RWR-74/2005

PREZES URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA WE WROC Ł AWIU 50-413 Wroc ł aw, ul. Walo ń ska 3-5 tel.(071)344 65 87, (071)34 05 920, fax (071)34 05 922 e-mail: wroclaw@uokik.gov.pl RWR-411-38/04/AW/48 Wroc ł aw, 30.12.2005r. DECYZJA nr RWR 74/2005 I. Na podstawie art. 9 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (j.t. Dz. U. z 2005r., nr 244, poz. 2080) oraz stosownie do art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 18 poz. 172 ze zm.), po przeprowadzeniu post ę powania antymonopolowego, wszcz ę tego na wniosek „Drebszok-Drewpol” Sp. z o.o., ul. Ko ś ciuszki 60/5, 50-009 Wroc ł aw przeciwko Regionalnej Dyrekcji Lasów Pa ń stwowych, ul. Grunwaldzka 90, 50-357 Wroc ł aw - dzia ł aj ą c w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: uznaje si ę za ograniczaj ą c ą konkurencj ę i naruszaj ą c ą zakaz, o którym mowa w art. 8 ust. 1 i 2 pkt 5 ww. ustawy, praktyk ę Regionalnej Dyrekcji Lasów Pa ń stwowych we Wroc ł awiu, polegaj ą c ą na nadu ż ywaniu pozycji dominuj ą cej na regionalnym rynku sprzeda ż y surowca drzewnego poprzez odmow ę uznania „Drebszok-Drewpol” Sp. z o.o. we Wroc ł awiu za nabywc ę surowca drzewnego na rynku regionalnym w 2005 roku wskutek zastosowania dyskryminacyjnych „Kryteriów uczestnictwa w rynku regionalnym”, co przeciwdzia ł a ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do rozwoju konkurencji, i nakazuje si ę zaniechanie jej stosowania. II. Na podstawie art. 9 ww. ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów oraz stosownie do art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 ww. rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów , po przeprowadzeniu post ę powania antymonopolowego, wszcz ę tego na wniosek „Drebszok-Drewpol” Sp. z o.o., ul. Ko ś ciuszki 60/5, 50-009 Wroc ł aw przeciwko Regionalnej Dyrekcji Lasów Pa ń stwowych, ul. Grunwaldzka 90, 50-357 Wroc ł aw - dzia ł aj ą c w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: uznaje si ę za ograniczaj ą c ą konkurencj ę i naruszaj ą c ą zakaz, o którym mowa w art. 8 ust. 1 i 2 pkt 8 ww. ustawy, praktyk ę Regionalnej Dyrekcji Lasów Pa ń stwowych we Wroc ł awiu, polegaj ą c ą na nadu ż ywaniu pozycji dominuj ą cej na regionalnym rynku sprzeda ż y surowca drzewnego poprzez stosowanie dyskryminacyjnych „Kryteriów uczestnictwa w rynku regionalnym”, powoduj ą cych podzia ł tego rynku wed ł ug kryteriów asortymentowych lub podmiotowych, i nakazuje si ę zaniechanie jej stosowania. III. Na podstawie art. 101 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 i 8 ww. ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów oraz stosownie do art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 ww. rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów - dzia ł aj ą c w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: nak ł ada si ę na Regionaln ą Dyrekcj ę Lasów Pa ń stwowych, ul. Grunwaldzka 90, 50-357 Wroc ł aw, kar ę pieni ęż n ą w wysoko ś ci 105 467,78 z ł z ł otych (s ł ownie: sto pi ęć tysi ę cy czterysta sze ść dziesi ą t siedem z ł otych siedemdziesi ą t osiem groszy) p ł atn ą do bud ż etu pa ń stwa. IV. Na podstawie art. 69 ust. 1 i ust. 3 oraz 75 ww. ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów oraz stosownie do art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów , po rozpatrzeniu wniosku „Drebszok-Drewpol” Sp. z o.o. we Wroc ł awiu o zobowi ą zanie Regionalnej Dyrekcji Lasów Pa ń stwowych we Wroc ł awiu do zwrotu Wnioskodawcy kosztów celowego dochodzenia praw i celowej obrony, w tym tak ż e kosztów adwokackich wed ł ug norm przepisanych - - w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony i Konkurencji i Konsumentów: zobowi ą zuje si ę Regionaln ą Dyrekcj ę Lasów Pa ń stwowych we Wroc ł awiu do zwrotu „Drebszok-Drewpol” Sp. z o.o. we Wroc ł awiu kosztów niezb ę dnych do celowego dochodzenia praw i celowej obrony w kwocie 1595 z ł (s ł ownie: jeden tysi ą c pi ęć set dziewi ęć dziesi ą t pi ęć z ł otych), w tym 1080 z ł kosztów zast ę pstwa prawnego. UZASADNIENIE 1. Do Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów Delegatura we Wroc ł awiu, dnia 21.10.2004r. wp ł yn ął op ł acony wniosek „Drebszok-Drewpol” Sp. z o.o. we Wroc ł awiu (dalej: Spó ł ka) o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego przeciwko Regionalnej Dyrekcji Lasów Pa ń stwowych we Wroc ł awiu (dalej: RDLP) w zwi ą zku z podejrzeniem naruszenia przez ni ą ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (j.t. Dz.U. z 2005r., nr 244, poz. 2080), dalej: ustawa o ochronie (…), o uznanie stosowanych przez RDLP praktyk za dzia ł ania naruszaj ą ce konkurencj ę i nakazanie zaniechania ich stosowania, o na ł o ż enie na RDLP kary pieni ęż nej oraz o zobowi ą zanie RDLP do zwrotu Spó ł ce kosztów celowego dochodzenia praw i celowej obrony, w tym tak ż e kosztów adwokackich wed ł ug norm przepisanych. Dowód: karta 1-8. 1.1. Precyzuj ą c zarzuty wniosku, w pi ś mie z 09.11.2004r., Wnioskodawca zarzuci ł RDLP naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 6 oraz art. 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 i 8 ustawy o ochronie (…). W pi ś mie z 19.11.2004r. Wnioskodawca wskaza ł przedsi ę biorców, uczestnicz ą cych wspólnie z RDLP i nadle ś nictwami w domniemanym porozumieniu, a tym samym mog ą cych narusza ć art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy. Dowód: karta 50-52, 53. 1.2. Po analizie powy ż szych wniosków Spó ł ki o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego, Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: Prezes Urz ę du) uzna ł za zasadne przeprowadzenie post ę powania wyja ś niaj ą cego. W jego wyniku Prezes Urz ę du ustali ł - na podstawie wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego 2 z 21.10.2004r., uzupe ł nionego pismami z 09.11.2004r. i 19.11.2004r. - ż e musz ą zosta ć wszcz ę te dwa odr ę bne post ę powania w sprawie praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę . Pierwsze z nich, obejmuj ą ce zarzut porozumienia ograniczaj ą cego konkurencj ę (art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy o ochronie […]), natomiast drugie post ę powanie dotycz ą ce zarzutu nadu ż ywania pozycji dominuj ą cej (art. 8 ust. 1 i 2 pkt 5 i 8 ustawy o ochronie […]). Konieczno ść prowadzenia dwóch odr ę bnych post ę powa ń by ł a uzasadniona faktem, ż e ró ż ni byli uczestnicy ka ż dego z nich. Wobec powy ż szego Spó ł ka zosta ł a zobowi ą zana do sporz ą dzenia ujednoliconego wniosku o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego w sprawie praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę (z wy łą czeniem zarzutu z art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy o ochronie […]), w oparciu o które zostanie wszcz ę te post ę powanie, gdzie uczestnikiem b ę dzie RDLP we Wroc ł awiu. Dowód: karta 54. 1.3. Wykonuj ą c wezwanie Prezesa Urz ę du, Pe ł nomocnik Spó ł ki sporz ą dzi ł ujednolicony wniosek o wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego, obejmuj ą cy zarzut naruszenia przez RDLP art. 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 i 8 ustawy o ochronie (…). Spó ł ka wnios ł a o uznanie stosowanych przez RDLP praktyk za dzia ł ania naruszaj ą ce konkurencj ę i o nakazanie zaniechania ich stosowania, o na ł o ż enie na RDLP kary pieni ęż nej oraz o zobowi ą zanie RDLP do zwrotu Spó ł ce kosztów celowego dochodzenia praw i celowej obrony, w tym tak ż e kosztów adwokackich wed ł ug norm przepisanych. Dowód: karta 55-62. 1.4. W uzasadnieniu swojego wniosku Spó ł ka wskaza ł a, ż e uchwa łą Komisji Le ś no-Drzewnej (dalej: Komisja) z dnia 06.10.2004r. nie zosta ł a zaklasyfikowana jako odbiorca zaopatruj ą cy si ę w drewno na rynku regionalnym w 2005r. Ta decyzja w praktyce eliminuje Spó ł k ę z tego rynku i zmusza do zakupów drewna na rynku lokalnym, tj. b ę d ą cym w gestii nadle ś niczych, na którym – w ocenie Spó ł ki – panuj ą gorsze warunki, brak mo ż liwo ś ci zakupu wi ę kszej ilo ś ci drewna, ceny s ą mniej korzystne. Na rynku regionalnym za ś zawierana jest jedna umowa, dost ę p do surowca drzewnego jest gwarantowany, s ą stosowane opusty cenowe i dogodne terminy p ł atno ś ci. Spó ł ka poda ł a, ż e zosta ł a wyeliminowana z rynku regionalnego wskutek zastosowania przez RDLP „Kryteriów Klasyfikacyjnych wybranych zagadnie ń ”, które s ą niejasne, niejednoznaczne i cz ęś ciowo niezrozumia ł e. Wnioskodawca zarzuci ł , ż e RDLP nie poinformowa ł a go, ż e do oceny spe ł nienia poszczególnych kryteriów zosta ł a zastosowana skala punktowa, nie wiedzia ł , jak ą ilo ść punktów mo ż na zyska ć za poszczególne kryteria i jaka liczba punktów gwarantuje przyj ę cie na rynek regionalny. Informuj ą c Spó ł k ę o niezakwalifikowaniu jej do grona odbiorców rynku regionalnego, RDLP nie wskaza ł a, jaka ilo ść punktów za jakie kryteria zosta ł a Spó ł ce przyznana. To zdaniem Wnioskodawcy ś wiadczy o niejednoznaczno ś ci kryteriów. Wnioskodawca wskaza ł ponadto, ż e kryterium pt. „Zatrudnienie na dzie ń 30 czerwca 2004r.” jest niejednoznaczne, poniewa ż z jednej strony redukcja zatrudnienia i zlecanie prac wykonawcom zewn ę trznym (outsourcing) mo ż e powadzi ć do obni ż enia kosztów w ł asnych i w konsekwencji do podniesienia wska ź nika zysku; i w takim wypadku niski czy malej ą cy poziom zatrudnienia ś wiadczy o dobrej kondycji finansowej i rozwoju przedsi ę biorcy. Oceniaj ą c kwesti ę zatrudnienia z drugiej strony mo ż na stwierdzi ć , ż e du ż a liczba zatrudnionych pracowników ś wiadczy o dobrej kondycji finansowej przedsi ę biorcy i o tym, ż e nie ma on problemów z kosztami pracy. Niejasne w ocenie Wnioskodawcy s ą tak ż e kryteria: „Dynamika rozwoju firmy – ró ż nica pomi ę dzy wielko ś ci ą zakupów w roku 2001 i 2003” (wed ł ug Spó ł ki na takiej podstawie w ogóle nie jest mo ż liwa ocena rozwoju firm uczestnicz ą cych w rynku regionalnym w poprzednich latach) i „Inwestycje - ró ż nica pomi ę dzy warto ś ci ą maj ą tku 3 trwa ł ego netto w roku 2001 i 2003”. W ocenie Spó ł ki niejasne jest równie ż kryterium „Poparcie lokalnego samorz ą du”, gdy ż nie wiadomo, jaki samorz ą d lokalny i w jakiej formie mia ł by takiego poparcia udzieli ć . Z przytoczonych okoliczno ś ci zdaniem Spó ł ki wynika, ż e o wyeliminowaniu jej z rynku regionalnego w 2005r. decydowa ł a w rzeczywisto ś ci arbitralna decyzja RDLP, oparta na jej tylko znanych kryteriach i ż e decyzja ta zapad ł a zanim rozpocz ęł a si ę klasyfikacja odbiorców wed ł ug wyszczególnionych kryteriów. Z kolei odno ś nie podejrzenia naruszenia art. 8 ust. 2 pkt 8 ustawy o ochronie (…), Spó ł ka stwierdzi ł a, ż e RDLP stosuje inne procedury i regu ł y w zakresie przydzia ł u, zabezpieczenia ilo ś ci surowca oraz jego sprzeda ż y dla ró ż nych przedsi ę biorców, tj. 1) fabryk celulozy, papierni i fabryk p ł yt, 2) przedsi ę biorców zajmuj ą cych si ę po ś rednictwem w sprzeda ż y drewna, 3) innych uczestników rynku. Wed ł ug wiedzy Wnioskodawcy, RDLP dopuszcza do udzia ł u w rynku regionalnym podmioty zagraniczne i sprzedaje im surowiec drzewny w ka ż dym asortymencie niezale ż nie od jakichkolwiek kryteriów, procedur i ogranicze ń asortymentowych obowi ą zuj ą cych podmioty krajowe, w tym Wnioskodawc ę . Podzia ł rynku sprzeda ż y drewna wg kryteriów podmiotowych i asortymentowych dokonywany jest w zale ż no ś ci od tego, czy kontrahentem RDLP jest podmiot krajowy czy zagraniczny oraz z uwagi na to, jak ą ilo ść surowca kupuje podmiot krajowy. Znaczenia dla dokonywanego podzia ł u ma tak ż e asortyment – w szczególno ś ci papierówka sosnowa, brzozowa i ś wierkowa. Dokonywany wed ł ug takich zasad podzia ł rynku stwarza Spó ł ce zró ż nicowane warunki konkurencji. Dowód: karta 56-62, 247. 