I OW 91/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 11 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Prezydenta m.st. Warszawy o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem m.st. Warszawy a Prezydentem Miasta Torunia w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku P.D. w sprawie przyznania pomocy w formie opłaty posiłków dziecka w przedszkolu postanawia: 1. umorzyć postępowanie z wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, 2. zwrócić z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis od wniosku.

Prezydent m.st. Warszawy pismem z 15 maja 2025 r. wystąpił o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość pomiędzy tym organem a Prezydentem Miasta Torunia, wnosząc o wskazanie Prezydenta Miasta Torunia jako organu właściwego do rozpatrzenia wniosku P.D. (obecnie W.) o pomoc w formie opłaty posiłków w przedszkolu dla dziecka. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Izby Ogólnoadministracyjnej z 20 maja 2025 r., sygn. akt I OW 91/25 do przedstawienia odpowiedzi na wniosek oraz akt sprawy przez Prezydenta Miasta Torunia, Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Toruniu pismem z 3 lipca 2025 r. poinformował, że wnioskująca o pomoc, po ponownym rozpatrzeniu wniosku z 27 marca 2025 r., decyzją z 1 lipca 2025 r., znak PŚ.RIV.5028.b.3239.2025 otrzymała pomoc w formie świadczenia pieniężnego na zakup żywności oraz decyzją z 1 lipca 2025 r., znak PŚ.RIV.5020.2501.2025 otrzymała pomoc w formie specjalnego zasiłku celowego na dofinansowanie do pokrycia kosztów obiadów w przedszkolu córki. Wezwaniem z 22 lipca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do Prezydenta m.st. Warszawy o udzielenie informacji, czy w związku z treścią pisma z 3 lipca 2025 r. organ cofa wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, czy go podtrzymuje. Pismem z 28 lipca 2025 r. (k. 24 akt), skutecznie podpisanym 30 lipca 2025 r. Prezydent m.st. Warszawy poinformował, że wycofuje wniosek. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), do rozstrzygania sporów, o których mowa w art. 4 p.p.s.a. oraz do rozpoznawania innych spraw należących do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na mocy odrębnych ustaw stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Stosownie do art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku, o których mowa w art. 60 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uznał cofnięcie wniosku za skuteczne i umorzył postępowanie sądowe w tej sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego od wniosku Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 p.p.s.a.