkowska 27/27 45–759 Opole 17