1. 5. W oparciu o powy ż szy wniosek, Prezes Urz ę du wszcz ął post ę powanie antymonopolowe, w zwi ą zku z podejrzeniem nadu ż ywania przez Regionaln ą Dyrekcj ą Lasów Pa ń stwowych, ul. Grunwaldzka 50, 50-357 Wroc ł aw, pozycji dominuj ą cej na regionalnym rynku sprzeda ż y surowca drzewnego, polegaj ą cego na: 1) odmowie uznania „Drebszok-Drewpol” Sp. z o.o. we Wroc ł awiu za nabywc ę surowca drzewnego na rynku regionalnym w 2005 roku wskutek zastosowania „Kryteriów uczestnictwa w rynku regionalnym”, co przeciwdzia ł a ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do rozwoju konkurencji, a tym samym mo ż e stanowi ć naruszenie art. 8 ust. 1 i 2 pkt 5 ww. ustawy o ochronie (…). 2) stosowaniu „Kryteriów uczestnictwa w rynku regionalnym”, powoduj ą cych podzia ł tego rynku wed ł ug kryteriów asortymentowych lub podmiotowych, co mo ż e stanowi ć naruszenie art. 8 ust. 1 i 2 pkt 8 ww. ustawy o ochronie (…). Dowód: karta 100-101. 1.6. W odpowiedzi na zarzuty zawarte we wniosku o wszcz ę cie post ę powania, RDLP o ś wiadczy ł a, ż e nie zgadza si ę z zarzutami naruszenia art. 8 ust. 1 i 2 pkt 5 i 8 ustawy o ochronie (…). W ocenie RDLP nie posiada ona statusu przedsi ę biorcy, poniewa ż nie prowadzi dzia ł alno ś ci gospodarczej we w ł asnym imieniu, w szczególno ś ci w zakresie sprzeda ż y surowca drzewnego, co jest niezb ę dnym elementem uzyskania statusu przedsi ę biorcy w oparciu o art. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie dzia ł alno ś ci gospodarczej . RDLP zarzuci ł a te ż , ż e w postanowieniu o wszcz ę ciu post ę powania niejasno zosta ł sformu ł owany rynek w ł a ś ciwy. Jak poda ł a RDLP, zgodnie z § 2 ust. 4 Zarz ą dzenia Nr 91/2001 Dyrektora Generalnego Lasów Pa ń stwowych, uprawnienie do zawierania umów sprzeda ż y drewna posiadaj ą wy łą cznie nadle ś niczowie, natomiast Dyrektor Generalny oraz dyrektorzy regionalnych dyrekcji LP jedynie organizuj ą i koordynuj ą t ę sprzeda ż . RDLP stwierdzi ł a, ż e bezzasadny jest zarzut Wnioskodawcy, ż e w nadle ś nictwach nie ma mo ż liwo ś ci zakupu wi ę kszej ilo ś ci drewna. Uzasadni ł a to tym, ż e w latach 2003 i 2004 4 ok. 70% ogólnej ilo ś ci drewna na obszarze dzia ł ania RDLP sprzedano w nadle ś nictwach. Nie zgodzi ł a si ę te ż z zarzutem, ż e przy zakupach w nadle ś nictwach panuj ą gorsze warunki cenowe. Zdaniem RDLP poziom cen stosowanych umowach zawieranych przez Dyrektora RDLP oraz nadle ś niczych jest zbli ż ony, a zazwyczaj jest jednakowy. W opinii RDLP ró ż nica polega na tym, ż e na rynku regionalnym zawiera si ę umow ę z Dyrektorem RDLP, a na rynku lokalnym z nadle ś niczymi. Odnosz ą c si ę do kwestii ustalenia przez Komisj ę Le ś no-Drzewn ą kryteriów, w oparciu które dokonywany jest wybór podmiotów mog ą cych zawiera ć umowy sprzeda ż y drewna na rynku regionalnym, RDLP stwierdzi ł a, ż e celem ich opracowania by ł o zorganizowanie sprzeda ż y w ramach struktury organizacyjnej Lasów Pa ń stwowych, przy uwzgl ę dnieniu usprawiedliwionych potrzeb najwi ę kszych odbiorców w zakresie zwi ą zanym z u ł atwieniem czynno ś ci formalno-proceduralnych przy dokonywaniu zakupów drewna. Przez u ł atwienia, jak poda ł a RDLP, nale ż y rozumie ć : negocjowanie warunków sprzeda ż y, cen zakupów drewna itp. z jednym przedstawicielem Lasów Pa ń stwowych (RDLP), a nie z poszczególnymi (cz ę sto kilkunastoma) nadle ś nictwami. Odpowiadaj ą c na pytanie Prezesa Urz ę du, co zadecydowa ł o o przyznaniu okre ś lonej liczby punktów w ramach poszczególnych kryteriów, RDLP stwierdzi ł a, ż e by ł a to konieczno ść wy ł onienia najwi ę kszych firm przetwarzaj ą cych surowiec drzewny, o najwi ę kszej skali zakupów i najwi ę kszym obci ąż eniu zwi ą zanym z ryzykiem przetwarzania surowca drzewnego. Ustalaj ą c wagi do poszczególnych kryteriów preferowano: g łę boki przerób surowca drzewnego, tworzenie nowych miejsc pracy, inwestowanie w rozwój zak ł adu, uzyskiwanie certyfikatów ś wiadcz ą cych o jako ś ci wyrobu. RDLP o ś wiadczy ł a, ż e przedstawiony podzia ł klienteli (tj. na odbiorców rynku regionalnego i lokalnego) dla potrzeb organizacji ich obs ł ugi, nie jest równoznaczny z podzia ł em rynku w ł a ś ciwego wed ł ug kryterium podmiotowego. Ustalenie organizacji sprzeda ż y drewna nie doprowadzi ł o do zró ż nicowania rynku sprzeda ż y drewna wed ł ug asortymentu, poniewa ż takie same rodzaje drewna s ą sprzedawane w oparciu o umowy zawierane przez Dyrektora RDLP, jak i przez poszczególnych nadle ś niczych. W ocenie RDLP inaczej by ć nie mo ż e, poniewa ż Dyrektor RDLP sprzedaje drewno pochodz ą ce wy łą cznie z nadle ś nictw, znajduj ą cych si ę na obszarze dzia ł ania RDLP. Wed ł ug RDLP, przed ł o ż one przez Wnioskodawc ę pisma pochodz ą ce od nadle ś nictw, w których stwierdza si ę brak mo ż liwo ś ci realizacji okre ś lonych zamówie ń Spó ł ki, ś wiadcz ą jedynie o tym, ż e w momencie sk ł adania przez ni ą zamówie ń , niektóre nadle ś nictwa nie dysponowa ł y ju ż ilo ś ci ą lub/oraz gatunkiem drewna, które zamierza ł a kupi ć Spó ł ka. Zdaniem Uczestnika, sytuacji tej nie mo ż na uto ż samia ć – jak czyni to Wnioskodawca - z odmow ą sprzeda ż y drewna w ogóle. RDLP zarzuci ł a Wnioskodawcy, ż e przedstawi ł pisma jedynie kilku nadle ś nictw, spo ś ród 33 funkcjonuj ą cych na obszarze dzia ł ania RDLP. Brak mo ż liwo ś ci zakupu oczekiwanej ilo ś ci drewna, b ą d ź jego okre ś lonego gatunku, wynika przede wszystkim ze znacznego przerostu popytu nad poda żą , a nie ze z ł ej woli Lasów Pa ń stwowych. Uczestnik stwierdzi ł , ż e organizacja sprzeda ż y w Lasach Pa ń stwowych wykazuje podobie ń stwo do stosowanych powszechnie w obrocie rozwi ą za ń dotycz ą cych obs ł ugi klientów i w szczególno ś ci ma na celu usprawnienie tej obs ł ugi oraz dostosowanie jej do potrzeb klienteli. Nie stoi w sprzeczno ś ci z prawem – zdaniem RDLP – dokonywanie wewn ę trznego podzia ł u klientów na np. hurtowych, detalicznych, strategicznych. Natomiast stworzenie kryteriów, wed ł ug których okre ś lono kr ą g podmiotów obs ł ugiwanych przez RDLP nie spowodowa ł o stworzenia grup odbiorców Lasów Pa ń stwowych w postaci papierni, po ś redników sprzeda ż y drewna na eksport i inne podmioty (co zarzuci ł Wnioskodawca). RDLP zaprzeczy ł a, ż e w jakikolwiek sposób faworyzuje przedsi ę biorców zagranicznych w stosunku do polskich przedsi ę biorców, poniewa ż podmioty zagraniczne te ż nie nabywaj ą drewna w ka ż dej zamówionej ilo ś ci. 5 W rezultacie RDLP wnios ł a o wydanie decyzji o niestwierdzeniu stosowania przez Uczestnika praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę i o na ł o ż enie na Wnioskodawc ę obowi ą zku zwrotu Uczestnikowi kosztów celowej obrony, w tym kosztów zast ę pstwa prawnego wed ł ug norm przepisanych. Dowód: karta 120-130, 252. W oparciu o zebrany w sprawie materia ł dowodowy, Prezes Urz ę du ustali ł nast ę puj ą cy stan faktyczny: 2.1. Wnioskodawca jest przedsi ę biorc ą wyst ę puj ą cym pod firm ą „Drebszok-Drewpol” Spó ł ka z ograniczon ą odpowiedzialno ś ci ą , z siedzib ą we Wroc ł awiu przy ul. Ko ś ciuszki 60/5, wpisanym do rejestru przedsi ę biorców Krajowego Rejestru S ą dowego przez S ą d Rejonowy dla Wroc ł awia - Fabrycznej we Wroc ł awiu, VI Wydzia ł Gospodarczy Krajowego Rejestru S ą dowego pod nr KRS 0000165165. Przedmiotem dzia ł alno ś ci Spó ł ki jest m.in.: 1) sprzeda ż hurtowa, w tym eksport i import drewna, 2) gospodarka le ś na, 3) dzia ł alno ść us ł ugowa zwi ą zana z le ś nictwem. Dowód: karta 63-65. 2.2. Uczestnik post ę powania - Regionalna Dyrekcja Lasów Pa ń stwowych we Wroc ł awiu jest jednostk ą organizacyjn ą Pa ń stwowego Gospodarstwa Le ś nego Lasy Pa ń stwowe, nieposiadaj ą c ą osobowo ś ci prawnej, zarz ą dzaj ą c ą wydzielonym mieniem Skarbu Pa ń stwa. Prawn ą podstaw ę dzia ł ania RDLP stanowi ustawa z dnia 28 wrze ś nia 1991 r. o lasach (j.t. Dz.U. z 2005r. Nr 45, poz. 435 ze zm.) oraz wydane na jej podstawie zarz ą dzenie nr 50 Ministra Ochrony Ś rodowiska, Zasobów Naturalnych i Le ś nictwa z dnia 18 maja 1994 r. w sprawie nadania statutu Pa ń stwowemu Gospodarstwu Le ś nemu Lasy Pa ń stwowe (dalej: Statut ). Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o lasach , lasami stanowi ą cymi w ł asno ść Skarbu Pa ń stwa zarz ą dza Pa ń stwowe Gospodarstwo Le ś ne Lasy Pa ń stwowe (dalej: Lasy Pa ń stwowe lub LP). W ramach sprawowanego zarz ą du Lasy Pa ń stwowe m.in. prowadz ą gospodark ę le ś n ą , gospodaruj ą gruntami i innymi nieruchomo ś ciami oraz ruchomo ś ciami zwi ą zanymi z gospodark ą le ś n ą . Gospodarka le ś na to dzia ł alno ść le ś na w zakresie m.in. pozyskiwania i sprzeda ż y drewna (art. 6 ust. 1 pkt 1) ustawy o lasach ). W sk ł ad Lasów Pa ń stwowych wchodz ą nast ę puj ą ce jednostki organizacyjne: 1) Dyrekcja Generalna Lasów Pa ń stwowych, 2) regionalne dyrekcje Lasów Pa ń stwowych, 3) nadle ś nictwa, 4) inne jednostki organizacyjne nie posiadaj ą ce osobowo ś ci prawnej. 