II GZ 72/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 4939/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA", "Sąd pierwszej instancji") postanowieniem z 20 marca 2024 r. odrzucił skargę J. T. (dalej: "skarżąca") na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z (...) września 2022 r. nr (...) w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismami z (...) listopada 2023 r., wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 3 odpisów podpisanej skargi oraz nadesłanie kopii dokumentów, z których wynika naruszenie interesu prawnego strony legitymujące ją do zaskarżenia ww. decyzji oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca powyższe wezwania, po dwukrotnym awizowaniu (10 i 20 listopada 2023 r.), w dniu 28 listopada 2023 r. została zwrócona do Sądu z adnotacją "ZWROT nie podjęto w terminie" i w trybie art. 73 § 4 ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), została uznana za doręczoną skarżącej z dniem 24 listopada 2023 r. W zakreślonym terminie braki formalne oraz fiskalne skargi nie został uzupełnione, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi w oparciu o art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, zasądzenie zwrotu kosztów postepowania zażaleniowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przypisanych oraz dopuszczenie i przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z załączonych do zażalenia dokumentów. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie: 1. art. 73 § 4 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie, podczas gdy wobec braku faktycznej awizacji przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia opłaty sądowej od skargi oraz uzupełnienia braków w dniu 10 listopada 2023 r. oraz 20 listopada 2023 r. skarżąca została pozbawiona możliwości odbioru przesyłki oraz zapoznania się z jej treścią, a tym samym brak było podstaw do przyjęcia skutku doręczenia i zastosowania w niniejszej sprawie art. 73 § 4 p.p.s.a., 2. art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie i odrzucenie skargi z dnia (...) października 2022 r. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia (...) września 2022 r. nr (...) z uwagi na nieopłacenie skargi oraz nieuzupełnienie jej braków formalnych w terminie, podczas gdy w niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia opłaty oraz uzupełnienia braków formalnych z dnia (...) listopada 2023 r. nie zostało doręczone skarżącej, a nadto brak było podstaw do uznania skutku doręczenia określonego w art. 73 § 4 p.p.s.a., a tym samym brak było podstaw do zastosowania art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Do zadań Sądu I instancji po wpłynięciu skargi należy w pierwszej kolejności zbadanie z urzędu jej dopuszczalności i ustalenie, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a., w tym czy skarga odpowiada wymogom formalnym, a także czy został uiszczony wpis. W razie potrzeby Sąd wzywa do usunięcia braków formalnych i uiszczenia wpisu. Jeśli zaś wskazane uchybienia nie zostaną w wyznaczonym terminie usunięte, albo z innych względów skarga jest niedopuszczalna, czy też wniesiona po terminie, Sąd pierwszej instancji decyduje o jego odrzuceniu. W niniejszej sprawie wniesiona skarga została odrzucona na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takimi brakami formalnymi uzasadniającymi odrzucenie skargi są m.in.: brak wypełnienia obowiązku dołączenia odpisów pisma i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom, o których mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a., a także brak uiszczenia wpisu od skargi będącego opłatą sądową - zgodnie z art. 219 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca została zasadnie wezwana do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi pismami z (...) listopad 2023 r. Kwestionując pozostawienie przez doręczyciela awiza powyższych wezwań, skarżąca przedstawiła jedynie własne twierdzenia, przy jednoczesnym braku potwierdzenia przeprowadzenia postępowania reklamacyjnego, tym samym nie dając możliwości uznania jej argumentacji za zasadną. Wobec braku przeprowadzenia stosownej procedury u operatora pocztowego, twierdzenia skarżącej o niepozostawieniu przez doręczyciela awiza w okolicznościach faktycznych sprawy należy uznać za gołosłowne. Za wystarczający przeciwdowód w sprawie nie można bowiem uznać twierdzeń skarżącej o braku pozostawienia awiza, w odniesieniu do znajdującego się w aktach sprawy dowodu z dokumentu jakim jest koperta ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru wraz z adnotacjami urzędowymi zamieszczonymi na przesyłce który, ponieważ został sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta więc on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone, zaś jednym ze sposób obalenia tego domniemania jest skuteczne przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego, czego skarżąca nie uczyniła. Z tych też względów przytoczoną w zażaleniu argumentację dotyczącą wadliwości doręczenia przesyłki skarżącej należało uznać za niezasadną. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.