I GZ 278/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 846/24 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 1 marca 2024 r., nr SKO.NP/4115/8/2023 przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania dofinansowania ze środków PFRON postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 17 stycznia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 846/24 odrzucił zażalenie W. K. w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 1 marca 2024 r. w przedmiocie umorzenie postępowania w sprawie przyznania dofinansowania ze środków PFRON. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2024 r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem został doręczony skarżącemu w dniu 9 września 2024 r. Następnie w dniu 12 września 2024 r. skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 8 listopada 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłkę zawierającą wezwanie dwukrotnie awizowano - pierwsze awizo nastąpiło w dniu 25 listopada 2024 r., drugie natomiast dnia 3 grudnia 2024 r. – a następnie zwrócono do sądu. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji poprzez z wnioskiem o jego zmianę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a." zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymagania dotyczące pism w postępowaniu sądowym zasadniczo zawarte są w rozdziale 1 działu III ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis art. 178 p.p.s.a. w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nakazuje sądowi jej odrzucenie. Norma ta na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Natomiast kwestię doręczania pism sądowych w postępowaniu administracyjnym regulują przepisy rozdziału 4 działu III ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). Natomiast w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości podjęcia odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Rozwiązanie to ma zapewnić sprawność postępowania, a jednocześnie prawo stronie do otrzymywania pism wydawanych w postępowaniu ich dotyczącym. Istotne jest zatem czy adresat został w sposób właściwy i niebudzący wątpliwości zawiadomiony o miejscu pozostawienia i czasie, przez jaki będzie mógł odebrać przesyłkę. Z akt spraw wynika, że skarżący zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 20 września 2024 r. został wezwany do przedłożenia jednego odpisu zażalenia w oryginale własnoręcznie podpisanego lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem oraz do wskazania, czy domaga się zmiany czy uchylenia zaskarżonego postanowienia zgodnie z wymogiem przepisu art. 194 § 3 p.p.s.a. w terminie 7 dni od odbioru wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to doręczono z dniem 7 października 2024 r. W terminie do uzupełnienia braków skarżący złożył 2 pisma procesowe, które jednak nie stanowiły dodatkowego odpisu złożonego uprzednio zażalenia z 12 września 2024 r. oraz nie zawierały stosownego wniosku o zmianę bądź uchylenie postanowienia z dnia 23 sierpnia 2024 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W konsekwencji zarządzeniem z dnia 8 listopada 2024 r., ponownie wezwano skarżącego do uzupełniania braków formalnych zażalenia, poprzez przedłożenie jednego odpisu zażalenia w oryginale własnoręcznie podpisanego lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem oraz do wskazania, czy domaga się zmiany czy uchylenia zaskarżonego postanowienia zgodnie z wymogiem przepisu art. 194 § 3 p.p.s.a. w terminie 7 dni od odbioru wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Z akt sprawy wynika, że wezwanie zostało przesłane na prawidłowy adres skarżącego i zostało awizowane po raz pierwszy w dniu 25 listopada 2024 r. Natomiast po raz drugi przesyłkę po raz drugi awizowano w dniu 3 grudnia 2024 r., po czym jako niepodjętą, zwrócono do Sądu. W tej sytuacji wezwanie za skutecznie doręczone należało uznać je z dniem 9 grudnia 2024 r. Zaś termin na uzupełnienie braków zażalenia upłynął wraz z dniem 16 grudnia 2024 r. W terminie tym skarżący nie uzupełnił braków złożonego zażalenia. Co istotne, wezwanie zawierało stosowne pouczenie o terminie i konsekwencji jego niedotrzymania. Zasadnie więc zażalenie skarżącego zostało odrzucone z uwagi nie uzupełnienie braków formalnych w terminie. Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.