2.3. Ustawa o lasach z przepisami wykonawczymi nie reguluje bezpo ś rednio zasad sprzeda ż y drewna w Lasach Pa ń stwowych. Okre ś la je Statut oraz Zarz ą dzenie nr 91 Dyrektora Generalnego Lasów Pa ń stwowych z dnia 30.11.2001r. w sprawie prowadzenia sprzeda ż y drewna w Pa ń stwowym Gospodarstwie Le ś nym Lasy Pa ń stwowe (dalej: Zarz ą dzenie nr 91/2001 ) wraz z za łą cznikami, tj.: 1) Za łą cznik nr 1 „Zasady sprzeda ż y drewna w Pa ń stwowym Gospodarstwie Le ś nym Lasy Pa ń stwowe”; 2) Za łą cznik nr 2 „Zasady zawierania porozumie ń d ł ugoterminowych dotycz ą cych sprzeda ż y i zakupu surowca drzewnego”; 3) Za łą cznik nr 3 „Tryb i harmonogram tworzenia rocznego planu pozyskania i sprzeda ż y drewna”. 6 W my ś l Zarz ą dzenia 91/2001 , kompetencje w zakresie sprzeda ż y drewna posiadaj ą : Dyrektor Generalny, dyrektorzy dyrekcji regionalnych oraz nadle ś niczowie. Zgodnie z § 2 ust. 3 Za łą cznika nr 1 do Zarz ą dzenia 91/2001 sprzeda ż drewna na rynku regionalnym organizuje i koordynuje dyrektor regionalnej dyrekcji LP w porozumieniu z nadle ś niczymi. Za łą cznik nr 1 do Zarz ą dzenia 91/2001 w § 1 wyró ż nia nast ę puj ą ce rynki: - krajowy - segment rynku w gestii Dyrektora Generalnego LP, - regionalny - segment rynku w gestii dyrektorów regionalnych dyrekcji LP, - lokalny - segment rynku w gestii nadle ś niczych. Dowód: karta 375-383. 2.4. W oparciu o Zarz ą dzenie nr 91/2001 zosta ł o wydane Zarz ą dzenie nr 36/2003 Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Pa ń stwowych we Wroc ł awiu z dnia 2.04.2002r. w sprawie prowadzenia sprzeda ż y surowca drzewnego w Regionalnej Dyrekcji Lasów Pa ń stwowych we Wroc ł awiu (dalej: Zarz ą dzenie nr 36/2003 ) wraz z za łą cznikami, znowelizowanymi Aneksem nr 1 z 10.11.2004r.: 1) Za łą cznik nr 1 „Zasady sprzeda ż y surowca drzewnego w Regionalnej Dyrekcji Lasów Pa ń stwowych we Wroc ł awiu”; 2) Za łą cznik nr 2 „Regulamin sprzeda ż y surowca drzewnego na rynku regionalnym Regionalnej Dyrekcji Lasów Pa ń stwowych we Wroc ł awiu”. Zgodnie z § 2 ust. 2 Za łą cznika nr 1 do Zarz ą dzenia 36/2003 , rynek regionalny, to segment rynku drzewnego, na którym sprzeda ż surowca organizuje i koordynuje Dyrektor RDLP. Na szczeblu rynku regionalnego RDLP zawiera umowy sprzeda ż y drewna z przedsi ę biorcami krajowymi i zagranicznymi. Dowód: karta 384, 393-402. 2.5. Surowiec drzewny ró ż nicuje si ę ze wzgl ę du na: a) wymiar, tj. drewno wielko-, ś rednio- i ma ł owymiarowe; b) rodzaj: np. sosna, ś wierk, d ą b, buk, brzoza, jod ł a, modrzew, lipa, klon, olcha; c) sortyment, czyli okre ś lony symbolem (np. S2A, S2B, WA03) gatunek drewna spe ł niaj ą cy okre ś lone warunki jako ś ciowe i wielko ś ciowe uj ę te w odpowiednich normach przedmiotowych przeznaczone do wykorzystania bezpo ś rednio w ró ż nych ga łę ziach produkcji (np. w przemy ś le meblarskim, w budownictwie) lub do dalszego przerobu (np. w papierniach). Dowód: karta 258, 405-406 „zastrze ż one”. 2.6. W toku post ę powania dowodowego Wnioskodawca stwierdzi ł , ż e nadle ś niczowie, ju ż na etapie sporz ą dzania planów sprzeda ż y drewna na dany rok, przekazuj ą okre ś lone ilo ś ci drewna na poszczególne rynki na podstawie polece ń odpowiednio: Dyrektora Generalnego LP – na rynek krajowy i Dyrektora RDLP – na rynek regionalny. Na tak okre ś lone ilo ś ci drewna nadle ś niczowie wystawiaj ą upowa ż nienia do sprzeda ż y drewna dla Dyrektora Generalnego LP i Dyrektora RDLP . Wed ł ug twierdze ń Uczestnika, ca łą mas ą drewna dysponuj ą w sposób autonomiczny nadle ś niczowie i oni te ż , tworz ą c plan sprzeda ż y drewna na dany rok kalendarzowy, samodzielnie decyduj ą o sposobie dystrybucji tego surowca. Dowód: karta 247, 253. 2.7. Spó ł ka, w pi ś mie z 08.09.2004r. zwróci ł a si ę do RDLP z pro ś b ą o wskazanie nadle ś nictw, które otrzyma ł y dodatkow ą mas ę drewna na IV kwarta ł 2004 roku, aby w drodze przetargu móc kupi ć od nich surowiec drzewny. Po otrzymaniu od RDLP, w dniu 7 09.09.2004r., wykazu tych nadle ś nictw, Spó ł ka wyst ą pi ł a do 15 z 25 nadle ś nictw umieszczonych na wykazie, z ofert ą zakupu drewna w IV kwartale 2004r. Z udzielonych w pierwszej po ł owie wrze ś nia 2004r. odpowiedzi nadle ś nictw, (Boles ł awiec, Pie ń sk, Wa ł brzych, Szklarska Por ę ba, Kamienna Góra, W ę gliniec, Ś widnica, Chocianów) wynika ł o, ż e – z ró ż nych wzgl ę dów – nie ma mo ż liwo ś ci zakupu przez Spó ł k ę proponowanych ilo ś ci drewna. Nadle ś nictwa odpisa ł y, ż e dodatkowa masa surowca drzewnego ju ż zosta ł a sprzedana w przetargu (nadle ś nictwa: Boles ł awiec, Wa ł brzych), ż e brak jest sortymentu drewna, jaki chcia ł aby naby ć Spó ł ka (nadle ś nictwa: Pie ń sk, Szklarska Por ę ba, Kamienna Góra), ż e nie ma takiej mo ż liwo ś ci (W ę gliniec) lub, ż e dodatkowa masa surowca zosta ł a przeznaczona na pokrycie niedoborów do realizacji wcze ś niej zawartych umów rynku krajowego i regionalnego (nadle ś nictwa: Ś widnica, Chocianów). Nadle ś nictwo L ą dek Zdrój poinformowa ł o o przetargu nieograniczonym, na którym b ę dzie sprzedana dodatkowa masa drewna. Dowód: karta 29-32, 36-46. 2.8. W pi ś mie z 21.09.2004r. Spó ł ka zg ł osi ł a w RDLP zapotrzebowanie na zakup 100 tys. m³ surowca drzewnego. W odpowiedzi, pismem z 27.09.2004r., RDLP poinformowa ł a, ż e klasyfikacji na rynek regionalny dokonuje Komisja do przeprowadzenia sprzeda ż y na rynku regionalnym, zgodnie z Regulaminem sprzeda ż y surowca drzewnego na rynku regionalnym RDLP we Wroc ł awiu. Wskaza ł a dalej, ż e zamówienie na surowiec drzewny w 2005r. nale ż y z ł o ż y ć bezpo ś rednio w nadle ś nictwach. Stosownie do polecenia RDLP, 01.10.2004r. Spó ł ka wyst ą pi ł a do 20 nadle ś nictw o przekazanie do sprzeda ż y na rynku regionalnym w 2005r. okre ś lonych ilo ś ci surowca drzewnego. Nadle ś nictwa: Chocianów, Kamienna Góra, Ś widnica, Z ł otoryja, Henryków, Ruszów, Ś wi ę toszów, w pierwszej po ł owie pa ź dziernika 2004r. odpowiedzia ł y, ż e nie mog ą zabezpieczy ć surowca drzewnego, o który wnioskowa ł a Spó ł ka. Jako uzasadnienie poda ł y m.in. zako ń czenie procesu podzia ł u drewna na poszczególne rynki, brak wnioskowanego sortymentu drewna, trudno ś ci techniczne przy wykonaniu umowy sprzeda ż y (likwidacja sk ł adnicy, brak sprz ę tu do dowozu). Dowód: karta 12, 16, 18-24, 66, 70, 72, 73, 74, 76, 77, 147. 2.9. Geneza powstania Komisji Drzewno-Le ś nej . Na spotkaniach z przedsi ę biorcami zainteresowanymi zakupem drewna, które odby ł y si ę w dniach 20, 23, 25 i 27 sierpnia 2004r., Dyrektor RDLP poprosi ł o wybranie reprezentacji przedsi ę biorców (tzw. Komisji Drzewnej), która prowadzi ł aby z RDLP rozmowy na temat organizacji zasad sprzeda ż y drewna. Przedstawiciele Lasów Pa ń stwowych nie ingerowali w sk ł ad Komisji Drzewnej, do której ostatecznie wesz ł o 12 przedstawicieli przedsi ę biorców rynku drzewnego. Natomiast 9 przedstawicieli Lasów Pa ń stwowych (3 RDLP i 6 nadle ś nictw) tworzy ł o tzw. Komisj ę do spraw sprzeda ż y surowca drzewnego. Dla po łą czonych Komisji: drzewnej i do spraw sprzeda ż y surowca drzewnego przyj ę to wspóln ą nazw ę Komisja Drzewno-Le ś na (dalej: Komisja). Zadaniem Komisji by ł o wypracowanie propozycji dotycz ą cych organizacji sprzeda ż y drewna, w tym tak ż e ustalenie kryteriów, wed ł ug których wy ł aniane by ł yby podmioty, mog ą ce zawiera ć umowy sprzeda ż y drewna z Dyrektorem RDLP. W efekcie swych prac Komisja ustali ł a 7 kryteriów: 1) Ilo ść lat wspó ł pracy; 2) Warto ść zakupu w latach 2001-2003; 3) Zatrudnienie na dzie ń 30 czerwca 2004r.; 4) Dynamika rozwoju firmy – ró ż nica pomi ę dzy wielko ś ci ą zakupów w roku 2001 i 2003; 5) Inwestycje - ró ż nica pomi ę dzy warto ś ci ą maj ą tku trwa ł ego netto w roku 2001 i 2003 (stan na 31 grudnia); 8 6) Posiadanie certyfikatów (ISO, FSC itp.); 7) Poparcie lokalnego samorz ą du. Ustalonym kryteriom zosta ł y przypisane okre ś lone wagi (punktacja), i tak: 1) Ilo ść lat wspó ł pracy – 10 punktów; 2) Warto ść zakupu w latach 2001-2003 – 5 punktów; 3) Zatrudnienie na dzie ń 30 czerwca 2004r.- 10 punktów; 4) Dynamika rozwoju firmy (…) – 5 punktów; 5) Inwestycje (…) – 10 punktów; 6) Posiadanie certyfikatów (ISO, FSC itp.)- 35 punktów; 7) Poparcie lokalnego samorz ą du - 20 punktów. Dowód: karta 399. 2.10. Do przedsi ę biorców zainteresowanych udzia ł em w rynku regionalnym, RDLP pismem z 22.09.2004r. rozes ł a ł a ankiety zawieraj ą ce ww. 7 kryteriów, z pro ś b ą o jej wype ł nienie i odes ł anie do dnia 30.09.2004r. W oparciu o ankiety nadsy ł ane przez przedsi ę biorców dokonano wyboru grupy 34 podmiotów, które wg ustalonych kryteriów uzyska ł y 100 punktów, dzi ę ki czemu mog ł y zawiera ć umowy z Dyrektorem RDLP. Po zestawieniu danych zawartych w nades ł anych ankietach okaza ł o si ę , ż e w ś ród ustalonych kryteriów zbyt ma łą wag ę przywi ą zano do ilo ś ci zakupów surowca drzewnego, wobec czego postanowiono uzupe ł ni ć kryteria o warunek dodatkowy, jakim by ł zakup minimum 100 tys. m³ drewna lub warto ść zakupu co najmniej za 1,5 mln. z ł otych. Tego warunku nie spe ł nia ł o 14 spo ś ród wcze ś niej zakwalifikowanych firm. Dowód: karta 125. 2.11. Pismem z 23.09.2004r., RDLP poinformowa ł a Spó ł k ę , ż e na naradzie Komisji Le ś no- Drzewnej ustalono nowe warunki uczestnictwa w rynku regionalnym RDLP we Wroc ł awiu. W za łą czeniu przes ł ano Spó ł ce ankiet ę , z pro ś b ą o jej wype ł nienie i odes ł anie do 30.09.2004r. Ankieta pt. „Wspó ł praca w zakresie handlu drewnem: Kryteria klasyfikacyjne wybranych zagadnie ń ” (dalej: Kryteria ), zawiera ł a 7 punktów – kryteriów. Spó ł ka w terminie odes ł a ł a wype ł nion ą ankiet ę do RDLP. Dowód: karta 13-15, 25. 2.12. W pi ś mie z 15.10.2004r. RDLP zawiadomi ł a Spó ł k ę , ż e uchwa łą Komisji Le ś no- Drzewnej nie zosta ł a zaklasyfikowana jako odbiorca rynku regionalnego w 2005 roku, poniewa ż otrzyma ł a 46 na 100 punktów, które stanowi ł o minimum uzyskania statusu odbiorcy rynku regionalnego. RDLP poinformowa ł a równie ż , ż e masa surowca drzewnego zg ł oszona wst ę pnie przez nadle ś nictwa dla Spó ł ki – do zakupu na rynku regionalnym, zostanie zwrócona na rynek lokalny nadle ś nictw. Dowód: karta 26. 2.13. Dnia 10.11.2004r. Dyrektor RDLP wyda ł Aneks nr 1 do swojego Zarz ą dzenia nr 36/2003 , którym to Aneksem wprowadzi ł nowy „Regulamin sprzeda ż y surowca drzewnego na rynku regionalnym RDLP we Wroc ł awiu”. W § 5 tego Regulaminu zawarto warunki jakie musi spe ł nia ć przedsi ę biorca, ubiegaj ą cy si ę o przynale ż no ść do rynku regionalnego oraz „Kryteria uczestnictwa w rynku regionalnym” (ustalone przez Komisj ę Le ś no-Drzewn ą ) ze wskazaniem bazy, wagi i warunków uzyskania punktów dodatkowych. Dowód: karta 399. 