IV SO/Po 11/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 8 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Prezydenta Miasta o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta a Burmistrzem Miasta i Gminy postanawia: stwierdzić swoją niewłaściwość rzeczową i przekazać sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Pismem z 3 października 2025 r. Prezydent Miasta [...] skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość miejscową pomiędzy Prezydentem Miasta [...] a Burmistrzem Miasta i Gminy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 4 P.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Natomiast w myśl art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4. Z kolei w myśl art. 59 § 1 P.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Mając na uwadze przywołane unormowania należy przyjąć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu nie jest właściwy do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku. Rozstrzygnięcie zaistniałego sporu o właściwość miejscową organów należy do wyłącznej właściwości rzeczowej Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a.