2.14. W aktach sprawy znajduje si ę pismo RDLP z dnia 02.08.2004r. skierowane do wszystkich podleg ł ych jej nadle ś nictw, w którym powo ł uj ą c si ę na uzgodnienia z Dyrekcj ą 9 Generaln ą LP, RDLP prosi o przeznaczenia ca ł o ś ci surowca typu S2a (li ś ciaste, iglaste) na potrzeby rynku krajowego. Dowód: karta 403. 2.15. W toku post ę powania dowodowego zosta ł przeprowadzony dowód z przes ł uchania ś wiadka pana Jerzego Gwo ź dzia, przedsi ę biorcy, wspólnika DREWKOM spó ł ka jawna w Kar ł owie. Przedsi ę biorca zeznawa ł m.in. na okoliczno ść sposobu powo ł ania „Komisji Le ś no- Drzewnej” i zasad ustalania „Kryteriów uczestnictwa w rynku regionalnym w 2005r.”. Zeznaj ą c o ś wiadczy ł , ż e równie ż otrzyma ł do wype ł nienia ankiet ę z Kryteriami , w której nie podano punktacji. Stwierdzi ł , ż e w ankiecie za żą dano certyfikatów, których, w jego ocenie, nie miano prawa żą da ć . Ś wiadek okaza ł swoje pismo, skierowane do Dyrektora RDLP, w którym o ś wiadczy ł , ż e zbyt krótki czas pomi ę dzy otrzymaniem ankiety, a obowi ą zkiem jej odes ł ania do RDLP, uniemo ż liwi równoprawn ą ocen ę wszystkich przedsi ę biorców, ubiegaj ą cych si ę o udzia ł w rynku regionalnym (dowód: karta 331). Wed ł ug Ś wiadka ankieta by ł a przygotowana z uwzgl ę dnieniem g ł ównie du ż ych firm, zak ł adów papierniczych, bo spo ś ród 7 punktów ankiety tylko 2, tj. lata wspó ł pracy oraz warto ść zakupu nadaj ą si ę do ogólnego zastosowania. Pozosta ł e punkty, zdaniem przedsi ę biorcy, mog ł yby by ć uj ę te w klasyfikacji, ale łą cznie z innymi, dodatkowymi, za ś w tym zestawieniu nie daj ą szans ma ł ym i ś rednim firmom. Ś wiadek poda ł , ż e zasady punktacji (tj. wagi przypisane poszczególnym kryteriom) zosta ł y mu podane w pi ś mie informuj ą cym, ż e nie zosta ł zakwalifikowany na rynek regionalny. Wypowiadaj ą c si ę na temat zasad nabywania drewna na rynku regionalnym, rynku lokalnym i rynku krajowym dla kontrahentów krajowych (papierni, fabryk p ł yt i innych firm) oraz kontrahentów zagranicznych Ś wiadek o ś wiadczy ł , ż e masy drewna s ą zabierane nadle ś nictwom na mocy polecenia Dyrektora Generalnego LP lub Dyrektora RDLP - tak nadle ś niczowie t ł umacz ą Ś wiadkowi przyczyny braku towaru, który mia ł by ć mu dostarczony. Wskaza ł te ż , ż e uzyska ł obietnic ę RDLP, ż e b ę dzie móg ł kupi ć na rynku lokalnym okre ś lon ą mas ę (80% zakupów z IV kw. 2003r. i I-III kw. 2004r.) i sortyment drewna. Mimo tego zapewnienia, gdy stawi ł si ę na negocjacje w nadle ś nictwie, okaza ł o si ę , ż e te sortymenty zosta ł y ju ż zagospodarowane przez Dyrektora Generalnego LP lub Dyrektora RDLP w ramach zawartych przez nich umów. Poda ł , ż e w ten sposób nadle ś niczowie t ł umaczyli mu brak towaru. Ś wiadek przyzna ł , ż e fakt niezaliczenia go do odbiorców drewna rynku regionalnego wp ł ywa na jego mo ż liwo ś ci konkurowania na rynku, poniewa ż na rynku regionalnym podpisa ł by tylko jedn ą umow ę z Dyrektorem RDLP, natomiast obecnie musi je ź dzi ć do nadle ś nictw. Drug ą kwesti ą s ą warunki finansowe: przy zakupach wi ę kszych mas drewna mo ż na liczy ć na opusty, natomiast zakupy w nadle ś nictwie ś wiadek nazwa ł „rozdrobnionymi”, a przy niewielkich ilo ś ciach kupowanego drewna opusty nie s ą stosowane. Dowód: karta 321-330. 2.16. W toku post ę powania dowodowego zosta ł przeprowadzony dowód z przes ł uchania ś wiadka: Naczelnika Wydzia ł u Marketingu RDLP we Wroc ł awiu, pana Lucjana Grabowskiego. Ś wiadek zezna ł , ż e ustalaj ą c Kryteria , chodzi ł o o to, aby u ł atwi ć w sposób techniczny podpisywanie umów tym przedsi ę biorcom, którzy kupuj ą w du ż ej ilo ś ci jednostek. Dalej poda ł , ż e na rynku regionalnym nie ma surowca, tylko jest to surowiec przekazywany do dyspozycji Dyrektora RDLP przez nadle ś niczych. Wyja ś ni ł , ż e Dyrektor Generalny LP, zawiera umowy z du ż ymi zak ł adami, np. produkuj ą cymi papier i celuloz ę , p ł yty wiórowe (tzw. rynek krajowy – dop. UOKiK), na podstawie upowa ż nie ń udzielonych mu przez nadle ś niczych, i to nadle ś niczowie przeznaczaj ą surowiec drzewny na rynek krajowy i s ą odpowiedzialni za realizacj ę umów zawartych na tym rynku. 10 Ś wiadek przyzna ł , ż e przed wype ł nieniem ankiety z Kryteriami , przedsi ę biorcy nie znali liczby punktów przypisanych poszczególnym kryteriom i ż e punktacja ta by ł a znana przedsi ę biorcom wchodz ą cym w sk ł ad Komisji, z których 5 (na 22) zosta ł o zakwalifikowanych do grona nabywców rynku regionalnego. Ś wiadek potwierdzi ł , ż e na rynku regionalnym u ł atwienie polega na zawarciu jednej umowy zamiast kilku, za ś pozosta ł e warunki, jak dost ę p do surowca, ceny wyj ś ciowe by ł y dla wszystkich takie same. Ś wiadek wyja ś ni ł , ż e wy ł onienie grupy nabywców rynku regionalnego mia ł o na celu techniczn ą obs ł ug ę du ż ych firm, które dla RDLP maj ą strategiczne znaczenie. Dowód: karta 305-320. 3. W oparciu o zebrany materia ł dowodowy, Prezes Urz ę du zwa ż y ł , co nast ę puje: Przy pomocy norm ustawy o ochronie (…) realizowana jest ochrona uczestników rynku przed antykonkurencyjnymi praktykami ze strony innych przedsi ę biorców. Przepisy okre ś laj ą ce zakaz stosowania praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę , zawarte w art. 5 i 8 tej ustawy stosuje si ę zatem jedynie do przedsi ę biorców i ich zwi ą zków. Zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie (…) w zwi ą zku z art. 86 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. – Przepisy wprowadzaj ą ce ustaw ę o swobodzie dzia ł alno ś ci gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808), pod poj ę ciem „przedsi ę biorcy” nale ż y rozumie ć m.in. przedsi ę biorc ę w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie dzia ł alno ś ci gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 ze zm.). Poj ę cie dzia ł alno ś ci gospodarczej u ż yte w tej ustawie opiera si ę na: 1) kryterium ekonomicznej klasyfikacji dzia ł alno ś ci; 2) zarobkowych celach dzia ł alno ś ci; 3) sposobie wykonywania dzia ł alno ś ci gospodarczej ze wzgl ę du na organizacj ę i cz ę stotliwo ść (vide: C. Kosikowski, Ustawa o swobodzie dzia ł alno ść gospodarczej , Komentarz , Warszawa 2005, str. 16). Oceniaj ą c dzia ł alno ść RDLP wed ł ug wskazanych cech nie ulega w ą tpliwo ś ci, ż e prowadzi ona dzia ł alno ść , spe ł niaj ą c ą kryteria dzia ł alno ś ci gospodarczej, poniewa ż le ś nictwo jest uj ę te w klasyfikacji dzia ł alno ś ci (PKD), RDLP prowadzi dzia ł alno ść w celach równie ż zarobkowych (oprócz funkcji administracyjnych, wynikaj ą cych z ustawy o lasach ), w sposób ś ci ś le zorganizowany i ci ą g ł y. W literaturze przedmiotu i orzecznictwie S ą du Najwy ż szego oraz Naczelnego S ą du Administracyjnego podaje si ę , ż e przyj ę te w art. 2 ustawy o swobodzie (…) poj ę cie dzia ł alno ś ci gospodarczej nale ż y traktowa ć rozszerzaj ą co, nie za ś literalnie; „nie ma i nie mo ż e mie ć znaczenia, ż e okre ś lony podmiot gospodarczy, prowadz ą cy konkretn ą dzia ł alno ść nie ocenia jej (subiektywnie) jako dzia ł alno ś ci gospodarczej, nie nazywa jej tak i o ś wiadcza, ż e jej nie prowadzi (vide: C. Kosikowski, op. cit. , str. 16-18 i podane tam orzecznictwo). Skoro dzia ł alno ść RDLP posiada wszystkie cechy dzia ł alno ś ci gospodarczej, nale ż y uzna ć , ż e jest tym samym przedsi ę biorc ą w rozumieniu art. 4 ustawy o swobodzie dzia ł alno ś ci gospodarczej . Mo ż liwo ść prowadzenia post ę powania antymonopolowego przeciwko jednostkom organizacyjnym Lasów Pa ń stwowych, co jednocze ś nie potwierdza, ż e posiadaj ą one status przedsi ę biorcy w rozumieniu ustawy o ochronie (…), nigdy wcze ś niej nie budzi ł a w ą tpliwo ś ci S ą du Antymonopolowego (obecnie: S ą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów) i S ą du Najwy ż szego (vide np. wyrok SN z dnia 09.10.2003r. sygn. akt I CK 134/02, niepubl., wyrok SA z dnia 09.01.2002r. sygn. akt XVII Ama 39/01, opubl.: Wokanda 2003/7-8;). Art. 32 ustawy o lasach stanowi, ż e Lasy Pa ń stwowe reprezentuj ą Skarb Pa ń stwa w zakresie zarz ą dzanego mienia. W sprawach o roszczenia zwi ą zane z dzia ł alno ś ci ą pa ń stwowych jednostek organizacyjnych Lasów Pa ń stwowych stron ą jest Skarb Pa ń stwa. W post ę powaniu przed s ą dami i organami administracji, Skarb Pa ń stwa jest personifikowany przez t ę jednostk ę organizacyjn ą , z której dzia ł alno ś ci ą wi ąż e si ę dochodzone roszczenie, tj. Dyrekcj ę Generaln ą , dyrekcje regionalne b ą d ź nadle ś nictwa (art. 67 § 2 k.p.c.). Natomiast art. 11 34 pkt 1) ustawy o lasach stanowi, ż e dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Pa ń stwowych reprezentuje Skarb Pa ń stwa w stosunkach cywilnoprawnych w zakresie swojego dzia ł ania. Zarzut postawiony przez Spó ł k ę dotyczy dzia ł ania Regionalnej Dyrekcji Lasów Pa ń stwowych we Wroc ł awiu, st ą d przedmiotowe post ę powanie toczy si ę przeciwko RDLP we Wroc ł awiu. 3.1. Naruszenie interesu publicznoprawnego. Podstaw ą do zastosowania przepisów ustawy o ochronie (…), jest uprzednie stwierdzenie przez Prezesa Urz ę du, ż e w wyniku sporu pomi ę dzy stronami mog ł o doj ść do naruszenia interesu publicznoprawnego. Zgodnie bowiem z jej art. 1 ust. 1 „ ustawa okre ś la warunki rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasady podejmowanej w interesie publicznoprawnym ochrony interesów przedsi ę biorców i konsumentów ”. Art. 8 ust. 2 ustawy o ochronie (…) wymienia przyk ł adowo zachowania, typowe dla podmiotów dominuj ą cych, uznane przez ustawodawc ę jako zagra ż aj ą ce interesowi publicznemu (art. 1 ust. 1). Nale ż y do nich praktyka przeciwdzia ł ania ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do powstania b ą d ź rozwoju konkurencji - art. 8 ust 2 pkt 5 ustawy o ochronie (…) oraz podzia ł rynku wed ł ug kryteriów podmiotowych lub asortymentowych - art. 8 ust 2 pkt 8 ustawy o ochronie (…), których stosowanie Wnioskodawca zarzuci ł Uczestnikowi post ę powania. W przypadku praktyk antykonkurencyjnych, celem lub skutkiem jest wyeliminowanie konkurencji. Z kolei konkurencja jest dobrem chronionym ustaw ą o ochronie (…). Tak wi ę c w sytuacji, gdy wyst ą pi ł o podejrzenie naruszenia konkurencji, Prezes Urz ę du by ł zobowi ą zany do wszcz ę cia przedmiotowego post ę powania – zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie (…) – poniewa ż ochrona konkurencji jako takiej, le ż y w interesie publicznoprawnym. W przedmiotowej sprawie wniosek o wszcz ę cie post ę powania wniós ł wprawdzie indywidualny przedsi ę biorca, co jednak nie k ł óci si ę w ż aden sposób ze stwierdzeniem, ż e mog ł o doj ść do naruszenia konkurencji jako takiej, a co za tym idzie do naruszenia interesu publicznoprawnego. Potwierdzeniem zasadno ś ci dzia ł a ń Prezesa Urz ę du, mo ż e by ć stanowisko S ą du Najwy ż szego, zaj ę te w wyroku, dotycz ą cym post ę powania wszcz ę tego na wniosek Rzecznika Konsumentów w sprawie indywidualnego konsumenta, które przez analogi ę mo ż e mie ć zastosowanie do przedmiotowego stanu faktycznego. Otó ż S ą d stwierdzi ł , ż e „ omawiane przepisy (tj. ustawa o ochronie (…) – dop. UOKiK) upowa ż niaj ą i zobowi ą zuj ą zarazem w ł a ś ciwe organy - w tym tak ż e Rzecznika - do podejmowania w tym zakresie równie ż dzia ł a ń prewencyjnych. Oznacza to, ż e równie ż w sytuacji, gdy okoliczno ś ci konkretnego (pojedynczego) przypadku wykazuj ą wyra ź ne symptomy mo ż liwego zagro ż enia funkcjonowania rynku okre ś lonego rodzaju niepo żą danymi (szkodliwymi) dla interesów konsumentów (dla interesu publicznego) praktykami, nale ż y stan ąć na stanowisku, ż e spe ł nione zosta ł y ju ż przes ł anki prawne uzasadniaj ą ce wszcz ę cie post ę powania administracyjnego na wniosek Rzecznika w celu zapobie ż enia dalszemu stosowaniu takich praktyk. Odmienna interpretacja prawna praktycznie wyklucza ł aby skuteczn ą ochron ę rynkowych interesów konsumentów poprzez odpowiednio wcze ś niejsze podejmowanie stosownych dzia ł a ń prewencyjnych (…). St ą d, jakkolwiek wniosek Rzecznika o wszcz ę cie post ę powania w danym wypadku sporz ą dzony by ł wprawdzie w nawi ą zaniu do okoliczno ś ci faktycznych pojedynczej konkretnej sprawy, która dotyczy ł a indywidualnej osoby - Ewy F., to jednak z uwagi na to, ż e opisane w tym wniosku okoliczno ś ci faktyczne mog ł y wskazywa ć na symptomy realnego zagro ż enie wyst ę powania w przysz ł o ś ci tego typu szkodliwej dla interesu 12 publicznego praktyki tak ż e w szerszej skali, na co zreszt ą wyra ź nie zwraca ł uwag ę Rzecznik w uzasadnieniu swego wniosku, nale ż a ł o w tym wypadku stan ąć na stanowisku, ż e z uwagi na potrzeb ę zapobiegania pojawieniu si ę tego typu zagro ż enia w przysz ł o ś ci, wszcz ę cie post ę powania jest uzasadnione - co zreszt ą wcale a priori nie przes ą dza ł o o wyniku tego post ę powania ” (wyrok z 26.02.2004 r., sygn. akt III SK 1/2004, OSNP 2004/18 poz. 323). Maj ą c na uwadze, i ż zarzuty postawione Uczestnikowi post ę powania dotykaj ą zasad wolnej konkurencji, podj ę te przez Prezesa Urz ę du dzia ł ania maj ą na celu ochron ę interesu publicznoprawnego. 3.2. Okre ś lenie rynku w ł a ś ciwego. Dla oceny zachowania przedsi ę biorców na rynku - z punktu widzenia naruszenia regu ł konkurencji - niezb ę dne jest okre ś lenie rynku w ł a ś ciwego w sprawie, czyli rynku towarów, które ze wzgl ę du na ich przeznaczenie, cen ę oraz w ł a ś ciwo ś ci, w tym jako ść , s ą uznawane przez ich nabywców za substytuty oraz s ą oferowane na obszarze, na którym, ze wzgl ę du na ich rodzaj i w ł a ś ciwo ś ci, istnienie barier dost ę pu do rynku, preferencje konsumentów, znacz ą ce ró ż nice cen i koszty transportu, panuj ą zbli ż one warunki konkurencji (art. 4 pkt 8 ustawy o ochronie […]). Rynek w ł a ś ciwy w danej sprawie wyznaczaj ą dwa powi ą zane ze sob ą poj ę cia: rynku w ł a ś ciwego produktowo i rynku w ł a ś ciwego geograficznie. Rynkiem w uj ę ciu produktowym, w prowadzonym post ę powaniu, jest rynek sprzeda ż y surowca drzewnego, poniewa ż sprzeda ż drewna stanowi jedn ą z g ł ównych dziedzin dzia ł alno ś ci RDLP (§19 Statutu ). Natomiast rynkiem w uj ę ciu geograficznym jest obszar Dolnego Ś l ą ska, gdzie znajduj ą si ę lasy pa ń stwowe pozostaj ą ce w zarz ą dzie Regionalnej Dyrekcji Lasów Pa ń stwowych we Wroc ł awiu. U ż yte w sentencji decyzji i w postanowieniu o wszcz ę ciu post ę powania oznaczenie rynku geograficznego terminem „regionalny”, ma w przedmiotowej sprawie dwojakie znaczenie. Z jednej strony „regionalny” oznacza, ż e odnosi si ę do danego regionu, obszaru geograficznego (tu: Dolnego Ś l ą ska) - w odró ż nieniu od rynku krajowego, ogólnopolskiego. Z drugiej strony odpowiada terminologii przyj ę tej w Lasach Pa ń stwowych, gdzie „rynek regionalny” oznacza obszar zarz ą dzany przez poszczególne dyrekcje regionalne – w odró ż nieniu od „rynku krajowego”, tj. rynku zarz ą dzanego przez Dyrektora Generalnego LP i „rynku lokalnego”, tj. rynku pozostaj ą cego w zarz ą dzie poszczególnych nadle ś niczych. W tym drugim uj ę ciu chodzi o rynek pozostaj ą cy w zarz ą dzie RDLP we Wroc ł awiu. Na marginesie, odnosz ą c si ę do zarzutu RDLP, ż e w postanowieniu o wszcz ę ciu post ę powania nie zdefiniowano poj ę cia rynku w ł a ś ciwego, Prezes Urz ę du wskazuje, ż e S ą d Najwy ż szy, w wyroku z dnia 07.05.2004r. (III SK 38/04, niepubl.) stwierdzi ł , ż e „ okre ś lenie rynku w ł a ś ciwego w odniesieniu do pozycji dominuj ą cej konkretnego przedsi ę biorcy mo ż liwe jest zwykle dopiero w decyzji wydawanej w wyniku wszcz ę tego post ę powania i to w jej uzasadnieniu, a nie w sentencji tej decyzji ”. 3.3. Okre ś lenie pozycji RDLP na rynku w ł a ś ciwym. Pozycja rynkowa Lasów Pa ń stwowych wynika, po pierwsze, z nadanych im przez ustaw ę o lasach funkcji administracyjnych, pe ł nionych w stosunku do lasów b ę d ą cych w ł asno ś ci ą Skarbu Pa ń stwa. Po drugie, co te ż wynika z tej ustawy, z prowadzenia dzia ł alno ś ci komercyjnej, polegaj ą cej m.in. na pozysku i sprzeda ż y drewna. Udzia ł Lasów Pa ń stwowych w rynku polskim mierzony powierzchni ą lasów w 2001r. i 2002r. wynosi ł odpowiednio 78,4 % i 76,7%. Natomiast udzia ł ten mierzony wielko ś ci ą pozyskiwanego drewna - grubizna w dam 3 wyniós ł w tych samych latach 93,8% i 98, 4% (obliczone na podstawie: Rocznik Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, GUS, Warszawa 13 2002 i 2003 r.). Na Dolnym Ś l ą sku udzia ł ten jest jeszcze wi ę kszy i mierzony powierzchni ą lasów wynosi 93,8% w roku 2001 i tyle samo w 2002r, za ś mierzony pozyskiwaniem drewna – grubizna odpowiednio 99% i 99, 62% (Obliczenia na podstawie: Rocznik Statystyczny Województwa Dolno ś l ą skiego, Urz ą d Statystyczny we Wroc ł awiu, 2002r. i 2003r. s. 291, s. 293). Z tych danych w sposób oczywisty wynika, ż e tak du ż y udzia ł w rynku w ł a ś ciwym RDLP jako jednostki organizacyjnej Pa ń stwowego Gospodarstwa Le ś nego Lasy Pa ń stwowe na rynku sprzeda ż y drewna, pozwala jej dzia ł a ć w znacznym stopniu niezale ż nie od konkurentów i kontrahentów, i tym ostatnim narzuca ć warunki funkcjonowania na rynku lub warunki kontraktowe. Struktura w ł asno ś ciowa lasów w Polsce oraz po łą czenie funkcji administracyjnych z posiadanymi zasobami surowca sprawia, ż e RDLP ca ł kowicie pokrywa i kontroluje rynek sprzeda ż y drewna na Dolnym Ś l ą sku. Si ł a rynkowa, jak ą posiada RDLP na regionalnym rynku sprzeda ż y surowca drzewnego jest czynnikiem, który pozwala jej wp ł ywa ć na warunki konkurencji na tym rynku. W sumie powoduje to, ż e RDLP zajmuje w stosunku do Wnioskodawcy siln ą pozycj ę dominuj ą c ą (monopolistyczn ą ), poniewa ż nie ma on alternatywnych i ekonomicznie podobnych ź róde ł zaopatrywania si ę w surowiec drzewny ni ż kupowanie go od RDLP lub w jej nadle ś nictwach. 3.4. Analiza zachowania RDLP pod wzgl ę dem mo ż liwo ś ci naruszenia art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie (…). Pierwsza z zarzucanych RDLP praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę polega na odmowie uznania Spó ł ki za nabywc ę surowca drzewnego na rynku regionalnym w 2005 roku wskutek zastosowania „Kryteriów uczestnictwa w rynku regionalnym”, co – zdaniem Wnioskodawcy – przeciwdzia ł a ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do rozwoju konkurencji, a tym samym stanowi praktyk ę ograniczaj ą c ą konkurencj ę . Dla stwierdzenia, ż e przedsi ę biorca stosuje praktyk ę ograniczaj ą c ą konkurencj ę , opisan ą w art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie (…), musz ą by ć łą cznie spe ł nione dwie przes ł anki: 1) przedsi ę biorca musi posiada ć pozycj ę dominuj ą c ą oraz 2) przeciwdzia ł a ć ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do powstania b ą d ź rozwoju konkurencji. Ad 1). Jak stwierdzono w rozwa ż aniach powy ż ej, RDLP posiada pozycj ę dominuj ą c ą na regionalnym rynku sprzeda ż y surowca drzewnego, a tym samym pierwsza przes ł anka praktyki z art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie (…), zosta ł a spe ł niona. Ad 2). Oceniaj ą c zarzut postawiony RDLP przez Wnioskodawc ę , nale ż y zbada ć , czy odmowa uznania go za odbiorc ę rynku regionalnego by ł a zasadna i czy narusza ł a zakaz, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie (…). Prezes Urz ę du uznaje twierdzenia RDLP, ż e popyt na surowiec drzewny przewy ż sza poda ż i ż e sprzedaj ą c go, jednostki Lasów Pa ń stwowych musz ą zapewni ć racjonalne gospodarowanie tym towarem. Przyjmuj ą c za bezsporny taki stan rzeczy, nale ż y tak ż e uzna ć za oczywiste, ż e nie wszyscy nabywcy drewna od jednostek Lasów Pa ń stwowych kupi ą go w ilo ś ci i rodzaju jakich potrzebuj ą . W sytuacji, gdy Lasy Pa ń stwowe nie mog ą zaoferowa ć ilo ś ci i rodzaju surowca wystarczaj ą cego na zaspokojenie potrzeb wszystkich nabywców – jako podmiot o pozycji dominuj ą cej na rynku – maj ą obowi ą zek rozdysponowa ć drewno na równych, przejrzystych i obiektywnych zasadach, w sposób niedyskryminuj ą cy ż adnego z kontrahentów. Opracowanie i stosowanie zasad (kryteriów) sprzeda ż y w praktyce sprzeda ż y 14 Lasów Pa ń stwowych nie jest przez Prezesa Urz ę du kwestionowane i podwa ż ane. Nie wyklucza to jednak obowi ą zku interwencji Prezesa Urz ę du, gdy kryteria te s ą nieobiektywne, dyskryminuj ą ce i stosowane w sposób nieprzejrzysty. Jak wynika z o ś wiadcze ń RDLP i zezna ń ś wiadka Lucjana Grabowskiego, rol ą Komisji Le ś no-Drzewnej by ł o ustalenie kryteriów decyduj ą cych o wy ł onieniu nabywców rynku regionalnego z uwzgl ę dnieniem zasad konkurencji i równego dost ę pu do surowca drzewnego. Tymczasem ju ż na wst ę pie mo ż na podda ć pod w ą tpliwo ść sposób wy ł onienia i utworzenia Komisji Le ś no-Drzewnej. O ile bowiem sk ł ad Komisji tzw. Le ś nej zosta ł okre ś lony w § 9 ust. 1 Za łą cznika nr 2 do Zarz ą dzenia 36/2003 , o tyle nie ma w nim regulacji dotycz ą cej powo ł ania i sk ł adu Komisji, któr ą nazwano „Drzewn ą ”. W § 7 ust. 1 Za łą cznika nr 1 do Zarz ą dzenia 36/2003 wskazuje si ę , ż e „Poziom cen wyj ś ciowych do przetargów i przy sprzeda ż y b ę dzie ustalany w trybie uzgodnie ń pomi ę dzy reprezentatywnymi grupami nabywców i przedstawicielami Lasów Pa ń stwowych na szczeblu RDLP, zwanych Komisj ą Le ś no-Drzewn ą ”. Jakkolwiek mo ż na dostrzec zalety w procedurze konsultacyjnej RDLP z przedsi ę biorcami, dzia ł aj ą cymi na rynku obrotu drewnem, to jednak nie mo ż na oprze ć si ę uzasadnionemu - w ś wietle przedmiotowego sporu wra ż eniu - ż e RDLP konstytuuj ą c Komisj ę , w sk ł ad której wesz ł o kilkunastu przedsi ę biorców, próbuje unikn ąć lub zmniejszy ć swoj ą odpowiedzialno ść za sprawiedliw ą dystrybucj ę surowca, do czego w my ś l ustawy o lasach , Statutu i aktów wewn ę trznych (zarz ą dze ń ) jest zobowi ą zana. W ą tpliwo ś ci i zastrze ż enia odno ś nie faktu powo ł ania Komisji i efektu jej prac w postaci ustalenia „Kryteriów uczestnictwa w rynku ogólnym” s ą dalej id ą ce. Po pierwsze bowiem, podstawa prawna powo ł ania i dzia ł ania Komisji znalaz ł a si ę w Aneksie nr 1 z dnia 10.11.2004r. do Zarz ą dzenia 36/2003 , czyli prawie miesi ą c po tym jak ju ż Komisja dzia ł a ł a i podejmowa ł a uchwa ł y w sprawie kwalifikacji nabywców na rynek regionalny. Po drugie, w § 7 ust. 1 Za łą cznika nr 1 do Zarz ą dzenia 36/2003 mowa jest o tym, ż e zadaniem Komisji jest ustalanie „poziomu cen wyj ś ciowych”, a nie ustalanie warunków, jakie maj ą spe ł nia ć przedsi ę biorcy, ubiegaj ą cy si ę o status nabywców rynku regionalnego. Z powy ż szego nale ż y zasadnie wywie ść , ż e sposób powo ł ania Komisji, jej sk ł ad, a przede wszystkim przyznanie uprawnie ń do opracowania Kryteriów nie wynikaj ą z przepisów Zarz ą dzenia 36/2003 i s ą efektem wyra ź nej nadinterpretacji jego postanowie ń . W tym miejscu nale ż y przej ść do oceny Kryteriów ustalonych przez Komisj ę . Zgodzi ć si ę nale ż y z opini ą , po pierwsze Wnioskodawcy, ż e wi ę kszo ść z nich jest niejasna i niejednoznaczna. Zastanawia tak ż e ilo ść punktów, któr ą Komisja zdecydowa ł a si ę przyznawa ć za spe ł nienie poszczególnych kryteriów. Na 100 punktów, które trzeba by ł o uzyska ć , aby zosta ć zakwalifikowanym do grona nabywców rynku regionalnego, a ż 35 mo ż na by ł o otrzyma ć za posiadanie certyfikatów i a ż 20 za poparcie lokalnego samorz ą du. Zdaniem Prezesa Urz ę du nie mo ż na uzale ż nia ć prawa przedsi ę biorcy do nabywania surowca od faktu legitymowania si ę przez niego certyfikatem czy poparciem w ł adz samorz ą dowych. Posiadanie certyfikatów mo ż e mie ć znaczenie z punktu widzenia klientów, czy samego przedsi ę biorcy, nie za ś podmiotu, który sprzedaje mu towar. Na dezaprobat ę zas ł uguje równie ż fakt, ż e wysy ł aj ą c ankiet ę z Kryteriami do przedsi ę biorców zainteresowanych udzia ł em w rynku regionalnym, RDLP nie wskaza ł a liczby punktów, przypisanych poszczególnym Kryteriom ani warunków uzyskania punktów dodatkowych. Nie zdefiniowano tak ż e formy ani tre ś ci o ś wiadczenia woli samorz ą du lokalnego, który mia ł by udzieli ć kandydatowi poparcia, ani tym bardziej nie wskazano, o jaki samorz ą d lokalny chodzi. W ą tpliwe co do zasady jest kryterium dotycz ą ce zatrudnienia, poniewa ż , po pierwsze, nie okre ś lono jednoznacznie, czy chodzi o zatrudnianie tylko na podstawie umowy o prac ę , czy te ż na podstawie umów cywilnoprawnych. Takie kryterium dyskryminuje – i tu nale ż y zgodzi ć si ę z Wnioskodawc ą – te podmioty, które decyduj ą si ę na obs ł ug ę swojego przedsi ę biorstwa na podstawie umów z przedsi ę biorcami zewn ę trznymi, czyli outsourcingu. 15 Nale ż y stwierdzi ć jednoznacznie, ż e kryteria: wielko ść zatrudnienia, posiadanie certyfikatów i poparciem w ł adz samorz ą dowych musz ą by ć uznane za nieobiektywne i dyskryminuj ą ce. Po drugie, za zasadne trzeba uzna ć twierdzenia ś wiadka Jerzego Gwo ź dzia, ż e Kryteria stwarzaj ą preferencje du ż ym zak ł adom z bran ż y przemys ł u drzewnego i w wi ę kszo ś ci s ą nie do spe ł nienia przez ma ł ych i ś rednich przedsi ę biorców z tej bran ż y. Dotyczy to kryteriów: wielko ś ci zakupów, inwestycji, zatrudnienia, posiadania certyfikatów. Nale ż y zauwa ż y ć , ż e polityka antymonopolowa ma na celu ochron ę ma ł ych i ś rednich przedsi ę biorców, natomiast w przedmiotowej sprawie ustalone Kryteria stwarzaj ą preferencje du ż ym przedsi ę biorcom. Taki stan rzeczy, w ocenie Prezesa Urz ę du, utrudnia, a nawet uniemo ż liwia rozwój ma ł ym i ś rednim przedsi ę biorcom, a tym samym petryfikuje aktualn ą struktur ę rynku w ś ród odbiorców drewna od RDLP. Nieprzejrzysty jest tak ż e sposób wprowadzenia Kryteriów do stosowania. RDLP, w pi ś mie z 23.09.2004r. poinformowa ł a Spó ł k ę , ż e Komisja opracowa ł a „Kryteria uczestnictwa w rynku regionalnym” i w tym samym pi ś mie przes ł ano Spó ł ce ankiet ę z kryteriami. Ankiet ę nale ż a ł o wype ł ni ć i odes ł a ć w terminie tygodnia od jej otrzymania, tj. do 30.09.2004r. Pismem z 15.10.2004r. RDLP poinformowa ł a Spó ł k ę , ż e nie zosta ł a zaliczona do grupy odbiorców rynku regionalnego. Natomiast dopiero Aneksem nr 1 z dnia 10.11.2004r. do Zarz ą dzenia 36/2003 Dyrektor RDLP wprowadzi ł Regulamin, w którym znalaz ł o si ę postanowienie o Kryteriach . Z powy ż szych dat wynika jasno, ż e: po pierwsze przedsi ę biorcy mieli zbyt ma ł o czasu, aby zapozna ć si ę z Kryteriami i przygotowa ć si ę do ich spe ł niania, a po drugie, dokonano wyboru grupy nabywców rynku regionalnego w oparciu o zasady, które jeszcze nie by ł y wprowadzone w ż ycie stosownym zarz ą dzeniem Dyrektora RDLP. Taka procedura powoduje, ż e atmosfera wokó ł ustalenia i wprowadzenia do stosowania Kryteriów , budzi szereg zastrze ż e ń co do bezstronno ś ci, równo ś ci szans i obiektywnej oceny przedsi ę biorców ubiegaj ą cych si ę o uczestnictwo w rynku regionalnym. Rozpatruj ą c spraw ę nale ż y tak ż e zbada ć , jaki wp ł yw mia ł a decyzja RDLP o niezaliczeniu Wnioskodawcy do grona nabywców drewna rynku regionalnego na funkcjonowanie jego przedsi ę biorstwa. Aby odpowiedzie ć na to pytanie nale ż y wskaza ć ró ż nice mi ę dzy zakupami na rynku regionalnym i lokalnym. Na rynku regionalnym zawierana jest jedna umowa (z Dyrektorem RDLP), dost ę p do surowca drzewnego jest gwarantowany (nadle ś nictwa zabezpieczaj ą ilo ść surowca stosownie do sk ł adanych przez przedsi ę biorców ofert zakupu), s ą stosowane opusty cenowe i dogodne terminy p ł atno ś ci. Natomiast na rynku lokalnym w nadle ś nictwach, przedsi ę biorcy musz ą bra ć udzia ł w przetargach organizowanych przez poszczególne 33 nadle ś nictwa, odr ę bnie negocjowa ć warunki umów z nadle ś niczymi, jest mniejsze ni ż na rynku regionalnym prawdopodobie ń stwo zakupu okre ś lonego sortymentu drewna i, generalnie rzecz ujmuj ą c, proces zakupu jest rozproszony. W ocenie Spó ł ki na tym rynku panuj ą gorsze warunki, brak mo ż liwo ś ci zakupu wi ę kszej ilo ś ci drewna, ceny s ą mniej korzystne. Równie ż sama RDLP przyzna ł a, ż e na rynku regionalnym chodzi o mo ż liwo ść negocjowania warunków sprzeda ż y, cen zakupów drewna, itp. z jednym przedstawicielem Lasów Pa ń stwowych (RDLP), a nie z poszczególnymi (cz ę sto kilkunastoma) nadle ś nictwami. Zdaniem Prezesa Urz ę du, nie sposób w tej procedurze nie dostrzec realnych korzy ś ci dla przedsi ę biorcy kupuj ą cego na rynku regionalnym. Dodatkowo RDLP przyzna ł a, ż e ustalaj ą c Kryteria mia ł a na uwadze konieczno ść wy ł onienia najwi ę kszych firm przetwarzaj ą cych surowiec drzewny, o najwi ę kszej skali zakupów i najwi ę kszym obci ąż eniu zwi ą zanym z ryzykiem przetwarzania surowca drzewnego. Z tego wniosek, ż e ryzyko braku zakupu na rynku regionalnym jest mniejsze ni ż na rynku lokalnym. Zatem trudno przyzna ć racj ę RDLP, ż e podzia ł rynku na regionalny i lokalny wykazuje podobie ń stwo do stosowanych powszechnie w obrocie rozwi ą za ń dotycz ą cych obs ł ugi klientów i w szczególno ś ci ma na celu usprawnienie tej obs ł ugi oraz dostosowanie jej do potrzeb klienteli. W ocenie Prezesa Urz ę du, z uwagi na specyfik ę towaru jakim jest drewno i jego ci ą g ł y deficyt, nie mo ż na 16 organizacji sprzeda ż y tego surowca porówna ć – jak czyni to RDLP - do zakupu produktów bankowych, energii elektrycznej czy us ł ug telekomunikacyjnych, bo gdy idzie o te rynki ka ż dy klient, detaliczny czy strategiczny, zawsze ma mo ż liwo ść nabycia towaru. Ró ż nica mo ż e sprowadza ć si ę jedynie do warunków umowy sprzeda ż y. Tymczasem w odniesieniu do surowca drzewnego, klient na rynku lokalnym, ma ł y lub ś redni przedsi ę biorca mo ż e w ogóle nie kupi ć surowca, niezb ę dnego do prowadzenia swojej dzia ł alno ś ci gospodarczej. St ą d nie mo ż na zgodzi ć si ę z twierdzeniem RDLP, ż e na rynku regionalnym jedyne u ł atwienie polega na zawarciu jednej umowy zamiast kilku, innymi s ł owy sprowadza si ę do kwestii technicznych, za ś pozosta ł e warunki, jak dost ę p do surowca, ceny wyj ś ciowe by ł y dla wszystkich takie same. Samo zachowanie RDLP i Wnioskodawcy potwierdzaj ą , ż e mo ż liwo ść udzia ł u w rynku regionalnym oznacza co ś wi ę cej ni ż tylko techniczn ą obs ł ug ę klienta. Z jednej strony RDLP nie podejmowa ł aby kroków zmierzaj ą cych do selekcji klientów ubiegaj ą cych si ę w uczestnictwo w tym rynku, z drugiej strony Spó ł ka nie wdawa ł aby si ę w absorbuj ą cy spór, gdyby chodzi ł o wy łą cznie o kwestie proceduralne. W takim wypadku dzia ł anie Spó ł ki nale ż y ocenia ć w kategoriach racjonalno ś ci: przedsi ę biorca o zdecydowanie s ł abszej pozycji rynkowej w stosunku do podmiotu o pozycji dominuj ą cej, decyduje si ę na wej ś cie w spór dopiero, gdy jego byt gospodarczy zostaje w sposób powa ż ny i realny zagro ż ony. Maj ą c na wzgl ę dzie ró ż nice w funkcjonowaniu przedsi ę biorców na rynku regionalnym i lokalnym, nale ż y przyj ąć , ż e sklasyfikowanie Spó ł ki wed ł ug nieobiektywnych, nieprzejrzystych i dyskryminacyjnych Kryteriów , a w konsekwencji odmowa uznania jej za odbiorc ę rynku regionalnego, wp ł yn ęł a negatywnie na jej sytuacj ę ekonomiczn ą . Utraci ł a bowiem - maj ą ce podstawowe znaczenie dla prowadzonej dzia ł alno ś ci - gwarancje dotycz ą ce ci ą g ł o ś ci i stabilno ś ci zakupu surowca, co skutkuje powa ż nym utrudnieniem dzia ł alno ś ci i realnym niebezpiecze ń stwem jej zako ń czenia. Spó ł ka, poddana nieobiektywnej ocenie w oparciu o ustalone Kryteria , zosta ł a zmuszona do prowadzenia swojej dzia ł alno ś ci gospodarczej na gorszych warunkach handlowych i ekonomicznych, co oznacza, ż e RDLP swoim zachowaniem utrudni ł a, a nawet uniemo ż liwi ł a Wnioskodawcy konkurowanie na rynku w ł a ś ciwym. Na negatywn ą ocen ę dzia ł ania RDLP wp ł ywa nie to, ż e Spó ł ce ograniczono mo ż liwo ść zakupu jako takiego – co w warunkach braków drewna mog ł oby by ć usprawiedliwione – lecz to, ż e odby ł o si ę to wskutek zastosowania nieobiektywnych i dyskryminacyjnych regu ł klasyfikowania kontrahentów RDLP. Taka sytuacja potwierdza fakt, ż e swoim dzia ł aniem RDLP ograniczy ł a i utrudni ł a rozwój konkurencji. W sprawie istotne jest jeszcze to, ż e przedmiotem dzia ł alno ś ci Spó ł ki jest eksport surowca drzewnego. To powoduje, ż e inni przedsi ę biorcy krajowi, którzy kupuj ą od RDLP drewno na potrzeby w ł asnego przedsi ę biorstwa lub w celu jego odsprzeda ż y na terenie kraju s ą konkurentami Spó ł ki w uj ę ciu popytowym, gdy ż jak ona s ą zainteresowani zakupem okre ś lonej ilo ść surowca drzewnego od RDLP na rynku regionalnym. Krajowi przedsi ę biorcy tych rynków nie s ą natomiast konkurentami Spó ł ki w sensie poda ż y surowca drzewnego, gdy ż nie zajmuj ą si ę jego odsprzeda żą , a nawet je ś li sprzedaj ą , to innej ni ż Wnioskodawca grupie nabywców ko ń cowych. Najpowa ż niejszym konkurentem Spó ł ki w handlu zagranicznym – eksporcie surowca drzewnego, jest RDLP. Uczestnik post ę powania wyst ę puje wi ę c w stosunku do Wnioskodawcy w podwójnej roli: z jednej strony kontrahenta, który ze wzgl ę du na siln ą pozycj ę rynkow ą mo ż e okre ś la ć warunki funkcjonowania Spó ł ki na rynku, za ś z drugiej za ś jest jej g ł ównym konkurentem. RDLP, ustalaj ą c nieobiektywne i dyskryminacyjne Kryteria , przy wykorzystaniu swojego wp ł ywu na ustalanie zasad sprzeda ż y surowca, nie tylko eliminuje z rynku swojego konkurenta, jakim jest Spó ł ka, ale kreuje sprzeczne ze zdrow ą konkurencj ą warunki na rynku obrotu drewnem. Sankcjonuj ą c dyskryminacyjne, nieprzejrzyste i nieobiektywne Kryteria , RDLP powoduje, ż e funkcjonowanie przedsi ę biorców na rynku w ł a ś ciwym uzale ż nione od 17 nieprzejrzystych zasad sprzeda ż y drewna, co w rezultacie przeciwdzia ł a ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do powstania b ą d ź rozwoju konkurencji. Powy ż sze powoduje, ż e spe ł niona zosta ł a druga przes ł anka z art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie (…), tj. przeciwdzia ł anie ukszta ł towaniu si ę warunków niezb ę dnych do powstania b ą d ź rozwoju konkurencji. Wobec spe ł nienia obu przes ł anek, wymaganych dla wyst ą pienia zarzucanej praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę , Prezes Urz ę du stwierdza, ż e RDLP naruszy ł a zakaz art. 8 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie (…). 3.5. Analiza zachowania RDLP pod wzgl ę dem mo ż liwo ś ci naruszenia art. 8 ust. 2 pkt 8 ustawy o ochronie (…). Drug ą praktyk ą zarzucon ą Uczestnikowi post ę powania przez Spó ł k ę , jest nadu ż ywanie pozycji dominuj ą cej na rynku wskutek stosowania „Kryteriów uczestnictwa w rynku regionalnym”, powoduj ą cych podzia ł tego rynku wed ł ug kryteriów asortymentowych lub podmiotowych, tj. stosowanie praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę , opisanej w art. 8 ust. 2 pkt 8 ustawy o ochronie ( … ). Dla stwierdzenia, ż e przedsi ę biorca stosuje praktyk ę ograniczaj ą c ą konkurencj ę , opisan ą w art. 8 ust. 2 pkt 8 ustawy o ochronie (…), musz ą by ć łą cznie spe ł nione dwie przes ł anki: 1) przedsi ę biorca musi posiada ć pozycj ę dominuj ą c ą oraz 2) dokona ć podzia ł u rynku wed ł ug kryteriów terytorialnych, asortymentowych lub podmiotowych. Ad 1). Jak stwierdzono w rozwa ż aniach powy ż ej, RDLP posiada pozycj ę dominuj ą c ą na regionalnym rynku sprzeda ż y surowca drzewnego. Tym samym pierwsza przes ł anka praktyki z art. 8 ust. 2 pkt 8 ustawy o ochronie (…), zosta ł a spe ł niona. Ad 2). Stan faktyczny sprawy, dotycz ą cy nadu ż ycia pozycji dominuj ą cej przez RDLP mie ś ci si ę w obszarze regulacji zakazu wskazanego w punkcie 5, jak równie ż w punkcie 8 art. 8 ust. 2 ustawy o ochronie (…). Oznacza to, ż e okre ś lone zachowanie RDLP mo ż e podlega ć ocenie tych obu, zbiegaj ą cych si ę przepisów. Mo ż na przyj ąć , ż e wyeliminowanie Spó ł ki z rynku regionalnego, wskutek zastosowania Kryteriów , prowadzi do ograniczenia konkurencji i jednocze ś nie powoduje podzia ł rynku wed ł ug kryteriów asortymentowych i podmiotowych. Dzi ę ki temu rozwa ż ania prowadzone przy ocenie pierwszego z zarzutów niniejszego post ę powania, s ą adekwatne do oceny praktyki z art. 8 ust. 2 pkt 8 ustawy o ochronie (…). Uprzywilejowanie bowiem jednych przedsi ę biorców i dyskryminacja innych – jako skutek zastosowania Kryteriów , spowodowa ł o podzia ł rynku wed ł ug kryteriów podmiotowych oraz asortymentowych. Odnosz ą c si ę do zarzutu dokonania podzia ł u wed ł ug kryteriów podmiotowych, nale ż y zgodzi ć si ę z twierdzeniami Spó ł ki. Opracowuj ą c Kryteria w aktualnie obowi ą zuj ą cym brzmieniu, dosz ł o ze strony RDLP do wyra ź nej preferencji du ż ych przedsi ę biorców. Potwierdzaj ą to zeznania ś wiadka Jerzego Gwo ź dzia, który jest przedsi ę biorc ą , wspó ł pracuj ą cym od 12 lat z jednostkami Lasów Pa ń stwowych i dobrze znaj ą cym sytuacj ę na rynku obrotu drewnem. Ś wiadek stwierdzi ł , ż e nie jest mo ż liwe spe ł nienie przez ma ł ych i ś rednich przedsi ę biorców 5, spo ś ród 7 kryteriów w ankiecie. O takim stanie rzeczy ś wiadczy równie ż ilo ść punktów, jak ą mo ż na by ł o uzyska ć za spe ł nienie poszczególnych kryteriów, tj. wielko ść zatrudnienia, inwestycje, posiadanie certyfikatów. Potwierdzaj ą to tak ż e zeznania drugiego ze ś wiadków, przedstawiciela RDLP, który stwierdzi ł , ż e ustalenie takich a nie 18 innych Kryteriów i przyznanie im okre ś lonej wagi punktowej mia ł o na celu wy ł onienie grupy nabywców rynku regionalnego i techniczn ą obs ł ug ę du ż ych firm, które dla RDLP maj ą strategiczne znaczenie. Stan faktyczny przedmiotowej sprawy powoduje, ż e dokonanie podzia ł u wed ł ug kryteriów podmiotowych, poci ą ga za sob ą podzia ł rynku wed ł ug kryteriów asortymentowych. Uzasadnienie tego stanowiska wymaga przeprowadzenia nast ę puj ą cych rozwa ż a ń . Prezes Urz ę du stwierdza, ż e nie s ą przekonuj ą ce twierdzenia RDLP, ż e nadle ś niczowie s ą samodzielni i w pe ł ni autonomiczni je ś li idzie i sprzeda ż drewna. O tym, ż e jest inaczej ś wiadcz ą dokumenty w aktach sprawy (pisma nadle ś niczych do Wnioskodawcy – karta 42, 72; pismo RDLP do Spó ł ki – karta 80; pismo RDLP do wszystkich nadle ś nictw – karta 403), zeznania ś wiadka Jerzego Gwo ź dzia, postanowienia Statutu (§ 15, § 22) oraz praktyka obrotu gospodarczego i obowi ą zuj ą ce zwyczaje. W instytucjach zorganizowanych hierarchicznie, jak ma to miejsce w Lasach Pa ń stwowych, wykonywane s ą przede wszystkim polecenia prze ł o ż onych i w ą tpliwym jest – aby bez nara ż enia si ę na odpowiedzialno ść s ł u ż bow ą – nadle ś niczy, jako kieruj ą cy najni ż ej po ł o ż on ą w strukturze Lasów Pa ń stwowych jednostk ą organizacyjn ą , odmówi ł wykonania polecenia zwierzchnika, tj. Dyrektora RDLP lub Dyrektora Generalnego LP, nawet je ś li ma ono charakter pro ś by. RDLP uzasadnia ł a, ż e jej pismo skierowane do nadle ś nictw, aby ca ł o ść surowca typu S2a przekaza ć na potrzeby rynku krajowego by ł o jedynie pro ś b ą . Trudno jednak wyobrazi ć sobie, ż e nadle ś niczy odmówi zado ść uczynienia pro ś bie prze ł o ż onych. Skoro zarówno Dyrektor RDLP i Dyrektor Generalny LP prowadz ą sprzeda ż surowca drzewnego na rynku odpowiednio: regionalnym i krajowym, oczywiste jest, ż e surowiec – w sytuacji jego niedoborów – kierowany jest najpierw na potrzeby tych rynków, a dopiero potem na zaspokojenie rynku lokalnego. I nawet je ś li przyjmie si ę o ś wiadczenie RDLP, ż e jedynie 30% ogólnej ilo ś ci drewna, sprzedanego na terenie obj ę tym w ł a ś ciwo ś ci ą RDLP we Wroc ł awiu, sprzedano w ramach rynku regionalnego, to zasadne jest stwierdzenie, ż e nadle ś nictwa nie dysponuj ą surowcem w sposób identyczny jak Dyrektor Generalny LP czy Dyrektor RDLP i ż e ró ż nica nie sprowadza si ę jedynie do sposobu obs ł ugi nabywców (klientów). Z powo ł anych wy ż ej pism wynika, ż e obowi ą zkiem nadle ś niczych jest zabezpieczenie surowca na potrzeby rynku regionalnego i krajowego, co wynika z polece ń prze ł o ż onych, tj. Dyrektora RDLP lub Dyrektora Generalnego LP. W tym miejscu nale ż y przypomnie ć , ż e poj ę cie „surowiec drzewny” jest poj ę ciem ogólnym, w którym mieszcz ą si ę ró ż ne rodzaje drewna, zró ż nicowane pod wzgl ę dem m.in. wielko ś ci, jako ś ci i mo ż liwo ś ci wykorzystania. Jest wi ę c surowiec, na który jest popyt wielokrotnie przewy ż szaj ą cy poda ż , ale jest te ż drewno, na które zapotrzebowanie nie jest tak du ż e, tzw. trudnozbywalne. W tym stanie rzeczy, nawet je ś li – co do zasady - jest mo ż liwo ść zakupu surowca na rynku lokalnym, to w sytuacji, gdy jego okre ś lony sortyment zostaje przekazany na potrzeby rynku regionalnego czy krajowego, przedsi ę biorcy kupuj ą cy w nadle ś nictwach, takiej mo ż liwo ś ci zostaj ą w praktyce pozbawieni. Ś wiadczy o tym pismo skierowane przez RDLP do nadle ś niczych, gdzie – powo ł uj ą c si ę na uzgodnienia z Dyrekcj ą Generaln ą LP – poproszono o skierowanie ca ł o ś ci surowca typu S2a (li ś ciaste i iglaste) na rynek krajowy. W efekcie, przedsi ę biorcy z rynku lokalnego nie maj ą szans zakupu tego typu drewna. Wida ć wi ę c, ż e w zale ż no ś ci od tego, na jakim rynku zawiera si ę umow ę , gwarancja zakupu po żą danej ilo ś ci i sortymentu drewna jest inna. W nieporównywalnie lepszej sytuacji s ą wi ę c firmy podpisuj ą ce umowy z Dyrektorem Generalnym LP czy Dyrektorem RDLP, ni ż przedsi ę biorcy kupuj ą cy w nadle ś nictwach. Odpieraj ą c zarzuty o braku mo ż liwo ś ci zaopatrzenia si ę w surowiec drzewny, RDLP stwierdzi ł a, ż e Wnioskodawca mo ż e kupowa ć surowiec w nadle ś nictwach, a wobec tego nie jest pozbawiony dost ę pu do tego towaru. W ś wietle powy ż szego wywodu widoczne jest, ż e w praktyce Spó ł ka nie ma mo ż liwo ś ci zakupu okre ś lonego sortymentu drewna albo zakup towaru jest powa ż nie ograniczony do tego, co nie zostaje skierowane na rynek krajowy i 19 regionalny. Wskutek zastosowania Kryteriów dosz ł o do nieobiektywnego wy ł onienia grupy przedsi ę biorców, którzy mog ą zawiera ć umowy na rynku regionalnym. A zwa ż ywszy, ż e okre ś lone sortymenty drewna i/lub w okre ś lonej ilo ś ci, mog ą by ć kupione tylko na tym rynku, to nale ż y doj ść do wniosku, ż e opracowanie i zastosowanie Kryteriów doprowadzi ł o do podzia ł u rynku sprzeda ż y surowca drzewnego tak ż e wed ł ug kryteriów asortymentowych. W aktualnym stanie rzeczy s ą bowiem przedsi ę biorcy, którzy maj ą gwarancje zakupu okre ś lonego asortymentu drewna, cho ć by nawet w mniejszej ni ż potrzeba ilo ś ci i s ą ci, których mo ż liwo ść zakupu danego sortymentu jest powa ż nie ograniczona lub jej w ogóle nie ma. Wobec powy ż szego spe ł niona zosta ł a druga przes ł anka z art. 8 ust. 2 pkt 8 ustawy o ochronie (…), tj. podzia ł rynku wed ł ug kryteriów terytorialnych, asortymentowych lub podmiotowych. Wobec spe ł nienia obu przes ł anek, wymaganych dla wyst ą pienia zarzucanej praktyki ograniczaj ą cej konkurencj ę , Prezes Urz ę du stwierdza, ż e RDLP naruszy ł a zakaz art. 8 ust. 2 pkt 8 ustawy o ochronie (…). 3.6. Zgodnie z art. 101 ust 1 pkt. 1 ustawy o ochronie (…), Prezes Urz ę du mo ż e na ł o ż y ć w drodze decyzji na przedsi ę biorc ę kar ę pieni ęż n ą w wysoko ś ci nie wi ę kszej ni ż 10 % przychodu osi ą gni ę tego w roku rozliczeniowym poprzedzaj ą cym rok na ł o ż enia kary, je ż eli przedsi ę biorca ten, chocia ż by nieumy ś lnie, dopu ś ci ł si ę naruszenia zakazu okre ś lonego w art. 8 ustawy o ochronie (…). Podkre ś li ć nale ż y, i ż zakaz nadu ż ywania pozycji dominuj ą cej, okre ś lony w art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie (…), ma charakter bezwzgl ę dny. Taka konstrukcja normatywna powoduje, ż e nie istniej ą jakiekolwiek przes ł anki natury prawnej, ekonomicznej czy gospodarczej, które umo ż liwia ł y zalegalizowanie praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę . W niniejszej sprawie stwierdzono, ż e RDLP naruszy ł a zakazy z art. 8 ust. 1 i 2 pkt 5 i 8 ustawy o ochronie (…), co uzasadnia na ł o ż enie kary pieni ęż nej na RDLP. Zgodnie z nades ł anym rachunkiem zysków i strat za rok 2004, przychody netto ze sprzeda ż y produktów, towarów i materia ł ów wynios ł y … 1 z ł (dowód: karta 407 – zastrze ż one). Maksymalna wysoko ść kary, jaka zgodnie z art. 101 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie ( … ), mog ł aby by ć w tym przypadku na ł o ż ona, wynosi … 2 z ł . Maj ą c na uwadze zachowanie Uczestnika post ę powania, Prezes Urz ę du ustali ł kar ę w kwocie 105 467,78 z ł , stanowi ą cej … 3 % przychodu RDLP osi ą gni ę tego w roku poprzedzaj ą cym rok na ł o ż enia kary tj. w roku 2004 r., czyli na poziomie … 4 % maksymalnej kary. Nak ł adaj ą c powy ż sz ą kar ę i okre ś laj ą c jej wysoko ść Prezes Urz ę du wzi ął pod uwag ę : a) wag ę naruszenia konkurencji i skutki antykonkurencyjnego zachowania RDLP; b) okoliczno ś ci ł agodz ą ce i obci ąż aj ą ce. Ad a. Nak ł adaj ą c kar ę i okre ś laj ą c jej wysoko ść , Prezes Urz ę du uwzgl ę dni ł nast ę puj ą ce czynniki: rzeczywist ą si łę ekonomiczn ą i wielko ść Uczestnika post ę powania, premedytacj ę dzia ł ania, nieodwracalno ść skutków naruszenia konkurencji, szkod ę wyrz ą dzon ą innym 1 Dane stanowi ą ce tajemnic ę przedsi ę biorstwa, obj ę te postanowieniem nr 312/2005 z 24.11.2005r. ograniczaj ą cym Wnioskodawcy prawo wgl ą du do materia ł u dowodowego za łą czonego do akt sprawy, wydanym na podstawie art. 62 ust. 1 pkt 1) ustawy o ochronie (…). Dane te osta ł y zamieszczone w za łą czniku do decyzji; Wnioskodawca otrzyma wersj ę decyzji bez za łą cznika. 2 J.w. 3 J.w. 4 J.w. 20 przedsi ę biorcom, powtórne nadu ż ycie pozycji dominuj ą cej, stwierdzone w decyzji Prezesa Urz ę du. Prezes Urz ę du wzi ął przede wszystkim pod uwag ę silne antykonkurencyjne skutki zachowania Uczestnika na regionalnym rynku sprzeda ż y surowca drzewnego, które nale ż y potraktowa ć jako dzia ł anie ś wiadome i celowo nakierowane na ograniczanie konkurencji na wymienionym rynku, co w ś wietle przeprowadzonego post ę powania uzasadnia na ł o ż enie kary. Przypadek nadu ż ycia pozycji dominuj ą cej, polegaj ą cy na nieuzasadnionym ró ż nicowaniu kontrahentów, tworzenie barier w dost ę pie do rynku oraz powodowanie podzia ł u rynku nale ż y traktowa ć jako powa ż ne naruszenia konkurencji. Oceniaj ą c zachowanie RDLP w niniejszej sprawie, Prezes Urz ę du stwierdza, ż e wywar ł o ono negatywne skutki nie tylko na sytuacj ę ekonomiczn ą Wnioskodawcy, ale tak ż e innych podmiotów, które nie zosta ł y dopuszczone do udzia ł u w rynku regionalnym wskutek zastosowania Kryteriów . To powoduje, ż e konkurencja na rynku w ł a ś ciwym zosta ł a powa ż nie zachwiana. Zasadniczo s ą nieodwracalne skutki nadu ż ycia pozycji dominuj ą cej, poniewa ż przedsi ę biorcy, który zostali sklasyfikowani wed ł ug Kryteriów w 2004 roku, przez kolejny rok, tj. 2005, byli pozbawieni mo ż liwo ś ci zakupu drewna na równoprawnych zasadach. Równie ż , mimo wszcz ę cia post ę powania, RDLP nie podj ęł a czynno ś ci, zmierzaj ą cych do wprowadzenia zmian w Kryteriach w Zarz ą dzeniu 36/2003 , co powoduje, ż e praktyki ograniczaj ą ce konkurencj ę nadal trwaj ą i wywo ł uj ą negatywne skutki. Ad b. Do okoliczno ś ci obci ąż aj ą cych w zakresie wymiaru kary nale ż y zaliczy ć umy ś lno ść dzia ł ania RDLP, naruszenie po raz trzeci zakazu praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę : w stosunku do Spó ł ki po raz drugi – prawomocna decyzja z dnia 21.05.2004r. nr RWR 22/2004 (sygn. RWR-411-7/04/AW), utrudnianie prowadzenia post ę powania od strony formalnej (przesy ł anie dwóch pism o identycznej tre ś ci oznaczonych dwoma ró ż nymi liczbami dziennika; przesy ł anie pism na adres Urz ę du, mimo ż e by ł y przeznaczone dla pe ł nomocnika Wnioskodawcy; niewskazanie jednego pe ł nomocnika dla dor ę cze ń – mimo wyra ź nej pro ś by Urz ę du – powoduj ą ce, ż e organ musia ł dor ę cza ć pisma czterem pe ł nomocnikom, ustanowionym przez RDLP). Prezes Urz ę du nie dopatrzy ł si ę okoliczno ś ci ł agodz ą cych, które mog ł yby wp ł yn ąć na zmniejszenie wysoko ś ci kary pieni ęż nej. W pewnym sensie negatywne skutki dzia ł ania RDLP ł agodzi fakt, ż e stwierdzona praktyka ograniczaj ą ca konkurencj ę dotyczy ł a rynku regionalnego (w odró ż nieniu do krajowego), co powodowa ł o ograniczony zasi ę g jej skutków. Ta sytuacja nie jest jednak wynikiem zachowania RDLP, bowiem regionalny zasi ę g oddzia ł ywania RDLP wynika z ustawy o lasach i nie jest zale ż ny od dobrej b ą d ź z ł ej woli Uczestnika post ę powania. W ocenie Prezesa Urz ę du kara w ustalonej wysoko ś ci jest wspó ł mierna do stopnia naruszenia interesu publicznoprawnego przez RDLP. Prezes Urz ę du nak ł adaj ą c kar ę uwzgl ę dni ł jej aspekt represyjny, nie za ś prewencyjny, gdy ż RDLP ju ż kolejny raz dopu ś ci ł a si ę naruszenia zakazów, o których mowa w art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie (…). Wysoko ść kary pozostaje w ś cis ł ym zwi ą zku z jej funkcj ą represyjn ą , co oznacza, ż e kara powinna by ć dolegliwa dla Uczestnika post ę powania i zapewni ć trwa ł e zaniechanie naruszania przez niego regu ł konkurencji na rynku w ł a ś ciwym. 3.7. Zgodnie z art. 75 ustawy o ochronie (…) Prezes Urz ę du rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które mo ż e by ć zamieszczone w decyzji ko ń cz ą cej post ę powanie. O kosztach post ę powania orzeczono maj ą c na uwadze przepis art. 69 ust. 1 i ust. 3 ustawy o ochronie (…): w post ę powaniu wszcz ę tym na wniosek, strona przegrywaj ą ca spraw ę obowi ą zana jest zwróci ć drugiej stronie, na jej żą danie, koszty niezb ę dne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (ust. 1). Do niezb ę dnych kosztów post ę powania strony 21 reprezentowanej przez adwokata lub radc ę prawnego zalicza si ę jego wynagrodzenie, jednak nie wy ż sze ni ż wynikaj ą ce ze stawek op ł at okre ś lonych w odr ę bnych przepisach (ust. 3). Do kosztów przedmiotowego post ę powania zaliczono: op ł at ę od wniosku o wszcz ę cie post ę powania, któr ą ui ś ci ł Wnioskodawca – w kwocie 500 z ł , op ł at ę od pe ł nomocnictwa – 15 z ł oraz koszty zast ę pstwa prawnego w wysoko ś ci potrójnej stawki minimalnej, wynikaj ą cej z § 18 ust. 2 pkt 1) rozporz ą dzenia Ministra Sprawiedliwo ś ci z dnia 28 wrze ś nia 2002 r. w sprawie op ł at za czynno ś ci adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Pa ń stwa kosztów nieop ł aconej pomocy prawnej udzielonej z urz ę du (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) - w kwocie 1080 z ł . Analizuj ą c zawi ł o ść sprawy oraz nak ł ad pracy Pe ł nomocnika Wnioskodawcy, Prezes Urz ę du uzna ł , ż e nale żą si ę jemu koszty zast ę pstwa prawnego w potrójnej wysoko ś ci stawki minimalnej. Maj ą c na wzgl ę dzie wynik przeprowadzonego post ę powania, który potwierdzi ł zasadno ść zarzutu Wnioskodawcy, jak równie ż wniosek dotycz ą cy zwrotu kosztów zast ę pstwa adwokackiego, Prezes Urz ę du postanowi ł jak w pkt IV sentencji decyzji. Maj ą c powy ż sze na uwadze, nale ż a ł o orzec jak w sentencji. Na postanowienie zawarte w punkcie IV sentencji niniejszej decyzji, na podstawie art. 78 ust. 6 ustawy o ochronie (…) w zwi ą zku z 479 28 § 1 pkt 2 k.p.c. przys ł uguje za ż alenie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów we Wroc ł awiu w terminie tygodnia od dnia dor ę czenia. Stosownie do tre ś ci art. 78 ust 1 ustawy o ochronie ( … ) w zwi ą zku z art. 479 28 k.p.c., od niniejszej decyzji przys ł uguje stronom odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie - S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie dwutygodniowym od dnia jej dor ę czenia, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów we Wroc ł awiu. Kar ę pieni ęż n ą nale ż y wp ł aci ć na konto Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie w NBP o/o Warszawa Nr 5110 1010 1000 7878 2231 000000 w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia si ę niniejszej decyzji. z up. Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury we Wroc ł awiu dr Zbigniew Jurczyk 22